Wyprani moi mili

[tropem_misia1]

uciekinierzy z domu wariatów.
Zacznę od tego:

Rzuciłam kości na biały stół
bo chciałam z losem uczciwie grać
Cóż ,ten uśmiechnął sie pod wąsem:
Co ja ci mała mogę dać?

Rzuciłaś oczek widzę sześć,
myślisz o farcie moja miła?
Nic z tego mała,mam to gdzieś.
Przecież byś na śmierć mnie zanudziła,

Ech,pomyślałam,nie dam się
przed jego ciosem sie uchyliłam.
Upadłam.Nisko.Leżę wciąż,
czym go niezmiernie ubawiłam.

Lecz to nie koniec drogi panie.
Głowę unoszę, choć się nie kochamy.
Znam tajemnicę.Znalazłam wyjście.
Bowiem:"Jest brama.NIE MA BRAMY".


albowiem uwierzyłam :Bezbramna brama to doskonałe lekarstwo. To przyjmowanie czystej rzeczywistości,bez jakichkolwiek nastawień,koncepcji czy wyobrażeń. Nic nie boli.

[tropem_misia1]

Zapodałam ją tam na górze.
Komu źle i kogo co boli ...zapraszam.
Niech wybiegnie przez nią wolny jak ptak ,lekki jak piórko....

[debi_bebi]

Tropciu, ta brama, niby dostępna jest dla wszystkich, ale tylko jednostki potrafią z niej korzystać, a i to nie jest takie pewne.
Żyć akceptacją rzeczywistości, bez nastawień, oczekiwań, ocen... Tak samo łatwo byłoby stać się drzewem

[debi_bebi]

"Panie, daj mi siłę, abym zmienił to, co zmienić mogę, daj mi cierpliwość, abym zniósł to czego zmienić nie mogę i daj mi mądrość, bym odróżnił jedno od drugiego.”
Friedrich Christoph Oetinger

[tropem_misia1]

Nie pytaj mnie jak mam na imię,
bo nie wiem.Stań po prostu przy drzewie
i dłonie połóż na chropawej korze,
pięknym, twardym, dwustuletnim wzorze.

Gdy dotkniesz, nie pytaj co czuję
bo sama tego wówczas nie pojmuję.
Tylko spłynę łzą żywicy z nie -oka
ze zranionego konaru co krzyczy z wysoka.

Nie pytaj mnie co widzę, bo nie widzę.
Sama się tego wiecznie wstydzę.
Konary już słońce głaszcze.Dnieje.
Popatrz.To tylko drzewo?Ja nie istnieję.

[debi_bebi]

Myślisz, że drzewa mają duszę? Ja myślę, że mają.

[rybka.11]

Wystarczy wejść do lasu - po prostu "czuć" drzewa....

[tropem_misia1]

czują? więc mają?
mają emocje?więc dusza jest?
sama nie wiem
ale i tak traktuje je z szacunkiem

[darima_ka]

Też kiedyś kości rzuciłam,teraz złudzeń żadnych już nie mam.

[tropem_misia1]

darima_ka napisała:

> Też kiedyś kości rzuciłam,teraz złudzeń żadnych już nie mam.

tiaa...wiadomo,z losem nijak wygrać

[rybka.11]

tropem_misia1 napisała:

>
> albowiem uwierzyłam :Bezbramna brama to doskonałe lekarstwo. To przyjmowanie
> czystej rzeczywistości,bez jakichkolwiek nastawień,koncepcji czy wyobrażeń. Ni
> c nie boli.
_______________________________
ale jak w TO uwierzyć? Też bym tak chciał...

[tropem_misia1]

Napisałam wierszy ładnych parę lat temu.
Jak pamiętam ta brama bez bramy była przeze mnie niezaczerpnięta z zen.
Trochie wtedy życie bolało.
Dla mnie ten stan nie jest możliwy.
Więcej ..podejrzewam ,że w tym roku dopadną mnie wszystkie niepokoje wszechświata.

No przestań !

[rybka.11]

Tak być nie może, bo...troche tych niepokoi na mnie spadnie zapewne )

[tropem_misia1]

sie poczeka
sie zobaczy

to jeszcze parę miesięcy

[czarek_sz]

Brama bez bramy to jak drzwi do lasu które wiadomo że są tylko że nikt ich nie widział

[tropem_misia1]

Też tak można to potraktować