wilma, miałaś postraszyć

[bernimy]

i co? Kiedy?

[endi100]

Ja też czekam z niecierpliwością na jakąś opowieść z dreszczykiem.

[wilma1970]

Proszę bardzo.
It was a dark and stormy night...
Miałam 9 lat i na wakacjach w ośrodku wczasowym przypałętałam się do grupy
nastolatków, jako takie piąte koło u wozu, tolerowali mnie bo niewiele się
odzywałam. Kiedyś wpadli na pomysł wywoływania duchów, tak z talerzykiem i
alfabetem. Nic z tego nie wyszło, choć ja miałam cały czas wrażenie, że gdybym
to ja odważyła się wtedy odezwać i tym samym zwrócić na siebie ich uwagę, to
duchy by się pojawiły.
Kilka dni później na stołówce ośrodka podszedł do mnie facet (wtedy bardzo stary
koło 30.) i zapytał się, czy wiem, że jestem medium. Śmierć frajerom, bujać to
my, ale nie nas! Już nie takie podrywy słyszałam staruchu! Ale powiedziałam, że
nie, że tylko ja tak z kolegami, że to oni, ja nic nie zrobiłam złego. Ale on
spotkał się z tymi dzieciakami i tego samego wieczoru wywoływaliśmy duchy.
Tylko, że ja trzymałam ręce nad talerzykiem.
Motyw jak z Kopciuszka, co nie? tylko, że nie tańczyłam z najpiękniejszym
kawalerem, nie byłam najpiękniejsza - okazało się, że gadam z duchami. Fuck!
No i dalej ten spirytystyczny standard - Hitler (przeklina), Kaligula (chciał
zrzucić talerzyk) te rzeczy.
Potem w domu męczyłam te duchu codziennie. Są strasznie bezwolne. Nie znoszą
kiedy jemy w ich obecności - bardzo łagodny duch wściekł się na mnie kiedy
przyniosłam talerz z obiadem, potem przeprosił i wyjaśnił.
To dla mnie była codzienna zabawa, jak to dla dziecka. Nie zdawałam sobie sprawy
z konsekwencji i przykrości dla tych duchów. Prosiłam o zdmuchnięcie świeczki,
ale spokojne duchy nie są w stanie - tylko te złe i pobudzone.
Ciekawe, że nigdy nie przyszedł do mnie mój tata. Choć ja stale czuję jego
obecność, wtedy nie skorzystał z tej formy komunikacji.
Potem ksiądz mnie strasznie postraszył na spowiedzi i więcej tego nie zrobiłam.
Tylko raz poczułam po latach złego ducha. Karmiłam dziecko w pokoju, a w kuchni
mąż udzielał korepetycji. Poczułam obecność kogoś bardzo rozgniewanego, wołałam
męża, ale on mnie słyszał. Dopiero po ok. pół godzinie wszedł do pokoju i na
serio przestraszył się mojej reakcji. Sam jest sceptykiem, ale przekonał się,
gdy rano okazało się, że nasz sąsiad powiesił się w piwnicy, chciał w ten sposób
ukarać swoją niewierną żonę.
Tyle, ale jak widać nawet wywoływanie duchów można zrutynizować. "Taka praca"

[magiczna_marta]

Wilma- a innowymiarowcow tez widzisz czasami?

wilma

[bernimy]

Hej medium, a czy duchy mogą mówić? No bo skąd wiesz, że duchy
czegoś nie znoszą? I jeszcze jedno pytanko jak do medium: może wiesz
dlaczego niektóre duchy się pojawiają (np. coś chcą przekazać,
dokończyć, pożegnać się czy po prostu przy nagłej śmierci czują, że
wiele spraw nie dokończyli itd. ) a inne, mimo, że podobne sytuacje
to się nie pojawiają?

[wilma1970]

Nie jestem ekspertem. Kontaktowałam się z duchami jako dziecko i ten kontakt
siłą rzeczy był infantylny. Teraz pewnie zdałabym im inne pytania. Wtedy
interesowało mnie przede wszystkim za kogo wyjdę za mąż. i tu akurat, muszę
przyznać - trafiły.
Nie, nie widzę duchów. Całe szczęście. Ale wierzę, że każdy ma ukryte trzecie
oko i można je wyćwiczyć, lub uaktywniać. Ja czasami jak się skupię, wiem, gdzie
leży coś zagubionego. Ale tylko czasami - mam za mało wiary w siebie.
Afekt, który każe ludziom po śmierci wracać na ziemię musi być naprawdę silny.
Ale czy to będzie zemsta, czy ukryta polisa zależy pewnie od czyichś odczuć. Mam
wrażenie dla ludzi z tamtego wymiaru nasz świat jest nieciekawy.
Komunikator - talerzyk leży (stoi?) na stole, a ja tylko zbliżam ręce, by go
wzbudzić, nie dotykam go. Gdy byt (?) jest silny potrafi go zrzucić ze stołu.
Żadne świeczki, czy ciemności nie są potrzebne. Robiłam to za dnia, w trakcie
odrabiania lekcji. To było okropne.
Takie tam...

[aniuta75]

O kurcze nawet nie wiem czy Ci zazdrościć czy nie tych zdolności .

[jowita771]

Do góry, dziewczyny, co z tym straszeniem? Czarnataka, miałaś też napisać
historię o duchu w bunkrze i jeszcze jakimś innym duchu. Tak lubię takie
historie czytać, a Wy w kulki lecicie,.

[bernimy]

Też czekam