Jesli maz nie ma racji ? do eksperta

[jagodyipoziomki]

witam,
poprosze o porade eksperta oraz madrzejszych(bardziej
doswiadczonych rodzicow)
Dziecka ma 6 lat -dziewczynka, malzenstwem jestesmy od lat 8.
Drogi ekspercie jaki uklad w malzenstwie jest najlepszy, dla dziecka
i dla malzenstwa ?
Jestem w chaosie ....
Jestem osoba aktywna zawodowo - czyteaj do domu wracam wieczorem bo
musze bo pracuje nie ze chce .
Ukonczylam studia wielki wysilek , praca to tez wielki wysilek,
fizyczny , emocjonalny
Zawsze marzylam o zwiazku partnerskim , tzn. oboje rodzice sa dla
siebie partnerami , kazde z nich wklada po rowno w zwiazek, wysilku,
opieki nad dzieckiem, jest podzial obowiazkow , wszystkie wazne
sprawy podejmujemy wspolnie- nikt nad nikim nie dominuje i nie
goruje

z drugiej strony dziecko jest w przedszkolu katolickim - tu jeden
obowiazujacy uklad to model gdzie ojciec jest najwazniejszy, jest
glowa, to on podejmuje najwazniejsze decyzje , matka przydzieciach
nigdy nie podwaza jego decyzji, malo tego nigdy nie probuje
dyskutowac o decyzjach. Nawet Pani psycholog przedszkolna do ktorej
chodzimy stawia glowe ojca jako rodziny na piedestale a ja na
kolana ...nie moge sie z tym zgodzic, bije to w poczucie mojej
sprawiedliwosci, odbiera prawo do mowienia
jesli ojciec zle zrobi nie wolno powiedziec dziecku ,,mama uwaza ze
tata zrobil zle " - dlaczego pytam ????

Czy dziecku nie nalezy pokazywac swiata prawdziwego , tzn. ludzie
sie myla nie maja racji, ze mam prawo jako matka widziec ze ojciec
zrobil zle i sprobowac spokojnie o tym w 3 osoby porozmawiac ?

Przyklad z ostatnich dni :
dziecko jest chore , jestesmy na wizycie lekarskiej w poniedzialek ,
lekarz mowi dziecko musi zostac w domu do piatku, u lekarza ustalamy
ojciec bierze wtorek wolny, ja matka jestem od srody do piatku .
Jest poniedzialek wieczorem przy obiedzie , maz oznajmia ze do
dziecka we wtroek przyjedzie ukrainka , ktora posprzata i zaopiekuje
sie dzieckiem. Ukrainka byla w moim domu raz.
Ja sie nie zgodzilam przy tym obiedzie i powiedizlam ze sie na to
nie zgadzam , bo nie znam tej kobiety, nie mam do niej zaufania .
Maz sie wsciekl bo powiedzial, ze on wspolnie z tesciowa wymyslili
ze to bedize super rozwiazanie i ze ja nie daje mu samodzielnie
podjac decyzji , ze zawsze musi byc tak jak ja chce i ze on w takim
razie muwo dosc naszemu malzenstwu bo on w dyktaturze zyc nie
chce .Sytualcji podobnych i rownie trudnych btylo wiele w tej chwili
stoimy na granicy rozpadu zwiazku
Prosze niech ktos choc ten maly urywek zycia sprobujepodsumowac i
cos doradzic , ja sie pogubilam .

[kati1973]

hmm dyktaturze nie będzie żyl \tylko sam rzadzil :)
Coz Ty myslisz o partnerstwie, on o swojej dyktaturze, dwa modele
malzenstwa, sprzeczne ze soba.
Rozmawiaj z mezem, tlumacz mu, ze chcesz aby decyzje byly wspolnie
podejmowane, a nie on z tesciowa, bez Ciebie i to on teraz uprawia
dyktature. Tlumacz jakbys chciala, ale jesli on inaczej wychowany,
to bedziecie koty drzec

[jagodyipoziomki]

Ale powiedz prosze czy bylabys w stanie funkcjonowac w modelu
patriarchalnym - dla mnie rownoznaczyn z rezygnacji z czesc siebie
czy tez dozysz do partnerstwa w zwiazku
fakt ze mamy duzo roznic , pochodzimy z roznych domow ja milosc,
rodzina na szczycie
u meza zasady porzadek w domu ale nie dobieralismy sie ze wzgledyu
na nasze domy ale bo sie kochalismy a teraz w zyciu, w codziennych
zmaganiach milosc chowa sie w kat a problemy rzadza naszym zyciem

[krzysztof-lis]

> fakt ze mamy duzo roznic , pochodzimy z roznych domow ja milosc,
> rodzina na szczycie
> u meza zasady porzadek w dom

TERAZ zorientowałaś się, że to Was tak różni? To jest niepoważne...

Pytam

[bracialwieserce]

co to za nawiedzone przedszkole? To jakaś sekta! Kto w XXI wieku kieruje się
idiotyzmem oddając dziecko do takiego "czegoś". W życiu jest się takim a takim,
istnieją obowiązki etc ale bycie stawianym na piedestale bo ma się penisa między
nogami? Co to jakaś nowa wersja książki Atwood "Opowieść podręcznej"? Po co
Twoje dziecko uczęszcza do jeszcze takiej samej jak ośrodek nawiedzonej
psycholożki - i co to za "specjalistka"?
Po ente no rany boga kto tu jest terrorystą? Dziecko ma matkę zdrową na umyśle a
decyzję podejmuje Tatuś ze swoją Mamusią?! EKHM chyba coś się komuś pokręciło? I
to on Cię biedak szantażuje rozwodem! Wolne żarty.
Ty oddaj wpierw dziecko do NORMALNEGO ośrodka jeśli już musisz/chcesz wychowywać
w tzw. wierze to naprawdę przydałoby się coś co niestety przy polskich
odmóżdżonych realiach jest prawie niemożliwe - TOLERANCJA. Inaczej córka
wyrośnie Ci na pannę zaspokajającą dążenia mężczyzn/samej nie potrafiąc
szanować/stanowić o sobie.
Twój facet ZAWSZE był taki? Współczuję!
Wiesz ja jestem niewierząca z tym, że postawa i przedszkole w którym Twój mąż
umieścił dziecko jest RADYKALNE a ja "odchyłów" nie lubię w żadnej postaci w
tym religijnej -bo to z rel. nie ma nic wspólnego!11 I wybacz jesteście tyle lat
w związku naprawdę uważasz, że rozmowa etc to zmieni?!

[krzysztof-lis]

> co to za nawiedzone przedszkole? To jakaś sekta! Kto w XXI wieku
> kieruje się idiotyzmem oddając dziecko do takiego "czegoś".

Tatuś z teściową zdecydowali, a mamusia... no właśnie... Czemu mamusia nie
zaprotestowała?

> Twój facet ZAWSZE był taki? Współczuję!

Ja też... Głównie współczuję tego złego wyboru, który podjęła.

[tully.makker]

Powiedz prosze, ze zartujesz...

[efi-efi]

A ja to pewnie jak etatowa opozycjonistka napiszę, że małżeństwo to nie pole
walki i nie kumam dlaczego tak się upierasz w tym udowadnianiu swoich racji.
Tak naprawdę to mądra kobieta jak chce to przeforsuje każdą swoją decyzję w
małżeństwie, a facet będzie prekonany, że to jego osbista decyzja.

efi-efi

[bracialwieserce]

Po co pisać skoro się głupoty chyba rodem z Cosmopolitan wyczytuje i wypisuje?
Niech mu zrobi jeszcze laskę pewnie szybciej "ulegnie".

[mgla_jedwabna]

To napisz, jak ona miała przeforsować w poniedziałek wieczorem, że do dziecka jednak nie przyjdzie Ukrainka, tylko zostanie z nim tatuś. I to jeszzce tak, żeby tatusiowi się wydawało, ze to jego pomysł.

Problem moim zdaniem leży gdzie indziej i nie w przedszkolu bynajmniej. W skrócie sytuacja wygląda tak:

Autorka wątku i jej mąż ustalają coś wspólnie. W ostatniej chwili mąż informuje arbitralnie żonę, że będzie inaczej. Na prostest żony, że przecież umówili się inaczej ( a nowe rozwiązanie nie wydaje się lepsze), mąż robi generalną awanturę z generalnymi pretensjami, jak to żona chce go kontrolować, wymusza decyzje. Drobna sprawa jest dla niego pretekstem do mówienia o rozstaniu.

Takie tematy nie biorą się znikąd. Tu nie chodzi o żadne przedszkole ani o żadną Ukrainkę. Mąż tak na oko chce się wylogować z tego układu (żona, dziecko) i teraz szuka pretekstu, zbiera "dowody" na to, że to nie on jest wstrętny buc, który porzuca rodzinę, tylko to ona jest zołza, która mu żyć nie daje.

Autorce wątku radzę zagrać w otwarte karty: spokojnie powiedzieć mężowi, że NIE MIAŁABY może nic przeciwko Ukraince, gdyby porozmawiał z nią odpowiednio wcześniej, a nie informował o zmianie w ostatniej chwili. Poza tym radzę zwrocić mężowi uwagę, że kwestia opieki nad dzieckiem przez trzy dni to nie jest powód do tego rodzaju prowokacji, awantur, do straszenia rozwodem lub separacją. To znaczy - jeśli chce się rozwodzić rozmawiamy o rozwodzie, jeśli chodzi mu tylko o wtorek, rozmawiamy o wtorku. Mąż uprawia teraz podłą manipulację, trezba to uciąć i to natychmiast: nie dać się wciągać w tematy niezwiązane ze sprawą (zapytać: co ma kwestia opieki przez 1 dzień do sugerowanej generalnej "zołzowatości" autorki?) i nie pozwolić na wciąganie osób trezcich w konflikt (Ukrainka/teściowa/psycholog z przedszkola NIE MAJĄ TU NIC DO RZECZY).

Będzie trudno, bo jeśli facet myśli o rozstaniu, to prawdopodobnie już się do tego przygotowuje i po cichu "kolekcjonuje" incydenty takie jak ten. Trzeba traktować sprawę z chłodnym umysłem, mieć oczy dookoła głowy, nie dać sobą manipulować, nie dać się wciągać w gierki (np. "zmienię zdanie w ostatniej chwili, żona się wkurzy i będę miał dowód na jej nieelastyczność"), pilnować osób trzecich.

[redbaron1973]

To prawda, ze zmienilem zdanie, ale bylo ono podyktowane tym, ze
chcialem zaosczedzic dzien na zadanie. Uznalem, ze to dobry pomysl,
bo konieczne bylo posprzatanie mieszkania a przy okazji moglem na
chwile wyskoczyc z domu i zrobic oplaty, oddac do naprawy samochod,
bo w naszej rodzinie nie ma czasu na zwykle sprawy. Zona karze
siedziec z corka przez caly dzien i juz a potem wraca o 20.20 do
domu. Poza tym to siedzenie corki w domu jest w naszej rodzinie
norma. Nawet nie wiem czy corka wiecej dni spedza w domu, czy w
przedszkolu. Poza tym bylem przekonany, ze zona sie ucieszy,
oczekiwalem, ze powie - dobrze to zalatwiles bo i czysto w domu
bedzie i sprawy na miescie zalatwione i corka dopilnowana. Ale w
zamian co AWANTURA, o byle co. Poza tym na pewno wiesz, ze pewnych
rzeczy nie da sie stale uzgadniac, bo nie ma fizycznie na to czasu.
Pewne decyzje trzeba podejmowac blyskawicznie, bo inaczej jest
paraliz w dzialaniach. Poza tym moja zona ma taka nature, ze
uzgadnianie z nia czegokolwiek to problem i droga przez meke. Ona we
wszystkim chce miec swoje zdanie i nad wszystkim kontrole - ok ale
dlaczego chce robic to cudzymi rekami - zawsze chce mnie uziemic i
mi tak poukladac czas, zebym nie mogl nic zrobic. tylko potem
pretensja, ze czegos nie dopilnowalem. Nie znasz charakteru mojej
malzonki. A o decyzji o Ukraince powiedzialem zonie w poniedzialek,
bo wczesniej nie bylo mozliwosci. Bylem u brata corki na komunii
poza Warszawa i wrocilem poznym wieczorem, kiedy obie zona i corka
spaly. ilez to razy zona mnie informowala o czyms w ostatniej chwili
i co swiat sie zawalil.

do redbaron

[czarny.bary]

Czegos tu nie rozumiem najpierw piszesz ze podjales decyzje o
rozwodzie a potem ze szukasz jeszcze pomocy ze moze to uratowac twoj
zwiazek
troche wyglada to tak jakbys samkowite zreszta jagody i inne owoce
straszyl rozwodem chcac uzyskac jej posluch i slepa akceptacje
twoich decyzji ...sam bys tak chcial ?
Milo by bylo gdyby zona zmieniala wasze wspolne dycyzje
jednostronnie ? nie ma tu znaczenia tlumaczenie nie ma czasu na dwa
zdania chcby przez telefon czas znalezc sie powinien.Wazne decyzje
ustala sie wspolnie ! i w waszym przypadku nie przy dziecku bo jak
widac zle sie to konczy
dziecko bylo swiadkiem pewnie niejednej waszej klotni , zdajecie
sobie oboje sprawe czym to dla niego moze sie skonczyc, teraz jak
ma 6 lat nerwica, wycofanie, brakiem pewnosci siebie, leki przed
silniejszymi, przed grupa , dalej problemy w szkole z nauczycielami,
z rowiesnikami, dalej, narkotyki, uzaleznienia (jak myslicie
odpowiedzialni rodzice dlaczego dalej sa sekty zasilane takimi
pokaleczonymi jednostkami z dziecinstwa ) idzmy dalej malzenstwo -
zle wybory partnerow nieudacznikow lub psychopatow -mowiac mocniej.
czy dziecko z taaaakiej rodziny ma szanse na dobre zycie ?
odpowiedzcie sobie sami..
przykro czytac ze dorosly facet szukajac pretekstu w klotni
rozp..prza rodzine , przykro czytac ze dorosla kobieta krytykuje
faceta w obecnosci dziecka -opanujcie sie chyba oboje malo jeszcze
przezyliscie nie dotkneliscie smierci bliskich, powaznych
chorob....jesli w was tyle emocji to pewnie to dobre uczucie jeszcze
sie tli i w tobie i w niej ale brakuje wam jednego szacunku....zona
za malo szanuje ciebie a ty nie szanujesz swojej zony (nazywajca ja
histeryczka teraz na forum a w domowych pieleszach pewnie jeszcze
gorzej )nie szanujesz swojego dziecka natlukli ci w tym przedszkolu
ze jestes naj i wszyscy maja sie sluchac , a ekspertna forum pisze
szanuj od malego swoje dziecka po partnersku adekwatnie do jego
wieku dziecko to nie twoj podwykonawca to odrebna jednostka (masz
ewidentny problem w sobie nie chce ci sie spedzac czasu z wlasnym
dzieckiem - choroba nie ma tu nic do rzeczy)...podskornie wesze
problemy w dziecinstwo twoim wlasnym, sklonnosc do agresji, przemocy
i wydaje sie depresje - moze sie myle a moze nie ....lubisz wladze
redbaron tez mowi duzo ten nick

wniosek terapia rodzinna dla dwojga,czas dla siebie obojga
do jagody : macie prawo drogie jagody byc inni i z innych domow
liczy sie co was laczy nie krytykuj meza przy dziecku , poswiecmu
wiecej czasu czuje sie zaniedbany, usamodzielniaj dziecko odklej je
od siebie

dla redbaron : zwiazek partnerski, wzajemny szacunek dla swoich
roznic , panuj nad emocjami wzgledem dziecka i zony , wyjdz z domu a
nie wrzeszcz, znajdz sobie w zyciu pasje
przetnij pepowine z mamusia
kwiaty dla zony milosc dla dziecka BEZWARUNKOWA
od dziecka wymagaj przez dobry przyklad otocz czuloscia , ty dajesz
czulosci dla zony i dziecka za malo , wiec zona zrobila sie
nadopiekuncza -zycie nie lubi prozni przylozyles sie do tego baronie

[p_wolf]

> z drugiej strony dziecko jest w przedszkolu katolickim - tu jeden
> obowiazujacy uklad to model gdzie ojciec jest najwazniejszy, jest
> glowa, to on podejmuje najwazniejsze decyzje , matka przydzieciach
> nigdy nie podwaza jego decyzji, malo tego nigdy nie probuje
> dyskutowac o decyzjach. Nawet Pani psycholog przedszkolna do ktorej
> chodzimy stawia glowe ojca jako rodziny na piedestale a ja na
> kolana ...nie moge sie z tym zgodzic, bije to w poczucie mojej
> sprawiedliwosci, odbiera prawo do mowienia
> jesli ojciec zle zrobi nie wolno powiedziec dziecku ,,mama uwaza ze
> tata zrobil zle " - dlaczego pytam ????

Gdzie masz dylemat, drugą stronę? Zabierz dziecko z przedszkola gdzie szkodzą mu
na mózg.



> Czy dziecku nie nalezy pokazywac swiata prawdziwego , tzn. ludzie
> sie myla nie maja racji, ze mam prawo jako matka widziec ze ojciec
> zrobil zle i sprobowac spokojnie o tym w 3 osoby porozmawiac ?

Żartujesz czy ćwiczysz figury retoryczne?

[redbaron1973]

Jestem mężem jagody i poziomki i jednocześnie jestem zdumiony
powierzchownymi opiniami na mój temat. Moja żona przedstawiła swój
pogląd na sprawę wychowania dziecka czyniąc z siebie osobę
nieszczęśliwą i poszkodowaną.
chciałbym wymienic wiele sprostowań dotyczących naszej sytuacji.
Po pierwsze to moja żona wybrała przedszkole katolickie.
Przestrzegałem ją, aby się dobrze zastanowiła, zanim pośle dziecko
do tegoż przedszkola. Teraz stawia mi zarzut, że pani psycholog,
która ma wykształcenia pedagogiczne ma niewłaściwy pogląd na sprawę,
jak powinno wyglądać małżeństwo. Na rozmowach w cztery oczy z panią
psycholog zarówno żona jak i ja mogliśmy w swój subiektywny sposób
przedstwić kilka sytuacji tak jak je postrzegamy. Niestety pani
psycholog w większości sytuacji przyznała, że żona niewłaściwie
postępuje. Po pierwsze moja żona za każdym razem podważała moje
prośby do dziecka, aby coś zrobiło. Jeżeli ja mówiłem Zosiu proszę
posprzątaj zabawki ze stołu, bo teraz jemy obiad -Żona ripostowała.
Daj jej spokój, zostawisz ją w spokoju to tylko dziecko. Kiedy
mówiłem powieś ubranie po przyjściu ze spaceru, żona: odczepisz się
od niej. jest jeszcze mała, ma prawo. i dziecko się nauczyło, ze jak
tata wydaje polecenia to można je lekceważyć. Dlatego za każdym
razem kiedy coś do córki powiedziałem ona zawsze biegła do mamy na
skargę, chwytała ją za nogę i mówiła np. mamo ale tata mi nie
pozwala jeść na łóżku, albo biegać z kanapką po całym mieszkaniu.
Zawsze moja małżonka moje prośby i polecenia do dziecka negowała.
Psycholog powiedziała, że rodzice powinny mieć to samo stanowisko i
sie wspierać a nie jedno podważać zdanie drugiego. Psycholog kazała
narysować mamusię i tatusia i okazało sie, że jestem słabym
człowiekiem i że w domu rządzi mama. Świadczyły o tym rysunki. Mama
największa a tatuś o co najmniej o głowę niższy i w dodatku bez
nóżek i rączek. Psycholog powiedziała, że to świadczy o tym, że w
związku dominującą osobą jest żona, że u nas nawet nie ma związku
partnerskiego, ale jest przewaga żony. wiem, że żona chce dobrze dla
naszej córki, ale tak naprawdę robi jej krzywdę. Moja żona jest
niestety muszę to przyznać histeryczką. Wszędzie widzi choroby i
zagrożenia. Dlatego stara się stworzyć możliwie szczelny parasol
ochronny nad naszą córką. Objawia się to tym, że z nią śpi. Córka ma
już sześć lat. Jak się z nią bawi to córka nie potrafi się od niej
oderwać. Są obie zrośnięte. Córka mówi pobaw się ze mną i żona to
robi. Do niedawna żona nic w domu nie robiła, bo jak wracała z pracy
to się tylko z córką bawiła. Ja sprzątałem, prałem, zmywałem. jak
pewnego dnia zacząłem prać tylko swoje rzeczy, to się okazało, że
żona nie ma nic do ubrania na następny dzień, bo służacy tzn mąz nie
uprał. Poza tym nie muszę mówić, że seks w naszej rodzinie jest
nieobecny, bo córka nie da nam się do siebie zbliżyć. Nawet jak są
weekendy i jesteśmy we dwoje to żona tylko córka córka córka, ja
jestem na końcu łańcucha pokarmowego w naszej rodzinie, robię jak
wół i mną się pogardza.
\
Co się tyczy mojej matki, pod wpływem której ponoć jestem, jest to
nieprawda. Ja mojej matki nie mieszam do naszego małżeństwa. Tak
naprawdę robi to moja żona. Zawsze wymagała od niej pełnej
dyspozycyjności tzn. Julia chora i rozkaz w postaci smsa do mojej
matki był wysyłany. Mamo jutro o ósmej, Julia chora, ani telefon,
ani słowo proszę, czy mogłabyś itd itp. Inna sprawa, że choroby
naszej córki to w 70% lewe choroby, tzn, byle katar i już ma
siedzieć córka w domu. często żona dostawała zwolnienia od lekarzy
na wyrost. Ponieważ mam nienormowany czas pracy i często pracuję w
nocy to według mojej żony dzień wolny mogę przeznaczyć na siedzenie
z córką i tak też robiła. Ona szła do pracy i mnie stawiała przed
faktem dokonanym:Zostajesz dzisiaj z Zosią, bo jest chora. Nieważne,
że o piątej nad ranem wróciłem z pracy. I to dzisiaj było i jest w
naszej rodzinie normą. Tzn tak naprawdę sytuacje wyjątkowe są u nas
standardem.

Kiedy ja nie mogłem zostać z Zosią, żona dzwoniła bądź wysyłała sms
do mojej matki, że ma natychmiast się stawić, bo synowa tak karze.
Nie mamy opieki nad córką. Mamo musisz przyjść. Moja mama czyniła
tak przez wiele lat, ale teraz się zbuntowała i ma dosyć. Moja mama
ma pod opieką mojego ojczyma, który był dla mnie jak ojciec. Jest to
człowiek po rozległym zawale i ma 85 lat. Cud, że żyje. I moja mama
musi się nim opiekować. Przecież twój tata symuluje, twoja mama
mogłaby przyjść do Zosi - to słowa mojej żony.
Jeśli chodzi o Ukrainkę to sprawa wygląda inaczej niż przedstawia
moja żona. jest to Pani z polecenia, która sprząta u mojej mamy już
od kilku miesięcy. jest osobą pogodną i godną zaufania. Jest bardzo
kontaktowa. Z uwagi na "częste choroby Zosi" Zosia często przebywała
u mojej mamy i mojego ojczyma. Poniewąz maja mama często korzystała
z usług tejże Ukrainki (sprzątanie domu), Julia ją znała i często do
niej zagadywała. Byłem wielokrotnie świadkiem jak mo wymieniała się
z moją mamą terminami odnośnie sprzątania w naszym mieszkani tzn.
żona ją wiele razy chciała wypożyczyć do naszego mieszkania. I moja
mama,żeby pójść na rękę rezygnowała ze sprzątania u siebie. Moja
żona twierdzi, że Ukrainka była u nas tylko jeden raz. Nie wiem
dlaczego, ale mnie się wydaje, że była więcej razy. Być może przez
fakt, że kiedy odwoziłem Zosię do babci tzn. mojej mamy, często ją
tam widziałem. Ona sprzątała a Zosia ja zaczepiała. Odniosłem
wrażenie, że się lubią.
Poza ty kolejne sprostowanie. Ja nie ustaliłem potajemnie z moją
mamą, że Ukrainka ma się opiekować Zosią. To moja żona wymagała od
mojej matki, aby ta przez cały tydzień zajęła się Zosią. Z uwagi na
to, że moja mama nie chciała i po drugie nie mogła. Wyjechała do
drugiego syna do innego miasta. Wiedząc o tym, że potrzebujemy
opieki zaproponowała mi, abym skorzystał z tej pani Ukrainki.
Uznałem, że to dobry pomysł. Wiedziałem, że ona posprząta w domu i
na chwilę będę mógł wyskoczyć z domu, żeby zapłacić rachunki, oddać
samochód do naprawy a przy okazji, jak żona wróci z pracy zastanie
mieszkanie wysprzątane. Nie jest prawdą jak twierdzi moja żona, że
ta Ukrainka jest nam nieznaną osobą. Nigdy jako ojciec nie
zostawiłbym córki u osoby, do której miałbym najdrobniejsze
zastrzeżenia i cień wątpliwości. Problem tkwi w mojej żonnie. To ona
pociąga za sznurki w naszym małżeństwie. Kiedyś mieliśmy opiekunkę
przez ponad dwa lata, ale ona miała dosyć mojej żony i z dnia na
dzień odeszła. Bo moja żona we wszystko się wtrącała i nad wszystkim
chce mieć kontrolę. A to za chłodno a to za ciepło ubrała Zosię. A
to za wcześnie a to za późno poszła na spacer. I prawie nigdy moja
żona nie była o umówionej godzinie z pracy. Wiedząc, że opiekunka
jest z Zosią moja żona potrafiła o dwudziestej i dwudziestej
pierwszej wrócić do domu, bo coś jej wypadła a to coś było normą tak
jak choroby itd itp i w końcu opiekunka powiedziała dość. Poza tym
moja żona ma o wszystko pretensje co się tyczy wychowania dziecka.
Nie podobała jej się opiekunka, mimo że ją sama wybrała. Przez ponad
dwa lata mówiła, że przedszkole jest głupie, że siostra
wychowawczyni jest głupia (przy dziecku) mimo, że przedszkole sama
wybrała, że moja matka jest złą teściową, że jestem podłym
człowiekiem itd itp. Ja w żadnej sprawie nie mogłem podjąć decyzji,
bo żona mi nie pozwalała. Wiele razy jej mówiłem nie lubisz mojej
mamy to daj jej spokój, nie żądaj od niej żeby opiekowała się Zosią.
Ja poszukam opiekunki do dziecka. Zadzwoniłem, gdzie trzeba i już
prawie było umówione spotkanie, ale żona nie chciała, bo tej osoby
nie zna i kółko się zamyka. Nic na siłę. Ale ja tak dłużej nie
jestem w stanie wytrzymać i już podjąłem decyzję o rozwodzie, bo
jedyną rzecz jaką mi wolno w domu to posłusznie wykonywać polecenia
żony, no może poruszać palcem w bucie - to jes

TROLLE idzcie do domu

[bracialwieserce]

[rumpa]

hmmm, a może jednak terapia rodzinna?
nie szkoda zostawiać ci córki z taką matką?
mój ojciec wymiksował się i zostawił mnie na pastwę
niezrównoważonej mamuni i babci...

poza tym masz sam spory problem - zachowujesz się jak bezradne
dziecko, niewolnik, osobnik totalnie bezjajeczny, zaprezentowałeś
się jako totalna pierdoła, wycofująca się z konfrontacji, nawet
kosztem dziecka za które jesteś odpowiedzialny.
Trudno szanować takiego faceta

a teraz umywamy rączki i spier...dalamy
chyba jesteście siebie warci

a i jeszcze jedno - nie załatwisz tej sprawy teraz jak mężczyzna,
masz ogromne szanse na to że kolejna żona będzie cie traktowała tak
samo
znowu się rozwiedziesz przekonując samego siebie że wszystkie
kobiety to rozhisteryzowane idiotko-hetery?

[redbaron1973]

Nie wiem, może masz rację, tylko powiedz mi ja to zrobić. Jeżeli
zostaję przy swoim stanowisku żona zarzuca mi dyktaturę i przykleja
mi łatkę, że jestem pod wpływem mojej matki. Jeśli argumentując
podważam słuszność jej opinii w domu, jest zwantura. Prawdę mówiąc z
moją żoną nie ma rozmowy. Jest tylko jej prawda i jej stanowisko, a
dziecko się temu przygląda i często mówi ty mną nie rządzisz, mama
rządzi.
Kiedy jestem z nią sam to jej tłumaczę. Nie kochanie, jestem twoim
tatą i masz zrobić tak, jak cię proszę. Mama ci nie pomoże, bo jest
w pracy. Dziecko się mnie słucha, ale jak żona wraca, to córka mną
pomiata. Prawda jest też taka, że córka żony też nie słucha, bo żona
raz jej na coś pozwala, raz jej tego samego zabrania. I córka nie
wie, kiedy te zakazy są aktualne, a kiedy nie

[rumpa]

nauka rozmowy i argumentacji, w tym trzymanie sie tematu, bez aluzji
personalnych, tylko fakty, poczucie własnej wartości itd

na terapię indywidualną prosze
to że robisz tak jak robisz z czegos wynika
warto sie dowiedziec z czego, jaka jest twoja wizja zwiazku i na ile
realna w ogóle,a w szczególności z twoim charakterem i tą konkretną
kobietą
praca na miesiace, niestety
na to nie ma szybkich recept

polecam na początek książkę napisaną przez Johna Cleesa, tego z
MontyPytona, "Żyć w rodzinie i przetrwać"

nastepnym razem,

[sheer.chance]

zanim sie zabierzesz za prowokacje, zapisz sobie na kartce imiona bohaterow. Jak
ci sie beda mniej platac, to moze wiecej osob sie nabierze.

[pulmoll]

Witam w klubie i może nie piorę ale sprzątam i bawie się z córką i pracuję i nie mam czasu dla siebie.
Gdy odbieram telefon to jest, kochanie posprzątałeś a kiedy mamy czas dla siebie to temat sprowadza się do tego, kiedy pomalujesz mieszkanie, poskrecasz rowerek dziecka, pomalujesz sanki, posprzątasz i umyjesz samochód a ostatnio podejrzewa mnie o alkoholizm bo co kilka dni wypijam piwo i zapalam przy tym papierosa w samotności i to już jest kolejny zarzut argumentując że normalnie nie pije się w samotności tylko w towarzystwie.
Proszę mi wybaczyć ale ja nie mam towarzystwa bo nie mam na to czasu.
Właśnie mam urlop i żona nie jedzie bo musi pracować więc chciałem zabrać córkę na parę dni w góry ale to jest teraz problem bo jak pojadę to nie zdążę pomalować mieszkania na urodziny naszej córki.
i co Ty na to????????

[doctor.no.1]

Nie daj się wrobić w samodzielne malowanie pokoju :) to zadanie, ktore
kobieta rownież może wykonac z powodzeniem. Wspaniale jest razem
pomalowac pokój :) Ty sufit, a żona drobne malowania przy listwach,
kontaktach w rogach - a i ściany mozecie malwać po połowie. Razem -
zajmie Wam to 3 godziny...

[jadwiga1350]

> z drugiej strony dziecko jest w przedszkolu katolickim - tu jeden
> obowiazujacy uklad to model gdzie ojciec jest najwazniejszy, jest
> glowa, to on podejmuje najwazniejsze decyzje , matka przydzieciach
> nigdy nie podwaza jego decyzji, malo tego nigdy nie probuje
> dyskutowac o decyzjach. Nawet Pani psycholog przedszkolna do
ktorej
> chodzimy stawia glowe ojca jako rodziny na piedestale a ja na
> kolana


Oj, marna prowokacja.
W żadnym przedszkolu, katolickim czy niekatolickim, w żadnej szkole,
katolickiej czy niekatolickiej, nikt nie narzuca rodzicom modelu
rodziny. Pani pedagog przedszkolna mówi wam, kto ma rządzić w waszym
związku. Uśmiać się można. Chyba to przedszkole na księżycu jest, bo
na pewno nie w Polsce.

[allija]

prowokacja?
ja sama dzieci w takim przedszkolu nie miałam natomiast znajoma i
owszem. Zabrała dziecko z przedszkola kiedy dziecię zaczęło
niecierpliwie czekać aż mamusia umrze bo zostało przekonane, że mamusia
pójdzie do nieba i dopiero tam będzie szczęśliwa. A dziecko przecież
chciało żeby mamusia była szczęśliwa.
Znajoma przedstawiała przedszkole jako mocno konserwatywne i dewocyjne,
w takim charakterze dzieci były tam wychowywane.

[kkokos]

jadwiga1350 napisała:

nikt nie narzuca rodzicom modelu
> rodziny. Pani pedagog przedszkolna mówi wam, kto ma rządzić w waszym
> związku. Uśmiać się można. Chyba to przedszkole na księżycu jest, bo
> na pewno nie w Polsce.


to jak już się wyśmiejesz, to napisz sobie na kartce 100 razy: "jeśli ja o
czymś nie wiem, to nie znaczy, ze tego nie ma".


np. w placówkach sternika wychowawca pracuje z całą rodziną, a nie tylko z
dzieckiem. dziecko uczy się nie tylko, jak wiązać buty, ale i jest głęboko
indoktrynowane religijnie i w katolickim widzeniu świata, podobnie jak rodzice,
którzy przechodzą obowiązkowe zajęcia/wykłady/dni skupienia - niektóre ze
spotkań formacyjnych są osobne dla kobiet, osobne dla mężczyzn, jak myślisz,
dlaczego? może dlatego, że mówi się tam o partnerstwie i równości w związku?

oczywiście nie ma przymusu posyłania tam dziecka i poddawaniu się osobiście
praniu mózgu, ale są tacy, którzy się o to biją. nie rozumiem, ale to ich sprawa.


www.sternik.edu.pl/

[kinkygirl]

maz brzmi rozsadnie i skladnie, w przeciwienstwie do zony.

teoria mowi, zeby najlepiej przy dziecku prezentowac wspolny front.
a jezeli frontu wspolnego brak, to nalezy przedyskutowac sprawy
miedzy soba, nie w obecnosci dziecka, bo 6-letnie dziecko to nie
jest partner do rozmow o tym czy tatus zrobil zle czy dobrze.
a jezeli rodzice nie sa w stanie wypracowac wspolnego modelu
wychowania dziecka jak dorosli ludzie, ani nawet ustalic gdzie ma
jesc kanapke, to chyba glowny problem w tym malzenstwie lezy
zupelnie gdzie indziej, a dziecko jest wciagane w klotnie, ktore sa
o zupelnie co innego...

[kinkygirl]

tzn. brzmialby skladniej, gdyby sie tych corek potrafil doliczyc.
julia, zosia...
nic dziwnego, ze zona w niczym mu nie ufa ;)

[redbaron1973]

Rzeczywiście można odnieść wrażenie, że wypowiadając różne imiona,
jestem osobą, której nie należy ufać. zrobiłem to celowo, żeby nasza
rodzina pozostała anonimowa. Okazuje się, że imię trudno zastąpić
prawdziwym. o tą anonimowość prosiła mnie żona. Jak przeczytała moje
stanowisko, natychmiast wyłączyła komputer. Ja niestety poruszam się
w internecie dość niezdarnie. Chciałem usłyszeć porady od osób
postronnych. Ktoś doradził mi, że ucieczka z małżeństwa nie rozwiąże
problemu, bo mogę znowu spotkać osobę, która w podobny sposób mnie
zdominuje. Krótko mówiac, ktoś twierdzi, że jestem pierdołą. Może
tak, może nie. Ja potrafię walczyć o swoje, ale kiedy to czynię jest
awantura

[bubster]

To może powinno być kilka awantur?
Jeżeli sam sobie nie "posprzątasz" w związku, nikt za Ciebie tego nie
zrobi.

[rumpa]

ale kurde, jestem pod wrażeniem że mu się chciało tyle napisać :)))

może jest dwu imion?
:)))

[redbaron1973]

Chciało mi się, bo jeszcze mam iskierkę nadziei, że rady Wasze
pomogą uratować nasze małżeństwo. Moja córka ma jedno imię. Chciałem
pozostać anonimowy a właściwie moja żona, dlatego zmieniłem imię,
ale się nie udało.

[sheer.chance]

Chyba nie. Tu masz wyjasnienie:

Okazuje się, że imię trudno zastąpić
prawdziwym.

cokolwiek to nie znaczy...
:)

[redbaron1973]

Może żona mnie już nie kocha i szuka pretekstu do rozwodu, ale
zawsze mnie zapewniała, że rodzina jest najważniejsza, pytanie co
rozumie przez najważniejsza. Ma chyba na myśli siebie i córkę, bo
raczej nie mnie, chociaż nasuwa mi się tutaj jedno spostrzeżenie.
Pisząc ten mail powoli zaczynam dochodzić do przyczyny naszych
nieporozumień. Problem tkwi chyba w mojej matce. Mojej żonie nie
udało się podporządkować mojej matki i dlatego moja żona nienawidzi
mnie, bo nienawidzi mojej matki.

[rumpa]

wiesz co, idź na porządną terapię rodzinną, aż się prosicie
to robota na miesiace jak nie na lata

Trolle czy nie...

[filetta]

jak różne są interpretacje życia tej samej rodziny :)

terapia a nie wzajemnie przenoszenie racji na foru

[kati1973]

forum i szukanie adwokatów
albo szybciej rozwód, nie bedziecie musili juz szukac potwierdzen,
kto ma racje.

A co do Ukrainki sprawe, nalezało przedyskutowac z zona, a nie z
mamusia.

[bubster]

Dyktaturę to mąż wprowadza.
Zabrać dziecko z katolickiego przedszkola i od męża egzekwować, żeby
szanowł Twoje zdanie.

[sebalda]

Od dawna marzyłam o takiej dyskusji. Znaczy o tym, żeby wypowiedziały się obie
strony konfliktu. A cieszę się tym bardziej, że problem podany jest też moim
odwiecznym problemem, a mianowicie problemy wychowawcze, podejście do dzieci i
to tak pożądane, a niestety niemożliwe do osiągnięcia wspólne stanowisko.
Jestem wielką zwolenniczka wspólnego stanowiska, pokazywania dzieciom, że
rodzice są zgodni, niewciągania dzieci w konflikty z nimi szczególnie związane.
Ale niestety życie często przebiega inaczej niż byśmy chcieli. Są sytuacje,
kiedy zdania na temat danego zachowania dziecka, jego postawy są tak skrajnie
różne u rodziców, że nie da się mówić jednym głosem. Można próbować przy dziecku
nie okazywać różnicy zdań i omówić sprawę na stornie, ale co, gdy ojciec
gwałtownie reaguje i matka musi stanąć w obronie niesłusznie oskarżanego
dziecka, które stoi sparaliżowane strachem przed takim ojcem? Kiedy ojciec żąda
posłuchu, a tłumaczenia dziecka traktuje zawsze jako pyskowanie, nie dając tym
samym dziecku prawa obrony. Matka ma stac z boku, przyglądać się, a dopiero
potem obgadać sprawę. Czami się nie da, nad czym prawdziwie boleję.
I tu mam pytanie do ojca wypowiadającego się w tym wątku. Z tego, co piszesz,
masz zdrowy stosunek do córki, Twoje wymagania nie są wygórowane, mam jedynie
pytanie, jak próbujesz egzekwować rzeczy od córki? Czy normalnym tonem wydajesz
jej polecenie czy raczej podnosisz głos, gdy nie jest tak, jak byś sobie tego
zyczył. Dla mężczyzny często to jest mało istotne, dla dziecka bardziej, dla
kochającej matki najbardziej, bo krzyki na dziecko ją bardzo niejednokrotnie
bolą, ona broni dziecka jak lwica, nawet przed rodzonym ojcem.
Jestem skłonna wierzyć tutaj ojcu, który pisze naprawdę składnie, a pomyłka z
imionami może rzeczywiście wynikać z chęci zachowania minimum prywatności, ale
mamy jeszcze za mało przesłanek. Polecam się, jeśli chodzi o traktowanie córki,
czy czasami nie jest zbyt obcesowe.

[agnieszka_iwaszkiewicz]

Odpowiem na ogólne pytania zadane przez "jagodyipoziomki".
Dziecko nie bierze udziału w wyborze modelu małżeństwa i rodziny.
Ono jest ofiarą lub beneficjentem wyboru dorosłych.
Myśląc jednak o rodzinie jako o systemie, dziecko jako element
systemu, poprzez pokazywanie swojej problematyki, nieświadomie na
ten system oraz na zmiany w nim wpływa.
Dla dobrego rozwoju dziecka ważne jest aby czuło, że model jaki
wybrali rodzice jest dla nich dobry, czują się z nim zharmonizowani
i zidentyfikowani, a przede wszytkim jest w tym wyborze wewnętrzna
zgoda każdego z małżonków na jego kształt i realizację.
Systemem małżeński a potem rodzinny, który obecnie wypracowały
trendy życia społecznego i współczesnej wiedzy psychologicznej i
socjologicznej w naszej kulturze, to niewątpliwie system
partnerski. Powinien on działać tak jak go Pani opisała.
Dla dziecka jest to o tyle dobry system, że uczy się ono w nim
elastyczności co do podejmowanych ról społecznych dotyczących
mężczyzny i kobiety, szacunku dla wzajemnych wyborów życiowyych
dorosłych partnerów, umiejętności dyskusji o tych wyborach. Można
też sobie wyobrazić, że system taki pozwala na partnerskie
traktowanie dziecka, równiez bardzo małego. Partnerskie traktowanie
oznacza dla mnie tutaj, traktowanie podmiotowe, a nie traktowanie
dziecka jak dorosłego. Ważna różnica, o której w tym miejscu nie
chcę się rozpisywać.
Drugim problemem jaki Pani poruszyła, jest odpowiedź na pytanie czy
dziecku jest niezbędnie potrzebna spójność zdania rodziców wobec
niego.
Moim zdaniem, w ramach właśnie dobrze pojetego systemu
partnerskiego, nie jest niezbędna. Rodzice mogą się między sobą
różnić a nawet różnią się w sposób widoczny. Inne są też ich role i
zadania wobec dziecka.
Ważne jest natomiast aby różnice objawiały się w ramach podstawowo
spójnego systemu. Istotne jest także i niezwykle ważne jak te
róznice są wyrażane.
To nie może być nieustanne wzajemne kwestionowanie poleceń, postaw,
pogladów wychowawczych. Te sprawy , jako priorytety winny być
omówione między rodzicami.
Piszę te słowa zdając sobie sprawę z ich powierzchonosci. Bo tak
naprawdę chodzi tu o niuanse, które opisac jest bardzo trudno na tak
waskich łamach. Nie można, bowiem dobrowadzić do tego, że kosztem
zachowania spójności systemu dziecku lub drugiemu z małżonków dzieje
się krzywda lub jest zgoda na jakikolwiek rodzaj przemocy.
Mam nadzieję, że tego nie muszę już tutaj drobiazgowo tłumaczyć.
Napisałam o ogólnych założeniach odpowiadając na zadane pytania.
I teraz przechodząc juz do dynamiki tego watku czyli tego, ze do
dyskusji włączyli sie oboje małżonkowie.
Założenia systemu jakie Panstwo przyjęliście lub chcecie przyjąć są
słuszne, ale wykonanie już nie.
System partnerski trzeba " uprawiać". Nie może on być sztandarem i
podręcznym orężem do walki między małżonkami, wyciaganym w razie
potrzeby, by ugodzić nim w drugiego małżonka.
Róznice w zachowaniach wychowawczych czy relacyjnych wobec dziecka,
bardzo dobrze mu służace , stają się karykaturą, jesli są używane
do wojny podjazdowej małżonków.
Mam wrażenie , że tak dzieje się u Państwa. Stąd u Pani poczucie
chaosu, a u męża poczucie krzywdy, poniejszenia i bycia pogardzanym.
Jest walka, która toczy się w utajeniu. O pozycję w związku, o
seks, o ważność, samodzielność. Jest dużo rywalizacji, niechęci i
jednak wzajemnej pogordy. To pod spodem. A na wierzchu kłótnie o
pryncypia. Czy związek jest partnerski czy nie? Czy mama mąża może z
nim coś ustalać czy nie? Czy mąż może zmieniać ustalone decyzje czy
nie? Czy żona ma anulować polecenia męza czy nie?
Dopóki tego między soba nie wyjaśnicie i nie ustalicie ( być może w
obecności psychoterapeuty ) , stan chaosu będzie się pogłębiał a
małżeństwo wejdzie w ostry kryzys jeśli już to nie nastąpiło.
A zatem mozna powiedzieć parafrazując stare hasło
propagandowe: "partnerstwo tak, wypaczenia nie" . Agnieszka
Iwaszkiewicz.

[jagodyipoziomki]

witam,
dziekuje Pani Ekspert Agnieszce za odpowiedz i ocene tego urywka
naszego zycia . podskornie czulam ze model dominujacego ojca nie
jest wlasciwy dla naszego domu bo ja szukam partnerstwa i
partnerstwa oczekuje .
Przedszkole i opinie ludzi tam pracujacych wprowadzily duzo
zamieszania w naszym zyciu i teraz musimy wspolnie wypracowac dobra
dla calej trojki droge .
Dziekuje Sebalda bardzo slusznie dotknelas i zobaczylas nasz problem
moja nadopiekunczosc do dziecka przyznaje (ale pracuje nad soba ) i
agresja partnera do dziecka i do mnie co wywoluje moj sprzeciw .
Dziekuje takze za sluszne trafione slowa czarny.baron za
konstruktywna krytyke , dzieki kati mgla jedwabna, twoja bogini.
Czasem czuje sie wielka bezradnosc, szuka sie pomocy wszedzie zeby
ocalic rodzine, choc dopoki nie dotknie to ich samych jak widac po
wypowiedziach niektorych nie wszyscy to rozumieja.

[rumpa]

ja chyba czytałam inny komentarz

opowiadanie o dominującym ojcu który nie umie nawet wyegzekwować
spania żony w małżeńskiem łóżku a nie z dzieciakiem brzmi
humorystycznie

mąż podaje konkrety , Ty histeryzujesz

a co do tej nieszczęsnej ukrainki, no ni czorta nie rozumiem o co
zrobiłaś jazdę, skoro dziecko ją zna i lubi.
Jak dla mnie terrorystką, pod płaszczykiem wrażliwości, jesteś ty.

[rumpa]

w dodatku manipulujesz informacjami

info o mężu który chce zostawić dziecko z panią widzianą raz bez
uzgodnienia z Tobą może wzbudzić niepokój, ale zostawienie 6letniej
pannicy z osobą którą dobrze zna jest zupełnie naturalne. I nie
widze powodu omawiania tego na naradzie wojennej.
Moje dzieci zostawały z babysiterkami w Holandi, i były to
nastoletnie dziewczyny, których nigdy nie widziałam wcześniej na
oczy, po prostu miały refernecje w gazetce wydawanej przez szkołę.

Mąż źle się do dziecka zwraca, okazuje się że źle się zwraca bo
wydaje polecenia? chcesz wychować kalekę? panna ma jakieś obowiązki
w ogóle? bo już wiemy że spi z mamusią ...

[twojabogini]

Gdyby nie to, ze twoja córka ma 6 lat i zapewne kończy edukację w
przybytku który opisujesz - jako pierwszą rzecz doradziłabym zmiane
przedszkola. Dodam, że ze wzgledu na wysoki poziom nauczania i to,
że wybrana przez nas szkoła naprawdę wychowuje, sama posyłam dziecko
do szkoły katolickiej i nikt tam mu do głowy patrilchalnych bzdur
nie tłucze.
Po drugie opisywane przez ciebie problemy są odjechane jak na
małżeństwo z osmioletniem stazem. Prawdopodobne, że są to tzw.
problemy zastępcze, a sedno konfliktu twki zupełnie gdzie indziej. Z
twojego opisu wynika, że nie lubisz swojej pracy, pracujesz bo
musisz.
Jakbym miała zaryzykowac diagnozę - w katolickich rodzinach wiele
jest takich, gdzie kobieta nie pracuje, zajmuje się domem, a dom
utrzymuje mężczyzna i to w wielu wypadkach na wysokim poziomie -
mimo że potomstwa jest sporo. Mimo to stosunki w małżeństwie są
bardzo partnerskie - po prostu kazde z małżonków pełni jak najlepiej
obowiazki które na siebie wzięło. Może obserwując to na codzień
czujesz zazdrośc, że innye kobiety nie musza pracowac, bo mają
zaradnych mężów? A że ciężko się przyznac do takich myśłi - to
przenosisz konflikt gdzie indziej?
Tak czy siak usiądx i szczerze sama przed soba przemyśl - co ci nie
pasuje w małżeństwie, co chciałabyc zmienic. Skoro miłoś i rodzina
sa dla ciebie takie wązne - to lepszy kierunek myslenia niż rozwód.

[kochamkotyijuz]

redbaron1973 napisal

Prawda jest też taka, że córka żony też nie słucha, bo żona
raz jej na coś pozwala, raz jej tego samego zabrania. I córka nie
wie, kiedy te zakazy są aktualne, a kiedy nie

Wedlug mnie tu jest klucz do calej zagadki tzn nierownosc i brak
konskwencji matki.
Nie dziwie sie ,ze corka nie slucha i nie szanuje ojca jesli na
codzien slucha,oglada jak mamusia traktuje tatusia.Wszystko zalezy u
niej(zony) od humoru badz nawet i nie,ot poprostu niezmozona chcec
zrobienia na przekor czyli pokazania dominacji .Podwazanie zdania
malzonka przy dziecku to dla mnie PORAZKA wychowawcza.Jak ojciec ma
sobie w takiej sytuacji wyrobic u corki autorytet??kiedy do akcji
ciagle wkracza "zatroskana" matka???Latanie z kanapka po pokojach z
pewnoscia nie podoba sie zonie bo latwo mozna cos poplamc nie mowiac
juz o tym ,ze dziecko moze sie zadlawic ,ale na rozkaz wydany przez
ojca(choc ja mysle ,ze to byla raczej prosba,badz pouczenie)staje w
obronie ,ze dziecko male i nalezy dac mu spokoj ,natomiast na drugi
dzien kiedy maz jest w pracy sama zabrania tego na co w obecnosci
ojca dziecku pozwalala.W konsekwencji corka rownez jej nie slucha bo
raz jej zalozmy na to z kanapka biegac wolno a raz nie.
Z postu autorki az bije brak szczunku do meza i zerowa chec
wspolpracy w wychowywaniu potomka.Zatroskana - "przewrazliwiona
inaczej" pustawiala sobie wszystkich po katach a jak ktos na
zawolanie nie staje na bacznosc jak zolnierz to jest be.Tesciowa tez
be choc do tej pory na kazde pierdniecie byla do dyzspozycji az sie
czara przelala i sie zbuntowala bo wymaga szacunku do siebie a nie
traktowania jak sluzacej czy pani na posylki.
Zona deyduje o wszystkim i nie odczuwa ona potrzeby konsultowania
badz liczenia sie z opinia meza.Nie wiem ja redbaron ale mnie zyc by
sie odechcialo przy takiej egoistycznej babie.

[redbaron1973]

Nie mam pojęcia skąd u Pani takie wnikliwe spostrzeżenia. Czy my w
domu mamy ukrytą kamerę. To jest oczywiście żart przez łzy, ale
trudno mi zaprzeczyć Pani zdaniom. Wiem, że powinniśmy skorzystać z
terapii rodzinnej a nie obwiniać się nawzajem w przestrzeni
publicznej i nieraz o tym mówiłem żonie. Stąd ta wizyta u psychologa
przedszkolnego. Dyskusję w internecie zainicjowała moja żona i ja
się do tej dyskusji włączyłem. Za wszystkie uwagi krytyczne wobec
mojej żony i mnie z góry dziękuję. Oczywiście nie rozwiążą one
bezpośrednio naszych problemów, ale jeśli uda nam się znależć
porozumienie i równowagę w naszym życiu, poinformujemy Was drodzy
internauci. Pozdrawiam

[kochamkotyijuz]

Panie redbaron
Zycze oczywiscie wszystkiego najlepszego jednak niepokoi mnie,albo
powiemm inaczej z postow panskiej zony jasno wynika ,ze ona sobie do
zarzucenia nic nie ma.Jej problemem jest jedynie to ,ze pan jest na
tyle nieodpowiedzialny,nie godny zaufania (propozycja ukrainki jako
nianki),ze tylko ten problem bedzie ona miala ochote u psychologa
przedyskutowac.Natomiast ona jest nieskazitelna,czysta jak
lza.Krotko mowiac ja tu zadnej checi do wspolpracy czy naprawy
stosunkow (he he),relacji z jej strony nie widze.
Musi pan zrozumiec ,ze aby znalezc porozumienie i rownowage w
panstwa zyciu sa potrzebne szczere checi obojga malzonkow.W
pojedynke nic pan niestety nie zdziala.

[jagodyipoziomki]

rumpa i kochajaca koty jestescie z tych ktore zamiast chciec pomoc
lubicie wsadzic kij w mrowisko czyzby samotne niezalezne
sfrustrowane rozwiedzione ?

po pierwsze - zeby bylo skladnie :

Pisze tu raz jeszcze jesli nie zrozumialyscie dokladnie
informacji :ukrainka byla u mnie jeden raz , sprzatala u tesciowej
ok. pol roku z przerwa wyjazdem na 3 miesiace . Mezowi pomylily sie
kobiety sprzatajace bo bylo ich 3 w tym jedna sprzatala ok roku ,
ukrainka byla raz . Dzwonilismy do ukrainki i ona potwierdzila w
obecnosci meza ze byla 1 raz .Dziecko jej nie zna ja takze , dziecko
jej nie lubi o czym powiedzialo slyszac ze ma z nia zostac.
Nie mam w zwyczaju zostawic dziecka z osoba ktora byla u mnie jeden
raz w dodatku sprzatajac a nie bawiac sie z dzieckiem, jesli macie
inne podejscie jest to wasza sprawa to tyle w temacie opiekunki.

Po drugie ,,panna" ma obowiazki sprzata pokoj, gotoje ze mna proste
potrawy , sama potrafi sie bawic zajac soba choc woli w
towarzystwie , wiaze sama czapki , ubiera sie jest opiekuncza do
mlodszych dzieci , sama sie myje , zmywa naczynia jak na 6 letnie
dziecko nie odstaje od normy samodzielnosci .

po trzecie

tesciowa nigdy nie byla na kazde pierdniecie jak to nazwalyscie
kulturalnie bo dwa lata mielismy opiekunke -jedna opiekunke ,
tesciowa poza kilkoma wyjatkami nigdy nie zostala z chorym
dzieckiem , odbiera z przedszkola to prawda ale nie codziennie -
zreszta dziecko zawsze czy przez meza czy przez tesciowa zostaje
odebrane jako ostatnie. co robi potem ? oglada z tesciowa kretynskie
seriale brzydula, majka tak kochajaca tesciowa z wnuczka spedza czas
podsumowujac nie zycze sobie nazywania mnie histeryczka , bywam
nadopiekuncza , wlasciwie bywalam ale do braku kontroli nad emocjami
blizej jest wam niz mnie

[rumpa]

czyzby samotne niezalezne
> sfrustrowane rozwiedzione ?

jak rozumiem to twoja definicja podczłowieka ? :))) dużo mówi o
tobie naprawdę...

ale pudło :))) - od 15 lat w związku plus dwoje dzieci
do tego obrazu który naszkicowałaś zdecydowanie bliżej tobie niż
mnie, sądząc z wypowiedzi męża :)))

Doskonale zrozumiałam że była raz. Natomiast równie dobrze
zrozumiałam też że dziecko spotykało się z nią wielokrotnie u
teściowej. Nie pojmę za chiny , dlaczego to że była raz u ciebie to
za mało, zwłaszcza że z małą widziala się przy innej okazji.
Możesz sobie mieć takie zdanie a ja mogę miec takie że się czepiasz
i rządzisz, że mąż ma prawo załatwić sporo spraw a to że opiekunka
nie jest witana przez dziecko w wybuchu entuzjazmu na pewno nie
skrzywi mu psychiki, a z całą pewnoscią znacznie mniej niż ta
żałosna awantura która wybuchła na tym punkcie.
Nawiasem mówiąc jedną z ulubionych opiekunek naszych dzieci była
pani która jednocześnie sprzątała, bo to absolutnie nie przeszkadza
w dopilnowaniu żeby dziecko nie zrobiło sobie krzywdy ,może się samo
też pobawić, trochę pogadać i na pewno nie cofnie się w rozwoju
przez jedno popołudnie. Tymczasem ty masz w dupie co mąż może
załatwić, bo twoja wydumana wizja się nie ziściła. Podtrzymuję
opinię - terrorystka i histeryczka, a nawet sie umacniam.A jeśli
robisz to na zimno - to tym gorzej :)))
taak, masz rację, nie jesteś histeryczką, to walka na zimno, poddaj
się albo zgiń, w zasłonie dymnej matczynej odpowiedzialności i
miłości.
Zawsze jak czytam albo słucham takich mamuś, to mam wrażenie że
tylko one odkryły sekret doprowadzenia dziecka żywego do 18 urodzin
i nikt inny nie powinien z nimi polemizować, a już na pewno i przede
wszystkim - ojciec dziecka.W koncu to tylko ojciec, dawca spermy,
jednostka nieprzystosowana umysłowo i w związku z tym powinien
prosić żonę o zgodę na jakiekolwiek posuniecie w związku z JEJ
dzieckiem.Że dziecko jest nasze, to generalnie pani się przypomina
jak trzeba pana ustawić do roboty.

odstaje od normy samodzielności już chocby w tym że spi z mamusią,
sorry. To co opisałas to równie dobrze norma dla 4 latka.

zreszta dziecko zawsze czy przez meza czy przez tesciowa zostaje
> odebrane jako ostatnie

no i?
jak rozumiem w swiecie wg poziomek to wyjatkowy nietakt i brak
uczuć, odpowiedzialności, bo nie za bardzo wiem, o co ci z tym
chodzi...
nawiasem mówiąc, w ogóle nie mam telewizora w domu od lat prawie
dwudziestu , ale nie mogę się dopatrzyć nic złego w tym że dziecko
sobie pooglada raz na jakiś czas z babcią serial - nie wszyscy sa
tak uzdolnieni pedagogicznie jak ty.

[p_wolf]

rumpa i kochajaca koty jestescie z tych ktore zamiast chciec pomoc
lubicie wsadzic kij w mrowisko czyzby samotne niezalezne
sfrustrowane rozwiedzione ?

Skąd ta agresja i wjazd ad personam? Czyżby rumpa dotknęła wrażliwego punktu?
Piszesz o tej Ukraince jakby to był rzeczywiście największy problem twojej
rodziny. Zastanów się czy przypadkiem wieloletnie problemy w komunikacji z mężem
nim nie są.
Babcia źle zajmuje się dzieckiem, oglądanie durnych seriali nie jest dla
6-latki? Zgoda, ale w takim razie powinniście się tak zorganizować, by teściowa
nie musiała odbierać małej z przedszkola.

Czy wychowujesz córkę sama, czy razem z mężem? Czy gdy mąż prosi córkę o
cokolwiek wspierasz go, czy wpadasz w stany lękowe i odczytujesz to jako agresje
wobec jedności Ty-córka?
Czy masz świadomość tego, że matka sypiająca z normalnie rozwijającą się 6-latką
zamiast z mężem to patologia?
Czy wiesz że kwestionowanie zdania ojca przy córce to jest niszczenie jej
poczucia bezpieczeństwa? To zresztą działa w obie strony, ojciec zdania matki
też nie powinien kwestionować.

Przeczytaj jeszcze raz to co napisała pani Agnieszka, tylko tym razem bez filtra
"tylko to co mi się podoba", a z naciskiem na to co Ty robisz źle. A robisz źle
niemało.

[redbaron1973]

Jestem męzem jagody i poziomki. Jestem przeciwnikiem prania brudów w
naszym małżeństwie w przestrzeni publicznej jakim jest internet, ale
powiem szczerze, że jeżeli taki sposób miałby pomóc uratować nasze
małżeństwo, nie będę się tym przejmował. Z uwagą przeczytałem Pani
komentarz na temat naszej sytuacji i muszę stwierdzić, że Pani uwagi
są trafione w dziesiątkę. Pisze Pani o jedności Ty - córka i
niestety jest to prawda. Pani psycholog z przedszkola stwierdziła,
że nasza córka żyje w tzw. symbiozie z matką. Tzn. nie potrafi
funkcjonować samodzielnie. Jeżeli mama prosi ją, aby coś zrobiła,
córka nie jest sama wykonać polecenia. Ociąga się, wymusza np.
położeniem się na podłodze, że tego nie zrobi. Krzyczy i
histeryzuje. Wówczas moja żona mówi: no dobrze postprzątamy razem i
obie to robią. Dlatego też żona jak wraca z pracy praktycznie cały
czas spędza z córką. Bawią sie razem. Powiem szczerze,że jakje widzę
obie razem zrośnięte to trafia mnie szlag. Dlatego też żona jest
praktycznie odsunięta od obowiązków domowych, bo córka nie potrafi
się sama sobą zająć. Gdy jest ze mną w domu mówię jej, teraz się
pobaw sama, bo tata musi ci zrobić obiad. No i wtedy skarga na mnie
jak mama wrpracy, że tata się ze mną w ogóle nie bawił. Bawił się,
ale z przerwami na obowiązki w domu. Żona to odbiera jakbym był
wyrodnym ojcem i oczywiście pretensje. tak naprawdę to ja więcej
czasu spędzam z córką - wiem że mnie kocha, bo nieraz mi to mówiła
i czuję to, bo takie rzeczy się wie, ale jak
przychodzi żona to ja jestem odsuwany na dalszy plan. Obie jak są
razem to tworzą taki sojusz przeciwko mnie. Żona chce, abym był z
nimi, ale tak naprawdę jest zadowolona, że córka trzyma jej stronę.
Jeżeli córka jest sama ze mną to zachowuje się zupełnie inaczej. Z
żoną jest jedna do drugiej przyklejona. Nawet jak się bawią to
przestrzeni między nimi nie widzę. Widzę jedynie zrośnięte dwie
istoty w dosłownym słowa znaczeniu. Wiem, że żona bardzo kocha córkę
i chce dla niej najlepiej, ale nieraz zauważyła, że taki sposób
funkcjonowania jest również niekorzystny dla niej. Jak przychodzi
weekend, moja małżonka nie ma możliwości regeneracji, bo córka nie
daje jej takiej możliwości. Powiem dosłownie. Dopada ją jak ofiarę i
wyciąga z niej wszystkie siły witalne. Nieraz byłem świadkiem, jak
żona krzyczała na nią, bo psychicznie tegonie wytrzymywała. Dlatego
też w weekendy nie spędzała z córką sama czasu tylko zapraszała
swoją przyjaciółkę z dzieckiem, aby obydwoje dzieci się razem trochę
pobawiły. i rzeczywiści czytając uwagi Pani Agnieszki odniosłem
wrażenie, że moja żona wybrała z tekstu, to co jej się podoba. A tak
p[oza tym to temat naszych problemów wychowawczych nie jaest dla
mnie problemem zastępczym, ale realnym problemem, bo kochsm żonę i
naszą córkę. Nie wiem dlaczego proste na pozór sprawy są w naszej
rodzinie problemem rujnującym nasze życie. Wiem jedno, że kocham
żonę, ale czuję się w rodzinie nieszczęśliwy. czuję, że brakuje w
naszych relacjach tlenu i takiego zdroworozsądkowego podejścia do
życia. czuję, że są zachwiane relacje rodzic dziecko, czuję brak
granic. Poza tym pragnę zaznaczyć z całą odpowiedzialnościa za
słowa, że zdarzały się w naszej rodzinie bardzo krótko właściwe
relacje dziecko - rodzice - i rodzic - rodzic. I było to zaraz po
wizycie u psychologa. Żona zaczynała stosować pewne uwagi pani
psycholog i proszą mi wierzyć, że wszyscy czuliśmy poprawę jakości
naszego życia. Dlaczego działa to tylko dwa dni a potem jest
powtórka z ponurej rzeczywistości. Wiem też, że jak żona wydaje
polecenia dziecku zawsze trzymam stronę żony, bo tak naprawdę żona
wydaje takie same polecenia córce, jakie ja jej sam wydaję. Z tą
różnicą, że żona bywa niekonsekwentna raz jej coś zabrania, innym
razem na to samo pozwala. Pozdrawiam

[miacasa]

Jeśli zależy Ci na związku partnerskim to zacznij na początek ponownie być
partnerką swojego męża i przeprowadź duże dziecko do własnego łóżka, a
małżeńskie zacznij dzielić z mężem. W tej chwili Twój mąż postrzega dziecko jako
rywala i czuje się wypchnięty poza nawias, frustracja budzi agresję a ta choć
tłumiona daje wyraz w podniesionym tonie czy pretensjach do dziecka. Chyba
zapomniałaś co było początkiem Waszego małżeństwa, jaki był cel. No i zacznij
wracać do domu wcześniej, w Warszawie nie powinnaś mieć problemu ze znalezieniem
pracy, która kończy się o 16-17, nie musisz wracać o 20:20 chyba, że wolisz
uciekać w pracę od swojej rodziny.

[filetta]

Jak już wczesniej pisałam, bardzo zainteresowała mnie różnica zdań
małzonków. Zastanawiałam się nad tym, skąd się to wzięło. Zaczynam
podejrzewać, że z rywalizaji obojga. A rywalizacja skąd? Tytuł postu
wskazuje: Jesli mąż nie ma racji? W tym małżeństwie nie ma mowy o
partnerstwie, nie stosuje go zona (pomimo że sie na nie powołuje)
ani mąż. Oboje niszczą ten związek. Kochani, czas się obudzić, za
chwilę może byc za późno!

[kol.3]

Że też sobie ludzie takie piekło potrafią stworzyć.

do lupmy sorry rumpy

[jagodyipoziomki]

RADY ,,AUTORYTETU" RUMPY NA FORUM :

Autor: rumpa 14.05.10, 01:07
nie wiem czy to jest miłość ale zaburzenia emocjonalne widać na
kilometr
kłania się terapia inaczej skończysz jak Ci to koleżanka od kotów
wyjasniła
acha, z facetem też pewnie coś nie tak, bo zdrowy psychicznie juz
dawno by sobie dał spokój...

ostatnio wywaliłam śmieci do łózka synowi, bo ich nie wyniósł
niby je pozbierał i odniósł mi, ale widocznie trauma zbierania była
na tyle duża że już wynosi bez gadania

nie chce jeść?
mój młodszy wył mi dwie godziny że jest głodny - z książką
przeczekałam, a potem się okaząło źe jest w stanie zrobić sobie
kanapkę bez problemów - oczywiście pochwaliłam a on poczuł się dumny

raczej o porabanie umysłowe, bo trzeba coś mieć nie tak żeby uważać
że tłuczenie dziecka pasem to jest właściwy sposób na porządek i
robienie lekcji
a jeśli jest jedyny - to cóż, po prostu nie ma sposobu.




BEZ KOMENTARZA TRZEBA UMIEC ODROZNIC ZIARNO OD PLEW

[filetta]

Wiem, że ten post nie do mnie, ale niestety potwierdza postawę
zyciową bohaterki: "ja zawsze mam rację", "zawsze to
udowodnię", "moje będzie na wierzchu". Szkoda, że próbuje to
udowodnić deprecjonując osobę przeciwnego zdania, a nie podając
kontrargumenty na jej zarzuty.
Teraz wszystko układa się w bardzo wyraźną i spójną całość.

[bacha1979]

O ile mąż brzmi wiarygodnie i rozsądnie, o tyle post zony jest histeryczny, a
niech tylko ktoś spróbuje nie przyklasnąć, biada mu oj biada.

Dziewczyno jeśli zależy Ci faktycznie na szczęściu dziecka i Twoim (na
sczęściumeża chyba nie) to przeczytaj i przyjmij również te posty, które
niekoniecznie ci się podobają.
I przestań faceta traktować jako wroga, bo nawet jeśli relacje miedzy Wami nie
układają się najlepiej to jesteście rodzicami i dobrze byłoby gdybyście wobec
dziecka byli konsekwentni i nie podważali wzajemnie swojego autorytetu.
Jak można dziecku robić w głowie taki mętlik???

[p_wolf]

jagodyipoziomki napisała:
RADY ,,AUTORYTETU" RUMPY NA FORUM : (...)

Kolejna wycieczka osobista, do tego chybiona bo rumpa pisze w cytowanych przez Ciebie postach całkiem sensownie.
Zamiast się pogrążać poczytaj co Ci ludzie piszą, i spokojnie zastanów nad tym co robisz źle.

Po powtórnej lekturze tego co napisał twój mąż, oraz tego jak się ciskasz mam wrażenie że jesteś bardzo młoda, nie do końca potrafisz udźwignąć rolę dojrzałej matki i żony.

[rumpa]

wiesz to by było dobrze gdyby to była kwestia młodości
niestety, to chyba jednak co innego, strach, że sobie nie poradzę,
zawiodę, coś złego się stanie, brak zaufania do ludzi, jakas dziwna
relacja z mężem - innym słowy problem jest dużo głebiej i samo
otrzaskanie z rola matki nie pomoże, bo gdyby to było to, to 6 lat by
raczej wystarczyło.

chyba miało być "lumpy" ? :)))

[rumpa]

a wiesz że rumpa to po szwedzku "dupa" ?
podobno :)))

a tak serio , to z czym masz konkretnie problem w tych zacytowanych
postach?
interesuje mnie twój tok myslenia...

zwłaszcza nie rozumiem czemu wzbudza twój protest mój protest
przeciwko biciu ?????
inne od biedy mogłabym zrozumieć, ale tego za chiny ludowe!

[kinkygirl]

zadziwia mnie, ze pani chcialo sie przeczytac caly internet,
zeby "pograzyc" interlokutorke.
a smieszy mnie, ze najgorsze co sie znalazlo, to opis sukcesu w
nauczeniu dziecka, ze moze sobie samo zrobic kanapke.
warto bylo spedzac te godziny na czytaniu postow?
moze lepiej byloby porozmawiac z mezem w tym czasie? albo poszukac
terapeuty.

[jagodyipoziomki]

wiele lat temu bywalam na roznych formach i po latach na nie
wrocilam . Czego oczekiwalam porady eksperta , jasnego obiektywnego
spojrzenia na KONKRETNY problem ukrainki i modelu rodziny , wsparcia
innych matek ktore tez nie sa idealne ja za taka sie nie uwazam i
wskazowek w oparciu o konstruktywna krytyke . W jakiejs czesci
przyznaje niewielkiej to otrzymalam za co podziekowalam wyzej kilku
wymienionym osobom . Posty pozostalych resetuje z pamieci i
przestaje je po porstu otwierac .Dlaczego -bo bardzo odbiegaja od
rzeczywistosci, snucie domnieman podrekconych zlosliwoscia autorow
na temat mojego wieku, umiejetnosci corki , naszego zycia , wiecie
ze jestescie momentami smieszni i zalosni : wystarczy juz zywienia
sie naszym kosztem podkrecajcie sie beze mnie pseudodoradcy.

[p_wolf]

Czego oczekiwalam porady eksperta , jasnego obiektywnego
> spojrzenia na KONKRETNY problem ukrainki i modelu rodziny , wsparcia
> innych matek ktore tez nie sa idealne ja za taka sie nie uwazam i
> wskazowek w oparciu o konstruktywna krytyke .

I wszystko to dostałaś, z tym że rady przyjmujesz wybiórczo, a na konstruktywną
krytykę reagujesz agresją.
Jednak myślę, że oczekiwałaś trochę czego innego - takiego babskiego wsparcia,
wspólnego przejechania się po wstrętnym mężu. Dlatego tak się wściekłaś gdy on
tu zawitał, i przedstawił inną perspektywę.
Stąd na przykład twoja dziwna odpowiedź na post pani ekspert; ona wytyka TWÓJ
błąd i pisze, że powinniście się z mężem wspierać, wspólnie konsekwentnie
wychowywać córkę, a Ty odpowiadasz że też uważasz, iż mąż nie zawsze ma rację
(sic!).

Chcesz ratować swoją rodzinę? Pomyśl o tym gdzie robicie błędy (tak, TY też),
skonsultuj się ze specjalistą i wprowadzaj zmiany w życie. Chcesz poprawić sobie
humor? Idź do fryzjera z koleżankami i pozajeżdżajcie na wstrętnych facetów.
Twoje życie, twój wybór.

[kinkygirl]

Chcesz poprawić sobi
> e
> humor? Idź do fryzjera z koleżankami i pozajeżdżajcie na
wstrętnych facetów.
> Twoje życie, twój wybór.

tylko tego faceta i tego dziecka szkoda...

[yenna_m]

jagodyipoziomki, zastanawiam sie, co chcialas osiagnac piszac ten post i
zapraszajac na forum swojego meza

jasne, ze dla nas, czytaczy, jest to interesujacy watek, bo mozna sobie
zobaczyc/poczytac, jak sprawa widziana jest przez obie strony, jednak... wiesz,
nie obraz sie, mam wrazenie, ze Wasz udzial w tym watku to kolejne starcie,
kolejna rywalizacja miedzy Wami o to, kto ma racje

niezaleznie od tego, kto ma racje - macie powazny problem z komunikacja i imho
nalezaloby nad tym popracowac, jesli chcecie byc razem i chcecie w dodatku byc
ze soba szczesliwi

malzenstwo to nie rywalizacja, kto lepszy, kto wiecej, kto glosniej

nie obraz sie, ale mam wrazenie, ze oboje do tego malzenstwa nie dorosliscie
jesli oboje daliscie sie wciagnac w przepychanke w necie? dlaczego nie
sprobowaliscie porozmawiac w domu, dlaczego maz zamiast - choc nie ukrywam,
bardzo rzeczowo - ciagnac na ten temat dyskusje w necie z oplakanym zreszta
skutkiem dla Waszych wzajemnych relacji nie pociagnal tematu juz w zaciszu domowym?

jesli potrzebujecie do rozmowy osob trzecich, bo tyle miedzy wami nagromadzilo
sie zlych emocji, to imho gabinet terapeuty jest lepszym, bezpieczniejszym
miejscem niz watek forumowy

no przeciez pewne slowa zupelnie niepotrzebnie w zacietrzewieniu padly (net
wyzwala rozne emocje, czasem ludzie po prostu staraja sie "wygrac" z
dyskutantem, i czasami to granie na wygranie to gra nie warta swieczki

coz, zycze Wam, zebyscie sie jakos porozumieli

co do meritum - przychylam sie do opinii eksperta