Czy ciągnąć to dalej?

[my.szka]

Mój mąż mieszka ze mną już tylko dla dziecka, które niedawno się
urodziło. Tylko dlatego, żeby mi przy nim pomagać, gdyż pomocy ze
strony rodziny nie mamy. Najchętniej jednak by się wyprowadził. Taka
sytuacja wpędza mnie w depresję, coraz większą, gdyż zaczyna mnie
traktować jako zwykłego sublokatora-wychodzi gdzie chce, kiedy chce.
Opowiada mi o koleżankach z pracy. Ja nie mam siły powiedzieć
mu,żeby się wyprowadził, a to wieczne czekanie i opowieści mnie
wykańczają. Tym bardziej, że moje uczucie (niestety)trwa nadal i to
bardzo mnie rani. Co jest lepsze dla mnie dla dziecka, wspólne
mieszkanie, czy wyprowadzka męża-jak myślicie.

[mama-zuza]

pogoń go z domu!!!!nie zastanawiaj sie w ogole nad tym!!
zatruwasz sobie tylko zycie-tez tak mialam,bylo ciezko tez go
kochalam(potem doszlam do wniosku ze tylko mi sie tak wydawalo) i po
przeryczanych 3 miesiacach zaczelam nowe zycie.Jestem szczesliwa :)
spakuj swojego meza i to nawet dzisiaj i niech sobie idzie do swoich
kolezanek-skoro sa takie super.
Pozdrawiam.

[iza81m]

czesc bardzo dobrze to rozumiem co przezywasz ja jestem w takiej
samej sytuacji tylko ze on niejest moim mezem. Jestesmy ze soba od 5
lat mamy coreczke zuze 5m-cy i w momencie jej narodzin zaczely sie
problemy.On twierdzi ze mnie kocha ze takiej drugiej jak ja
nieznajdzie a jednak chce sie rozejsc.Niemoge tego zrozumiec ale
powoli oswajam sie z mysla ze zostaniemy same mimo tego ze to bardzo
boli bo tak jak ty kochasz swojego meza tak ja kocham go
nadal.Zasami sie zastanawiam czemu zycie tak wszystko komplikuje
kochalismy sie bardzo chcielismy miec dziecko a teraz wszystko sie
sypie!!! Ja podejzewam ze moj poprostu niedaje sobie rady w roli
ojca i ojcostwo go przeroslo zaczelo go to ograniczac. Niewiem jak
dam sobie rade dalej ale mam nadzieje ze bedzie dobrze. Pozdrawiam

[paula_oski]

nie ma sensu dluzej trwac w tym zwiazku.odejdz od niego.dla dziecka
wazniejszy jest spokoj,milosc i cieplo niz na sile bedacy ze soba
rodzice.

[my.szka]

Z chęcią bym go pogoniła, tylko nie mam na to sił i...nie chcę mu
ułatwiać. Jeżeli on chce niech sam odejdzie. Bo to jest tak, że mój
mąż to bardzo wygodny człowiek, nie lubi się męczyć. Oczywiście
chce, żeby później wyszło tak, że to ja..tak postanowiłam. To będzie
taka wersja dla rodziny. A on biedny, pokrzywdzony....
Z drugiej strony nie robiąc tego sama chyba się zamęczę.

[piekielnica1]

> Z chęcią bym go pogoniła, tylko nie mam na to sił i...nie chcę mu
> ułatwiać. Jeżeli on chce niech sam odejdzie. Bo to jest tak, że
> mój mąż to bardzo wygodny człowiek, nie lubi się męczyć.

Skoro jest wygodny i nie lubi sie meczyc to nigdy nie odejdzie, bo
ma zapewnione wszelkie wygody.
Dom, zona, rodzina, dziecko i jednoczesnie nieograniczona wolnosc -
wychodzi i wraca kiedy chce, robi co chce - nie licz, ze sam
cokolwiek zmieni, jemu pasuje taka sytuacja i dopoki Ty mu ja
zapewniasz doputy on bedzie z tego korzystal.

[alexxa6]

Z tego co piszesz wychodzi że taki stan między Wami trwa już dłuższy czas,
niedawno urodziło się Wam dziecko. Po co się na nie zdecydowaliście? skoro
związek nie rokował nadziei przetrwania?

vanilla-cafe.net/

[my.szka]

alexxa6 napisała:

>> niedawno urodziło się Wam dziecko. Po co się na nie
zdecydowaliście? skoro
> związek nie rokował nadziei przetrwania?
Zdecydowaliśmy się na dziecko, bo nic nie wskazywało na to, że nasze
małżęnstwo trwające kilkanaście lat nie przetrwa. A oboje chcieliśmy
jeszcze jednego dziecka. Jeszcze, gdy byłam w ciąży myśleliśmy o
zmianie mieszkania na większe lub kupnie domu--więc jak tu można
było przewidzieć, że coś takiego się z moim mężem porobi, po kilku
miesiącach od urodzenia dziecka.

[agnieszka_iwaszkiewicz]

Trochę za mało szczegółów, żeby diagnozować sytuacje, ale zawsze
jestem podejrzliwa w takich sytuacjach, gdy małżeństwo decyduje się
na dziecko, nie jest to decyzja nagła, ale przemyślana, ma wspólne
plany i nagle , pozornie bez żadnego powodu coś sie załamuje.
Może to jednak kryzys w związku ? Zmieniła się wszak struktura
rodziny. Raczej przed podjęciem jakiejkolwiek decyzji,
zastanowiłabym się, co się stało w związku z kilkunastoletnim
stażem, że mąż tak się zachowuje a Pani ma takie myśli, jak
opisała. "Pogonić" męża, który rozczarowuje albo jest źródłem
trudnych uczuć, to chyba zbyt pochopna, żeby nie powiedzieć prosta
decyzja. Agnieszka Iwaszkiewicz

[mickey.2]

Też się zastanwiam, co dalej. My jesteśmy 10 lat poslubie.Mamy dwoje
dzieci. Wszystko było ok dopóki mąż 5 lat temu nie znalazł sobie
kochanki. Nasza córka miała wtedy 1,5 roku. 3 lata próbowałam z nim
dojść do porozumienia, rozmawiałam, dawałam szansę, starałam się.
Kochanka zaszła w ciążę i wtedy dopiero zrozumiał, że skrzywdził
mnie i dziecko. Nie odeszłam, zostałam, dałam nam jeszcze szansę.
Przez jakiś czas było dobrze, zdecydowaliśmy się na drugie dziecko,
wiem że mnie nie zdradzał. Jak byłam w 3 mcu ciąży znowu się
zaczęło. Przez 4 miesiące traktował mnie jak powietrze, wogóle się
do mnie nie odzywał. Potem zaczął, ale tylko z pretensjami i
oskarżeniami. Ciąża była zagrożona, całą przeleżałam trochę w domu,
trochę w szpitalu. Nie interesował się nami zupełnie. Dziecko ma już
9 miesięcy, a tatuś wziął go 2 razy na ręce i ani razu nie
pocałował. Całą ciążę zdradzał i nadal zdradza. Nie wiem co mam
robić - chcę odejść, ale jak tu sobie poradzić z dwojgiem dzieci i
bez pracy? W stosunku do mnie jest agresywny i opryskliwy, do
starszej córki - różnie, zależy od humoru.Co dla dzieci będzie
lepsze? Wiem, że to małżeństwo już nie ma szans.Ale jak się sama
utrzymam? gdzie zamieszkam?

[chalsia]

> lepsze? Wiem, że to małżeństwo już nie ma szans.Ale jak się sama
> utrzymam? gdzie zamieszkam?

zrobisz co uznasz za stosowne ale jedno jest pewne - pozostawanie
w "pseudo" związku tylko z powodu miejsca do mieszkania i kasy na
utrzymanie to zła decyzja - i dla Ciebie i dla dzieci.

[angie07]

Mickey to co opisujesz jest po prostu straszne. Po pierwsze to Ty jesteś
pokrzywdzoną w całej sprawie, więc jeśli się rozstaniecie, a to w tej sytuacji
byłoby najlepsze, jeśli on nie zakończy swojego związku, możesz mieszkać tu
gdzie teraz niech on się wyprowadzi o ile oczywiście nie mieszkacie z jego
rodzicami. Złóż pozew o rozwód z orzeczeniem o winie męża, sprawa będzie toczyła
się dłużej ale powinnaś dostać alimenty na siebie i dzieci. Jeśli będziesz miała
adwokata na pewno pomoże Ci wygrać sprawę, przecież bardzo łatwo udowodnisz mu
winę jest namacalny powód zdrady (ciąża) kochanka urodziła to dziecko?
Żyjąc w takim związku, przyzwalasz mu na prowadzenie podwójnego życia . Postaw
mu jasne reguły niech wybierze jedną z Was. Jeśli wybierze ją spakuj go, niech
się wyprowadzi do niej albo gdziekolwiek nie Twój problem. Pokaż mu, że nie
żartujesz i że dłużej nie będziesz tolerowała jego podwójnego życia. Może
zdarzyć się tak, że facet przestraszy się powagi sytuacji i wróci do Ciebie. Nie
możesz mu odpuścić. Nie Ty jedna zostajesz z dziećmi. Dzieci mogą iść do
przedszkola/żłobka a Ty do pracy. Z czasem poznasz kogoś i ułożysz sobie życie
jak tysiące kobiet w Twojej sytuacji. Pamiętaj nie zasługujesz na takie
traktowanie, żadna kobieta nie zasługuje. Bądź twarda postaw mu sprawę jasno
tylko tak możesz przerwać ten koszmar. Powodzenia.
Nikola Laura 07.07.06

[m.aya]

wyprowadzka meza to juz tylko kwestia czasu. a moze sie zmieni? ale zeby do tego
dojsc musisz mu pokazac, ze ty tez masz zycie i prawo do przyjemnnosci.. idz do
fryzjera, pojdz na piwo, poflirtuj w barze, przeciez to nic nie kosztuje, al
tylko moze pokazac, ze TY TEZ masz uczucia i potrzeby. moze sie zorientuje i
odmieni? a jesli nie to trudno, nie czekaj na cios. sama zdecyduj, co jest
lepsze, czy czekanie na zlitowanie czy krok naprzod. ja tez stoje przed takim
wyborem, i nie bede czekac, jak pozucony psiak. ja mam swoje zycie i chce je
przezyc dobrze. godnie. nie jak opuszczona sierota. walcz! daj mu odejsc, czas
wyleczy twoja milosc.(moja tez)..
powodzenia!

[otara]

a ja do autorki wątku-nie rozumiem czegoś...piszesz że nie chcesz po
pogonić bo on rodzinie wówczas pokaże jaka jesteś zła i wyrzuciłaś
go z domu , że rozwaliłaś małżeństwo...hmmm ale czy rodzina wie jak
żyjecie ?? czy uprzedziłas ich o tym ?? poza tym tkwiąc w czymś
takim na własne życzenie wykańczasz się , i powodujesz że facet
będzie mial coraz mniej szacunku do ciebie.
a co do mickey-kobieto , siedzisz w bagnie , dosłownie , i tutaj nie
ma co czekać na nagłe oświecenie męża , popatrz sama jaki rozchwiany
jest ten czlowiek. właśnie zobaczyłas jego oblicze. nie musisz się
obawiać zacząć życie samodzielnie , dziś pracy jest mnóstwo.. trzeba
tylko tego na prawdę chcieć. a na to że on się zdeklaruje raczej nie
masz co liczyć.. właśnie para moich przyjacół rozeszła się , i wiesz
co ?? małżonek również zafundował sobie dziecko z kochanką , póżniej
deklarował miłosć żonie ukratkiem i tak widując się z kochanką. cały
czas prosiła go aby się w końcu okreslił , bo niszczy życie swojej
rodziny-i wciąż słyszała zapewnienia jak to bardzo kocha rodzine (
nadal oczywiście kłamiąc i ukradkiem spotykając się z kochanką... i
wiesz co ?? kiedy pewne rzeczy przelały się , pogoniła go na dobre z
domu...hmmm jakaż zmiana nastąpiła w zachowaniu tego czlowieka !!!
już nie krzyczał że tak bardzo kocha , tylko odgrażał się i wszem i
wobec użalał jaką straszną kobietą jest ta żona , bo pozbawiła go
mieszkania !!! tutaj go tylko bolało !! już zapomniał że kocha
żonę , najbardziej zabolała go utrata mieszkania ... pomyśl lepiej o
tym , bo twoja sytuacja jest wręcz identyczna ... a dla faceta
zaczynać wszystko od nowa to tragedia, woli siedzieć z tyłkiem na
miejscu i kombinować , ale mieć te swoje pielesze niż coś zaczynać
na nowo, i nie chodzi tu bynajmniej o miłość do żony ...