Przeciąganie liny

[naf.naf]

Za kilka miesiecy wychodze za maz za 29-letniego faceta. Facet jest ukochanym
wnuczkiem swojej babci i ukochanym synem swojej mamy. Mieszkam od kilku
miesiecy sama z narzeczonym i niestety zostalam wciagnieta przez jego mame i
babcie w jakas absurdalna walke o niego... Zarowno mama jak i babcia a nawet
siostra narzeczonego nie moga sie pogodzic z jego "utrata". Ciagle zaprzatuja
mu glowe swoimi nawet blahymi sprawami, ciagle robia mu wyrzuty ze tak rzadko
do nich przychodzi (a przychodzi co 3-4 dni, czasem codziennie, to jest
rzadko?!), ostatnio jego mama powiedziala mu ze sie od nich oddalil, ze nie
interesuje sie ich sprawami (co jest nieprawda), ze ubolewa ze kiedys byl co
niedziele na obiedzie a teraz przychodzimy tylko w niektore niedziele, dwa dni
po dlugiej wizycie mojego narzeczonego u babci i mamy jego mama dzwoni z
pytaniem kiedy przyjdzie... A, jeszcze tez byl zarzut ze narzeczony sie
zmienil pod moim wplywem. Jego babcia z kolei jest sfrustowana ze utracila
kontrole nad wnukiem, ze juz mu nie robi prania, nie gotuje a na dodatek nie
wie co wnuk (29-latek!) robi. I okazuje to ciagla krytyka albo...
ostentacyjnym ignorowaniem nas kiedy tam przychodzimy (np. poglasnia telewizor
i nieodzywajac sie do nas udaje ze oglada jakis program kiedy wpadamy albo w
ogole nie wychodzi z pokoju zeby sie z nami przywitac, za kare ze ja
"zabralam" jej wnuka i ze on sam smial sie od nich odsunac i miec swoje zycie.
Widze ze narzeczony bardzo to przezywa bo chcialby byc dobrym synem, dobrym
wnukiem i dobrym mezem a jak widac dla niektorych te role wzajemnie sie
wykluczja. Nie wiem co robic bo przyznam ze te ich gierki i manipulacje budza
we mnie zlosc. Dlaczego dorosle, doswiadczone kobiety nie pozwalaja doroslemu
facetowi zalozyc spokojnie wlasnej rodziny? Dodam ze mama, babcia i siostra
narzeczonego maja jeszcze jednego faceta w domu bo ojciec narzeczonego mieszka
z nimi wiec nie zostaly calkiem bez mezczyzny (moze wtedy jeszcze moglabym
bardziej zrozumiec ich zachowanie). Odczuwam duzy dyskomfort w zwiazku z ta
sytuacja i buntuje sie przeciwko wywolywaniu w nas poczucia winy poprzez rozne
manipulacje emocjonalne bo przeciez nic zlego nie robimy ze budujemy wlasny
swiat, wlasne zycie, mamy oboje prace, przyjaciol, zainteresowania i wlasny
zwiazek ktory chcemy pielegnowac. Za chwile slub, pewnie niebawem po slubie
dziecko a tu szarpanina z kim juz wtedy maz spedzi wiecj czasu: ze mna-zona
czy ze swoja mama i kto mu ugotuje kolacje: ja-zona czy jego babcia...?
Przeraza mnie to. Nie chce uczestniczyc w tym przeciaganiu liny tylko jak to
zrobic?

[kicia031]

naf.naf napisała:

> kto mu ugotuje kolacje: ja-zona czy jego babcia...?
> Przeraza mnie to.

Mnie tez przeraza to, co napisalas.

Facet przejdzie z hednego inwalidztwa i ubezwlasnowolnienia w
kolejne.

[naf.naf]

?! Z tego co piszesz widać, że kompletnie nie zrozumiałaś mojej wypowiedzi. To
ze zrobie mezowi kolacje ma byc ubezwlasnowolnieniem go i swiadczy o jego
inwalidztwie?! Innym razem on przygotuje sniadanie i to wtedy bedzie znaczylo ze
ja jestem inwalidka?! Zastanow sie co piszesz...

[mala-beti]

Bardzo Ci współczuję bo sama przeżywam podobną sytuację,z tym że nie
ma w tym zamieszaniu babci, jedynie teściowa, ale ona wystarczy za 3
osoby... No i jestem już po ślubie 2,5 roku Pisałam niedawno posta
na ten temat jak chcesz to sobie przeczytaj: "Mój mąż jest za
mamusią a ona nie daje nam życ".

I powiem ci że kiepsko to widzę, jeśli jeszcze przed ślubem takie
sytuacje się dzieją u mnie zaczęły takie wychodzić około 2 lata po
ślubie z tym, że mieszkaliśmy z teściową do tej pory, a teraz sami i
ona też nie moze tego znieść i nie daje nam żyć..

Sama zastanawiałam się co ztym fantem zrobić...

I wiesz co? Udało mi się w poniedziałek dogadać z mężem i
porozmawialiśmy z teściową tzn ja głównie mówiłam,co nam przeszkadza
a ona słuchała , mąż też dorzucił swoje trzy grosze i czuję się o
wiele lepiej...
Zobaczymy czy to do niej dotarło bo to niecały tydzień minął od
rozmowy.
Ale wiem już teraz, że jak coś mi nie będzie pasowało to odrazu jej
to powiem nie będę się już krępować i szczypać..
Bo to nasze życie i nie mam ochoty go sobie przez nią marnować
Może ty też powinnaś porozmawiać z nimi, a co na to wszystko twój
narzeczony?

[naf.naf]

Dzieki za odpowiedz. Tak jak pisalam - narzeczony wszystko przezywa i jest
miedzy mlotem a kowadlem. Walczy niby z mama i babcia o nasza "wolnosc" i
autonomie , tlumaczy im ze nie moze czesciej przychodzic bo ma przeciez tez
wlsane sprawy i zycie ale jednoczesnie widze ze daje sie troche manipulowac,
zwlaszcza ze jest z nimi bardzo zwiazany emocjonalnie. I bola go reakcje mamy i
babci, czuje sie mimo wszystko winny ze za malo uwagi im poswieca bo daje to
sobie wmowic. Zal mi go czasem. Probuje go wspierac i lagodnie z nim rozmawiac
na temat tej sytuacji ale oczywiscie mi tez czasem puszczaja nerwy... Trudna
sytuacja, nie spodziewalam sie takich schodow i to juz przed slubem...

[arwen8]

naf.naf napisała:

> Nie chce uczestniczyc w tym przeciaganiu liny tylko jak to zrobic?

Najlepiej jest nauczyć się niedefensywnego reagowania. To dotyczy
zarówno Ciebie jak i Twojego męża. Polecam Susan Forward i trzy
znakomite książki, które pomogą Wam nauczyć się wyrażania swoich
potrzeb w relacjach z rodzicami/teściami właśnie w taki
niedefensywny (ale asertywny) sposób.

"Toksyczni rodzice" - dla męża (i niech nie zniechęca się
tak "ostrym" tytułem)
"Toksyczni teściowie" - dla Ciebie
"Szantaż emocjonalny" - dla Was

[magdmaz]

"Nie chce uczestniczyc w tym przeciaganiu liny tylko jak to
zrobic?"

Po prostu nie wychodzić za niego.

[logikaa]

witam, czeka cię wojna o swoje, że sie tak wyrażę...ja jestem na
froncie już 3 rok, i nie jest łatwo, czasem mam ochotę skapitulować,
ale myśl o przegranej drażni moją wrodzoną waleczność, moja teściowa
wykorzystuje każdą okazję by mi dokuczyć i sprawić aby jak najwięcej
czasu syn spędzał właśnie z nią, telefonuje do niego kilka razy
dziennie, i pierwsze co sączy się przez słuchawkę to
pytanie,...możesz rozmawiać? ona zachowuje się dosłownie jakby była
jego potajemną kochanką, co doprowadza mnie do szału, zawsze kiedy
przychodzi weekend ma już plan, co do swoich potrzeb względem mojego
męża, a on jest jak ta d... w grochu, przepraszam ale mam dziś na
niego nerwy!

[magda-0505]

Serdecznie współczuje ja to samo przechodziłam ale na szczęście już jestem
po.Walczyłam 13lat i poddałam się już jestem po rozwodzie.Pozdrawiam

[logikaa]

no to nam nie pomogłaś, bo my wcale nie chcemy rozwodu, tylko
własnych mężów dla siebie.

[magdmaz]

No to wybierać mądrze. Przecież jak kupujesz rower, to zwykle nie masz potem
pretensji, że nie chce latać, prawda?

[logikaa]

fakt, mój rzeczywiście nie lata, a do tego słabo jeżdzi...