boje się....

[nuxxx]

boję się samotności ....
samotności w wieczory, gdzie mała już śpi,a ja nie mam komu
opowiedzieć, jak mi źle było przez cały dzień, albo że mi się nie
chce naczyń pozmywać, albo ..... brakuje mi Go bardzo, bradzo
brakuje.

[dusia75]

Wiesz miałam tak samo ale tylko na początku. Z Adamem zawsze dużo
rozmawialiśmy, omawialiśmy każdą rzecz, nawet jak jechał na 5-6 godz
do pracy dzwoniliśmy do siebie po kilka razy. Fakt że ja mam dwójkę
dzieci i dużo spraw z nimi związane: lekcje itd, oraz pracuję w domu
przy kompie więc czasu mam niewiele. Staram sobie zorganizować czas
aby nie czuć że jestem sama, tak na prawdę to wręcz czasami brak mi
chwili samotności i spokoju. Może spróbuj znaleść sobie jakieś
zajęcie które odwróci Twoją uwagę. Niestety to jest jeszcze jedna
sprawa z którą musimy się uporać i znaleść swój sposób. Trzymam
kciuki pozdrawiam Edyta

[kasik2222]

u mnie minęły 4 i pół miesiąca. Nauczyłam się samotnych wieczorów,
już mnie do tego stopnia nie przerażają jak na początku. Weekendy są
dalej okropne, ale staram się wychodzić z małą z domu. Na początku
organizowałam wieczory, umawiałam się, żeby tylko nie siedzieć sama,
ktokolwiek musiał być. Teraz już nie. Potrzebuję chwili samotności.
Ty też się tego nauczysz, będziesz potrzebować wyciszenia. Ja
najbardziej boję się poprostu życia w samotności, mam wrażenie że
nie jestem stworzona do bycia samej. No ale jestem sama. Boję się
sama wychowywać dziecko, codziennych obowiązków, na które potrzeba
dwóch, a nie jednej osoby. Ale tak potoczyło się nasze życie. Kasia

[trelka10]

chyba kazda z nas przeżywa tak samo. Nauczyłam sie juz samotnosći a kiedys nie
potrafiłam sie obejsć bez ludzi. Teraz najchetniej siedziałabym sama w domu ale
wychodze dla dzieci. Nie lubie supermaketów bo nie moge patrzec na usmiechniete
"pełne" rodziny. Najgorszy jest strach czy dam rade ze wszystkim czy dobrze
wychowam dzieci, co bedzie gdy nagle z jednym w nocy trzeba bedzie pójsć do
lekarza?
ELa

[aniawdowa]

Mysle ze wieczory sa własnie najgorsze w ciągu dnia praca,dzieci,dom itp. choć wtedy tez sie mysli to jednak wieczorem nastepuje ta chwila ciszy.
Czasem jak siadam wieczorem przed tv czuje spokój moge troche odetchnąc po całym dniu a czasem kiedy tak usiade to szlak mnie trafia dlaczego musze siedziec sama.
Zawsze siedzielismy razem wieczorami duzo rozmawialismy a kiedy Pawła nie było(pracował za granicą) to wisielismy na skype do północy.
Tyle zawsze mielismy sobie do powiedzenia teraz wieczorem nie ma do kogo sie człowiek odezwac.
Bardzo długo jakis rok nie mogłam spac siedziałam czasem do 2-3 w nocy od kiedy poszłam do pracy choc to sie zmieniło jestem bardziej zmeczona wiec nie mam problemu z zasnieciem.
I czesto własnie zeby nie czuc tak tej samotnosci poprostu ide przytulam sie do dzieci i zasypiam.

[reniawdowa]

Też nie lubię wieczorów! Chodzę spać razem z dziećmi, bo kiedy
siedzę sama to ryczę...Boję się tego, co będzie dalej; boję się, że
sobie ze wszystkim nie poradzę...