Castro zagrał na rozłam opozycji

[eva15]

"Kuba jest państwem policyjnym(...). Jeśli opozycja mogła się zebrać, to (...)
dlatego, że Fidel Castro do tego dopuścił. "

Moze zamiast wycieczek na Kube przydalaby sie wycieczka do lekarza? Stosowny
do schorzenia specjalista rozpozna zapewne objawy rozdwojenia jazni.

"Puszczając" zgromadzenie, Castro próbuje podzielić jeszcze bardziej i tak już
podzieloną opozycję demokratyczną."

Chlopisko, choc stare juz, robi co moze, wyrzuca ze swojego kraju GW, zeby
tylko ja zadowolic a to i tak malo. No i jak tu Stasinskiemu dogodzic? Nie
dopuscic do zjazdu byloby beeeee, dopuscic - jeszcze gorzej.

Red. Stasińskiemu pod rozwagę (jeśli umie myśleć)

[osiolekporfirion]

Czasem dzwony kołyszą dzwonnikiem
I-ha-ha-aa!

[maruda.r]

Opozycję demokratyczną dzielą metody walki o wolność, ale także ambicje i
podejrzenia o agenturalność.

****************************

Skąd my to znamy?

Podziwiam twoją niezłomność jaskiniowcu

[efg]

...w zawracaniu kijem rzeki.

Może Stasiński nie ma racji...

[indris]

..gdy pisze, że "o zebraniu dysydentów i tak nie dowie się 90 proc.
Kubańczyków." Bo do tego zjazdu wystosował orędzie prezydent Bush. Jeżeli
Castro to nagłośni, to przyprawi opozycjonistom gębę amerykańskiej V kolumny. A
gringos w Ameryce Łacińskiej lubiani nie są.

[maruda.r]

eva15 napisała:

> "Kuba jest państwem policyjnym(...). Jeśli opozycja mogła się zebrać, to (...)
> dlatego, że Fidel Castro do tego dopuścił. "

> "Puszczając" zgromadzenie, Castro próbuje podzielić jeszcze bardziej i tak już
> podzieloną opozycję demokratyczną."

No i jak tu Stasinskiemu dogodzic? Nie
> dopuscic do zjazdu byloby beeeee, dopuscic - jeszcze gorzej.

*****************************

Stasiński przyjął założenie, że bez niego demokratyzacja Kuby nie będzie się
liczyć. I stąd pretensje do wszystkiego i do wszystkich.

demokratyczny nalot na Koree Kima

[eva15]

maruda.r napisał:
> Stasiński przyjął założenie, że bez niego demokratyzacja Kuby nie będzie się
> liczyć. I stąd pretensje do wszystkiego i do wszystkich.

bolesna to prawda i wrecz niesamowita, Stasinski musi ja godnie przyjac - Castro
zdemokratyzuje sie bez GW. Ale nic to, kazda kleska kryje w sobie nowe szanse i
wyzwania: Kim jest niezagospodarowany, a GW pewnie jeszcze nie zna. Moze by na
Korei Pln. zrobic demokratyczna zadyme panie Stasinski??

znacznie wiecej i madrzej na temat Kuby

[josel]

Ponizej przedstawiam glos mojego przyjaciela z forum dyskusyjnego "Nowego
Robotnika"

Z wielkim zainteresowaniem przeczytalem wasza wymiane pogladow na temat
Kuby, czy moze raczej na temat demokracji i projektu spoleczenstwa
alternatywnego, bo szczerze mowiac o Kubie z tej wymiany pogladow niczego
sie nie dowiedzialem, natomiast dowiedzialem sie troche o... waszych
pogladach i aspiracjach, dla wyjawienia ktorych Kuba stala sie pretekstem.

Z gory przepraszam tych wszystkich, ktorzy uwazaja ze Kuba jest nieciekawa,
za ten moj glos w waszej dyskusji. Ale skoro dostaje regularnie wasze maile,
z reguly nie majac czasu ne nie zareagowac, a akurat dzisiaj czekam az
drukarnia odda numer pisma, ktore redaguje i mam troche czasu...

Pozwole sobie wiec najpierw napisac pare zdan o tym jak widze to, co ludzie
lewicy ? innymi slowy dzialacze ruchu robotniczego ? powinni akcentowac w
swoim projekcie spolecznym, po straszliwych kleskach jakie lewica poniosla w
ciagu XX-ego wieku :

Po pierwsze, kwestia demokracji ? czyli swiadomego udzialu wiekszosci
spoleczenstwa w podejmowaniu decyzji dotyczacych zycia spolecznego ? musi
byc centralna w jakimkolwiek projekcie postepu spolecznego. Nie jest to
proste : w spoleczenstwach opanowanych przez Kapital znaczna wiekszosc ludzi
podlega alienacji czyli, inaczej mowiac, nie potrafia zauwazyc na czym
polegaja ich interesy podstawowe. Alienacja ta nie zanika w momencie
rewolucji. I trzeba dodac, ze historia XX-ego wieku ? pojawienie sie w
niespotykanej dotad chyba skali propagandy klamswta (nie tylko stalinizm, o
ktorym komunista Anton Ciliga napisal, iz jest to materializacja Ť klamstwa
zdumiewajacego ť, ale takze propaganda wtorna kapitalu wokol Ť praw
czlowieka ť i Ť demokracji ť rozumianych jako Ť swoboda? inwestowania
kapitalu ť, czyli wyzysku pracy et zagrabiania bogactw naturalnych) ?
znacznie utrudnily walke z alienacja. Ale tylko poprzez samodzialna
emancypacje pracobiorcy ? tych, ktorzy sprzedaja swoja sile robocza ? mozna
przezwyciezyc alienacje. Nikt ? zadna elita, zadna partia, zadna awangarda,
zaden aparat ? nie moga tego zrobic za nich. Najwyzej moga pomoc im w tym
dziele (jesli to zrozumialy).

Po drugie, kwestia rownosci ? czyli zaniku rozwarstwienia spolecznego ? musi
byc takze centralna w jakimkolwiek projekcie postepu spolecznego. I raz
jeszcze, sama likwidacja Kapitalu (czyli tego Ť pieniadza, ktory tworzy
pieniadz ť), choc niezbedna, nie likwiduje rozwarstwienia spolecznego : tak
dlugo jak spoleczenstwo nie jest zdolne zaspokoic wszystkich potrzeb
spolecznych, nierownosci beda sie odradzaly i mniejszosci korzystajace z
dostepu do dobr istniejacych w niedomiarze beda staraly sie bronic tej
swojej uprzywilejowanej pozycji. Dodac trzeba, ze nasze Ť zdobycze kultury ť
takze powielaja nierownosci : bo dostep do tych zdobyczy jest nierowny, bo
ta kultura jest nacechowana nagromadzonymi przez historie ludzkosci
nierownosciami spolecznymi (mezczyzni/kobiety, swoi/obcy,?). Rownosc jest
wiec ciagla walka.

Po trzecie, kwestia srodowiska naturalnego ? czyli takiego postepu
spolecznego, ktory nie prowadzi do wyczerpania mozliwosci rozwoju. Juz
Marks, chyba w krytyce programu gotajskiego, podkreslal, ze nie tylko praca,
ale rowniez natura jest zrodlem wartosci. Chodzi wiec o to, aby tej wartosci
odbieranej naturze nie wyczerpac. Lub zeby jej nie zniszczyc wraz ze
zmianami tego srodowiska.

Po czwarte, kwestia internacjonalizmu (pojecie niestety dla wielu z nas
zniweczone, chocby przez braterskie czolgi na ulicach Pragi w sierpniu 1968
r.). Wszystkie rewolucje spoleczne XX-ego wieku przegraly w koncu pod presja
? militarna, gospodarcza, polityczna? ? miedzynarodowego Kapitalu. Wszystkie
broniac sie popadly w zasklepianie sie wokol Ť swojego terytorium ť, obrone
Ť oblezonej twierdzy ť (a oblezenie istnialo!), podporzadkowanie interesow
ruchu robotniczego innych krajow zle zrozumianemu interesowi Ť obrony
zdobyczy ť swojego Ť obozu ť. Postep spoleczny jest niemozliwy w izolacji,
ani w jednym zaladzie pracy, anie w jednym kraju, ani nawet na jednym ?
chocby ogromnym ? kontynencie przynajmniej od momentu, gdy rozpoczeto
miedzykontynentalne podroze, wymiane itp.

Kuba moze sluzyc za przyklad, jak strasznie trudno jest dzisiaj dyskutowac
wsrod ludzi lewicy o eksperymentach przemian spoleczno-gospodarczych. Kilka
slow ? z koniecznosci schematycznych i nieuporzadkowanych ? o tym co mysle o
tej rewolucji i o jej pozniejszym rozwoju, czyli o Ť rezimie ť.

Na Kubie mielismy do czynienia z jedna z nielicznych rewolucji spolecznych
ktorej kierownictwo nie wywodzilo sie ze stalinizmu (stalinowska KPK byla
przeciwna walce guerilly kubanskiej). Gdy tylko podjeto na Kubie pierwsze
akty likwidacji wlasnosci kapitalistycznej, rewolucja kubanska stala sie
celem atakow swiatowego kapitalu, przede wszystkim dominujacego imperializmu
amerykanskiego. Ataki te przybraly roznorodne formy : proby zabojstw
przywodcow rewolucji, wyslanie korpusu ekspedycyjnego (atak w Zatoce Swin),
blokada gospodarcza, nieustajacy atak propagandowy? Jednoczesnie, w ciagu
zaledwie kilku lat, likwidacja panowania kapitalu na Kubie pozwolila
zlikwidowac analfabetyzm, utworzyc dostepny dla wszystkich system opieki
zdrowotnej (zaden kraj trzeciego swiata takiego nie posiada, a takze wiele
krajow swiata pierwszego), zaspokoic wszystkim troche wiecej niz podstawowe
potrzeby... (jeden z moich znjomych, przyjezdzajac ostatnio na Kube w drodze
powrotnej z Wenezueli, zauwazyl ze, Ť Wenezuela, centrum rewolucji dzisiaj a
jednoczesnie potencjalny potentat naftowy, majacy jedne z najwiekszych
rezerw nafty, to trzeci swiat, podczas gdy Kuba jawi sie jako biedny kraj
pierwszego swiata, ludzie sa ubrani, zdrowi, oczytani? ť).

Trzeba dodac, ze fakt, iz przywodcy kubanskiej rewolucji nie wywodzili sie z
szeregow stalinowskich nie znaczyl, ze nie podlegali oni wplywom Ť modelu ť
stalinowskiego tzw. Ť realnego socjalizmu ť. Co wiecej, rozwoj stosunkow
gospodarczych i politycznych z Ť obozem socjalistycznym ť jawil sie im jako
jedyny sposob ocalenia spoleczenstwa wobec blokady gospodarczej i idacej z
nia likwidacji poprzednich stosunkow z rynkiem swiatowym. Ale blokada
imperialistyczna i Ť pomoc obozu socjalistycznego ť (bynajmniej nie darmowa,
opatrzona warunkami, takze politycznymi) mialy ogromny wplyw na stosunki
spoleczne i polityczne na Kubie. Proces biurokratyzacji ? czyli
rozwarswienia spolecznego poprzez rozwoj spolecznej grupy elitarnej, ktory
do pewnego stopnia jest nieunikniony w kazdej rewolucji ? poglebil sie na
Kubie. Nie wiem do jakiego stopnia i czy napewno juz dzisiaj nie ma od niego
odwrotu bez rewolucji czy bez Ť obalenia rezimu ť. Ale istnienie odrebnej
grupy spolecznej, uprzywilejowanej, jest bezdyskusyjne. Nawet jesli ta grupa
spoleczne nigdy nie Ť zderzyla sie ť z ruchem masowym.

W latach 60-tych Ernesto łChe˛ Guevara zrozumial, ze rewolucja nie potrafi
sie obronic jesli pozostanie jedynie Ť kubanska ť (warto dodac, ze
podrozujac po krajach Ť obozu ť, spotykajac elity biurokratyczne tych
krajow, czytajac ich Ť intelektualna produkcje ť, Che dokonal szeregu bardzo
krytycznyh uwag dotyczeacych tego Ť modelu ť). Pod jego ? i Fidela Castro,
co czesto sie zapomina ? wplywem, rewolucyjne kierownictwo kubanskie staralo
sie pomoc ruchom rewolucyjnym w innych krajach. Oczywiscie robilo to
opierajac sie na wlasnych doswiadczeniach ? czesto nie nadajacych sie do
zastosowania gdzie indziej, zbyt specyficznych, zbyt naznaczonych historia
kubanska. Nie udalo sie, a Che padl ofiara tych nieudanych prob. Ale te
proby sklonily Kreml do ukrocenia samodzielnosci rewolucjonistow kubanskich.
Po smierci Che, kierownictwo kubanskie bardziej podporzadkowalo swoja
polityke miedzynarodowa i swoj model gospodarczy wspolpracy z Kremlem (choc
probowalo ? np. w Angoli ? nawiazac wspolprace czesciowo samodzielna z
ruchami wyzwolenia narodowego, ale ruchy te bylo i poli

cd. znacznie wiecej i madrzej na temat Kuby

[josel]

......spoleczne
bardzo odmienne od rewolucyjnych ruchow latyno-amerykanskich).

Restauracja kapitalizmu w bylym Ť obozie socjalistycznym ť spowodowala
ponowna izolacje Kuby. Jednoczesnie upadl Ť model ť i Ť starszy brat ť
naduzywajacy swojej przewagi. Kierownictwo kubanskie dokonalo wowczas dwa
ruchy : po pierwsze, na gwalt szukalo innych stosunkow gospodarczych i w tym
celu otwarlo w sposob kontrolowany kraj dla inwestycji kapitalu ; po drugie,
wprowadzilo ponownie kontrolowany mechanizm rynkowy i jednoczesnie forme
Ť gospodarki wojennej ť (proba zaspokojenia wszystkim minimum potrzeb
zyciowych w oparciu o nierynkowa dystrybucje podstawowych dobr). Efekty tych
przemian ? zrealizowanych odgornie ale o ktorych spoleczenstwo zostalo dosc
powaznie poinformowane ? sa dwa : po pierwsze, gospodarka kubanska nie
rozpadla sie ; po drugie, procesy rozwarstwienia spolecznego poglebily sie.

Rozwoj procesu rewolucyjnego w Wenezueli zmienil ostatnio znacznie sytuacja
takze na Kubie. Po pierwsze, dzieki niemu dla Kuby powstaly warunki
miedzynarodowej wymiany gospodarczej nie Ť czysto ť rynkowej (ropa po
nizszej od swiatowej cenie ? co Wenezuela robi zreszta nie tylko dla Kuby,
takze dla innych krajow trzeciego swiata ?, kubanska pomoc zdrowotna i
oswiatowa dla Wenezueli, takze nie oparata na Ť cennikach ť swiatowych...).
Zmienilo to znacznie sytuacje gospodarcza na Kubie : obserwuje sie ponownie
rozwoj gospodarczy i polepszyly sie warunki zycia ludnosci (ostatnio ogolna
podwyzka plac). Rzad kubanski wprowadzil tez pewne ograniczenia rynku
dewizowego (posiadanie dewiz pozwalalo tym, ktorzy maja kontakty ? rodziny
emigrantow i biurokracja ?, na znaczne podwyzszenie swojego poziomy zycia i
na pewna akumulacje prywatna), liwidujac handel dolarowy (w zamian
wprowadzil Ť peso wymienialne ť, ale wymiana dolarow, i tylko dolarow!,
podlega 20 procentowemu podatkowi). Ograniczylo to do pewnego stopnia proces
rozwarstwienia spolecznego, ale nie powstrzymalo go.

Po drugie, wenezuelski proces rewolucyjny jest od podstaw procesem
demokratycznym (choc propaganda imperialistyczna probowala i nadal probuje
przedstawic Chaveza jako dyktatora, on i jego zwolennicy wygrali wszystkie
wybory ? siedem w ciagu ostatnich lat ! ? i wprowadzili najbardziej
demokratyczna ze znanych dotad Konstytucji ? miedzy innymi przewiduje ona
mozliwosc odwolania wybranych, co opozycja kapitalistyczna probowala
ostatnio i nie powiodlo sie jej : mniej bylo glosow za obaleniem Chaveza niz
podobno zebranych podpisow pod petycja zadajaca referendum w tej
sprawie...). Tysiace Kubanczykow bylo juz w Wenezueli i przezywalo ten
proces rewolucji demokratycznej. Miliony czytaly w prasie kubanskiej
reportaze o tej demokratycznej rewolucji i o jej sojuszu z rewolucja
kubanska. Nie pozostanie to bez wplywu na rozwoj sytuacji wewnetrznej.

(Ograniczam sie tu do efektow rewolucji wenezuelskiej na Kubie - ale
trerzeba podkreslic, ze w Wenezueli ciagle jeszcze Ť woz albo przewoz ť sa
na porzadku dnia, czyli ze mamy do czynienia nie z obaleniem kapitalu i jego
panstwa, ale z jego oslabieniem i z bardzo specyficzna forma
Ť dwuwladztwa ť).

Rewolucja kubanska byla procesem autentycznym (a nie odgorna przemiana
spoleczna prawadzona w oparciu o obce wojska, jak w Polsce...), podobnie jak
rewolucja rosyjska 1917 r. W przeciwienstwie do rewolucji rosyjskiej, proces
jej biurokratyzacji nie doprowadzil (przynajmniej dotad) do terroru
porownywalnego z terrorem stalinowskim lat 1930-1955 ? terrorem, ktory
zlikwidowal prawie calkowicie tych, ktorzy byli aktywni w rewolucji 1917 r.,
zanim dotknal cale spoleczenstwo. Dlatego nie mozna porownywac tego co
zaszlo na Kubie ze stalinizmem : w przeciwienstwie do ZSRR na Kubie nie
doszlo do przerwania ciaglosci historycznej, do Ť wymiany spoleczenstwa ť w
takim stopniu, ze wszelkie doswiadczenia walki uciemieznionych zostaly zen
wyzute. Na Kubie ciagle jeszcze istnieje wyobrazenie tego czym bylo
panowanie tam kapitalu, choc mlodsze generacje tego nie przezywaly. Istnieja
takze tradycje walki z kapitalizmem, bo ci, ktorzy ja prowadzili mogli
przekazac te tradycje nie bojac sie, ze zostana natychmiast aresztowani.
Historia nie jest zaklamana, wazne wydarzenia historyczne nie sa objete
zakazami (jak np. bylo w Polsce chocby z Katyniem). W srodowisku
intelektualnym prowadzone i publikowane dyskusje sa na wysokim poziomie
(warto rzucic okiem na portale internetowe kubanskie), wolno cytowac roznych
autorow, ktorych nazwiska stalinizm probowal wymazac raz na zawsze z
Historii? Jedyne porownanie jakie mi przychodzi do glowy jesli chodzi o
stopien otwarcia tych dyskusji, to to co przezywalismy w Polsce w latach
1956-1957 lub 1980-1981 ? ale dzisiaj Ť rezim ť kubanski nie jest pod presja
zmobilizowanych mas! Jesli chodzi o poziom krytyczny tych dyskusji, to jest
on bez porownania wyzszy niz w dzisiejszej Polsce, w ktorej panujace
ideologie neoliberalna i koscielna zarzucily rynek wydawniczy i opanowaly
wyzsze uczelnie (choc wolno publikowac... wszystko, trzeba tylko miec
pieniadze!). Ale na pewno nie znaczy to, ze mamy do czynienia na Kubie z
demokracja. Tolerancja, nawet znaczna, nie znaczy jeszcze jak glosi
piosenka, ze mozesz Ť z wlasnego prawa brac nadania i z wlasnej woli sam sie
zbawic ! ť

Kubanscy opozycjonisci, czy dysydenci, przynajmniej ci z nich, ktorych
dotknela represja, zadaja wolnych wyborow, uwazajac ze na tym polega
demokracja. Co najmniej niektorzy z nich ida dalej i przez demokracje
rozumieja takze wolny rynek. Jedno jest pewno ? chocby w oparciu o polskie
niedawne doswiadczenia : jakiekolwiek przemiany demokratyczne na Kubie nie
doprowadza do demokracji ? czyli do wladzy ludu ? jesli mialyby isc w parze
z zagrabieniem przez jakakolwiek mniejszosc wlasnosci panstwowej, czyli
jesli prowadzilyby jednoczesnie nie do uspolecznienia wlasnosci panstwowej
ale do jej Ť odspolecznienia ť. Dlatego nie mozna identyfikowac demokracji z
Ť wolnymi wyborami ť. Wolne wybory, to tylko czastka, formalna, demokracji.
Tym bardziej formalna im bardziej spoleczenstwo jest nierowne, im bardziej o
wynikach wyborow decyduje panowanie pieniadza, im mniej dotycza one wolnej
dyskusji o kierunkach rozwoju spoleczenstwa, o jego aspiracjach.

Nie wiem czy dzisiaj na Kubie istnieja sily ? w lonie Ť rezimu ť lub poza
nim ? zdolne do doprowadzenia demokratycznych przemian. Wiem natomiast, ze
publikuje sie na Kubie analizy zwyrodnienia rewolucji rosyjskiej i przyczyn
ktore doprowadzily do likwidacji zdobyczy socjalnych tej rewolucji. Analizy
te bez ogrodek opisuja proces powstawania Ť nowej klasy ť czy Ť nowej
warstwy ť panujacej w ZSRR, jej aspiracji do wlasnosci prywatnej i w koncu
sposobu w jaki realizowala te aspiracje. Czytajacy to Kubanczyk nie moze nie
kojarzyc opisywanych procesow ? odleglych historycznie i geograficznie ? od
swoich wlasnych przezyc. Nie wiem dlaczego takie analizy sa publikowane,
dlaczego nie zostaly Ť zdjete ť przez cenzure.

Ť Rezim ť kubanski stosuje represje wobec zorganizowanych opozycjonistow.
Niektorzy z nich sa zwolennikami restauracji kapitalizmu, inni staja sie
nimi w reakcji na te represje. Nie wydaje mi sie, ze represje te ? nawet te
skierowane przeciwko zwolennikom imperializmu, chocby ci ostatni byli
materialnie wspomagani przez agencje USA i inne ? chronia rewolucyjne
przemiany na Kubie. Mysle raczej, w przeciwienstwie do tego co napisal w
dyskusji Bruno Drweski, ze je oslabiaja : po pierwsze dlatego, ze rzucaja
cien na ten proces ; po drugie dlatego, ze zawsze stosowanie represji
przeciwko rzeczywistym przeciwnikom pozwala je stosowac takze przeciwko tym,
ktorzy krytykuja proces rewolucyjny Ť od wewnatrz ť, po prostu krytykuja
jego niedociagniecia, bledy, procesy zwyrodnienia jakim jest on poddany
nieuchronnie.

Krytyka tego wszystkiego co nam sie na Kubie nie podoba jest niezbedna ?
nawet gdyby byla ona przesadna, to znaczy niekoniecznie oparta na
dost

[jankowski1960]

Castro to lebski facet. Na poczatek proponuje przeczytac "Fidel y la religion"
Freia Betto, a potem pogadamy dalej.

cd. znacznie wiecej i madrzej na temat Kuby

[josel]

...dostatecznym poznaniu konkretnych warunkow. Niegdys krytyka byla jedna z
podstawowych cech ruchu robotniczego i rewolucyjnego (przypomnijmy sobie
jakze otwarcie krytyczna byla analiza bledow kierownictwa rewolucji
rosyjskiej dokonana przez Roze Luksemburg, a byla ona przeciez jedna z
najgoretszych zwolenniczek tej rewolucji !). Wszelkie proby oslabienia
krytki (i jakiejkolwiek krytyki bledow, jakie nieuchronnie popelniamy) moze
tylko prowadzic do popelniania jeszcze glebszych bledow i do oslabienia
lewicy, do pozbawienie jej legitymizmu. Obrona zdobyczy spolecznych
rewolucji kubanskiej, ich obrona przeciwko nieustannej agresji imperializmu,
to takze krytyka tego wszystkiego, co nam sie w niej nie podoba o co
uwazamy, ze oslabia te zdobycze. Ale znaczy to takze, ze nalezy udzielac
lamow tym, ktorych sie krytykuje, pozwolic im na przedstawienie ich wlasnego
punktu widzenia (ktory moze nam sie nie wydawac przekonywujacy) ? totez
uwazam, ze dobrze bylo opublikowac wywiad z amabasadorem Kuby. Krytyka nie
moze byc jednostronna ? krytycy musza sami byc poddani krytyce. Tylko w ten
sposob moze nam sie udac odtworzenie ruchu na rzecz emancypacji, a przeciez
chyba o to nam chodzi.

Nie zagadzam sie z Bruno, gdy pisze on, ze Ť sami Kubanczycy moga wziac
dystans wobec Kuby. My nie ! bo to sa ich sprawy wewnetrzne ť. Rewolucje nie
maja Ť spraw wewnetrznych ť i dlatego wlasnie mozemy byc i krytyczni i
solidarni wobec nich. Nie mozna oddzielic solidarnosci od krytyki. Obrona
zdobyczy socjalnych Kuby nie jest takze Ť sprawa wewnetrzna ť Kubanczykow.
Wystarczy spojrzec na kilka ostatnich lat, na efekty w Europie zachodniej i
na swiecie, ostatecznego zalamania sie juz bardzo okrojonych zdobyczy
socjalnych w Polsce i tzw. Ť obozie socjalistycznym ť. Upadek tych zdobyczy
natychmiast posluzyl podwazaniu zdobyczy socjalnych w lonie Unii
europejskiej i na calym swiecie : prywatyzacji telekomunikacji i poczty (a
co z tym idzie, podwyzki cen tych sluzb), redukcji kredytow na sluzbe
zdrowia i faworyzacji jej prywatyzacji, przedluzanie wieku emerytalnego,
wprowadzaniu konkurencji miedzy pracownikami roznych krajow (przyklad: tzw.
"dyrektywa Blokesteina"), itp, itd. Upadek tych zdobyczy na Kubie mialby tez
swiatowe reperkusje.

Dlatego wlasnie nalezy robic wszystko co jest mozliwe, aby nie dopuscic
restauracji kapitalizmu na Kubie. Bronic Kube przed opluwaniem jej przez
propagande ale tez krytykowac kierownictwo kubanskie jesli uwazamy ze zle
robi. I nigdy nie zapominac, ze imperializm probuje doprowadzic do tej
restauracji miedzy innymi w imie Ť obrony demokracji ť, choc jednoczesnie
tam, gdzie panuje podwaza takze zdobycze demokracji formalnej (ostatni
traktat Ť ustanawiajacy Konstytucje dla Europy ť jest tego przykladem :
instytucje Unii, jesli zostanie on ratyfikowany, nie dopuszcza juz innej jak
neoliberalna polityki gospodarczej, tym bardziej, ze nie ma w nich
podstawowego podzialu wladzy na wykonawcza, ustawodawcza i prawna i ze
jedyna instytucja europejska pochodzaca z wyborow powszechnych ? Parlement
europejski ? pozbawiona jest inicjatywy ustawodawczej ! Do tego, wprowadza
dualizm "obywatelstwa": jesli zostanie ratyfikowany, obywatele panstw - w
znacznej mierze pozbawionych suwerennosci - stana sie "dodatkowo"
abywatelami Unii ale te "dodatkowe" obywtelstwo ogranicza ich prawa do...
skladania petycji i formulowania pytan ! A nie jest to zwykly traktat : ten
traktat "nadaje" Unii Konstytucje, czyli ustawe podstawowa !).
Jan Malewski, Inprecor Paryz

[maruda.r]

josel napisał:

Z wielkim zainteresowaniem przeczytalem wasza wymiane pogladow na temat
Kuby, czy moze raczej na temat demokracji i projektu spoleczenstwa
alternatywnego, bo szczerze mowiac o Kubie z tej wymiany pogladow niczego
sie nie dowiedzialem, natomiast dowiedzialem sie troche o... waszych
pogladach i aspiracjach, dla wyjawienia ktorych Kuba stala sie pretekstem.

**********************************

Za pozwoleniem: nie Kuba i jej ustrój, a polityka propagandowa Gazety Wyborczej
w osobie Stasińskiego są przyczyną naszych uwag. Polityka wyprana z
jakiegokolwiek obiektywizmu. Wszelkie artykuły dot. Kuby odzwierciedlają poglądy
ich autorów - bez zalecanego przez Kodeks dziennikarski przedstawienia faktów i
wyraźnie oddzielonego przedstawienia komentarza redakcji lub autora artykułu.

Po co opiniować temat artykułu, skoro ten został już wykoślawiony przez jego
autora?

[tricky2]

Po cóż się tak rozpisywać. Cały ten tekst można zamknąć w "socjalizm tak,
wypaczenia nie".

[jankowski1960]

masz racje. A czy w 1980 stoczniowcy chcieli 20% bezrobocia i bezdomnych