Polska bez ojca

[oldbruno]

Brawo pani Redaktor, to jest działalność, którą powinien
prowadić IPN. Niedługo wszyscy o tym zapomną.

Polska bez ojca

[marcowsky]

Wspaniale sie czyta!Przejmujacy artykuł!

Polska bez ojca

[olcha11]

MOjego ojca sowieci zgarneli pod Winnicą. BYł oficerem, inzynierem
mechanikiem. Kiedy ładowali ich nocą w stepie na ciężarówki nie
wszedł na nią, tylko pod nią - było ciemno, nie zauważyli, nie
umieli liczyć, odjechali. Ojciec szedł na Zachód na piechotę - bez
jedzenia, kryjąc się. W Tomaszowie Lubelskim przeczekał przesunięcia
się linii granicznej między Niemcami i ZSRR i tak znalazł się w
kraju pod niemiecką okupacją. Odsiedział swoje w gestapo i obozach -
skończył jako więzień Buchenwaldu. Znowu wrócił do Polski, choć bał
się sowieckiej okupacji jak żadnej innej - i ja przyszedłem na
świat.
A przecież mógł być pochowany tam, pod Winnicą. Zawsze mówił, że oni
musieli jego współtowarzyszy z obozu (było ich tylko kilkuset) zabić
gdzieś blisko. POd koniec zycia szukał ich po rozmaitych listach i
mówił, że nie widzi znanych sobie nazwisk, a więc że te groby są
nadal nie otwarte, nie znalezione.
Boli mnie ból tych, którzy ojców stracili, ściskam im dłonie. Jestem
szczęśliwcem - mój ojciec uciekł z transportu.

[labirynt]

wspaniała lektura, wstrząsająca, prawdziwa. jestem
trzydziestoośmiolatką, więc opowieść tych ludzi to dla mnie
faktycznie historia, którą oczywiście znam z opowiadań rodziców.
kazali mi przysięgać, że nikomu nie przyznam się, że opowiedzieli mi
o tym. teraz - na szcęście - już można mówić. i trzeba.
współczuję kiażdemu pokoleniu, które przeżyło wojnę, ale ludziom,
którym zamordowano rodziców współczuję szcególnie. naznaczeni na
całe życie tragedią rodziców i swoją. łzy same spływają po
policzkach...