GDY NOC JEST DŁUGA

[m.maska]

Było to pewnej ciepłej sierpniowej nocy....
Bywa, że gdy noc jest długa, dzieją się cuda.
Za oknem ciemność, od czasu do czasu tylko księżyc zza chmur wychyla swoją łysą głowę. Bezszelestnie przeleci nietoperz...po ogrodzie przemyka cień kuny..a może to szczur? Cichnie już koncert świerszczy, żaby w stawie sąsiada już dawno posnęły.
Lubię ten czas... nic nie zakłóca spokoju i ciszy. Nie słychać nawet samochodów jadących po nieopodal położonej autostradzie, nie latają samoloty... na niebie czasami widać przelatującego satelitę, spomiędzy chmur błyskają światła bezgłośnie lecącego samolotu...
W taką noc może się zdarzyć wszystko.
Wypalam w oknie papierosa i powracam do biurka. Laptop, pochylona lampka, oświetlająca tylko klawiaturę.. niektórzy widzieli przez kamerę, mój pokój, widzieli tę czerń za moim oknem...
Spokój, cisza i nic nie zakłóca myśli, mogą płynąć swobodnie.
Jedno klikniecie myszą albo przeciągniecie palcem przez touchpad... czasami dopiero o tej porze czytam Podwórko.
Forum... bywa, że nocą ciężko się otwiera, ale bywa i tak, że na bardzo krótko otwiera się przestrzeń równoległa... na krótko, ale i to niekiedy wystarczy żeby rzucić okiem na to – co zwykle ukryte.
I jakież zaskoczenie, kiedy czytamy i oczy nam się otwierają ze zdumienia, bo tam, za niby ukrytymi drzwiami ukazuje nam się obraz naszych przyjaciół, którzy tam inaczej zgoła komunikują niż na otwartych forach. Niby czyści jak łza, nagle zamieniają się w wilkołaki...
Tak... jestem jak sowa, żyję nocą i różne rzeczy widzę...
Wszystkim Miłego Dnia

[al-szamanka]

Piękny tekst, Maseczko

Przyznam się szczerze, że gdybym to ja trafiła na moment otwarcia się przestrzeni równoległej nie mogłabym się oprzeć, aby nie zrobić jakiejś małej kopii

[ulisses-achaj]

ja natomiast czułbym sie bezpiecznej, gdyby Maska zdradziła mi, kto
jest wilkołakiem...

[al-szamanka]

Ha, Uli, już Polański udowodnił, że wilkołaki, gdy spoglądają w lustro, nie widzą siebie i nie rozpoznają

[m.maska]

a zrobiłam...AL

[ulisses-achaj]

Al, ja nie pytałem o cechy wilkołacze, tylko o to kim ów
wilkołak/wilkołaki są. Chciałbym się poczuć bezpiecznie i ostrzeżony ..

[ulisses-achaj]

jedyny wniosek, jaki mogę z Twojego postu Al wyciągnąć to taki, że być
nim może każdy..

[al-szamanka]

Ja na pewno nie, jak wiesz, jestem wegetarianką.

[cornelli]

Przykre to... jak bardzo przykre Odkryć drugie oblicze miłych osób jest bardzo
bolesne
Pozdrawiam Cię serdecznie, Maseczko.*

[milky_way_1]

Ciepła, sierpniowa, letnia noc
Przez otwarte okno sączy nocy ciemność
A pod stopami położony koc
Delikatne stopy otulone miękko

Taka noc, raz na ileś lat się zdarza
Choć jest długa, to nocy ciemność
Co kilka lat to powtarza
Daje jej mocy tajemność

W romantycznym blasku ogród skapany
Księżyc przyświeca srebrnym promieniem
Tak tajemniczym światłem zalany
Co się wydarzy… czyjeś marzenie

Gdzieś między drzewa wiatr tylko osiadł
Jest bezszelestny… nie mąci ciszy
I koncert świerszczy nie słychać, chociaż
Lot nietoperza może usłyszysz

W tak błogiej ciszy, spokoju nocy
Gdy niebo w gwiazdy jest przystrojone
Znów satelita światłem zaskoczy
I samoloty… niedoścignione

W oknie otwartym ostatnim żarem
Gaszę papieros z zapachem dymu
Wracam do biurka by z nocy czarem
Myśli płynęły… krainą czynu

Za moim oknem jest czerń głęboka
Obok laptopa gdzie klawiatura
Jest nocna lampka ona z wysoka
Światłem wskazuje Podwórko w chmurach

Wzrokiem dotykam miarowych liter
Przelanych ręką, muśnięciem palców
Wtedy odkrywam to co ukryte
Co nie widoczne nieraz bywalcom

Słowa pisane, utkane w nocy
W ciszy nabiorą mocy wyrazu
To co odkryte mocno zaskoczy
Lecz taki wygląd ludzki obrazu


Nie czerń wyrazu, nie to co widać
W astralnym świecie jest najważniejsze
Tylko subtelna nutka przenika
Tak delikatne wrażliwe serce

[m.maska]

Cornelli

[m.maska]

i dobrze, że zrobiłam AL, bo w chwile potem, jak za dotknięciem
czarodziejskiej różdżki "czar prysł" i drzwi się zawarły... i wszystko zamieniło
się w śmieci - jak to w bajce bywa

[1zorro-bis]

mnie tam wilkolaki nie straszne....

[z_malej_litery]

dawno mnie tu nie było.
Masko, gdy noc jest długa .... wtedy wychodzą wszystkie paprochy z
najbardziej zakręconych skrawków świadomości. wszystkie
a kiedy nie możesz spać, zawijasz się w kołdrę i myślisz, myślisz,
porównujesz, zestawiasz. wszystkie na tak i na nie. rozgrywasz w
głowie poczynania. reżyserujesz przynajmniej kilka najbliższych dni.
a ja najczęściej zadaję sobie pytanie: czemu życie tak wszystko
gmatwa? czy to kara za wcześniejsze zło? czemu na wszystko co ważne
się spóźniam? i dlaczego nie umiem się odwrócić? i kiedy już tak
całkiem zobojętnieję?

sama już nie wiem, czy dobrze, że jest net? oczekuje się współczucia,
choćby drgnienia w rozumieniu, a tak naprawdę to bez sensu.

[k.karen]

Tak, Literko dawno. Bądź częściej

a ja najczęściej zadaję sobie pytanie: czemu życie tak wszystko gmatwa? czy to kara za wcześniejsze zło? czemu na wszystko co ważne
się spóźniam? i dlaczego nie umiem się odwrócić? i kiedy już tak
całkiem zobojętnieję?

Literko, życie gmatwa? Nie, to my sami gmatwamy nasze sprawy, nasze życie. Chcesz zobojętnieć? To co to będzie za życie, kiedy nie będziesz miała emocji, nie zapłaczesz, nie będziesz się śmiać nie pochylisz nad innym człowiekiem? Naprawdę chcesz tak żyć? To nie jest życie, to wegetacja...tak żyć mogą tylko cyborgi

Dobrze, że jest net ale nie zawsze znajdziesz tu zrozumienie. Nie dlatego, że ludzie nie chcą rozumieć ale dlatego, że mamy tu tylko literki, słowa i maleńkie emotki, które nie są w stanie pokazać naszych emocji i uczuć.

[milky_way_1]

To zależy od osoby jak wszystko postrzega. Nie uważam by net był
lekarstwem na wszystko. Są osoby, które się lubi i rozumie mimo, że nie
pisze się, bo wcale nie trzeba pisać codziennie by czuć tą niewidzialną
nić. Są osoby, do których czuje się niechęć. To nie zależy od nas samych.
Choć to net i nie widać twarzy, to po sposobie pisania i słowach używanych
można rozpoznać to coś, tą zdolność mają nieliczne osoby. Pokaż emocje i
uczucia, a wszystko to będzie wykorzystane przeciwko Tobie. Będą wiedzieć,
w które miejsce uderzyć. Proste. Do tego się dorasta, przykro czasem, że
tak późno, ale jednak.

[z_malej_litery]

wiesz, Milky, chyba coś nie tak napisałam net to net i doskonale
zdaję sobie z tego sprawę i bardzo umiejętnie balansuję w tym
świecie. tu jeszcze nikt mnie nie zranił.

[z_malej_litery]

Tak Karen, masz rację. Sami sobie wszystko gmatwamy, nie inaczej.

Nie będę cyborgiem - nie umiem taką być. Może źle powiedziałam, ale
już mniejsza

a wszystko to z niewyspania!

[k.karen]

A wiesz Literko, że ja też nie umiem być cyborgiem i bardzo się z tego cieszę, wolę już moje choleryczne emocje ale za to prawdziwe!
Kiedy się śmieję, płaczę, wściekam, żartuję, smucę, kocham to są to prawdziwe emocje a nie kreowane na potrzebę chwili albo tłumione ze strachu, że ktoś pomyśli o mnie coś złego, pomyśli że nie jestem aniołem...
Ale czy to jest możliwe
nauczyć się być człowiekiem takim zawsze i w każdej sytuacji
"akuratnym", takim bez skazy...nooo takim...hmmm..."dla każdego
coś miłego"?

[milky_way_1]

Cieszę się literko, że tak jest.
Emocje, każdy działa pod ich wpływem w zależności od okolicznosci.
Wracam do głównego wątku, dodając emocje będące w muzyce.

Walking in the air