AGFA [*]

[k.karen]

11 lutego 2022 zmarł nasz Przyjaciel,

syn por. paplot, Starobielsk-Charków,
wnuk żołnierza wojny 1920 r.
Kochający i kochany mąż, ojciec, dziadek i pradziadek...

Kochany Agfo, byłeś wspaniałym człowiekiem, dobrym duchem Podwórka
i taki pozostaniesz w naszych sercach i pamięci.

Wyrazy współczucia dla Rodziny.

Żegnaj, Krzysiu.


.

[sorel.lina]

Był z nami przez 15 lat. Drogi, serdeczny przyjaciel, piękny człowiek.
Non omnis moriar.

[poe-poi]

Dobroć nie umiera, tylko jak energia zmienia formę
i przechodzi na potomnych lub potrzebujących.

Łączyła mnie z Nim jakaś metafizyczna więź, choć nawet nie wiedziałem,
że był moim imiennikiem - herbowe podobieństwo (Dąbrowa i Dębno) też
tej więzi nie tłumaczy.
Gdy podczas depresyjnej Nocy wykluł mi się "Zaścianek", to zadedykowałem
wiersz Jemu - niektórzy ludzie są jak latarnie morskie dla gubiących kompas
wewnętrzny.

Przepraszam, ze te wspominki nawiedziły mnie na Pani wpisie,
ale wywołał je Horacy.

[sorel.lina]

poe-poi napisał(a):

> Dobroć nie umiera, tylko jak energia zmienia formę
> i przechodzi na potomnych lub potrzebujących.
>
- niektórzy ludzie są jak latarnie morskie dla gubiących kompas
> wewnętrzny.
>

Zarażał dobrocią, zachwycał klasą, budził najcieplejsze uczucia.
Kochał ludzi, wierzył w ludzi, zawsze doszukiwał się w nich dobra.
Kochał Ojczyznę miłością prawdziwą, wolną od ksenofobii, zaściankowości i kompleksów, pełną nadziei.
Tak, był - jest!- dla nas latarnią, która już nie zgaśnie. Nie wszystek umarł.

[llmirka]

Żegnaj kochany Krzysiu. Odpoczywaj w spokoju

W tej trudnej chwili mocno, mocno przytulam Żonę
Wyrazy współczucia dla Rodziny

[wscieklyuklad]

Mówią, że nie ma ludzi niezastąpionych. Mówią, że gdy zabraknie jednego z nas, szybko znajdzie się godny następca, który podoła. Nie będzie erzacem ani pochłoniętym pościgiem za lustrzanym odbiciem poprzednika...
Mylą się...

Agfy nie da się zastąpić...
Agfy nie da się doścignąć w ułamku promila...
Agfa był jeden i tylko jeden...

Niedościgniony mistrz taktu...
Niedościgniony mistrz... słowa...

Każdy jego post tchnął kultura z najwyższej półki...
Każdy jego post był mini esejem, mini reportażem, mini filozoficzną rozprawą na miarę uniwersalną...
Przekazem myśli do implementacji w dowolnym czasie i miejscu...

Dziś takich ludzi szuka się jak Diogenes z Synopy. Wyjdziesz na ulicę z pochodnią w ręku, miniesz tysiące...
Nie znajdziesz już nigdzie drugiego Agfy...

Pamiętacie ten unikalny rodzaj miłosnej nostalgii po stracie ukochanego kota?
Źródło mej inspiracji a w efekcie kolejnej literackiej nagrody w kolejnym konkursie.

A przecież tak niecierpliwie śledził wszystkie literackie wydarzenia...

Przywołuję w pamięci tamto październikowe wczesne popołudnie, gdy z Jego Żoną i Mirką siedzieliśmy opodal Domu Literatów na Krakowskim Przedmieściu oczekując na wyniki konkursu. Wspominam smak ciastek i herbaty.
Rozpamiętuję słowa, które wtedy padały.
Część historii Jego pełnego piękna i prawości życia...

Z Jego ust nie padną już żadne wspaniałe słowa tak ukochane przez mu bliskich - także i nas.

Nie poślę mu już Almanachu ani tomików literackich, na które tak niecierpliwie czekał i które zachłannie czytywał...

The rest is silent...

Tłumacz uznał, iż Hamlet mówi o milczeniu...

A przecież Hamlet miał na myśli ciszę...

Nieznośną i nie do akceptacji.
Pustkę nie do wypełnienia.

Żegnaj Agfo.
I ucałuj swego ukochanego mruczka.

Ode mnie i reszty Podwórka.

Stalowy trzepak powoli pustoszeje, rdzewieje.

Bo czas upływa nieuchronnie a nam z dnia na dzień przybywa kolejnych zmarszczek i siwych włosów.

Dziękujemy Ci za wszystkie wspaniałe przecinki i kropki - one też niosły ze sobą niezbywalne treści...

Do zobaczenia kiedyś...

[wscieklyuklad]

[1zorro-bis]

szkoda, szkoda....Odszedl na lepsza strone Swiata....R.I.P

[llmirka]

.

..."Dziękuję wszystkim, którzy napisali tak ładnie o Krzysztofie. Ale nie czuję się na siłach do nich napisać"... - to są słowa żony Agfy, które rozumiem, za które dziękuję i Wam, drodzy Podwórkowicze przekazuję

[hardy1]

Smutek dzisiaj zapanował, kirem przykryte Podwórko...
Agfy juz nie ma. Spokojny, uczynny, z wielkim taktem.
Czasem wymienialiśmy korespondencję, dzielił się swoimi wrażeniami, przemyśleniami. Nie otrzyma już mojej nowej książki, na którą czekał.
Odszedł Agfa. Zostanie jednak w naszej pamięci. Nie umiera się całkiem, dopóty pamięć trwa o człowieku.

Żegnaj Agfo - Krzysztofie.

Serdeczne wyrazy współczucia do Rodziny.

[dunajec1]

Wyrazy wspolczucia rodzinie.

Czy ja sie z nim spotkalem tutaj?
Pamiec to ja mam dobra ale niestety b. krotka(!)

[poe-poi]

Żegnaj Agfo, rycerzu Prawdy.
Nie doczekałeś Wiosny polskiego ludu,
ale chroniłeś największy skarb jego serca - Dobroć.
Cześć Twej pamięci Przyjacielu!

[poe-poi]

Krzysztof powiadomił mnie o odejściu naszej Przyjaciółki Bożenny.
Lubiła mój wiersz:

od wszystkich mórz i oceanów
milszy mi jest wiejski staw
wolny od burz sztormów i bałwanów
szmaragdowe oczko pośród traw ...

Niech wiekuista przystań Krzysztofa będzie jak ów staw -
spokojna i szmaragdowa.

[sza.aliczek]

Ogromnie mi przykro.
Agfa był jednym z milszych rozmówców na forach Gazety - zawsze spokojny, zawsze taktowny, pełen ciepła i serdeczności.
Bardzo przykra wiadomość.