Lekcja szacunku

[sibeliuss]

Nauczono mnie szacunku do drugiego człowieka i do siebie. Do wszystkiego co
mnie otacza, a co nie jest przeciwko mnie. Dziś mam 36 lat i stwierdzam, że
zrobiono mi krzywdę, bo szacunek czyni ze mnie kuriozum na miarę ożywionego
dinozaura. Po co mi to było? Z większością ludzi zwyczajnie nie umiem
rozmawiać, a chamstwo mnie poraża. Mimo to nie tracę nadziei, że kiedyś będzie
inaczej, a szacunek i wrażliwość staną się jak zaraza - ogarną co raz więcej
ludzi.

[gazeta_mi_placi]

sibeliuss napisał:

> Nauczono mnie szacunku do drugiego człowieka...

Polemizowałabym...

[sibeliuss]

Zacznij od siebie wielonickowa koleżanko :)

[gazeta_mi_placi]

Sam zacznij od siebie.
Szacunek do drugiego człowieka-ha ha ha ha.
Trochę mnie ubawiłeś przyznam :-)

[echtom]

> Dziś mam 36 lat i stwierdzam, że zrobiono mi krzywdę, bo szacunek
czyni ze mnie kuriozum na miarę ożywionego dinozaura

Też tak myślałam w młodości, ale dziś jestem za to wdzięczna. W
wieku 40+ człowiek już nie boi się być sobą niezależnie od
aktualnych społecznych trendów.

[gazeta_mi_placi]

echtom napisała:

> W
> wieku 40+ człowiek już nie boi się być sobą niezależnie od
> aktualnych społecznych trendów.
>

I bardzo dobrze.
To rzadka cecha i czasem trudna jak większość mówi/uważa inaczej.

[skiela1]

Z wiekszoscia?
A wiekszosc jest wyznacznikiem czego?
Chyba to Sokrates powiedzial,ze wiecej jest na swiecie glupcow niz medrcow-a
wiec opinie wiekszosci to opinie glupcow.

To oni maja problem..
nie Ty.

"Mimo to nie tracę nadziei, że kiedyś będzie
> inaczej, a szacunek i wrażliwość staną się jak zaraza - ogarną co raz więcej
> ludzi."

Dyzio marzyciel:-)