Anons 2009 - list tygodnia

[annnnia]

> Z wykształcenia socjolożka,

i o to chodzi. Jakby ta pani miala jakis prawdziwy zawod, to by nie musiala "z
braku laku" byc ekspedientka. A skoro sie uczyc nie chcialo, to prosze nie
biadolic.

Anons 2009 - list tygodnia

[el56zunia]

jak czytam o młodych absolwentach poszukujących pracy rozsyłających cv to
serce mi się kroi bo teraz moje dziecko szuka, rozsyła cv jeździ po zakładach
pracy gdzie nie chcą rozmawiać z osoba inteligentną która ukończyła trudny
ścisły kierunek studiów obroniła się na ocenę bdb, ambitna zawsze starająca
się znajdować w czołówce, znająca bardzo dobrze "jeden język obcy" i to ma być
za mało? wiem jak ciężko pracowała i teraz jak widzę jej minę jak podcinane ma
skrzydła w ojczyźnie gdzie chce pracować, ze swoim dyplomem mogłaby wyjechać
zagranicę ale nie chce i dobrze, ale mnie szlak trafia jak mówi: mamuś
gdybyśmy mieli kogoś znajomego tam czy tam to na pewno bym się dostała na ten
staż nie uchodziłabym się i otwierałyby się przede mną drzwi i ja matka polka
co mam powiedzieć mojej wykształconej mądrej córce? pocieszam ją jak umiem,
dodaję otuchy jak to matka powinna, ale w sobie mam taką złość na te
pokutujące od lat zwyczaje,gdzie trzeba być "poleconym". Trzeba być
szczęściarzem aby trafić na prawych ludzi na stanowiskach, którzy nie
powiedzą młodej wykształconej osobie że to za mało......

[blanka.only]

W dzisiejszych czasach wykształcenie nie ma wplywu na kariere...Trzeba miec
szczescie albo uklady.Taka prawda.

Anons 2009 - list tygodnia

[alba20]

BARDZO ciekawy i mądry list tygodnia. Szczególnie celne są skojarzenia Autorki
z artykułem o listach sprzed lat do Szweda.

Annnniu, po co Twoje złośliwości?
Autorka "Anonsu 2009" nie narzeka, nie wylewa żółci itp. Nie jest wszakże
osobą bez wykształcenia i inteligencji, więc miałaby prawo być rozgoryczona.

Gratuluję Pani listu- słusznie wyróżnionego.Szanuję Pani pracę (tyle spotyka
się miłych i kompetentnych ekspedientek). Życzę realizowania pasji. Życie
długie, więc pewnie znajdzie Pani jeszcze niejedną pracę, gdzie wykorzysta
Pani wiedzę ze studiów i własne zainteresowania.

[karamija1]

A ja sie zastanawiam, panienko, czy glupia jestes czy moze tylko
udajesz. Socjologia to dziedzina, ktora wymaga od jej adepta
ciezkiej pracy. Spodziewam sie, ze wlasnie zdalas ¨arcytrudna¨
mature i wybierasz sie na polonistyke lub inny konkretny kierunek -
oczywiscie z dodatkowego naboru

[pani_maslo]

> A ja sie zastanawiam, panienko, czy glupia jestes czy moze tylko
> udajesz.
Karmijo, czy Twoje zdenerwowanie wynika z faktu, iż sama studjujesz
socjologię? Ponadto nie sądzisz,że każdy ma prawo mieć własną
opinię? Nie muszę chyba dodawać, że wyzywanie innych świadczy o
braku kultury?

>Socjologia to dziedzina, ktora wymaga od jej adepta
> ciezkiej pracy.
Chyba nie masz pojęcia co znaczy "ciężka praca", ja też nie mam
(autopsja i te sprawy),ale wiem jedno- studiowanie socjologii ciężką
pracą zdecydowanie nie jest.

>Spodziewam sie, ze wlasnie zdalas ¨arcytrudna¨
> mature i wybierasz sie na polonistyke lub inny konkretny kierunek -
> oczywiscie z dodatkowego naboru
Jak ja uwielbiam internetową argumentację :D Co ma piernik do
wiatraka? Nawet gdyby dziewczyna miała 13 lat i była w gimnazjum, to
w dyskusji nic nie zmienia.

[pan_i_wladca_mx]

oczywiscie, ze studiowanie socjologii w porownaniem z farmacja czy prawem to
pikus, jednak ta socjologia, ktora sama koncze wymaga ode mnie glownie liczenia
i analiz, a to sie przydaje raczej

co do znajomosci na stazach/praktykach, ktore moga otworzyc ci dzwi kariery -
zgadzam sie, z zanenowaniem dalam sobie zalatwic wolontariat, ktory mi bardzo
pomoze:/

[alina66]

Jestem pracodawcą, zatrudniam w rodzinnej firmie razem około 70
osob.
I moje doświadczenie jest takie, że młodzi ludzie, często
niezupełnie są tacy, jakimi widzą ich rodzice.....

Z mojego punktu widzenia bardzo trudno jest o dobrego pracownika.
Uprzedzę i od razu napiszę, że nasi ludzie zarabiają bardzo dobrze i
ci, którzy u nas pracują, od nas nie odchodzą.
Polskie szkoły (czytaj także studia) dają być może przygotowanie
teoretyczne, ale praktyki zupełnie nie.
Super znajomość języka, deklarowana na papierze, w trakcie rozmowy
okazuje się hmmm ... mniej super, wytrzymałość na stres bliska zeru,
niewielka wiedza o tym, co się dzieje w gospodarce i jak funkcjonuje
firma. Niewielka chęć przystosowania się do sytuacji.... Być może
należałoby się zastanowić nad tym, czy Polskę stać na kształcenie
teoretyków.
Nie rozumiem opisanej sytuacji także dlatego, że mój syn (który ma
nabrać doswiadczenia "na obczyźnie" zanim przejmie firmę) bez
znajomości, bez protekcji i układów SAM w krotkim znalazł sobie
pracę, ktorą lubi i szanuje.
To na poziomie pracy umysłowej.

Jeśli chodzi o pracowników fizycznych, to jest jeszcze gorzej.
Największy problem to alkohol - zarówno na produkcji jak i wśród
kierowców (mamy swoje TIRy), nieuczciwość (wyraźniej mówiąc
kradzieże na przykład paliwa) i skrajna nieodpowiedzialność (nie
przyszedlem do pracy bo nie).
Tak to wygląda z drugiej strony....

[kunegunda123]

, że mój syn (który ma
> nabrać doswiadczenia "na obczyźnie" zanim przejmie firmę) bez
> znajomości, bez protekcji i układów SAM w krotkim znalazł sobie
> pracę, ktorą lubi i szanuje.

porównuje Pani szukanie zatrudnienia w Polsce i zagranicą???? wolne żarty...

[43agawa]

Nie mam firmy, ale bywam osoba rekrutującą i zgadzam sie z Tobą, że
ten medal ma dwie strony.Rozumiem rozgoryczenie absolwentów oraz ich
rodziców i nie chcę generalizować, ale w postawach młodych ludzi
poszukujących pierwszego zatrudnienia jest bardzo dużo
roszczeniowości, która nijak nie koresponduje z realnymi
możliwościami, kompetencjami, umiejętnościami, posiadanymi przez
kandydata.Za to często jest przerosniete ego, zadufanie w sobie,
takie zadęcie kandydata i poczucie, że cały świat wraz z pracodawcą
powinien leżeć u jego stóp.

Anons 2009 - list tygodnia

[bukanor]

jestem prawie absolwentka chemii-prawie, ponieważ jeszcze się nie obroniłam.
byłam już pracownikiem na produkcji, fizycznym, robiłam lampy, była
ekspedientką - ludzie, którzy od października będą studiować kierunek, który
właśnie skończyłam dostaną 1000 zł za samo to że będą to studiować-kierunek
strategiczny. skoro tak-to dlaczego ja właśnie go kończąc nie mam pracy w
zawodzie? dlaczego podczas studiów nie było dla mnie praktyk i staży? dlaczego
musiałam zarabiać na studia jako element taśmy produkcyjnej - skoro
studiowałam kierunek strategiczny dla polskiej gospodarki? dlaczego, skoro
chcę pracować w branży strategicznej dla polskiej gospodarki - muszę na chleb
zarabiać jako pracownik call-center? niech ktoś mi to wytłumaczy, bo ja nie
rozumiem tego i jestem coraz bardziej skłonna wyjechać gdzieś daleko...
chociaż od pięciu lat walczę aby pozostać w tym kraju, który nie potrzebuje
specjalistów chemików, ale mnie nie;-(

Patrzac na Polske z daleka...

[monie_pl]

... a dokladniej z gloryfikowanej Ameryki tak sobie mysle:
- zyciorysy kandydatow, ktore codziennie przegladam, sa bardzo
kolorowe i rzadko kto wskakuje w "swoj wyuczony zawod" od razu,
- nastolatki nie sa odporne na stres wszedzie, a to daltego, ze
rzadko pracuja i ucza sie jednoczesnie, wiec moze rodzice zaczeliby
wypychac pociechy do jakiejs dorywczej pracy zamiast powtarzac "ty
sie masz uczyc tylko",
- staze sa organizowane przez szkoly tutaj, ale sa one rzadkie i
samemu trzeba sie o nie starac, a nawet jak ci sie to uda to
bedziesz parzyc kawe lub przekladac dokumenty, ale dowiesz sie jak
wyglada firma wewnatrz.

Z Polski wyjechalam jakies 5 lat temu, wiec tak wiele jeszcze sie
nie zmienilo. Poza tym konczylam studia w polowie lat 90-tych i
jakos moglam pogodzic prace (znaleziona samodzielnie i w
niewyuczonym zawodzie) i studia, wiec w ten sposob cos juz mialam po
zakonczeniu studiow w tym moim zyciorysie.

Chcialabym, zeby skonczylo sie to narzekanie i ludzie zaczeli
zauwazac szklanke do polowy pelna.

Pozdrawiam i powodzenia zycze

[alina66]

Własnie dostałam dokumenty od młodego człowieka starającego się o
pracę.
Młody człowiek określa znajomość języka niemieckiego jako dobrą w
mowie i w piśmie. Załącza życiorys w języku niemieckim -
przetłumaczony prawdopodobnie przez automatycznego tłumacza, nad tym
tworem można się tylko pokładać ze śmiechu. Nic innego się nie da....

Może nieco mniej pretensji do świata, a więcej wkładu własnego?

[marionaud_1]

Czytam to, i czytam i myślę, że nie wiem za co autorka listu
tygodnia dostała swoją nagrodę. Bo chyba nie za postawę taką, ze
skoro skończyłam socjologię, to powinna na mnie czekać praca w
wyuczonym zawodzie; albo taką, że te ponad 700 listów oznacza, że
700 osób jest bezrobotnych i czeka na zatrudnienie w tej gazecie. To
świadczyłoby o kompletnym niezrozumieniu o tym, jak działa rynek
pracy. Zakładam, że 3/4 tych aplikacji pochodzi od osob, które chcą
zmienić pracę na lepszą, bardziej interesującą - co chyba jest
normalne, prawda? Listy motywacyjne i cv trzema się pod ręką i
wysyła, gdy pojawia się jakaś okazja - bez desperacji, gdy nic nie
wypali. Zawsze tak było na rynku pracy dla przeciętniaków: na 100
aplikacji na 15 ci odpowiedzą, a z 3 może się urodzić nowa praca. Co
innego, gdy się ma ponadprzeciętną pozycję i można samemu zgłaszac
się z projektem pracy i dyktować warunki.
Wedle mojego zdania (a jestem zarazem pracodawcą/kierownikiem jak i
pracobiorcą) o powodzeniu w pracy wcale nie decyduje rodzaj studiów
(wyłączam specyficzne zawody) ani wyuczone umiejętności praktyczne -
zwłaszcza wąskie. Decyzuje przede wszystkim postawa wobec pracy i
życia: odwaga podejmowania obowiązków, odpowiedzialność, chęć
zaangazowania się w pracę. Absolwentka chemii powyżej pisze z
pretensją, że nie otrzymała możliwości uczestniczenia w praktykach
podczas studiów - a sama coś zrobiła, aby w tym zawodzie popracować
w czasie wakacji - choćby za darmo? Teraz miałaby co wpisac do cv.
Przez projekty, które prowadzę, przewinęły się duże grupy młodych
ludzi - tzw. asystentów, od których za dobre pieniądze i ciekawą
pracę nie wymagano wyrafinowanych rzeczy, a raczej punktualnośći,
obowiązkowości, prostych umiejętnościu biurowych, IT - wszystko do
przyuczenia się w miesiąc + ogólna kultura poznawcza i działania. I
co? Jedna na dziesięć z tych osób nadawała się do pracy (wszystkie
po studiach - rozmaitego rodzaju): nie widziały nic złego w
wykorzystywaniu czasu pracy i narzędzi pracowdawcy do spraw
prywatnych, nie umiały zorganizować sobie prostych działań, a co
najważniejsze - nie miały poczucia służebności sprawie, którą
wykonują. Wprost przeciwnie - pracę uważały za obcy sobie,
zewnętrzny obowiązek, z którego trzeba się wymigać jak najmniejszym
kosztem własnym. I to właśnie, a nie przyuczenia praktyczne, jest
największą wadą naszej szkoły (a także i domu): że nie uczy postaw
wobec pracy, bo gdyby były właściwe, to reszta przyszłaby dużo
łatwiej.
W mojej opinii ludzie dzielą się na tych, za którymi praca chodzi i
błaga, aby ją przjęli; oraz tych, którzy chodzą i błagają o pracę.
Nie bez powodu tak jest.

[sueellen]

Absolwentka chemii powyżej pisze z
> pretensją, że nie otrzymała możliwości uczestniczenia w praktykach
> podczas studiów - a sama coś zrobiła, aby w tym zawodzie popracować
> w czasie wakacji - choćby za darmo? Teraz miałaby co wpisac do cv.

Zgadzam się. POdczas studiów zgłosiłam się na bezpłatne wakacyjne
praktyki w dużej firmie w dziale HR i na racepcji. Nijak to się miało do moich
studiów, ale zawsze lepsze takie doświadczenie niż praca w barze albo na
zmywaku. W CV było się czym pochwalić. MIałam okazję przez miesiac obserwować
jak postępuje się z ludźmi, prowadzi rozmowy biznesowe, jak przebiega proces
rekrutacji. Do tego tłumaczyłam dokumenty i poznałam kuturę korporacji. To mi
naprawdę dużo dało. Nie mówiąc już o tym, że przez moje rece przeszło setki CV i
widziałam w jaki sposób dokonuje się selekcji kandydatów i na co zwraca uwagę.
Wiedza bezcenna.

Kiedy już pracowałam a jednocześnie studiowałam, znajomi z uczelni z zazdrością
pytali czy "ich nie wkręcę". W szczytowym okresie sprzedaży, bardzo przydałaby
mi się pomoc. Spytałam, czy ktoś nie chciałby przyjść na bezpłatne praktyki do
mnie do biura. NIKT nie chciał. I co? Niewielu pracuje w zawodzie, a tym
którym się udało już coś osiągnąć, poszli tą samą drogą co ja. Pozostali dalej
narzekają, pracują jako sprzedawcy, kelnerki, na stacjach benzynowych itp.

[leszczka]

Zgadzam się!
Podobnie jak Wy, ja również pracuję w korporacji, a moje codzienne obowiązki
sprowadzają się głównie do liczenia, raportowania i wprowadzania bądź
uzyskiwania danych z systemu.
Wydawałoby się, że wybór studiów (filologia) automatycznie zamknie mi drogę do
takich stanowisk i wrzuci mnie do stereotypowych szufladek - pracowników tzw.
zawodów humanistycznych. Mimo to nigdy nie zakładałam, że będę pracować tylko w
swoim wyuczonym zawodzie (nauczyciel lub tłumacz) i mam ogromną satysfakcję z
tego, że potrafię robić, i rozumiem, coraz więcej z nowych dziedzin, o których
nie miałam szans dowiedzieć się na studiach. To wszystko za niezłe pieniądze i,
uczciwe przyznając, bez jakiegoś niezwykłego wysiłku. Nie jestem nieprzeciętnie
zdolna, czy wyjątkowo sprytna, jak piszą inni forumowicze o tych, "którym się
udało" lub tych, którzy są idealnymi pracownikami. Wystarczyło, że znam język i
jestem gotowa punktualnie przychodzić do biura, w którym spędzę 8 godzin
wypełniając starannie i terminowo swoje obowiązki. By pomyślnie przejść okres
próbny nie musiałam nadskakiwać przełożonym, czy odwalać kreciej roboty na
niekorzyść koleżanek/kolegów, jak to lubi się w prasie charakteryzować kulturę
korporacyjną. Zostałam, bo nie zniknęłam bez słowa, nie porzuciłam stanowiska
pracy po pierwszym dniu, bo nie spycham swoich zadań na kolegów, bo nie
przesiaduję godzinami na kawie lub w internecie, bo się przejmuję tym, by moja
praca była dobrze zrobiona. Tyle. Dla mnie tylko tyle, dla wielu znajomych z
rocznika aż tyle i nie mogą uwierzyć, że lubię iść rano do biura.
Zgadzam się całkowicie, że nie rodzaj wykształcenia, a jego jakość ma znaczenie
na rynku pracy.
Może też to, że innym nauka przychodzi łatwiej nie jest kwestią talentu, czy
ponad przeciętnego intelektu, ale umiejętności nauki, pracy, czy podejmowania
wyzwań? W końcu studia też powinny być w pewnym sensie nauką pokory i walką z
materią nie zawsze łatwą i przyjemną?
Mam taką nieśmiałą teorię, wysnutą z obserwacji rówieśników, że kiepscy
studenci, olewający i nieprzykładający się, często wyrastają na zawodowych
leserów. Może się mylę...

[marionaud_1]

Leszczko, popieram w 100% twoją tezę o wyrastaniu leserów z
bylejakich uczących się. Patrzyłam na kolegów moich dzieci w liceum -
jedni inwestowali w sibie, inni balangowali głównie. Dziś wszyscy
są juz po studiach, ale kiedy słyszę opowieści o ich karierach, to
ich drogi zyciowe sa kontynuacjami tamtych postaw. Myślę też,
podobnie jak ty, że szukanie przyczyn niepowodzeń w układach,
znajomościach, konieczności służalczości itp to proste
racjonalizacje niepowodzeń z własnej winy, dobrze wypartej.

[majka1525]

jeśli chodzi o studia i studentów,to akurat strasznie się mylisz,czasem najlepsi
studenci po studiach okazują się komplentnie nie poradni w "prawdziwym
świecie",a tak zwani "leserzy"....zarabiają kasę....po "naszej klasie" widzę co
się dzieję...kolega,który nie zdał w 6 klasie podstawówki ma teraz świetnie
działającą firmę(a dorobił się jedynie wykształcenie podstawowego)a wszyscy
spodziewali się,że wyląduje w tak zwanym rynsztoku,najlepsza uczennica z mojego
liceum,która była w mojej klasie pracuje w barze w londynie,a koleżanka,która
jechała całą szkołę na ściąganiu też ma teraz dobrą prace.....oczywiście są też
tacy co źle rokowali i źle skończyli, i tacy co dobrze rokowali i dobrze sobie
radzą....chce powiedzieć,że nigdy nic nie wiadomo, i że bardzo łatwo się puszyć
i mówić takie rzeczy o innych ludziach,dopóki się ma pracę,ale nigdy nie wiesz
kiedy znajdziesz się po drugiej stronie,może za rok i ty będziesz dłłłłługo
szukać pracy...gwarantuje,że zmienisz wtedy zdanie

[sueellen]

Hmmm...
To działa w dwie strony i zależy w dużej mierze od człowieka:

Mówi to:
z wykształcenia filolożka, z zamiłowania kucharka i domatorka, z powodu kasy
kierownik w jednej z największych korporacji świata.

[marionaud_1]

Tylko z powodu kasy? Trudno uwierzyć - prędzej wierzę, że pasja do
pracy owocuje niezłą kasą.
Ściskam dłoń koleżance humanistce (ja po filozofii), z którą łączy
mnie także robienie dobrej kasy i traktowanie prowadzenia domu jako
najlepszego relaksu i przyjemności. Wbrew stereotypom wykształcenie
humanistyczne, dając dobre rozumenie świata, daje także całkiem
niezłe perspektywy zawodowe - o ile nie trafi na osobę, która nie
nadaje sie do pracy bez względu na typ wykształcenia.

[sueellen]

Nie, żeby praca nie dawała mi żadnej satysfakcji. Dużo ciekawych rzeczy się
nauczyłam, odbyłam wiele szkoleń, ale w życiu bym nie przypuszczała, że
zarządzanie zasobami magazynowami, ciągłe obliczenia i tworzenie raportów
składających się z tabelek i cyferek będzie tym, co będę w życiu robić. Fakt,
jak już coś robię to robię dobrze.

Za prace o twórczości Tołstoja (choćby nie wiem jak niesamowicie została
napisana i przedstawiona) płacić tyle nie chcą, więc jednak głównym motorem jest
kasa :)

Anons 2009 - list tygodnia

[majka1525]

Witam wszystkich!!!!
Jestem z wykształcenia magistrem sztuki-rzeźbiarzem, po Akademii Sztuk
Pięknych,mam 26 lat,pracuje jako kelnerka w Hiszpanii.....
Proszę bardzo, możecie mnie oczerniać,że mam tak na własne życzenie,bo nie
potrafiłam sobie poradzić w Polsce,na pewno kilka osób powie mi,że jestem mało
zdolna,że pewnie brak mi sprytu,że jestem niezaradna,że nie znam wystarczająco
dobrze języków,że jestem za mało WYBITNA aby mieć prace w Polsce...Tylko że
większość ludzi wcale nie jest wybitna,95% społeczeństwa nie nauczy się mówić
płynnie trzema językami,większość społeczeństwa nie ma też wyjątkowego
sprytu.Młodzi ludzie mają 2 ręce do pracy,rozum,doświadczenie wyniesione ze
studiów i chcą się dalej uczyć zazwyczaj na błędach.Ale to czasem bywa za
mało. Rozumiem,że szkoły bywają nie życiowe,że uczą teorii,a nie praktyki,ale
dlaczego pracodawcy w Polsce nie chcą szkolić!!!!!!Dlaczego pracodawca ma
pretensje do pracownika,ze nie wie czegoś,czego nikt mu wcześniej nie powiedział.
To nieprawda,że tylko ludzie niezaradni,nie nadający się do żadnej pracy,są w
takiej sytuacji po studiach...to pojawiło się w dużym procencie i jest bardzo
przykre dla wielu osób.
Po studiach miałam prace w Polsce, w szkole, jako nauczyciel,ale jako pół
etatowy stażysta zarobiłabym 630 zł miesięcznie....w Hiszpanii stać mnie na
niezależność,na mieszkanie bez rodziców,na płacenie własnych
rachunków....widocznie nie można mieć wszystkiego...

[marionaud_1]

Droga Majko, ale dlazego traktujesz te wypowiedzi jako atak na
siebie? Każdy wybiera własną drogę, problem tylko w tym, żeby przy
niepowodzeniach miał mniej pretensji do świata, a więcej poczucia
odpowiedzialności za własne wybory. I sądzę, że to właśnie masz.
A co do sytuacji w Polsce i Hiszpanii - tak, jest różna na naszą
niekorzyść. Jesteśmy społeczeństwem biedniejszym, później
wybijającym się na rozwój i poziom zyciowy i trochę to potrwa, nim
się wyrówna. I, to już niestety, potrwa tym dłużej, im bardziej
zdolna, wykształcona młodzież będzie wyjeżdżać i pracować zagranicą.
Nikomu nie chcę zastawiać drogi - zycie ma się jedno a wolność jest
niebywalnym atrybutem ale widzę co się dzieje. Jeszcze trochę i z
obszaru największego (w Europie) eksportu młodego kapitału
intelektualnego zmienimy się w obszar intelektualnego i
cywilizacyjnego wykluczenia.

Anons 2009 - list tygodnia

[alina66]

zdaje się, że zostałam źle zrozumiana. "Na obczyźnie" w sensie pracy
nie w naszej firmie. Syn znalazł sobie pracę jak najbardziej w
Polsce. Tak jak i wielu jego kolegów.

To raz. A dwa - odnośnie zarzutów, że pracodawcy nie szkolą. A z
czego ja mam szkolić? Z punktualności, powaznego traktowania
obowiązków, trzeźwości w pracy, czy może znajomości języka, którą
kandydat deklaruje w CV?