czy iść do psychiatry?

[afortsatak]

smutek, otępienie, nic mnie już nie bawi, nie jestem zdolny do żadnych
spontanicznych reakcji....czy iśc do lekarza? czego mogę się spodziewać po
wizycie w publicznej przychodni? kiedyś już tam się wybrałem i od razu
dostałem skierowanie do szpitala co moim zdaniem było zbyt pochopne. miałem
wtedy ogromne problemy związane z fatalnymi wyborami studiów przez które
całkowicie zmarnowałem 2 lata i zanosiło się że zmarnuje następne, ale
zamiast iść do szpitala postarałem się o zmianę kierunku i udało się.
myslałem że będzie już lepiej ale nie jest. nie mogę znieść tego ciągłego
bycia w izolacji, ale jednocześnie nie wyobrażam sobie żebym mógł przebywać
w jakimkolwiek towarzystwie. nie wiem co robić. chodzę na spotkania grupowe
do psychologa w poradni niepublicznej(bezpłatne) i jeśli chciałbym iść do
psychiatry to musiałbym zrezygnować z tego i przenieść swoją kartę. nie wiem
czy w ogóle warto sie leczyć, mam przekonanie że nie czeka mnie już nic
dobrego

[nonieno]

Powinienes poszukać dobrego psychoanalityka i nie zrażać się zbyt szybko. Z
tego co piszesz to twój problem nie jest jakoś wyjątkowo niespotykany.

pzdr.

[looserka]

A po co od razu psychoanalityk? Psychoanaliza kosztuje kupę kasy i trwa lata.

Nie rozumiem też dlaczego chcąc skonsultować się z psychiatrą musisz rezygnować
z terapii grupowej - toż to jakaś paranoja. Jak długo już korzystasz z tej
formy terapii? Pytam ,bo oczekiwanie jakichś spektakularnych efektów po kilku
spotkaniach jest błędem, każda psychoterapia grupowa wymaga czasu, zwykle trwa
kilka miesięcy. Cierpliwości.

[afortsatak]

byłem na kilku spotkaniach i mam raczej mnieszane uczucia. nie sposób
opowiadać tam o wszystkich problemach ale już w jakims stopniu przyzwycziłem
się do tej grupy. prowadzący nie sugerował mi że powinienem brać jakieś leki
chociaż jestem zdecydowanie w najgorszym stanie ze wszystkich. może jednak
jakiś środek pomógłbymi w zwalczeniu tego osłabienia? nie mogę nawet
powiedziec że najchętniej spałbym przez cały czas bo i sen wydaje się nie mieć
sensu. to wszystko przez to że miałem jakis pomysł na siebie a teraz już nie
mam, nie mam żadnej myśli ptrzewodniej, żadnych znajomych a jedyne co mam to
kompleksy. wiem ze to jest niczym wobec cierpienia świata, ale co z
tego?

[empeka]

Do Poradni Zdrowia Psychicznego idzie się "z ulicy" - żadnej karty nie musisz przenosić.

Jeśli masz depresję, co może stwierdzić tylko psychiatra, to psychoterapia byłaby tylko dodatkiem,
a podstawowe leczenie polegałoby na farmakoterapii.
Psychoterapia bardzo pomaga w takich stanach (po pewnym czasie, jak tu już inni pisali), ale nie
wystarcza.

Pozdrawiam
Marta

[afortsatak]

w rejestracji każą mi przenieść tą kartę z poradni niepublicznej bo innaczej
mnie nie przyjmą
i jescze jedno: czy fakt pobytu w szpitalu psychiatrycznym jest w jakiś sposób
przywoływany przy każdej okazji (np. przy podejmowaniu pracy)?

[novika7]

Według danych Transparancy International z 2003r. 85% osób z zaburzeniami
depresyjnymi popełnia samobójstwo po jednej z wizyt w publicznej przychodni
zdrowia psychicznego - dane te dotyczą Polski, statystyki dotyczące gabinetów
prywatnych są o wiele łaskawsze i wynoszą "tylko" 30%.

[empeka]

Novika jak zwykle strzela w dziesiątkę.

Związek samobójstw z wizytami w prywatnym lub państwowym gabinecie, szczególnie po raz
pierwszy nigdy nie został udokumentowany.

Poza tym bardzo by się populacja depresyjnych, przeradzających się w samobójców mnożyła w
naszym kraju, bardziej niż króliki, skoro każde 25% niesamobójców państwowych zapełnia wciąż
tak szczelnie Poradnie Zdrowia Psychicznego. Wystarczy tam zajrzeć.

[looserka]

No to podaj Noviko ,jeśli łaska, dokładne źródło, z którego zaczerpnęłaś
te "rewelacje"...

[awanturka]

Też jestem ciekawa tych danych. Z reguły jestem ostrożna w stosunku do takich rewelacji dopóki nie poznam dokładnie zródła badan, łcznie z zastosowana metoda, wielkoscia próby, sposobem opracowania wyników. Nie twierdzę, ze te wyniki sa calkowicie nieprawdopodobne, ale mam jednak co do ich wiarygodności duże watpliwości. Więc proszę o dokładne podanie namiarów na żródło.

[atropos]

85 %? Znalazłas to w internecie? Podaj, proszę, link.

[iwona.grobel]

Proszę ponownie pójść do psychiatry. Warto się leczyć.
Pozdrawiam serdecznie.

[blondbarbie]

nie wiem w jakim mieszkasz mieście, ale u mnie przychodnia i szpital są w
jednym budynku (zarówno oddziały całodobowe i dzienny). i właśnie oddział
dzienny jest tym gdzie prowadzi się psychoterapie.co do psychoterapi to po
pierwsze musisz zacząć brac leki żeby chciało Ci się cokolwiek robić - czyli
zacząć pracować nad sobą. zresztą jak nie masz motywacji i nie wierzysz w jej
sens to nie masz po co się katować. a co do szpitala....nikt Ci nie przybija
pieczątki na czole, że byłeś w szpitalu. przecież nie musisz wszystkim mówić
że miałeś operowany wyrostek - tak samo jest z depresją. znam lekarzy i
nauczycieli ze schizofrenią, którzy normalnie pracują. trzymam kciuki

[ajlii]

Ja tylko chciałam coś dodać co do zmiany studiów, jeśli można...
Po 4 latach studiowania (powinnam zacząć 5 rok) zostałam wyrzucona ze studiów,
po cześci z powodu choroby (dyrektorka instytutu wyśmiała mnie po prostu).
Wzięłam więc dokumenty i zaniosłam na inny wydział, na kierunek o którym
zawsze marzyłam. Cudem przyjęli mnie bez egzaminów. Studiuję tam od pół roku,
ma świetne oceny w tej sesji. Też mi się wydawało że zmarnowałam parę lat
(matka podliczyła mnie finasowo - ile wydała na moje studia: utrzymanie,
książki itp.). Ale w pewnym momencie zauważyłam, ze wiedza z poprzedniego
kierunku bardzo, ale to bardzo pomaga mi na obecnym - mimo iż na pozór nie
mają one ze sobą nic wspólnego. Inni studenci nie mają takich możliwości,
doświadczeń, nie mogą spojrzeć na pewne problemy z takiej perspektywy co ja.
Nie uważam już ze zmarnowałam 4 lata... i myslę że Ty też nie zmarnowałeś tego
czasu. W końcu naszej wiedzy nie określa jedynie liczba zdobytych "papierków",
ale sposów w jaki myślimy, patrzymy na pewne sprawy. Życzę Ci powodzenia i
wiele wytwałości na nowych studiach...