jaka ksiazka pomogla w zwalczaniu depresji?

[dziwaq]

[kasiika]

Biblia Nowy Testament

[dziwaq]

ja myslalem ze to Forum jest po to zeby konstruktywnie pomoc sobie.
Ale nie ma oddziwieku. Wolicie pisac ze nie chce wam sie zyc.

[awanturka]

"Jutro wzejdzie słonce" (jak przetrwac depresję) Gayle Rosselini, Mark Worden
wydawnictwo: Jacek Santorski&CO Agencja Wydawnicza,W-wa 1995.

To najlepsza ksiażka dla osób cierpiacych na depresję jaka czytałam (a czytałam dużo).
Polecam wszystkim! - awanturka

[awanturka]

"Jutro wzejdzie słonce" (jak przetrwac depresję) Gayle Rosselini, Mark Worden
wydawnictwo: Jacek Santorski&CO Agencja Wydawnicza,W-wa 1995.

To najlepsza ksiażka dla osób cierpiacych na depresję jaka czytałam (a czytałam dużo).
Polecam wszystkim! - awanturka

[abdon]

W depresji żadna książka mi nie pomaga, bo nie chce mi się czytać. Nic mnie nie
interesuje.Wolę wtedy słuchać muzyki.Jeżeli już miałbym polecić jakąś książkę
to Kubusia Puchatka w tłumaczniu Ireny Tuwim (to nie jest ironia)

abdon

[nadja]

Niestety nie zwalczylam depresji, wiec nie moge sie wypowiadac.
Wszystkim depresyjnym polecam "Wilka stepowego" Hermana Hesse...

n.

[dziwaq]

w depresji faktycznie nic sie nie chce, ale ksiazki daja pewnego rodzaju
nadzieje i ukojenie.

telefoniczna.

[randybvain]

Numer Poradni psychologicznej i jechane.

[gapka]

Alchemist
czy ktos sie ze mna zgadza?

[kakofonia]

Na depresję jako taką - żadna. Ale na różne stany przygnębienia - "Rozmyślania"
Marka Aureliusza. Uczy godzić się ze światem takim, jakim jest.

[co-lette]

Polecam: Norman V. Peale "Moc pozytywnego myslenia". Zwykle unikam podobnych
tytulow, bo z zasady neguje wartosc takiej literatury, ale wierz mi, ze ta
lektura otworzyla mi oczy, dzieki niej dotarlam do zrodel swojej depresji. W
tej chwili czuje sie naprawde lepiej, to forma autoterapii. Polecam wszystkim.
Colette

[abdon]

co-lette napisała:
> Polecam: Norman V. Peale "Moc pozytywnego myslenia".

A czy rozwieszasz w domu kartki z napisami "jestem świetna" "zrobię karierę"
itp? Przeczytałem w Wysokich Obcasach jak rozpadło się pewne małżeństwo w
rezultacie pisania w zeszycie przez żonę takich haseł. Ale nie wiadomo, co
komu pomoże. Mnie pozytywne myślenie nie pomoże, bo nie jest w stanie o sobie
myśleć pozytywnie.

abdon

[gapka]

Ksiazki na temat buddyzmu

[co-lette]

A czy rozwieszasz w domu kartki z napisami "jestem świetna" "zrobię karierę"
itp?
Nie drogi Abdonie, nie rozwieszam sobie w domu zadnych kartek. Bo ta ksiazka
nie jest o rozwieszaniu kartek i szczerzeniu zebow w lustrze w amerykanskim
usmiechu. Tak ksiazka nauczyla mnie, jak sie madrze modlic, by przetrwac
kolejny dzien. Plus pisma Dalajlamy i jest lepiej. Pozdrawiam

[patja]

Czytalam ta ksiazke kilka lat temu i musze przyznac, ze to dobra lektura, ktora
nie tylko pomaga znalesc pozytywy, ale glownie daje wskazowki, jak radzic sobie
z niepozytywnym mysleniem. Wtedy zapisalam sobie kilka zdan na kartce, mysle,
ze madrych:
"Uwierz, ze dla kazdego problemu istnieje rozwiazanie"
"Zachowaj spokoj. Napiecie blokuje przeplyw energii"
"Nie probuj znalezc odpowiedzi za wszelka cene"
"Pros Boga o przewodnictwo, pomodl sie w zwiazku ze swoim problemem"
"Pamietaj, ze gniew to emocja"
"Uwolnij swoj umysl od smutku i urazy"
I jeszcze wiele, wiele innych.
I czy to zle? Mysle, ze nie... Nie chodzi o to, zeby dawac wskazowki sobie czy
innym, ale o to, zeby zaprezentowac pewne sposoby na pokonanie lekow, strachu i
zlego myslenia. I dlatego wlasnie uwazam, ze ta ksiazka dobra jest!

[nea85]

"Dziecko niczyje"

Pozdrawiam

[patja]

MALY KSIAZE Antonine De Saint-Exupery
Ta ksiazka moze nie pomogla mi w leczeniu, ale ilekroc ja czytam czuje sie
bardzo pozytywnie i dobrze, a czytam ja od wielu, wielu lat i to nawet kilka
razy w roku. Dzieki niej nauczylam sie patrzec na pewne rzeczy w inny sposob,
zrozumialam, ze nie jest niczym zlym kierowanie sie w zyciu serduchem. Ciesze
sie przy niej i placze na przemian ze szczescia i smutku, ale zawsze odczuwam
wszystko bardzo intensywnie, choc inaczej.

"Jezeli ktos miluje kwiat, jedyny sposrod galaktyk, to wystarczy mu, ze spojrzy
w gwiazdy i juz czuje radosc"

[rawita]

Gdy jest naprawdę źle rady poradników tylko mnie drażnią, ale zawsze rozbawia
mnie do łez "Restauracja na końcu wszechświata" Douglasa Adamsa. Lektura bardzo
niepoważna i bardzo wyluzowywująca. Podobno nie tylko na mnie tak działa.

[axxenfall]

To prawda. Adams jest doskonałym wyjściem. I to nie tylko Restauracja, ale i
poprzednie trzy tomy "Autostopem po galaktyce" oraz dwa tomy o przygodach
detektywa Dirka Gently'ego. Jedne z niewielu książek, która powodują, że śmieję
się na głos i to wielokroć, niezależnie od nastroju w jakim zaczynam je czytać.

Pozdrawiam,
Maciek

[abdon]

patja napisała
Czytalam ta ksiazke kilka lat temu i musze przyznac, ze to dobra lektura, ktora
nie tylko pomaga znalesc pozytywy, ale glownie daje wskazowki, jak radzic sobie
z niepozytywnym mysleniem. Wtedy zapisalam sobie kilka zdan na kartce, mysle,
ze madrych:

"Uwierz, że dla kazdego problemu istnieje rozwiazanie"

Nieprawda. Nie rozwiązano kwadratury koła i nie widac rozwiązania

"Zachowaj spokoj. Napiecie blokuje przeplyw energii"

Skąd wiadomo, że ta energia istnieje i jak ją zmierzyć

"Nie probuj znalezc odpowiedzi za wszelka cene"

W zawodzie matematyka jest to konieczne

"Pros Boga o przewodnictwo, pomodl sie w zwiazku ze swoim problemem"

Najpierw trzeba odowodnić, że Bóg istnieje

"Pamietaj, ze gniew to emocja"

To żadne odkrycie. Od dawna wiadomo,że tak jest

"Uwolnij swoj umysl od smutku i urazy"

Muszę odpłacić pewnym ludziom, którzy wyrządzili mi krzywdę

abdon

[co-lette]

Drogi Abdonie,
Nie rozwiązano kwadratury koła i nie widac rozwiązania. To prawda, ale
nie jest to problem ktory mnie osobiscie spedza sen z powiek. Nie musze znac
odpowiedzi. Mowisz: "najpierw trzeba udowodnic, ze Bog istnieje" a ja Ci
odpowiadam - lub udowodnic, ze nie istnieje, dowody tak samo marne - to kwestia
wyboru. "Pamietaj, ze gniew to emocja" Mowisz: "To żadne odkrycie. Od dawna
wiadomo,że tak jest" - to dlaczego nic z tym nie robisz? Mowisz: "muszę
odpłacić pewnym ludziom, którzy wyrządzili mi krzywdę"... Niczego nie musisz,
to Twoj wybor, tak samo jak ten gniew, z ktorym sobie nie radzisz. Negujesz
wszystko i wszystkich, bo tak wybrales.I przyznaje - bardzo wygodnie.
Pozdrawiam.

[andrzejjewski]

ta moc pozytywnego myslenia. Czy to czasem nie jest oszukiwanie siebie.
Jak sie czujesz depresyjnie, to chcesz w tym tkwic, dac upust uczucia.
Jezeli maskujesz wmawiajac sobie ze jestes happy to jest to frustrujace. Nosisz
maske. Nikt nie wyszedl z depresji wmawiajac sobie ze w niej nie jest.

[co-lette]

andrzejjewski napisał:

ta moc pozytywnego myslenia. Czy to czasem nie jest oszukiwanie siebie.
> Jak sie czujesz depresyjnie, to chcesz w tym tkwic, dac upust uczucia.
> Jezeli maskujesz wmawiajac sobie ze jestes happy to jest to frustrujace.
Nosisz maske. Nikt nie wyszedl z depresji wmawiajac sobie ze w niej nie jest.

Nikt tez nie wyszedl z depresji nie podejmujac zadnego dzialania, utwierdzajac
sie w przekonaniu, ze "jak sie czujesz depresyjnie to chcesz w tym tkwic". Na
tym wlasnie polega ta choroba. Siedzialam i dawalam sobie "upust uczucia" lata
cale, obwiniajac dookala cale otoczenie, lizalam rany po swoich totalnych
porazkach, czekajac, az nagle przyjdzie DEUS EX MACHINA i wynagrodzi mi ten bol
i cierpienie. Ale DEUS EX MACHINA jakos do mnie nie przychodzil, czym mnie
wkurzal niezmiernie. I nic sie nie zmienialo, zycie toczylo sie dalej, tyle ze
beze mnie. I nagle poczulam sie strasznie zmeczona sama soba, tym wiecznym
miedleniem swoich porazek i krzywd do porzygania, tego uzalania sie nad soba,
litowania i myslenia o sobie w kategoriach ofiary, siedzenia w miejscu i
przyjmowania nieustannych ciosow i zadawania sobie pytan: dlaczego ja i co we
mnie takiego jest, ze... . I dotarlo do mnie, ze porazki i krzywdy, ktore mnie
spotkaly to jedno, a stan mojego umyslu i gotowosc (lub totalny jej brak) na
przyjmowanie tych zyciowych katastrof to drugie. Zaczelam szukac w sobie
przyczyn tego braku gotowosci: swoich wczesniejszych wyborow i konsekwencji
tych wyborow. I wiesz co? Jest mi o tyle lzej, ze proces rozumienia wprowadzil
jakas dynamike do mojego myslenia. A to co zostalo zrozumiane przynioslo
niewymowny spokoj. I to jest pozytywne, mysle jednak, ze dalekie od "wmawiania
sobie, ze nie jest sie w depresji". Mam swiadomosc, ze sama zrobilam wreszcie
cos konkretnego, cos co przynioslo jakikolwiek pozytywny dla mnie rezultat i co
sprawia, ze mi sie chce wogole cokolwiek a nie tyko lezec w lozku calymi
dniami. A to juz chyba jakis sukces, nie? Co nie oznacza, ze jest mi: "hej-ho
do przodu, badzmy pozytywni i zycie jest piekne", mysle, ze nie o to chodzi. I
wierz mi, ze stan do ktorego sie doprowadzilam to wlasnie konsekwencja
nakladania sobie masek, "calodobowego asekuranctwa" i mysle, ze po raz pierwszy
od dlugiego czasu BYWA mi ze soba niezle. Do tego, zeby bylo DOBRZE, jeszcze
duzo, duzo pracy. Pozdrawiam.

[pollka]

ale jak czujesz sie zle psychicznie, to to uczucie jest bardzo silne,
przytlacza Cie. To nie ma nic wspolnego z rozumowaniem, to jest stan
spowodowany brakiem czegos w mozgu - endogenne?

Jak wtedy rozumowanie podniesie Ciebie z tego opresyjnego stanu. Przeciez wiele
ludzi nawet nie ma sily podniesc reki wtedy. I najgorsze jest jak Ci wtedy
mowia: "usmiechnij sie, mysl pozytywnie". A Ty poprostu nie masz sily i juz.

[co-lette]

Wiem doskonale, o czym mowisz, ja "przelezalam" wiele lat swojego zycia,
cala "obolala" wewnetrznie. To nie jest tez tak, ze nagle postanowilam
rozumowo wytlumaczyc sobie, co jest ze mna nie tak a teraz jestem nagle
oswiecona. Moja droga do psychiatry "trwala" wiele, wiele lat, o wiele za duzo.
A wybralam sie tam, bo nagle poczulam sie potwornie zmeczona wlasnie sama soba.
Nic mi latwo nie przyszlo ani nie dostalam niczego w prezencie. Jestem na
lekach, ktore maja za zadanie uzupelnic mi w mozgu to, co w wyniku
dlugotrwalej, nieleczonej depresji przestalo istniec. Ale lekarz i leki to za
malo, bo jedyna osoba ktora moze Ci pomoc jestes ty sam, niestety. Ale gdzies
tam zaczelo mi sie chciec pracowac nad soba, miedzy innymi dlatego, ze mialam
dosc tych glupawych: " usmiechnij sie". I lepiej mi, juz potrafie sama wyjsc.
Ale depresja jest sinusoida, nawraca bolesnie mimo lekow, nie raz sie
przekonalam. Wymaga to cholernej pracy wlasnej przez wiele, wiele lat. Tylko ze
mnie sie zwyczajnie chce, nareszcie chce mi sie czegokolwiek w zyciu i bede o
to walczyc, bo za ciezko okupilam to co uzyskalam do tej pory, zeby to wypuscic
z rak.

[gapka]

Ogladalam program TV o byciu szczesliwym. Miedzy innymi pokazywali w Indii klub
smiejacych sie. Ci ludzie spotykaja sie rano i smieja sie do rozpuku - bo
smiech podobno bardzo dobrze wplywa na nastroj. Ja ich podziwiam ze potrafia
taki smiech wskrzesic.

Drugie co pokazali to mnicha buddyzmu, ktory medytuje codziennie na temat
milosci. W czasie sesji takiej czuli w sobie milosc do kogos/czegos.

I wlasnie poprzez takie cwiczenie twierdzili specjalisci, ze sie utrze droga do
dobrostanu mozgu. Bo ludzie w depresji czesto czuja pustke a zatem brak
pozytywnych emocji (wlaczajac milosc).
To tylko tyle przekazuje, jako ciekawostkie. W zaden sposob nie ustosunkowuje
sie do tego rozumowania.

[reemon]

gapka napisała:

> Ogladalam program TV o byciu szczesliwym. Miedzy innymi pokazywali w Indii
klub
>
> smiejacych sie. Ci ludzie spotykaja sie rano i smieja sie do rozpuku - bo
> smiech podobno bardzo dobrze wplywa na nastroj. Ja ich podziwiam ze potrafia
> taki smiech wskrzesic.
>
> Drugie co pokazali to mnicha buddyzmu, ktory medytuje codziennie na temat
> milosci. W czasie sesji takiej czuli w sobie milosc do kogos/czegos.
>
> I wlasnie poprzez takie cwiczenie twierdzili specjalisci, ze sie utrze droga
do
>
> dobrostanu mozgu. Bo ludzie w depresji czesto czuja pustke a zatem brak
> pozytywnych emocji (wlaczajac milosc).
> To tylko tyle przekazuje, jako ciekawostkie. W zaden sposob nie ustosunkowuje
> sie do tego rozumowania.

Ludzie w depresji tracą wszelkie emocje , bo na emocje trzeba mieć siłę i
chęć...

Klub śmiejących się ... moja wyobraźnia tak daleko nie sięga...

[pollka]

reemon napisała:

>> Ludzie w depresji tracą wszelkie emocje , bo na emocje trzeba mieć siłę i
> chęć...

na myslenie, motywacje i fizyczne wyczyny trzeba miec chec
emocje same przychodza.

[awanturka]

Masz całkowita rację. To droga donikad. Próbowalam i tego. Efekt był żałosny.

[jmx]

Do Colett - nie sądziłam, że kiedykolwiek przeczytam na tym forum takie
stwierdzenie. Twoje posty uzmysławiają, że sama chemia nie wystarczy do
życia...

A co do głównego tematu to polecam niedawno wydaną, cieniutką książeczkę
"Oskar i pani Róża" - mądra, optymistyczna i daje do myślenia.

[co-lette]

jmx napisała:

>
> Do Colett - nie sądziłam, że kiedykolwiek przeczytam na tym forum takie
> stwierdzenie. Twoje posty uzmysławiają, że sama chemia nie wystarczy do
> życia...
>
> A co do głównego tematu to polecam niedawno wydaną, cieniutką książeczkę
> "Oskar i pani Róża" - mądra, optymistyczna i daje do myślenia.


Do jmx,
Jezeli w jakikolwiek moglam czy moge pomoc, bardzo sie ciesze. Depresja jest
choroba okrutna, siejaca naprawde straszliwe spustoszenie wsrod ludzi. To
zabrzmi absurdalnie, ale wiem, ze pomimo calego cierpienia, nie zamienilabym
tych lat choroby.To tak, jak bym uzyskala takie "trzecie oko" - swiadomosc
namacalnej roznicy pomiedzy tym co bylo a tym, co wciaz przede mna,
taki "przeskok na druga strone zycia". Boje sie bardzo, bo niedlugo koncze lek,
a nie mam mozliwosci kontynuowania terapii. Ale, kurcze, nie dam sie. Na
kolanach, ale do przodu, hehehehehhe. Pozdrawiam.

jmx

[dziwaq]

Jaki jest cel Twojej wizyty na tym Forum? Zeby glosic ze Psychologia jest
rozwiazaniem? Niestety tutaj tylko Psychiatria pomoze.

do dziwaq

[co-lette]

Ani psychologia, ani psychiatria, ani chemia, ani swiety Boze nie pomoze, jak
nie kiwniesz palcem, zeby pracowac nad soba. Chemia to rozwiazanie na krotki
dystans, niestety. A potem wszystko wraca jak bumernag.

[uri_ja]

nie wiem, czy sie nie powtarzam po innych, ale jest jedna bardzo dobra książka,
która może nie tyle pomaga chorym na depresje, ale ich najbliższym- zrozumieć
czymjest to schorzenie, i dlaczego nie wolno go lekceważyć! Seria Poradnik
Medyczny wydawnictwa "WiŻ", autor Kweme McKenzie, tytuł "Depresja". Dlaczego
polecam (zaznaczam, że nie pracuję dla tego, ani innego wydawcy)- nie jest
medyczną rozprawą, jest naprawdę popularnym poradnikiem(popularnym w znaczeniu
pierwotnym tego słowa: dla ludzi), o dobrej i przyswajalnej treści. Samym
chorym też daje wiele odpowiedzi,ale jak jest zaznaczone...niestety samo
przeczytanie jej nie leczy. Serdecznie pozdrawiam.
******************************************
myślę więc jestem- powiedziałam i zniknęłam!
stary dowcip, wiem...

[cyntia1]

Ja osobiście przeczytałam chyba przy drugiej czy trzeciej wywrotce "Dotyk
ciemności" Styrona.
To noblista, który sam przeżył ciężki epizod depresyjny i z charakterystyczną
dla dobrych literatów dokładnością wszystko opisał.
Wierzcie lub nie, ale czytając ją w głębokiej depresji śmiałam się.
Dlaczego?
Bo wtedy o depresji mówiło się jeszcze niewiele, to czego doświadczałam, to
fiksowanie z pełną świadomością że się fiksuje, że to ze mną jest coś bardzo
nie tak, ta śwadomość że świat obok toczy się swoim rytmem przerażało mnie. Ta
książka uświadomiła mi że to co przeżywam nie jest tak wyjątkowe. No na mnie
podziałała jak terapia grupowa.
Nie wiem dlaczego nie pisze się o niej, nie ma wznowień, trudno ją dostać, ale
jak komuś wpadnie w łapki-polecam.
Jest też świetnym "podręcznikiem" dla rodziny, bo samemu trudno tak obrazowo
wyjaśnić to co się dzieje w środku, Styronowi się to udało.

Wszystkich "zdepresjonowanych" pozdrawiam i oby tym razem męczyło Was jak
najmniej. A że u mnie akurat nie najgorzej (właśnie się wygramoliłam z dużej i
dość długiej zapaści), jeśli ktoś chce pogadać, chętnie mu przypomnę, że
wszystko minie, kiedyś naprawdę będzie lepiej, albo ogólnie pogadam:

pzdr:)

[awanturka]

Ja mogę też zarekomendowac z czystym sumieniem forumowiczom "Dotyk ciemności" Styrona z tych samych powodów o których pisze Cyntia.

Dorzuce jeszcze jedna propozycję o bardzo podobnej tematyce - "Widziałem ciemne Słonce" - Artur Marino. Moje wydanie jest z 1995 roku (wyd Santorski& CO Agencja Wydawnicza), nie wiem czy były jakieś wznowienia.

[negatywista]

Michel Huellebecq "Cząstki elementarne"
Książka wstrząsająca i bardzo smutna, ale mimo wszystko jakoś mnie uspokoiła i
przyczyniła się do harmonizacji wartości w pewnym ograniczonym stopniu.
Polecam wszystkim tym, których w chwilach kryzysowych brzydzą i denerwują swoją
fałszywością i infantylnością wszelkie wynalazki typu Coelho.

[grazynka18]

negatywista napisał:

> Polecam wszystkim tym, których w chwilach kryzysowych brzydzą i denerwują
swoją fałszywością i infantylnością wszelkie wynalazki typu Coelho.

Wyglada na to ze Ty jestes na tyle infantylny i niedojrzaly, ze nie rozumiesz
tworczosci Coelho.

[uri_ja]

hEJ!!! NA TYM FRUM NIE ROBI SIĘ WOLNEJ AMERYKANKI!!! NA AKTUALNOŚCI ZAPRASZAM Z
TAKIMI PRZYTYKAMI!!!!!!!!!!
******************************************
myślę więc jestem- powiedziałam i zniknęłam!
stary dowcip, wiem...

[aneta10ta]

_Dżuma_
Aneta

[marleen]

nasuwa mi sie -
ksiazka telefoniczna, bo tam znalazlam numer do lekarza, ktory uratowal mi zycie

ale tak nie bylo ;)

[winlka]

Dzięki, Colette, za twoje posty.
Ja dopiero zaczynam w swoim leczeniu depresji fazę POSZUKIWANIA, daleko mi
jeszcze do Ciebie ale twój post uzmysłowił mi, że w dobrym kierunku zmierzam.
Chciałabym tylko przypomnieć wszystkim, że ten etap może mieć miejsce dopiero
po kilkumiesięcznym braniu dobrze działających leków bo jak niektórzy
zauważyli: na początku LECZENIA depresji, nawet nie chce się chcieć, po prostu
nie ma na to siły. Ale na wszystko przychodzi czas, u mnie właśnie nadszedł i z
przyjemnością wybiorę się do księgarni po "Moc pozytywnego myślenia"

[co-lette]

Hej WinIka,
Fajnie, ciesze sie. Jezeli bedziesz potrzebowala pomocy - napisz. Zawsze
chetnie odpowiem, jezeli tylko bede umiala. Jezeli w tej ksiazce znajdziesz
choc jedno zdanie, ktore jakos Ci pomoze to juz bedzie sukces ;-)Trzymam
serdecznie kciuki! Colette.

[goscia2]

najlepsza by byla taka ktora opisuje czyjes zmaganie z depresja.
Moze jak ta osoba pomogla sobie (bez tabletek)

[awanturka]

A czemu ten warunek: "bez tabletek"?

[goscia2]

awanturka napisała:

> A czemu ten warunek: "bez tabletek"?

Bo na temat skutecznosci roznych tabletek tutaj bylo duzo watkow
Mnie by ciekawily inne sposoby ktore pomogly sie ludziom wygrzebac.
Odpowiednia ksiazka to jeden z tych innych sposobow

[uri_ja]

nie znam lekarza, który zaleciłby w depresji tylko tabletki!!! może nie
trafiłam, zawsze zalecali dodatkowo psychoterapię. wiesz wątki nie były o
skuteczności tabletek, ale o ich "dobraniu" do pacjenta. POzdrawiam!
******************************************
myślę więc jestem- powiedziałam i zniknęłam!
stary dowcip, wiem...

[krystynaopty1]

goscia2 napisała:

> awanturka napisała:
>
> > A czemu ten warunek: "bez tabletek"?
>
> Bo na temat skutecznosci roznych tabletek tutaj bylo duzo watkow
> Mnie by ciekawily inne sposoby ktore pomogly sie ludziom wygrzebac.
> Odpowiednia ksiazka to jeden z tych innych sposobow

Masz rację! JEST taka książka, JEST taki lekarz, JEST taki sposób,
który bardzo SKUTECZNIE leczy nie tylko depresję. To doktor Jan Kwaśniewski
i jego - Dieta Optymalna. Wyleczyła mnie z bardzo wielu chorób, między
innymi z silnych bólów głowy trwających po 2-3 doby w każdym tygodniu,
a także z depresji. To było jedno ciągłe cierpienie i do dziś nie wiem, co
bardziej bolało - cierpienie ciała, czy cierpienie duszy, jaką jest depresja.
Nie uwierzycie, ale mimo to muszę to napisać (może chociaż jednej osobie tym
postem pomogę) - klucz do zwalczenia depresji jest w zasięgu każdego z nas,
choć niewiele osób zdaje sobie z tego sprawę, a nawet nie jest w stanie tego
zaakceptować. Jest to nasze zwykłe, codzienne odżywianie.

Przypuszczam, że większość z Was stosuje żywienie wysokowęglowodanowe i
niskotłuszczowe. A to wielki błąd! Wystarczy znaną nam wszystkim piramidę
żywieniową ODWRÓCIĆ - i wszystko w organizmie zaczyna się zmieniać na
lepsze :)
Ja od sześciu lat jestem na diecie optymalnej, i od sześciu lat jestem
permanentnie zadowolona i szczęśliwa, że już nie czuję depresji.
Spróbujcie. Do tabletek i poprzedniego żywienia zawsze możecie wrócić, ale
grzechem jest - nie dać sobie szansy na spróbowanie innego sposobu, jak tylko
powszechnie zalecana dieta niskotłuszczowa i tabletki, mnóstwo otumaniających
tabletek...

--
Krystyna*Opty* [na DO od 06.98 r.]

Z potraw, które się zjada, powstają wszystkie choroby ludzkie. Herodot

[jaktojest]

mi pomaga kawa.

[aagatha]

"Potega podświadomości" Murphy`ego
i
"Żyj z pasją" Bożeny Figarskiej+jej kaseta "Żyć bez lęku"

polecam pomogly kiedys, teraz znowu :((( musze po nie siegnac

pozdrawiam wszystkich

agata

GG 5465119

[cptniamo]

L. F. Celine "Podróż do kresu nocy"
To jest książka, która daje po pysku i chce, żeby jej oddac.

[icai]

W Pułapce Myśli - jak skutecznie poradzić sobie z depresją, stresem i lękiem.

Genialna książka, która w bardzo inteligentny sposób ukazuje skąd bierze się problem, jak do tego doszło, jak sobie z tym radzić, co robić aby znowu się nie powtórzyło. W mądry i konstruktywny sposób pokazuje nam jak walczyć z wrogiem, który tak naprawdę jak się na to spojrzy z dystansem - wcale nie jest wrogiem ... mi pomogła. Polecam.

[ditta12]

Książka którą sama piszę,już mam chyba 10 tomów a jeszcze "wysrywam" ze łba.

[agnesagnusen]

Witam, mnie pomogła zupełnie inna książka "Zmęczenie i regeneracja sił. Odnowa biologiczna". Niby pozornie niewiele majaca z depresją wspólnego. Okazałao się ze depresja czasami jest wynikiem zmęczenia, bądź nieumiejętności radzenia sobie ze stresem, zmęczeniem, problemami. Nauczyłam się regenerować, i aktywnie żyć. Mam dobrych ludzi wokół - zaczęłam ich dostrzegać. I sama sobie pomagam! Zawsze wracam do tej książki gdy tylko odczuwam taką potrzebę.

[newchallenges]

Ja może napiszę o filmach, tzn: o "Amadeuszu" za to poczucie, że mimo iż nigdy nie będę Mozartem to na pewno nie zniżyłabym się do zazdrości Salierego. Oraz "Buntownik z wyboru" - podoba mi się prostota życia tego chłopaka, podobają mi się sceny miłosne, są ślicznie nakręcone, podoba mi się terapeuta, który też ma swoje słabości. "Cinema Paradiso" - który ma dużo wspólnego z moją melancholią nad mijającym czasem i zastanwoieniem się nad zmianami technologicznymi, "Przerwana lekcja muzyki", "Skazani na Shawshenk", filmy Polańskiego - za pokazanie jak pojawia się obłęd - np w Lokatorze, "Ziemia obiecana" - bo świat to ruletka, a to co przeżywamy dziś już było, i pierwsze sceny z "Fanny i Aleksander" - piękno tego domu, sposób obchodzenia świąt, magia są dla mnie magiczne.