odstawilam leki :(

[cafe_lorafen]

Odstawilam wszystkie leki i czuje sie zle. Do psychologa i psychiatry nie
pojde, bo sie boje. Sama nie wiem co robic. Zapadam sie w sobie.

[kakofonia]

Cafe, sróbuj mi powiedzieć: czego się boisz i dlaczego odstawiłaś leki?
Co się stało u psychiatry, że się go boisz? Boisz się mówić o chorobie? I
dlaczego zrezygnowałaś z leków? Przeciez one niekoniecznie uzależniają, jeśli
tego akurat się obawiasz.
Proszę, nie rezygnuj z tego, co możesz mieć. Czyli z leczenia. Jeśli możesz się
leczyć, rób to.
Napisz na priv, jeśli chcesz. Ale proszę Cię bardzo - daj sobie, lekom,
lekarzom szansę.

[cafe_lorafen]

kakofonia :)
Od czasu do czasu odstawiam leki ze zlosci, ze nie dzialaja :( Mam dosyc, czuje
sie jak krolik doswiadczalny. Ciagle tylko leki, a ja nie czuje dzialania.
Wpadlam tez w jakis dol i nie widze sensu dalszego leczenia. Caly czas mam
lęki, coraz czestsze ataki paniki, dola, zre na potege ( bo tego nawet nie
mozna nazwac jedzeniem ). Nie nadaje sie do pracy, na studia, miedzy ludzi, po
prostu nigdzie. MAM DOSYC ZYCIA !
A psychiatry boje sie, bo jak sie dowie, ze drugi raz odstawilam leki to sie
wscieknie. A poza tym ona w ogole jest jakas nerwowa i szukam jakiegos innego
lekarza.
Mam wrazenie, ze nic juz mi nie pomoze. Dwa lata, 3 oddzialy, kilka rodzajow
lekow, wszystko wyprobowane, a nerwica faluje, przemienia sie, ale ciagle jest.
Do tego zab. dysocjacyjne, ktore mnie rozwalaja. Nie wiem jak ja jeszcze
funkcjonuje ? Ale musze, bo wszyscy patrza i wymagaja ode mnie. Nie moge sie
polozyc i poddac.
Sama juz nie wiem co chce.
Przepraszam, ze ten list taki rwany i momentami nieskladny. Po prostu taki
metlik mam w glowie.
pozdrawiam serdecznie.

[uri_ja]

...kochana, poszukaj dobrego lekarza! i bierz się w garść (czego i sobie
życzę), Pozdrawiam!

******************************************
myślę więc jestem- powiedziałam i zniknęłam!
stary dowcip, wiem...

[lady_von_smutek]

Cafe, musisz się trzymać. Jak sama zauważyłam znalezienie dobrego psychiatry
graniczy z cudem. Szczególnie na ubezpieczenie. Ja mam ich już tak dosyć, że aż
się we mnie gotuje. Owszem, jest mi lepiej, ale zawdzięczam to lekom, sobie,
rodzinie i temu forum. Fakt, że mam depresję, nerwicę, czy co tam (bo wciąż nie
ma jednoznacznej diagnozy), nie oznacza, że jestem szmacianą piłeczką do
podrzucania sobie wzajemnie. Jednak trwam i chcę się wyleczyć - dla siebie i
dla swoich bliskich. Całuski Cafe, obróć swój gniew w swoją siłę. W końcu jest
on zdrowym objawem, pokazuje, że nie jesteś bezwolną marionetką, tylko świadomą
kobietą.

[aneta10ta]

Błąd!
Ja tam łykam równo od 10 dni.
Wraz z rozpoczęciem kuracji wzięło mnie rzyganie.
Dzisiaj...spokój...ci...
Siedzę przed monitorem i z upodobaniem wpieprzam ciastka z kremem.
Raczę się też kawką. Zaciągam się dymkiem. A już się obawiałam rozstania i z
jednym, i z drugim.
Co to za szczęście powrócić do zdrowia.
Pozdrawiam
Aneta

[cafe_lorafen]

Ech... no wlasnie. Bylam przez te dwa lata u kilku psychiatrow, ale tylko u
jednego z ktorym umialam sie dogadac. Niestety byla to pani, ktora przyjmowala
odplatnie, a kiedy pieniadze sie skonczylo to leczenie tez:(
Teraz nie bardzo wiem, gdzie szukac specjalisty.
Mam nadzieje, ze sie uda - wzielam 1mg afobamu i juz sie nie trzese.
pozdrawiam