Aaaa....Oddychac, oddychac...:(((

[sabeena]

pot mi zimny po plecach cieknie, papierosa w dloni utrzymac nie moge, a
zreszta nie wiem, moze sie udusze jak go bede palic, musze pamietac o
oddychaniu... :((( ja wiem, ze jak zaraz znajde xanax i go wezme to mi
przejdzie panika, ale pomocy werbalnej i wsparcia na duchu mi potrzeba...

[hellio]

Przecież wiesz, że zaraz przejdzie, przecież wiesz, sabeena, a to bardzo ważne.
Oddychaj spokojnie, nie jesteś sama, siedzę przy komputerze. Czy robi się
trochę lepiej?Hanka

[looserka]

Spokojnie. Jak już udało Ci się wystukać te parę zdań, to nie jest najgorzej -
nie udusisz się nie umrzesz, nie przestaniesz oddychać.....lepiej?

[hellio]

Domyślam się, że zdarzały ci się już takie kłopoty, wiesz, że dużo zależy od
Ciebie, MOZNA nad tym zapanować, odezwij się

[hellio]

Sabeena, widzisz, jest nas już trzy! Czekamy na sygnal od Ciebie, Hanka

[aneta10ta]

Odbierzcie jej resztę powietrza!
Aneta

[sabeena]

lapiej to moze jeszcze nie, ale dzieki ze tu jestescie...bede sie odzywac,
dzieki

[sabeena]

Troche moze spanikowalam z oddychaniem, ale no wlasnie - to jest panika.
Strasznie mocno chcialam podziekowac za przypomnienie, ze to jest cos, co MOZNA
opanowac. Jak akurat nie mam lęków i atakow paniki (a najczesciej nie mam,
dzieki kochanemu panu doktorowi), to staram sie pamietac, ze sie nie udusze
metoda zapominania o oddychaniu albo metoda niemoznosci zlapania powietrza w
pluca. Moze powinnam sobie jakies kartki robic, na wypadek zapomnienia, ze
potrafie sama lub z pomoca farmakologii opanowac panike i lęki. Dzięki
forumowiczki, za bycie moją przypominajką parenascie minut temu :))) Juz jest
lepiej, i mysle ze nie dlatego, ze xanax juz dziala (bo jeszcze nie dziala),
ale dzieki Wam. Nadal pot mi cieknie i klawiszy poszukuje dlugo na klawiaturze,
ale juz oddycham w miare normalnie. I to jest wlasnie najgorsze w moich lękach,
to paralizujace uczucie dusznosci i niemoznosc oddychania. Siedem lat temu
leczac sie z nerwicy lękowej to nawet rzucilam palenie, przekonana, ze jak bede
palic to sie udusze :/. Teraz grzecznie udam sie do lazienki, wstawie pranie,
wezme kapiel, oddam sie czynnosciom znajomym i bliskim, dziekujac wszelkim
mocom niebieskim, ze do pracy ide dzis na popoludnie...
Sciskam mocno (oczywiscie na miare moich mozliwosci w chwili obecnej)
S.

[aneta10ta]

Wyłącz myślenie, skoncentruj się na utrzymaniu rytmicznego, głębokiego oddechu.
Połóż się na podłodze, odczuj całe ciało.
Tym trzem ciekawskim babskom nic się nie dzieje. Nie zawracaj sobie nimi głowy.
Zatroszcz się o siebie.
Aneta

[sabeena]

> Wyłącz myślenie, skoncentruj się na utrzymaniu rytmicznego, głębokiego
oddechu.
> Połóż się na podłodze, odczuj całe ciało.

No wlasnie, rano udalo mi sie przegapic ten moment, kiedy jestem jeszcze w
stanie zapanowac nad kontrolowaniem oddechu. Dopoki jestem w stanie sie na nim
skoncentrowac to jeszcze nie czuje, ze umieram (ja tez jako prosty czlowiek z
ulicy mam wlasnie takie wrazenie, ze nie starczy mi powietrza i umre, i
naprawde zaczynam sie przyduszac). Najczesciej udaje mi sie zapanowac nad soba
i nad oddechem, a xanax jako lek wspomagajacy cipramil i brany tylko doraznie
lezy sobie grzecznie w szafce i biore go w naprawde drastycznych sytuacjach.

> Tym trzem ciekawskim babskom nic się nie dzieje. Nie zawracaj sobie nimi
głowy.
>

Heh, dzieki tym babskom udalo sie uniknac etapu przyduszania i jazdy do
szpitala. Fajnie ze byly przy komputerach :)))

> Zatroszcz się o siebie.

Mam zamiar,wlasnie w ramach troszczenia siedze w towarzystwie dwojki
przyjaciol, i robimy sobie mily kameralny wieczorek :)))
Pozdrawiam serdecznie,
S.

[gloom]

Jeszcze raz dziekuje sabeenno, bo bylo krotko, ale za to cholernie intensywnie

Gloom

[sabeena]

Polecam sie na przyszlosc, rzecz jasna w granicach mozliwosci ;)
Pozdrawiam, S.

[hellio]

Nie chcę przynudzać, bo to nic nowego, ale ...może spróbuj pomyśleć o tym co
się działo w takim kontekście, że to jakaś część Ciebie desperacko usiłuje
dojść do glosu. Stosuje metody (ta część Ciebie) ultragwałtowne, obcesowe, więc
chce się krzyczeć:Odczep się, nie strasz, schowaj się, nie chcę cie widzieć!
Ale ta część Ciebie to przecież nie jakiś 8 pasażer, nie jakiś pasożyt czy inna
5 kolumna, ale coś, co sama wepchnęłaś do ciemnego zakamarka - a temu czemuś
należy się uwaga i troska. I nie dostanie jej od nikogo, poza Tobą, nikt i nic
na całym świecie się "tym czymś tajemniczym" nie zajmie, jeżeli Ty sama tego
nie zrobisz. To "coś" może wyglądać okropnie, ale może tylko na pierwszy rzut
oka, może wcale nie jest okropne, może wypełni jakieś "brakujące miejsce" w
Tobie i będzie łatwiej żyć? Czy masz siłę pomyśleć o tym teraz? Czy możesz na
początek dać "temu czemuś" jakieś imię? H

[looserka]

Sabeeno, Hellio ma dużo racji! ja na swój uzytek nazywam ten proces "oswajaniem
własnych demonów".Naprawdę okazują się wcale nie takie straszne - często bardzo
bezradne, potrzebujące pogłaskania po głowie, przytulenia - i chowają zęby...

[hellio]

Tak to nawet chcialam nazwać - nadać imię, a więc oswoić. To trochę tak jak ze
snami, które czasem są okropne ale jak się taki sen komuś opowiada, to
jakby "blaknie", traci swoją złowieszczą moc.
Looserka, nasz wspólny udział w "ekspedycji ratunkowej" spowodował, że poczułam
się również "blisko Ciebie". To miłe uczucie. Pozdrawiam Was, dziewczyny,
bardzo serdecznie i życzę Wam dobrego dnia. Naprawdę będzie dobry, czuję to
przez skórę, Hanka

[sabeena]

Tez juz zaczynam czuc, ze bedzie to mimo wszystko dobry dzien! Moze bede
monotematyczna i zaczne kwalifikowac sie do watku Carli o nudzie, ale -
dziewczyny, raz jeszcze serdeczne i wielkie dzieki za ekspedycje ratunkowa!!!
Pozdrawiam bardzo, bardzo cieplutko Ostry Dyzur FOrumowy :)))
S.

[sabeena]

Swieta racja. Ja to mam pewne podejrzenia co do przyczyny moich lęków i ataków
paniki, czasem udaje mi sie stanac z takim demonem twarza w twarz i powiedziec
mu "ty jestes mna, wiec sie ciebie nie boje", i to go ujarzmia, przy pomocy
dodatkowych metod oddechowych. Ale do tego trzeba go zauwazyc zanim zacznie
powodowac, ze w srodku mnie juz nie bedzie mnie, ze bede gdzies obok, a
jednoczesnie doskonale zamknieta w nie moim juz ciele. Dzis przegapilam jak
tuptal cichutko za moja glowa...Teraz przez jakis czas bede ostrozniejsza,
wystawie czujki, bede go oswajac. Ale to oswajanie ciagnie sie juz ladnych
kilka lat, czasem jest lepiej, czasem gorzej. Akurat teraz od konca lutego bylo
gorzej, lecze sie farmakologicznie i od wrzesnia moj psychiatra zamysla poslac
mnie na terapie grupowa (na ktora o dziwo nie zdecydowalam sie wczesniej, tak
naprawde dopiero lektura postow na tym forum uswiadamia mi doglebnie zasadnosc
psychoterapii jako metody walki o siebie w swiecie). A teraz chwilowo znikam,
podelektowac sie odzyskanym oddechem, dzieki raz jeszcze :) Nie ma to jak
natychmiastowa pomoc terapeutyczna...
Pozdrawiam, S.

[looserka]

:))))))))))))))))
To dla Ciebie na resztę dnia!
Trzymaj się!

Demon nie wampir

[aneta10ta]

Lermontow:_Demon_.
Uprasza się , abyście objęli uwagą wyłącznie przesłanie utworu, gdyż forma jest
mocno nadszarpnięta zębem czasu.
Aneta

[lucyna_n]

no to widze ze metoda psychoterapii jaka na mnie probowano zastosowac to jednak nie byl wymysl
pani terapeutki, o co ja mocno podejrzewalam, czy w nastepnym etapie nalezey ulepic to cos nazwane
z plasteliny?

[looserka]

A, to byłoby zapewne bardzo ciekawe!
Jak myślisz, co by wyszło?

[lucyna_n]

hm, nie chce tu siac defetyzmu, bo widze ze niektorym ludzim moze odpowiadac taka wizualizacja, ale
jak mi pani kazala ulepic z plasteliny to bylo nasze ostatnie spotkanie:)
Dla mnie to bylo akurat bez sensu, zdecydowanie wole pokonywanie lęku na zywo czyli terapia
behawioralno -poznawcza, skuteczniejsze, sensowne, acz bolesne.

Ale jezeli chcecie i nie macie akurat czym sie zajac w czasie ataku lęku mozecie sprobowac wizualizacji
pani psycholog obrala taka droge,
krok pierwszy wyobrazic to sobie jako postac i nazwac,
krok drugi opisac wyglad
krok trzeci narysowac lub ulepic z plasteliny , gliny, wyrzezbic.
milej zabawy:)

[hellio]

Lucyno, rozumiem, że nasze rozważania (wyżej) skojarzyły Ci się z z Twoją
psychoterapią, a nie było to doświadczenie budujące. Do terapeuty nie chodzi
się przecież dla rozrywki i jeśli z jakichś przyczyn terapia nie przynosi
oczekiwanych rezultatów człowiek może czuć się zniechęcony i rozczarowany. Nie
chcę bronić Twojej terapeutki ani kwestionować jej metod, bo nic mnie do tego
nie upoważnia, po prostu przykro mi, że coś wtedy nie wyszło, bo na pewno było
to dla ciebie trudne.
Co do "nazywania - oswajania" - to po prostu zaproszenie do refleksji o tym, co
dla rozmówcy jest jakimś nierozwiązanym, zalegającym problemem. Czasami ludziom
trudno jest mówić wprost, czasami znowu tyle razy mysleli i mówili "wprost", że
te komunikaty przestały cokolwiek znaczyć i trzeba próbować "zajść" do nich od
innej strony. Jeżeli na warsztatach uczestnicy są proszeni o deklaracje w
rodzaju: jeżeli byłbyś butem - to jaki byłby to but? a jeżeli tańcem - to
jakim? to jest to inna forma prośby:opisz siebie, powiedz coś o sobie. Nie
chodzi o to, żeby było dziwniej, tylko o to, żeby ujawniło się coś, czego
ludzie o sobie w inny sposób nie mogą powiedziec. Czasami ludzie opierają się,
nie chcą się " wygłupiać", krygują - ale w końcu wchodzą w tę konwencję i coś
tam z tego wychodzi. A czasami się nie krygują, tylko nie chcą stanowczo tego
rodzaju ekspresji (bo na przykład jest na to za wcześnie, albo są emocjonalnie
zaangażowani w coś innego, albo nie mają zaufania do prowadzącego, albo ...
chcą mu dokopać, a na pewnym etapie się tego chce) i mówią:pas! nie widzę w tym
sensu ( i nie chcę zobaczyć!). I tyle. Jeżeli jakaś taktyka, która ma ułatwić
komunikację - nie ułatwia, tylko utrudnia, to nie trzeba za nią umierać.
Jeśli chodzi o sabeenę - to jak widziałaś przypadkiem byłam na forum w
momencie, kiedy ona zasygnalizowała, że jest w opresji. Chciałam więc, żeby
odczuła naszą (z looserką) obecność i zainteresowanie, żeby spróbowała z nami
pobyć, a w tym wypadku oznacza to: coś napisać. Pytanie: co tam u Ciebie?
byłoby nie na miejscu, przyznasz?
Co do lepienia z plasteliny, to jeśli lepienie ułatwiałoby komunikację (ze
sobą, z terapeutą) - to byłaby to dobra metoda. Jeżeli w Twoim wypadku nie
ułatwiło - to była to metoda zła. Ludzie są różni, po prostu. Ja zresztą też
bym chyba nie lepiła, ale gdyby poza tym terapeutka była ok to bym jej o tym
powiedziała. Ty swojej terapeutce nie powiedziałaś o swoich obiekcjach i
zrezygnowałaś z terapii, więc pewnie wasza relacja niezaależnie od lepienia nie
była zbyt obiecująca. Konczę, bo za chwilę pobiję rekord na najdłuższy post na
forum i będą mi to ludzie wytykać :). Pozdrawiam, mam nadzieję, że ta przerwana
terapia to nie jest świeża rana i że trzymasz się dobrze (czego Ci życzę!), H

[lucyna_n]

przepraszam, za dlugi post, nie dalam rady przebrnac...

[lucyna_n]

Napisalas sie wiec jednak z bolem ale postanowilam przebrnac, zeby na marne nie poszlo.
Sprostowanie, jestem otwarta i nie mam oporow zeby rozmawiac z terapeuta wiec dodatkowe pomoce
naukowe byly bez sensu to nie byla terapia grupowa a ja mialam jak jakas dziwaczka sama w domu
ulepic. Oczywiscie natychmiast w prostych zolnierskich slowach powiedzialam ze nie pasuje mi to, nie
czuje sensu ani checi, ze wydaje mi sie to infantylne, zaproponowalam nawet ze moge sie wysilic na
opis w zamian ale zeby mi wyjasnila cel tego dzialania, odmowila wyjasnien i z uporem maniaka
powtarzala "prosze tu nie przychodzic bez figurki, prosze tu nie przychodzic bez figurki". Nie dala
zadnego racjonalnego wyjasnienia tych dzialan i mialam wrazenie ze poleciala jakims swoim
schematem ktory do tej pory nie zostal przez nikogo zakwestionowany. Tak wiecnie posostalo mi nic
innego jak zrezygnowac bo to byla strata czasu, zero porozumienia z terapeutka, no i troche mnie
zagiela tekstem ze nie za bardzo wie co to agorafobia i wygladala na zdziwiona jak jej opowiadalam o
tym ze nie moge wyjsc sama z domu. Kazala mi nastepnym razem przyjechac autobusem samej:))
Gdybym to umiala to po co by mi byla psychoterapia...
Rana nie jest swieza ale na dlugi czas odstreczyla mnie od dalszych prob.
We wtorek podejmuje terapie na nowo u innego terapeuty i z innej manki, zobaczymy...

[aneta10ta]

Daj sobie sposób z wszelką psychoterapią. To nie dla Ciebie droga.
Freud na spółę z Adlerem by Ci nie pomogli!
Zażywaj!
Aneta

[lucyna_n]

Tez tak mysle niestety... nie placz Ewka i tyle. Lykac prochy i cieszyc sie ze ktos je kiedys wymyslil:)

[hellio]

jednak udało się przebrnąć - cieszę się. Tekst "proszę tu nie przychodzić bez
figurki" zachwiał moją neutralną postawą w stosunku do twojej terapeutki z
trzech powodów co najmniej. Ale może to doświadczenie też Ci się do czegoś
przyda. Nie trać ducha, zresztą widzę, że nie tracisz. Powodzenia, Hanka

[aneta10ta]

lucyna_n napisała:

> Ale jezeli chcecie i nie macie akurat czym sie zajac w czasie ataku lęku
mozeci
> e sprobowac wizualizacji
> pani psycholog obrala taka droge,
> krok pierwszy wyobrazic to sobie jako postac i nazwac,
> krok drugi opisac wyglad
> krok trzeci narysowac lub ulepic z plasteliny , gliny, wyrzezbic.
> milej zabawy:)

Wszystko wykonalne krok po kroku, oczywiście podczas ataku lęku.
Psycho potrafi wbudzić silny lęk i stworzyć warunki do w miarę bezbolesnego
skontaktowania się z nim.
Miłej zabawy!
Aneta

[lucyna_n]

teraz nie wiem kpisz ze mnie czy z metody?

[aneta10ta]

Uzupełniam, a przynajmniej tak mi się wydaje, informacje o metodzie.
Aneta

[lucyna_n]

czyli uwazasz ze to cos moze dac, takie sztuczne wywolanie leku i konfrontacja na zasadzie
wizualizacji? Ja uwazam ze konfrontacja jak najbardziej ale lepienie z plasteliny???
nadal cyniczny usmieszek mi wyplywa na twarz jak sobie wspomne ta pozalsieboze terapie.

[aneta10ta]

lucyna_n napisała:

> czyli uwazasz ze to cos moze dac, takie sztuczne wywolanie leku i
konfrontacja
> na zasadzie
> wizualizacji?
Lęk jest jak najbardziej prawdziwy. Ja nie uważam, lecz wiem. Oprócz
wizualizacji wchodzą w rachubę inne haczyki do rozpinania lęku.

> Ja uwazam ze konfrontacja jak najbardziej ale lepienie z plasteli
> ny???
Też nie bardzo by mnie to cieszyło. Każdy ma jakiś uprzywilejowany kanał.
Niektórym starczy zamknąć oczy, inni piszą, rysują.

> nadal cyniczny usmieszek mi wyplywa na twarz jak sobie wspomne ta pozalsieboze
> terapie.
Tym gorzej dla Ciebie. Największe dziwactwo ma prawo bytu, jeśli tylko pomaga,
choćby nielicznym osobom.
Pozdrawiam
Aneta

[aneta10ta]

Bałwan!

teraz to pewnie bylby balwan:))

[lucyna_n]

ale kilka lat temu za cholere nic mi sie nie chcialo wyobrazic oprocz wielkiej czarnej dziury:)

[aneta10ta]

Spasowałaś. Pewnie zablokował Cię strach przed tym, comożesz zobaczyć.
Aneta

[aneta10ta]

Wielka, czarna dziura to też jest coś.
Aneta

[lucyna_n]

to tez mowilam ze widze tylko czarna dziure a baba sie uparla ze ma byc postac i juz!
postac mi sie nie objawiala, zreszta do dzisiaj mi sie nie objawia. A nawet jakby mi sie objawila to z
plasteliny za cholere nie ulepie nic oprocz nieokreslonej bryly, tak sobie mysle teraz ze trzeba bylo
ulepic czarna kule:)) ciekawe co by bylo dalej:))

[aneta10ta]

Pewnie babsko było durne, a nase wszystko brakowało jej cierpliwości.
Chciała nagiąć Ciebie do zasady, a nie odwrotnie.

> trzeba bylo
> ulepic czarna kule:)) ciekawe co by bylo dalej:))
Na pewno byłoby to niezmiernie ciekawe.
Proszono mnie niejednokrotnie na Forum o próby terapii psychoanalitycznej.
Spróbuj sama odczytać symbol, którym się posłużyłaś. Ty znasz najlepiej swój
własny język.
Pozdrawiam
Aneta

juz dobrze!

[sabeena]

Spiesze z radoscia poinformowac, ze wrocilam juz do siebie i do armii zywych, i
tylko lekkie poxanaxowe znuzenie przypomina mi o ciezkich porannych chwilach.
Prace przelozylam na sobote (laska panska ze mam nienormowany czas i pracuje
kiedy chce), a po poludniu udalo mi sie wyjsc na spacer po miescie w
towarzystwie najlepszego przyjaciela. Zaraz zaczynam spokojniutki wieczor,
dwojka przyjaciol i ja, do tego pare lekkich filmow na wideo. Gdyby jeszcze
zawsze moglo byc tak pieknie...
Pozdro
S.

[hellio]

Faaajnie! pozdr, H

[aneta10ta]

Po jaką cholerę ludzie Cię mają nachodzić po to, żeby u Ciebie oglądać filmy?
Bezrobotni zastawili odtwarzacze w lombardzie czy co?
Aneta

[sabeena]

> Po jaką cholerę ludzie Cię mają nachodzić po to, żeby u Ciebie oglądać filmy?
> Bezrobotni zastawili odtwarzacze w lombardzie czy co?

Jak raz to sa ci znajomi, ktorych lubie w kazdym stanie i oni w niejednym
stanie mnie widzieli. A ze mieszkanie mam najwieksze i salon telewizyjny
niczego sobie, to i do mnie przychodza. Piwko pija, ja grzecznie soczek
pomaranczowy albo mineralke i tak sobie siedzimy przy swieczkach i ogladamy. No
cos ty, samotnego wieczoru bym nie chciala dzisiaj znosic. Narzeczonego
zagranica mam, wraca dopiero za jakies dwa tygodnie, to jakies pogotowie
towarzyskie sobie organizuje ;)))
Pozdro, S.

[lucyna_n]

wieczor mily ale od forum cos sie odkleic nie mozesz:))
skad ja to znam?

[sabeena]

lucyna_n napisała:

> wieczor mily ale od forum cos sie odkleic nie mozesz:))
> skad ja to znam?

Heh, mamy wlasnie przerwe miedzy filmami. Przyjaciele skoczyli po piwko i
pieska na spacerek wyprowadzic, ja korzystajac z przywilejow rekonwalescentki
zostalam w domku i...przykleilam sie do forum, co bede sama po nocy
siedziec :)))
S.

[aneta10ta]

sabeena napisała:

> Jak raz to sa ci znajomi, ktorych lubie w kazdym stanie i oni w niejednym
> stanie mnie widzieli. A ze mieszkanie mam najwieksze i salon telewizyjny
> niczego sobie, to i do mnie przychodza. Piwko pija, ja grzecznie soczek
> pomaranczowy albo mineralke i tak sobie siedzimy przy swieczkach i ogladamy.

Jak różne ludzie mają obyczaje! Fascynująca inność.
Aneta

[gloom]

S., ty czesto uzywasz zwrotu "jak raz", ktory jest mi skads znany :) Czy ty
przypadkiem nie znasz pewnego mirona z "polityki:?

[sabeena]

> S., ty czesto uzywasz zwrotu "jak raz", ktory jest mi skads znany :) Czy ty
> przypadkiem nie znasz pewnego mirona z "polityki:?

Z mironow to ja znam tylko bialoszewskiego. A jesli jest to jakis "miron" np. z
jakiegos forum "polityka", to znam go chyba tylko jesli to jedna moja
przyjaciolka, ktora tez uzywa zwrotu "jak raz", podszywajaca sie pod osobnika
plci meskiej :)
A tak serio to mam wrazenie, ze uzywam tego zwrotu z luboscia od dawna, nie
mowie ze od kiedy pamietam, ale pare ladnych latek tego bedzie :)))
Pozdro
S.