co mam zrobić???

[Gość: gombro]

Od mniej więcej półtora roku czuje się coraz gorzej. Wszystko przestało mnie
obchodzić. Jestem zmęczony. Nie mam siły. Nie mogę zasnąć mimo tego że jestem
zmęczony i śpiący. Czasami nie śpię przez całą noc, albo 3-4 godziny. Jak
zasnę to zawsze budzę się po kilku minutach. Kilka razy. Ale nie zawsze.
Czasami nie mogę zasnąć, czasami śpię np. 15 godzin. Nic nie jem albo
zadziwiające nawet jak dla mnie samego ilości. Coraz bardziej boję się tego,
czego boję się od mniej więcej kilku lat. Czyli tłumu, podróży, ogólnie
zmiany miejsca, imprez i ludzi. Nie mogę się na niczym skupić. Nie mogę nic
zapamiętać. Nie mogę sobie nic przypomnieć. Nie mogę napisać czegoś
inteligentnego. Nie podoba mi się to co napisałem. Drgają mi mięśnie. Co mam
zrobić? Co się robi w takiej sytuacji? Do jakiego lekarza się idzie? Błagam
pomóżcie mi zanim sam sobie pomogę i roztrzaskam mój głupi łeb o to biurko,
które stoi przede mną.

[maga102]

Gombrowicz?
Znam się na Gombrowiczu.

[Gość: gombro]

niom ja tesz troszeczkę. a na witkacym troszkem bardziej niż na Gombrowiczu.

[maga102]

Cieszę się, uwielbiam Witkacego.

[Gość: gombro]

Wiem, poznałem po cytacie:).

[mskaiq]

Mozesz zrobic bardzo wiele aby to zmienic. Piszesz ze wszystko przestalo Cie
obchodzic, zrob wszystko aby znow Cie to obchodzilo. Nie ma leku na to Ty
musisz to zmienic sam. Zacznij sie interesowac tym czym sie interesowales i rob
to nawet wbrew Twoim uczuciom ze to Cie nie interesuje. Po pewnym czasie
zainteresowania wroca ale musisz przelamac ta bariere odrzucenia wszystkiego.

Jesli chodzi o odzywianie to musisz wiedziec co jesz i ile jesz. Poczucie glodu
czesto nas oszukuje, czasem nie czujesz sie glodny mimo ze przyszedl czas na
jedzenie. Wtedy trzeba jesc nawet jesli nie masz ochoty. Twoj zdrowy rozsadek
musi decydowac a nie uczucie ze Ci sie nie chce.
Podobnie jest z nadmiernym jedzeniem. Czesto zdarza sie ze zaraz po zjedzeniu
czujesz sie glodny. Mozesz jesc ale to prowadzi do otylosci.
Ty decydujesz.

Jesli chodzi o sen to bardzo zalezy od Ciebie rowniez. Musisz zaczac dbac o
Siebie, cwiczenia fizyczne sa bardzo wazne, zdrowe odzywianie. Palenie, kawa,
herbata to wszystko podkopuje nas i powoduje wiele zaklucen.
Mysle ze warto zaczac dbac o Siebie, wrocic do zainteresowan i radosci zycia.
Zobaczysz ze wszystko sie zmieni, przestaniesz miec problemy.
Serdeczne pozdrowienia.

[Gość: gombro]

dziękuje Ci bardzo mskaig za to że chciało Ci się wogóle napisać cokolwiek. Ale
ja już nie mogę nic zrobić w związku ze sobą. Gdybym mógł sobie poradzić to nie
uciekałbym się do szukania pomocy na forum internetowym. Uwierz mi, to nie jest
stan w którym można się 'pozbierać do kupy'. Jeśli rzeczywiście tak można, to
chyba niestety nie u mnie;(.


> Zacznij sie interesowac tym czym sie interesowales i rob
> to nawet wbrew Twoim uczuciom ze to Cie nie interesuje. Po pewnym czasie
> zainteresowania wroca ale musisz przelamac ta bariere odrzucenia wszystkiego.

Ja już próbowałem, próbowałem nie raz i gdyby mi się udało to szukałbym tutaj
pomocy, uwierz mi.

Podobnie z jedzeniem i snem. ten stan trwa już u mnie przeszło półtora roku, ja
próbowałem już Twoich rad, uwierz mi to NIC nie daje.


Mimo wszystko dziękuję Ci bardzo za poswięcenie swojego cennego czasu na
napisanie swojego posta. Dziękuję.

[sabeena]

W takich sytuacjach biegnie sie w te dyrdy do lekarza psychiatry. Ja nie jestem
lekarzem i wyrokowac o tym, co Ci dolega nie bede, ale ja z takimi objawami
przeszlabym sie do specjalisty.
Pozdro
S.

[Gość: gombro]

Ale powiedz mi proszę, w jaki sposób się idzie do psychiatry> Najlepiej nie
wiem, prywatnie? a jeśli prywatnie to ile kosztuje wizyta (ileby nie
kosztowała, chcę się mniej więcej zorientować w cenach). A jeśli publicznie to
jak? Najpierw idzie się do lekarza rodzinnego żeby dał skierowanie? Może wiec
ie jak to jest?

Dzięuję Ci, Sabeena.

[sabeena]

Tak jak napisal ponizej Gloom, jesli tylko mozesz wywalic troche pieniedzy, to
nie ma sie co bujac z panstwowymi lekarzami. Poszukaj w swoim miescie jakiegos
lekarza-np. wrzuc w wyszukiwarke google nazwe swojego miasta i haslo
psychiatra, potem zadzwon pod podany numer telefonu, zapisz sie na jakis
termin, potem idziesz pod wskazany adres, placisz kilkadziesiat zlotych, i
reszta Cie nie interesuje, bo to juz dzialka lekarza, do ktorego trafisz.
Pozdrawiam
S.

[aneta10ta]

Gość portalu: gombro napisał(a):

> Mimo wszystko dziękuję Ci bardzo za poswięcenie swojego cennego czasu na
> napisanie swojego posta.

Dlaczego uważasz, że czas Mask.. jest cenny? Dla kogo?
Aneta

[gloom]

Bestia

[aneta10ta]

i do tego Piękna?

[gloom]

czemu nie. Przypomina mi sie teatrzyk dzieciecy o Pieknej Pulcheryi i Szpetnej
Bestyi

[aneta10ta]

Na pewno nie odwrotnie?
Zresztą każdy widzi, co chce widzieć, czyli przeważnie siebie.
Aneta

[gloom]

Figle pamieci

[aneta10ta]

No, nie każdy.

[aneta10ta]

Pamiętasz, jaką popularnością cieszyły się perfumy o zapachu ludzkiego potu?

Jak stać się mechanizmem starego zegara zupełnienie mam pojęcia, ale jest to
wykonalne. Jakby co, w zaklęcia nie wierzę.
Aneta

[carlabruni]

Po pierwsze wcale ni masz takiego głupiego łba skoro napisałeś, żeby się
poradzić.
Po drugie sam sobie z tym nie poradzisz. Potrzebny jest specjalista plus
jakieśa techniki relaksacyjne.
Wszystko będzie dobrze. Trzymam kciuki i ściskam Cię mocno.

[aneta10ta]

carlabruni napisała:

> Wszystko będzie dobrze. Trzymam kciuki i ściskam Cię mocno.

Wróciła...

[Gość: gombro]

Dobrze, cieszę się że nie mam głupiego łba, dzięki:). Ale co mam zrobić???
Pomóżecie mi sobie pomóc:(...

[gloom]

Jak juz wyzej napisala Ci Sabeena, myk-myk do psychiatry. Nie mam doswiadczenia
z panstwowymi, ale nie chcialem miec, bo za duzo sie o nich nasluchalem. Wiec
lepiej juz wybulic pare zlotych i pojsc do przyjmujacego prywatnie. On z Toba
porozmawia i ewentualnie zapisze leki. Nie zaczilem skad jestes, wiec nie moge
Ci nikogo polecic. Daj znac skad jestes, to pewnie ktos z forum podrzuci Ci
namiary na sprawdzonego lekarza. Pozdrawiam

[afortsatak]

skierowania nie musisz mieć, w publicznej przychodni raczej nie licz na długie
wywnętrznianie się, dostaniesz leki i poczujesz się lepiej, dowiedz się gdzie
jest w twoim mieście oddział dzienny nerwic, tam (przynajmniej u mnie w
słupsku) prowadzą całodzienną terapię i może wartobyłoby się zapisać już na
jakiś termin (trzeba długo czekać)

[aneta10ta]

PSYCHOTERAPIA!!!

[Gość: gombro]

Dziękuje wszystkim za pomoc. Postaram teraz wywiedzieć się jaki u mnie w
mieście psychiatra jest w miarę dobry. Jakie to miasto - nie powiem. Powiem, że
raczej małe, w dużej mierze jeszcze zaściankowe, mentalnosć ludzi tutaj
mieszkających wskazuje, że lepiej zdechnąć niż pójść do psychiatry. Tutaj
wysyłamy bliskich do psychiatry dopiero, jak mają lat 80. Tak, wtedy się idzie
do psychiatry i mówi, że babcia dziwna, a psychiatra na to że to alzheimer. A
my na to, o jejku, panie lekarzu, rób pan co. A pan lekarz, a to trzeba było
przyjść zanim babcia zapomniała jak się chodzi. I nie da się nic zrobić? Nie da
się. A potem wszyscy zgodnie chórem mówimy a kto to mógł wiedzieć że Alzheimer,
nic nie mogliśmy przecież zrobić. Tak więc tutaj przy chorobach takich jak
depresja nie idziemy do psychiatry. I w efekcie czego samochodem tatusia
roztrzaskujemy się o jakiś budynek albo idziemy się utopić w pobliskiej
rzeczce. NO ale przynajmniej się nie było u psychiatry. Przynajmniej się nie
było wariatem. Do psychiatry można iść najwyżej kupić sobie papierek co jest
nam potrzebny do renty czy czegoś tam. Na szczęście nie wszyscy tak myślą a
tych co tak myślą to ja mam w dupie. A, no i mamy za to mnóstwo psychologów. A
każdego jednego można właśnie o dupę rozbić.

[carlabruni]

To dobrze, że masz ,,w dupie” to co inni pomyślą. To zdrowy objaw. Tak więc do
dzieła. Trzymam kciuki.

[gloom]

No to mykaj do pana doktora, byle szybko, bo tu nie ma co czekac za dlugo.
Trzymaj sie.

[carlabruni]

Idź do lekarza, a ściślej mówiąc do psychologa lub psychiatry. To żaden wstyd.
Uwierz mi. Pozdrawiam cieplutko.

[Gość: gombro]

Ja się nie wstydzę. Jak ktoś jest głupi to niech się wstydzi. Ja tam się tylko
boję. Nie żebym się lekarzy bał. Nie byłem jeszce w takiej sytuacji, nowych
sytuacji się boję. I dodatkowo musałbym sam. Ale znajdę kogoś, kto pójdzie ze
mną. Już nie wiem, perspektywa tego, że się mój marazm moze jeszce kiedyś
przeobrazi w konstruktywne działąnie podnosi mnie na duchy bardzo. Tak mi
dopomóż bóg. Dzięki Wam jeszce raz.

[carlabruni]

Zagrzewam Cię w takim razie do najważniejszej walki w Twoim życiu. Do walki o
samego siebie. Trzymam kciuki jeszcze mocniej.

[Gość: gombro]

szukałem psychiatrów. Najbliższy w moim mieście jest... 50 m od mojego domu.
Jak moznabyło tego nie wiedzieć, to nawet z okna widać... Los drwi ze mnie w
okrutny sposób.

[carlabruni]

50 km to trochę daleko, ale pociesz się tym, że to nie koniec świata. DASZ RADĘ.

[Gość: gombro]

NIe, nie o to chodzi, :)
W mieście jest wogóle kilku psyhiatrów
a najbliższy 50 m od domu, nie km :)

[lucyna_n]

idz do lekarza, bedzie dobrze:) Jestem pewna ze dasz rade bez trzymania za reke.
pozdry serdeczne