mysle o smierci-ktos tez tak ma? pomocy

[espana1]

mialam nerwice lekowa 2 lata temu
udalo mi sie z niej wyjsc dzieki psychoterapii i jodze

od pewnego czasu nie opuszca mnie mysl o...smierci
zaczynam myslec co bedzie jak umre
w jaki sposob umre (zawal, wylew, wypadek,rak)
ze to bedzie juz niebawem
co zrobia moi najblizsi

obsesja???
jeny
dzisiaj pomyslalam, ze moze to przeczucie i sie przestraszylam i znowu mysle
i mysle

nic mnie nie boli, nie mam problemow z zasypianiem

nie wiem czy to moze nerwica wraca
czy moze jest ktos kto tez tak ma?
czy moze wplyw na to m fakt ze od kilku tygodni zmienilam stanowisko pracy i
mam prace bardzo stresujaca i odpowiedzialna

prosze napiszcie- nie wyrabiam

Myślę, ze to nic takiego strasznego, ze się umrze.

[mlasskacz]

[espana1]

pewnie nie ale ja sie tego panicznie boje

Masz stany lękowe i musisz kontynuowac

[mlasskacz]

psychoterapię.Już wiesz, że to pomaga.

[antylooo]

ja tak mam:(
zyc sie nie da przez te mysli

[sopelku_dokad_idziesz]

mam podobnie. ale jest lepiej niz jakis rok temu, gdzie lek przed smiercia
towarzyszyl mi codziennie i nieustannie o tym myslalam.

A moze to depresja?

[silva5]

A pozatym ile ty masz lat?
Bo jesli zblizasz sie do 30 to jest to naturalny odruch;)... Uwierz mi, wiem co
mówie:)..
A moze to poprostu przygnebienie wiosenne??
Masz psa?

[lucyna_n]

dlaczego akurat kolo 30 stki?
pytam, bo sama miewam podobne klimaty jak autorka watku i faktycznie cos tak kolo trzydziestki
zaczela mnie z lekka przesladowac wizja na co też ja w końcu umrę i żadna ewentualność mi jakoś nie
odpowiada. Juz nie mowiac o pogrzebowych ceremoniach, az mi sie w środku wszystko przekreca na
mysl ze ja tez kiedys bede glowną "atrakcją" do ogladania w kostnicy, do ktorej teraz za NIC bym nie
weszla.
No dość koszmarne to jest dla mnie, na szczęście nie są to myśli dominujące ale bywaja natrętne i
potrafie się sama nieźle nimi nakręcić.

[mskaiq]

Akceptujesz mysli przeciwko Sobie. Tak dlugo jak bedziesz to robila tym mniej
sensu bedzie we wszystkim wokol. Dlaczego myslisz o smierci, my bardzo czesto
akceptujemy to co przychodzi do nas w myslach i potrafimy z tego zrobic powazny
problem.
Ty decydujesz o Swoich myslach. Kiedy pojawia sie mysli przeciwko Tobie probuj
odpowiadac im ze nie bedziesz o tym myslala. Jest to afirmacja, bardzo pomaga
pozbywac sie takich niechcianych mysli ktore potrafia nas atakowac i przynosic
wiele szkody.
Serdeczne pozdrowienia.

[espana1]

ufff troche mi ulzylo
juz myslalam ze tylko ja tak mam
napisalam wczoraj ze dobrze sypiam guzik-dzisiaj w nocy o 2giej lezalam jak
kloda i nie moglam zasnac

ten tydzien az do niedzieli jest bardzo stresujacy w mojej pracy od niego duzo
zalezy
myslalam ze uciekne w robote a tu wieczorem szczegolnie jak juz jestem baaardzo
zmeczona mysli sie nasilaja

moze to efekt zmeczenia

mam 33 lata
mam psa
nie moge zajsc w ciaze

[silva5]

No to kolo 30 jestes;)...
Pies da ci mozliwosc "wybiegania" zlych mysli albo wyglaskania;)...
A ty sie boisz ze nie pozostawisz nic po sobie bo nie mozesz miec dzieci i stad
te mysli...
Mojej kumpeli mowili od 12 roku zycia ze nie bedzie mogla miec dzieci(problemy
hormonalne rozne!!) i jest mamą rocznej córeczki....

[lucyna_n]

dlaczego myślę o śmierci? to proste, choćbym nie wiem jak długo żyłą, to jedno jest pewne , od tego
jednego nijak sie nie wywinę, więc myśli same się nasuwają.
Śmierć jest częścią życia, ale w dzisiejszych czasach stala sie jakas dziwna, wstydliwa, temat niemalże
tabu, umiera sie gdzies w szpitalu, czlowiek jest podlaczony do jakichs sprzeciorów, niedajboze
bezsensu reanimowany. Albo roztrzaskany we wraku samochodu, (a gapie się gapią) Wiem że myślenie
o tym nie ma większego sensu, bo przecież niczego to nie zmieni, ale jednak trudno się oderwać od
tego co będzie na końcu, i jak będzie. Opisy jakie się słyszy nie napawaja odwagą, raczej budzą lęk.
Ja mam jeszcze taki strach, ze nie dość że boję się swojej śmierci to ale jeszcze bardziej boje sie byc ta
druga, zostac sama, bardzo ale to bardzo bym nie chciała. Na to też specjalnego wpływu nie mam, i
wiek też nie ma nic do rzeczy, nie umieraja tylko zgrzybiali starcy. Temat dla kazdego aktualny na tu i
teraz. Dla nerwicowców idelny powód do samoudręczenia.

Dodam że nigdy nie byłam przy umierającym czlowieku, może dlatego ta śmierć wydaje mi sie taka
demoniczna i nieludzka.

[espana1]

a ja widzialam smierc na wlasne oczy
widzialam jak 15 lat temu umierala najblizsza mi osoba

wychodze z pracy
znowu zaczynam myslec

[lucyna_n]

jeżeli te myśli Ci nie opuszczają to wspólczuję. ja miewam takie "sesje", ale na szczescie nie jest to
problem permanentny.
Skupianie sie na tematyce śmierci jest jednym z objawow depresji, więc, może trzeba coś z tym jednak
zacząć robić?

[mskaiq]

Odwiedzalem wiele osob umierajacych na raka, bylem rowniez przy smierci
bliskich osob. Mysle ze czlowiek umierajacy wlasciwje nie mysli o smierci.
Zwykle z nia walczy, ale to raczej walka o powrot niz walka ze smiercia.
Pozniej juz przed sama smiercia nastepuje pogodzenie i wtedy przychodzi smierc.
Czy trzeba myslec o smierci, mysle ze nie. Takie myslenie nie przynosi zadnej
korzysci oprocz tego ze w taki sposob budujemy strach, a strach powoduje wiele
problemow, mozna z tego powodu nabawic sie depresji.

Piszesz Espana1 ze kiedy wychodzisz z pracy przychodza zle mysli. To bardzo
normalne, zle mysli przychodza natychmiast kiedy Twoj mozg przestaje byc zajety
praca czy inna dzialalnoscia.
Dlatego jesli chcesz unikac tych zlych mysli to staraj sie ciagle myslec o
czyms radosnym, wtedy blokujesz te zle mysli. Mozesz rowniez afirmowac wracajac
z pracy, powtarzaj Sobie cos radosnego. Afirmacja blokuje zle mysli, w taki
sposob mozesz zatrzymac myslenie o smierci.
Serdeczne pozdrowienia.

Samo roz
dlaczego myślę o śmierci? to proste, choćbym nie wiem jak długo żyłą, to jedno
jest pewne , od tego
jednego nijak sie nie wywinę, więc myśli same się nasuwają.
Śmierć jest częścią życia, ale w dzisiejszych czasach stala sie jakas dziwna,
wstydliwa, temat niemalże
tabu, umiera sie gdzies w szpitalu, czlowiek jest podlaczony do jakichs
sprzeciorów, niedajboze
bezsensu reanimowany. Albo roztrzaskany we wraku samochodu, (a gapie się gapią)
Wiem że myślenie
o tym nie ma większego sensu, bo przecież niczego to nie zmieni, ale jednak
trudno się oderwać od
tego co będzie na końcu, i jak będzie. Opisy jakie się słyszy nie napawaja
odwagą, raczej budzą lęk.
Ja mam jeszcze taki strach, ze nie dość że boję się swojej śmierci to ale
jeszcze bardziej boje sie byc ta
druga, zostac sama, bardzo ale to bardzo bym nie chciała. Na to też specjalnego
wpływu nie mam, i
wiek też nie ma nic do rzeczy, nie umieraja tylko zgrzybiali starcy. Temat dla
kazdego aktualny na tu i
teraz. Dla nerwicowców idelny powód do samoudręczenia.

Dodam że nigdy nie byłam przy umierającym czlowieku, może dlatego ta śmierć
wydaje mi sie taka
demoniczna i nieludzka.

[marenta]

"Nie bój się śmierci.
Dawni mędrcy uzasadniali to trudne do wykonania przykazanie przypominając
oczywistą prawdę, że jak długo jesteśmy, nie ma śmierci, a kiedy śmierć jest,
nie ma nas.
Instynktowny strach przed śmiercią spotęgowany jest w ludziach przez obrazy
przedstawiające śmierć jako okropną istotę, przez obrządki pogrzebowe i temu
podobne.
Człowiek mądry jest wyniesiony ponad wszystkiet takie gusła. Ciało swoje
zapisuje instytutowi anatomicznemu i stosuje zasadę Spinozy - jego mądrość jest
medytacją życia, nie śmierci". Ojciec J. Bocheński

Pomyśl sobie tak...

[norbertszczecin]

...Papież umarł i życie toczy się dalej, odrzuć te myśli.

Istnienie jest sumą doznań, optymizm to religia

[marenta]

Życie w stałym lęku przed śmiercią jest wszakże czymś patologicznym; może
wynika on z poczucia bezsensu swojego życia i z tłumionej myśli, że jedynym
rozwiązaniem byłaby właśnie śmierć. Kępiński

Im bardziej jednak coś jest skończone, tym bardziej przepełnione jest życiem,
uczuciem, radością, obawami, zrozumieniem. J.Brodski

jeżeli masz problem i znasz jego rozwiązanie nie masz powodu do zmartwienia
jeżeli masz problem i nie znasz rozwiązania to smutek nic ci nie pomoże

Zapewniam sobie nieśmiertelność ponieważ nie wyznaczam sobie daty śmierci

"Przechodź spokojnie przez hałas i pośpiech i pamiętaj, jaki spokój można
znaleźć w ciszy. O ile to możliwe, bez wyrzekania się siebie, bądź na dobrej
stopie ze wszystkimi. Wypowiadaj swą prawdę jasno i spokojnie i wysłuchaj
innych, nawet tępych i nieświadomych, oni też mają swą opowieść. Unikaj
głośnych i napastliwych, są udręką ducha. Porównując się z innymi, możesz stać
się próżny lub zgorzkniały, zawsze bowiem znajdziesz gorszych i lepszych od
siebie.
Niech twoje osiągnięcia, zarówno jak i plany, będą dla ciebie źródłem radości.
Wykonuj swą pracę z sercem, jakkolwiek byłaby skromna, ją jedynie posiadasz w
zmiennych kolejach losu.
Bądź ostrożny w interesach, na świecie bowiem pełno oszustwa, niech ci to
jednak nie zasłoni prawdziwej cnoty. Wielu ludzi dąży do wzniosłych ideałów i
wszędzie życie jest pełne heroizmu. Bądź sobą, zwłaszcza nie udawaj uczucia,
ani nie podchodź cynicznie do miłości, albowiem wobec oschłości i rozczarowań
ona jest wieczna jak trawa. Przyjmij spokojnie, co ci lata doradzają, z
wdziękiem wyrzekając się spraw młodości. Rozwijaj siłę ducha, aby mogła cię
osłonić w nagłym nieszczęściu. Nie dręcz się tworami wyobraźni. Wiele obaw
rodzi się ze znużenia i samotności.
Obok zdrowej dyscypliny bądź dla siebie łagodny. Jesteś dzieckiem wszechświata
nie mniej niż drzewa i gwiazdy. Masz prawo być tutaj. I czy to jest dla ciebie
jasne czy nie, wszechświat jest bez wątpienia na dobrej drodze. Tak wiec żyj w
zgodzie z Bogiem, czymkolwiek się trudnisz i jakiekolwiek są twoje pragnienia.
W zgiełku i pomieszaniu życia zachowaj spokój ze swą duszą. Przy całej swej
złudności i znoju i rozwianych marzeniach jest to piękny świat. Bądź uważny.
Dąż do szczęścia. Max Ehrmann, 1927

Czwarta nad ranem

[marenta]

Czwarta nad ranem
Godzina z nocy na dzień.
Godzina z boku na bok.
Godzina dla trzydziestoletnich.

Godzina uprzątnięta pod kogutów pianie.
Godzina, kiedy ziemia zapiera nas.
Godzina, kiedy wieje od wygasłych gwiazd.
Godzina a-czy-po-nas-nic-nie-pozostanie.

Godzina pusta.
Głucha, czcza.
Dno wszystkich innych godzin.

Nikomu nie jest dobrze o czwartej nad ranem.
Jeśli mrówkom jest dobrze o czwartej nad ranem
- pogratulujmy mrówkom. I niech przyjdzie piąta,
o ile mamy dalej żyć.

W. Szymborska