DDA to sekta

[Gość: did]

U xczlowieka po dluzszym chodzeniu na DDA tworza sie spustoszenia jak po
byciu w sekcie, a 12 krokow to pranie mozgu-

[Gość: ja]

A co to jest DDA?

[Gość: justy]

Dorosłe Dzieci Alkoholików

[Gość: ja]

Gość portalu: justy napisał(a):

> Dorosłe Dzieci Alkoholików

A to ja właśnie jestem dzieckiem alkoholiczki, ale nie wiedziałam o żadnej
organizacji. Pewnioe grupowe terapie i inne leczenie z traumatycznych przeżyć?
Nie aleznie od opinii autora wątku i tak bym się nie pisała na to ale ciekawi
mnie czemu autor wątku tak to określił??? Może rozwiniesz wypomiedzź, jakiś
konkret?

[Gość: did]

Czesc "ja". Rowniez jestem dzieckiem alkoholicxzki. Chodzilam na ta terapie
regularnie przez kilka lat, bo wierzylam, ze pomoge mamie i przestanie pic. Nic
sie takiego nie stalo. Na poczatku terapia grupowa - omawianie swoich sprawa
plus praca nad 12 Krokami, co miesiac omawianie jednego kroku mnie rozwijala, a
potem zaczelo sie ze mna dziac cos dziwnego - nie umialam juz zyc bez tej
terapii, ciagle roztrzasalam wszystko co sie dzialo, duzo tam mowi sie o Bogu -
stalam sie prawie ze fanatyczka religijna, zaczelam wuycofywac sie z zycia, bo
wuydawalo mi sie ze ciagle manipuluje i kontroluje jak alkoholik... Po tej
terapii potrzebowalam pomocy psychiatry... Na szczescie obylo sie bez tego,
wystarczylo przestac chodzic i swiat wrocil na swoje miejsce, a mama pije
zdecydowanie mniej i nawet poszukala sobie dobra prace. W roli guru wystepowala
pani psycholog, do ktorej ciagle chodzilam na konsultacje... Dalam sobie
wmowic, ze jestem tzw. wspoluzalezniona - guzik prawda, jestem normalna!!!
Zdecydowanie odradzam.
Pozdrawiam.

[Gość: ja]

Gość portalu: did napisał(a):

> Czesc "ja". Rowniez jestem dzieckiem alkoholicxzki. Chodzilam na ta terapie
> regularnie przez kilka lat, bo wierzylam, ze pomoge mamie i przestanie pic.
Nic
>
> sie takiego nie stalo. Na poczatku terapia grupowa - omawianie swoich sprawa
> plus praca nad 12 Krokami, co miesiac omawianie jednego kroku mnie rozwijala,
a
>
> potem zaczelo sie ze mna dziac cos dziwnego - nie umialam juz zyc bez tej
> terapii, ciagle roztrzasalam wszystko co sie dzialo, duzo tam mowi sie o
Bogu -
>
> stalam sie prawie ze fanatyczka religijna, zaczelam wuycofywac sie z zycia,
bo
> wuydawalo mi sie ze ciagle manipuluje i kontroluje jak alkoholik... Po tej
> terapii potrzebowalam pomocy psychiatry... Na szczescie obylo sie bez tego,
> wystarczylo przestac chodzic i swiat wrocil na swoje miejsce, a mama pije
> zdecydowanie mniej i nawet poszukala sobie dobra prace. W roli guru
wystepowala
>
> pani psycholog, do ktorej ciagle chodzilam na konsultacje... Dalam sobie
> wmowic, ze jestem tzw. wspoluzalezniona - guzik prawda, jestem normalna!!!
> Zdecydowanie odradzam.
> Pozdrawiam.
Wiatj did,
Bardzo mi przykro że przez to przeszłaś, jak opisujesz to faktycznie brzmi
okropnie. Pewnie że jesteś normalna, nic sobie nie daj wmówić. Może mam
egoistyczne podejście do tego, ale moim zdaniem albo umiesz temu komuś pomóc
albo nie, a wtedy trzeba się zająć sobą (doskonale wiem że to się łatwo mówi a
trudniej zrobić!)a nie pogrążać wraz z osobą uzależnioną a do tego mogło jak
mówisz dojść. Trzymaj się ciepło, serdecznie pozdrawiam.

[Gość: solaris]

masz racje. o to mi chodzi - caly ten psychiatryczny szwindel to troche
sekciarstwo. w tym wszystkim chyba tylko o to chodzi aby czlowiek byl
grzeczny. przynajmniej tak sie zaczelo dziac w moim przypadku. psycholog, do
ktorej ja choidzilam starala sie mi wmowic, ze jestem nerwicowcem. na czym to
polegalo tego nie wiem. mowiac szczerze uwierzylam w to ale pozniej zaczelam
obserwowac ludzi i doszlam do wniosku, ze to ja jestem bardziej normala niz
wielu dookola. mam wrazenie, ze taka psychoterapia nie przynosi wielu
korzysci, a nawet wrecz przeciwnie, bo po niej stalam sie slabsza, a nie
silniejsza. etykietki sa tragiczne

[fnop]

hej, chyba rzeczywiscie straciłas ten czas bez sensu, bo to jest chyba terapia
nastawiona na pomoc dla Dorosłych Dzieci Alkoholików, a nie dla ich
uzależnionych rodziców, którzy muszą przede wszystkim sami bardzo mocno chcieć
wyjść z tego koszmarnego nałogu, często zupełnie niezauważając, jak zgubny
wpływ ma on na dzieci

[Gość: AA]

Gość portalu: did napisał(a):
jestem normalna!!!

skoro jestes taka normalna, to nie musisz tego wykrzykiwać, no chyba ze
wyrazajac sie w ten sposob masz nadzieje ze sama w koncu to uwierzysz.
AA

[Gość: did]

Jasne, ze jestem normalna. Zycie jest piekne bez glupich terapii

[vesuvio]

Zgadzam sie w całej rozciągłości. Ja też jestem DDA i moja matka cały czas mnie
namawia, żeby się zapisać na kolejną terapie grupową. Dziękuję bardzo za 12ście
kroków. Po pół roku spotykania się z grupą młodszych DA ma się większą depresję
niż przed - lepiej samemu pójść do psychologa na parę spotkań. W naszym kraju w
niewielu miejscach, niestety, DDA mają szansę na profesjonalną i skuteczną
terapię. :((

Pzdr.
V