syndrom poaborcyjny

[mini1977]

Proszę o pomoc, moja mam najprawdopodobnirj cierpi na syndrom poaborcyjny.
Wczoraj dowiedziałam sie, jaka jest tak naprawdę przyczyna depresji mojej mamy
Nigdy nikt nie mówił o zabiegu, a mimo to dziś uświadomiłam sobie, że w
moejej rodzinie zawsze był problem, jakaś tajemnica. Mama dziś ma 59 lata ,
aborcji dokonał 23 lata temu. 15 lat temu miała epizod depresyjny wraz z
leczeniem szpitalnym, ja wtedy miałam 13 lat, nie wnikałam jaki jest powód
jej choroby. Miesiąc temu wszystko wróciło, ostra depresja, myśli
samobójcze, wizyta u psychiatry
Co moge zrobić w tej sytuacji z tą wiedzą, jak jej pomóc i chyba również
sobie. Zawsze wiedziałam, że nasza rodzina nie funkcjonuje dobrze, że nie ma
w niej miłości, tylko wrogość, obwinianie się, ciągłe poczucie, że jest jakas
tajemnica
pozdrawiam

[mskaiq]

Poczucie winy zabija milosc dlatego w Twoim domu bylo malo milosci. Mysle ze
Twoja Matka nigdy nie wybaczyla Sobie. Bez wybaczenia zawsze moze wrocic
depresja, wystarczy aby pojawily sie mysli o tym co zrobila. Ona tego nie moze
zniesc, pojawia sie w niej placz, zal, gotowa sie ukarac, nawet zabic.
Mysle ze pomoc Jej moze tylko pogodzenie sie z tym co sie stalo. Musi zrozumiec
ze zrobila to pod wplywem strachu ze wtedy traci sie kontrole nad soba.
Rozmawiaj z Nia o tym, musisz Ja przekonac ze musi Sobie wybaczyc, ze wszyscy
popelniamy bledy.
Twoja cierpliwosc, wiele milosci moze pomoc Jej wybaczyc Sobie, wtedy ten
syndrom poaborcyjny zniknie.
Serdeczne pozdrowienia.

[dni_chaosu]

a skad ty to wszystko wiesz co jej matka czuje i dlaczego to zrobila i ze wogole
ma to zwiazek z depresja.

[lucyna_n]

Koniecznie poszukaj pomocy psychologa, w Poznaniu pomoc dla osób a także rodzin ktore dotknąl
syndrom poaborcyjny można otrzymać w Poradni Rodzinnej na ul Fredry 11.

[tristezza]

osobiscie mam spore watpliwosci co do tego syndromu...
pierwszy epizod depresyjny mama miala 8 lat po aborcji, nie dopatrywalabym sie
bezposredniego zwiazku
mama ma nawrot depresji i byc moze racjonalizuje to sobie aborcja
nie sadze tez zeby problemy z funkcjonowaniem rodziny wynikaly tylko z tej
nieszczesnej aborcji, czuje w tym spore uproszczenie

mama powinna porozmawiac o tym wszystkim z psychologiem

[urszulai]

Tylko,ze czasami wlasnie taka reakcja wystepuje dopiero po latach nawet 10.

[dni_chaosu]

zwlaszcza po 10 latach wbijania do glowy, ze jest morderczynia.

[mini1977]

uważasz, że ktoś jej wbijał, czy że sama sobie wbiła? Na epi..z sprzed 15 lat miała wpływ rozmowa z jakimś "znachorem", który zasugerował mamie, że będę miała dużę problemy zdrowotne, ona uznała, że jest kara za aborcję (tak mówi dziś mój ojcieć)

[dni_chaosu]

nic nie sadze. prawdopodobnie relacje miedzy rodzicami same w sobie sa
problemem niz jakies konkretne zdarzenie.

[normaalka]

Jak w tym ma się rozeznać młody człowiek? Dokonuje wyboru na takiej podstawie,
jaką dysponuje. Szanuję opinię drugiego czlowieka, choćby to było dziecko. O to
nie jest trudno, ale kiedy odchodzi, to boli.. Jedyne, co pozostaje, czekać..

[normaalka]

Morderczynią można stać się z dnia na dzień, szczególnie gdy wyraziste dowody
zgromadzi otoczenie i zainteresowanej osobie postawi przed oczami. To boli..
Cała nadzieja, że życie toczy się dalej, przecież musi być czarne i białe.
Aliści..

[tristezza]

w pokoleniu mamy autorki postu aborcja byla na porzadku dziennym niestety...
gdyby tylko czesc tych pan zapadla na ten syndrom, zamiast osiedli z wielkiej
plyty musialyby powstawac niezliczone szpitale psychiatryczne...
na szczescie syndrom poaborcyjny wylansowano wiele lat pozniej

[dni_chaosu]

zachorowalnosc jest wprost proporcjonalna do zideologizowania aborcji.

[lucyna_n]

Nie masz racji Trist, to wszytsko zostaje w tych betonowych murach. Oczywiście że nie każda kobieta
wpadla z tego powodu w depresję, w każdym razie nie taką ktorą trzeba leczyć w szpitalu, ale wydaje mi
się że wiele z nich ma jakieś nerwice, dziwne relacje z mężem i dziećmi właśnie z tego powodu. To zbyt
prywatna sprawa żeby się na tym forum rozpisać, ale w sumie coś o tym wiem.
Syndrom poaborcyjny istnial tylko o tym nie mówiono, podobnie jak o depresji czy narkomanii. W ustroju
szczęśliwośći ogolnej nie było na to miejsca.

[dni_chaosu]

ale wydaje mi
> się że wiele z nich ma jakieś nerwice, dziwne relacje z mężem i dziećmi właśnie
> z tego powodu. To zbyt
> prywatna sprawa żeby się na tym forum rozpisać, ale w sumie coś o tym wiem.

znasz tajne badania na ten temat o ktorych mowic nie mozesz? czy z wlasnego
jednostkowego spotkania sie z tym problemem wnioskujesz o nerwicach wielu
kobiet, ktore tego dokonaly?

[lucyna_n]

nie chcę o tym pisać

[tristezza]

ja tez juz nie chce polemizowac. aborcja to temat rzeka, mozna by tak do rana,
tylko po co?

[lucyna_n]

masz rację

[rzeznia_nr_5]

mini1977 napisała:

> Proszę o pomoc, moja mam najprawdopodobnirj cierpi na syndrom poaborcyjny.
> Wczoraj dowiedziałam sie, jaka jest tak naprawdę przyczyna depresji mojej mamy
> Nigdy nikt nie mówił o zabiegu, a mimo to dziś uświadomiłam sobie, że w
> moejej rodzinie zawsze był problem, jakaś tajemnica. Mama dziś ma 59 lata ,
> aborcji dokonał 23 lata temu. 15 lat temu miała epizod depresyjny wraz z
> leczeniem szpitalnym, ja wtedy miałam 13 lat, nie wnikałam jaki jest powód
> jej choroby. Miesiąc temu wszystko wróciło, ostra depresja, myśli
> samobójcze, wizyta u psychiatry
> Co moge zrobić w tej sytuacji z tą wiedzą, jak jej pomóc i chyba również
> sobie. Zawsze wiedziałam, że nasza rodzina nie funkcjonuje dobrze, że nie ma
> w niej miłości, tylko wrogość, obwinianie się, ciągłe poczucie, że jest jakas
> tajemnica
> pozdrawiam



Nie powinnaś sobie urajać że przyczyną depresji twej matki jest jakaś tam
aborcja sprzed wieków.Tak ci przypasowało ale to goowno z makiem.

[mskaiq]

Ona wierzy ze to jest kara za aborcje i tutaj jest caly problem. Ona nie broni
sie cokolwiek sie z Nia nie dzieje uwaza ze to jest kara i zasluzyla na to.
Musisz ja przekonac ze jest inaczej, Twoja cierpliwosc, milosc moze zmienic ten
punkt widzenia ale musisz przekonac i Ojca a takze Siebie ze to nie jest kara
za aborcje.
Serdeczne pozdrowienia.

[lekshey.gyatso]

WITAM,
w tym temacie polecam:

OŚRODEK POMOCY PSYCHOLOGICZNEJ SPCH I CARITAS A.W.
ul. Bednarska 28/30, 00-322 Warszawa
tel./fax: [phone] Pon. - Pt. w godz. 16.30-20.00
Ośrodek świadczy usługi psychologiczne (psychoterapia, poradnictwo
lub konsultacje) w takich problemach jak:
problemy małżeńskie, wychowawcze i rozwojowe,
depresje,
kryzysy,
nerwice,
problem utraty dziecka ( w tym straty ciąży),
uzależnienie i współuzależnienie od alkoholu,
uzależnienie od sekty, itp.
W Ośrodku można skorzystać z pomocy psychoterapeuty, psychiatry i
księdza.
W OPP prowadzone są grupy psychoterapeutyczne dla ofiar
zaniedbania, przemocy i z problemem utraty dziecka według
programu "Żywa nadzieja".

Zapisy telefonicznie - tel. [phone]
pon. - pt. w godz. 16.30 - 20.00

pozdrawiam
OM MANI PADME HUNG
lekshey

[anatemka]

osobiście, to ja w syndrom poaborcyjny nie wierzę. rzeczywistość jest bardziej
przerażająca niż aborcja kiedyś tam. Nie wiem.

[normaalka]

Dziecko nie jest przybłędą. Kto je do siebie zaprosił, bierze odpowiedzialność.
Współczuję każdej kobiecie, którą zmusza życie, aby się poddać aborcji. Nie
chciałabym doświadczyć takiego piekła. A w ogóle gdy słyszę o aborcji, zaczyna
mnie trafiać szlag!