ida37
23.03.06, 21:44
Witam,
O tym, że mam n.l. przekonałam się dopiero na studiach, podczas wycieczki za
granicę - cały czas bałam się, że się zgubię w wielkim mieście. Po powrocie
musiałm isć do psychiatry, bo nie potrafiłam sobie poradzić...Najgorsza była
panika i brak kontaktu z otoczeniem. Zaleczyłam i myślałam, że już nigdy w
życiu coś podobnego mnie nie spotka...Podobne objawy powróciły w późniejszym
życiu - pierwsza praca-wypalenie zawodowe. Lęk stał się szybko moim
towarzyszem i natrętem. Każda sytuacja łączyła się z niepokojem, snuciem
planów i scenariuszów - co mnie czeka- jak będzie wyglądał kolejny dzień.Lęk
nabierał co raz większych rozmiarów - do tego stopnia, że bałam się iść do
pracy. Jedynym wybawieniem od lęku był weekend. Nabierałam doła każdej
niedzieli, bo od poniedziałku zaczynał się lęk przed nowym tygodniem. Bez
tabletki nasennej nie byłam w stanie przywitać kolejnego dnia...Czułam, że
tracę siły. Jestem osobą nadwrażliwą. Miejsce pracy chciałam traktować, jako
przyjazne mojej osobie - tak się nie stało...Wkurzało mnie wszystko dookoła.
Nienawidziłam chodzić do pracy i spotykać się z fałszywymi i nieprzyjaznymi
ludźmi. Czasami dostawałam napadów lęku w pracy - to było straszne...Jestem
osobą bardzo sympatyczną i kontaktową, więc miałam sposoby, żeby nie dać po
sobie poznać, że coś jest nie tak...Smutne, ale nawet nie wiem kiedy poczułam
silny lęk, który uniemożliwił mi dalsze funkcjonowanie w moim otoczeniu.
Zwykłe leki przeciwlękowe już nie pomagały. Walczyłam kilka miesięcy ze sobą,
zanim zdecydowałam się na ponowną wizytę u lekarza. Ten postawił na depresję
i do dziś leczę tę moją przypadłość.
Po lekach nie schizuję, mam dystans do ludzi, nie reaguje już tak
emocjonalnie na opinie innych ludzi, zmieniłam pracę, którą naprawdę
polubiłam i wracam do równowagi. W moim przypadku nerwica lękowa przerodziła
się w depresję, mimo, iż nie przeżyłam żadnego traumatycznego przeżycia.
Staram sobie radzić w trudnych sytuacjach. Chyba nawet jestem pewna, które
etapy z dziedziństwa zdeterminowały moją psychikę reakcje organizmu na stres.
Pozdrawiam.
