ołowica

[userka1]

znmarła bliska osoba, jestem daleko od depresji, chyba normalnie funkcjonuję
ale bardzo bardzo ciemno, inne kolory, Czy znowu potrwa to dwa lata (jak po
śmierci ojca)? Czy trzeba iść do psychiatry? czy to normalne?

[eizo1]

za trudne pytanie

[mskaiq]

To zalezy od Ciebie, od tego czy pograzysz sie w zalu, czy zaakceptujesz smierc
jako rzecz nieunikniona. Bardzo czesto nie chcemy zaakceptowac smierci, ciagle
ja przezywamy, placzemy i budzimy bol.
Jesli zaakceptujesz smierc, przestaniesz o niej myslec to twoja zaloba skonczy
sie szybko.
Serdeczne pozdrowienia.

[suchyxxx2]

raczej polecam psychologa.mi pomógł w kwestji śmierci bliskich osób i już nie
przeżywam tak żałoby.proponuję 1 seans z taką dziwną metodą : psycholog każe
narysowa na kartce twoje stosunki ze zmarłą osobą w dzieciństwie oraz na drugiej
połówce stosunki z osobą zmarłą w wieku dorosłym/jeszcze przed jej
śmiercią.Potem pani/pan psycholo9g odwraca kartkę,pisze na niej dużymi literami
imię tej osoby albo np. "ciocia" "Babcia" "tata" itp w zależności jaka to była
osoba i stawia kartkę naprzeciw Tobie w fotelu.Możesz zamknąć oczy i zaczynasz
rozmawiać ze zmarłym wyobrażając sobie że cię słucha.Należy powiedzieć co się
czuje w obecnej chwili,co chciałeś/chciałaś powiedzieć tej osobie ale nie
zdążyłeś/łaś.Potem wstajesz i idziesz do fotela z kartką i mówisz w roli
zmarłego do siebie jakieś słowa np. "moja córko nie martw się,kocham Cię bardzo itp"
Śmieszne? Ale po takiej terapii cały żal do sierbie jaki miałem wyleciał
całkowicie i coś się odblokowało.

[abasia471]

Moim zdaniem żałobę należy przeżyć do końca, bo uczucia zepchnięte i nie
przetrawione zapadają w nas głęboko i robią ogromne spustoszenie. Daj sobie
czas. Rób to co zwykle robisz, staraj się żyć najlepiej jak w tej chwili
umiesz, ale jak czujesz żal, to pozwól sobie na łzy i mówienie o tym. Na
początku wszystko wydaje się czarne i beznadziejne, ale czas to zmienia. Moja
żałoba po ojcu trwała ponad dwa lata, a po mamie parę miesięcy. Różnica
polegała na tym, że kiedy zmarł ojciec robiłam wszystko, żeby odsunąć od siebie
cierpienie, bo myślałam, że tego nie przetrzymam. Rzucałam się w aktywność i z
całych sił starałam się nie myśleć o nim. Po śmierci mamy płakałam, wspominałam
ją, rozmawiałam o niej, chodziłam na grób, żeby powiedzieć, że tęsknię i z
każdym dniem czułam jak ból topnieje. Na takie sprawy nie ma reguły, ale należy
zawsze respektować swoje uczucia.

[mskaiq]

Nigdy nie nosilem zaloby ani nie cierpialem z powodu smierci mojej Matki czy
Ojca.
Kocham Ich i smierc tego nie zmienila. Czesto wracam myslami do Nich, pamietam
dobre i radosne chwile. Po co plakac, Oni tego nie potrzebuja a ja rowniez.
Potrzebuje za to Ich milosci ktora ciagle trwa we mnie a milosc jest daleka od
zalu i lez.
Serdeczne pozdrowienia.

[lucyna_n]

w jakiejś kulturze placzą przy narodzeniu dziecka a tańczą i świętują na pogrzebach, może to i
najwłaściwsza postawa wobec życia?

[lucyna_n]

zdajs żę że nawet Chrystus płakał na wieść o śmierci Łazarza,
ale co tam, Mask wie lepiej.

[abasia471]

Czasami podejrzewam, że Mask jest jakimś cyborgiem i nie bierze pod uwgę, że
większość ludzi po prostu czuje, a nie programuje się na wybieranie uczuć.
A tak na marginesie, to taka postawa normalna raczej nie jest, bo świadczy o
poważnych problemach emocjonalnych. Mask jednak da radę i wybierze dobrze,
tylko ciekawa jestem jak długo jeszcze będzie mu się udawało ignorować własne
uczucia..

[ktg29]

Odnosze wrażenie Mask że jesteś niewierzący, dlatego nie nosisz żałoby w sercu
Twoich bliskich. Człowiek wierzący jest w żałobie, jak umrze ktoś bliski.
Piszesz o rodzicach, a jak będzie z Twoją żoną, rozumiem że na pogrzebie
będziesz zęby suszył.

Anka

[cukiereczek123]

Maska nie będę komentować, bajeruje że nic nie przepisuje z książek.

[aurelia_aurita]

teoretycznie żałoba powinna trwać najwyżej rok.
ale wiadomo - czym innym jest teoria, a czym innym życie. są ludzie, którzy
całymi latami nie mogą się pozbierać po śmierci ukochanej osoby.
jeśli cierpienie będzie dla Ciebie zbyt wielkie, nie zaszkodzi, żebyś przeszła
się do psychiatry i/lub psychoterapeuty.

[cukiereczek123]

Mask jest programistą komputerowym i programuje swoje ciało pod komputer, a na
forum przepisuje teksty z psychologicznych książek, nie koniecznie polskiego
wydania.

[suchyxxx2]

i czasopisma

[mskaiq]

Ktg29 napisala

>Odnosze wrażenie Mask że jesteś niewierzący, dlatego nie nosisz żałoby w sercu
>Twoich bliskich. Człowiek wierzący jest w żałobie, jak umrze ktoś bliski.
>Piszesz o rodzicach, a jak będzie z Twoją żoną, rozumiem że na pogrzebie
>będziesz zęby suszył.

Mysle ze wiara nie ma nic wspolnego z zalem po smierci bliskiej osoby. Do kogo
masz zal po smierci bliskiej osoby, do Boga, do osoby ktora zmarla, do siebie
czy do smierci.
Akceptuje smierc, wiem ze jest czescia zycia. Po osobach bliskicyh zostaje
zawsze milosc a tej nigdy sie nie wyzbywam. Pozbywam sie tylko zalu ktory jest
przeciwko mnie.
Serdeczne pozdrowienia.

[cukiereczek123]

Mask ja nie mogę tego czytać co Ty wypisujesz, normalnie nóż mi się otwiera.
Idź do koscioła i się wyspowiadaj.