f_16
11.03.07, 09:46
Bardzo się pogubiłem w tym wszystkim co chciałbym w życiu robić. Od dziecka
byłem energiczną osobą można by powiedzieć ulubieńcem osiedlowego podwórka.
Coś się zaczeło zmieniać jak przenieśli moją szkołę podstawową a ze względu
liczne kontuzje rodzice ograniczyli moj kontakt z urwisami z podworka. Trochę
się zamkłem w sobie i popadlem w apatie ale mimo wszystko mialem zawsze jakiś
znajomych. Wybrałem nie tą szkołę średnią do której chciałem iść ale zdałem
sobie z tego sprawę gdy już było za póżno i nie staralem się nic z tym
zrobić. Bardzo to przeżywałem ale potem doszłem do siebie.
Zrobiłem mature zaczołem nową pracę i tu zaczą się moja depresja. Przestalem
zazywac tymoleptyki ze wzgledu na doskonaly stan zdrowia i w miedzy czasie
zmienilem lekarza ktory nie wiedzial co mi jest. Ze wzgledu zdrowotnych
stacilem prace, studjowalem zaocznie ale tam z nikim nie interesowaly mnie
kontaktyi kierunek z resztą też. Pracowalem dorywczo.
Wszystko co robilem w zyciu to przypadek a znajowi ktorych mialem gdzieś sie
rozeszli. Jedni skonczyli szkoly inni przeprowadzili sie lub pozakladali
rodziny inni pija piwo na lawce ja mam 27 lat i zostalem sam ze sobą. To
okropne że nie wiem co chcialbym w życiu robić i nie potrafie nawiązać
prawdziwej relacji. Cały czas drzemią we mnie niespelnione uczucia i emocje z
przeszlosci. Jak kogoś poznaje to powracaja dawne wspomnienia i konczy sie na
zauroczeniu. Czuje niepokoj brakuje mi tchu serce mnie kluje, mam ociezale
zdretwiale cialo i wciaz mysle o przeszlości.
Zaczynam nową pracę ale tak naprawdę nie wiem co chcialym w zyciu robic, i co
z tego wyjdzie. Chciałby wreszcie znaleść normalną pracę, jakąś niewiatę z
ktorą moglym sie dogadac znajomych po prostu się ustatkować a tu wszystko
takie poszarpane ...
