nasilenie objawów

[czekolada_z_orzechami]

Byłam w krakowie równo tydzień i ani jednego ataku jedzenia. Wróciłam do domu i rzucam się na żarcie.
To jakaś cholerna obsesja, już nie mogę! Wydaje mi się, ze nie wytrzymam w tym domu ani minuty dłużej:(((
Może to stąd wywodzi się moja nerwica i obsesyjne jedzenie??
:(((

[dd.inversus]

czekolada_z_orzechami napisała:

> nie wytrzymam w tym
> domu ani minuty dłużej:(((
> Może to stąd wywodzi się moja nerwica i obsesyjne jedzenie??
> :(((

to nie dom, to Ty. przykro mi.
na zewnątrz świństwo się łagodzi
ale wróciłoby, gdyby zewnątrz trwało wystarczająco długo.

[czekolada_z_orzechami]

Ale tam dotykało mnie wszystko czego doświadczam tutaj. Oprócz rodziców a w szczególności mamy.
Przecież też miałam stres np. przed jazdą tramwajem, przed wyjściem z domu, przed obcym miastem. A jednak nie objadałam się.
Wróciłam do domu i zaczęłam obrywać za różne mało ważne sprawy. Przez co zaczęłam jeść. Jak wyjechałam to tego nie było..

[bertrada]

Z tego co mówisz, to jedyne wyjście to albo zafundować sobie silniejsze leki,
albo się wyprowadzić z domu, albo nauczyć olewać rodzinę z góry do dołu, albo
zwariować do reszty.

[czekolada_z_orzechami]

Silniejsze leki- to się będzie łączyło z tym, ze będę przydżumiona i znowu się zaczną pretensje bo o to że taka jestem też je słyszałam. Wyprowadzić się? Chyba tylko do innego miasta, ale nie będę miała na to kasy póki co. Olać? To nic nie da bo jestem wrażliwa- po prostu taka już jestem. nie mam mocnego charakteru i jak ktoś widzi mój słaby punkt to w niego uderza. Zwariować? Chyba tak...Na ostatniej wizycie lekarz chciał mi dać skierowanie do szpitala ale odmówiłam.
Powiedziałam mamie. Zapytała dlaczego chciał mi je dać. Powiedziałam, ze mam myśli samobójcze. Pyta mnie dlaczego do niej nie przychodzę jak mnie te myśli dręczą, dlaczego wtedy chcę zostać sama.
nie rozumie jak to jest.

[bertrada]

Kup sobie mp3 to nie będziesz słyszała co do ciebie gadają. Myślę, że dyskusje z
osobami, które nie umieją uszanować osoby chorej i nie mają na tyle moralności,
żeby jej nie dręczyć, nie mają żadnego sensu. Traktuj ich jako zło konieczne,
czyli jako upierdliwych sponsorów. Jak się usamodzielnisz to ich olejesz do reszty.

powtarzasz się

[only_isabelle]

ale to chyba wiesz, mnie już osobiście się nie chce doradzać,
podziwiam bertadę jak wałkuje z tobą te same kwestie
niby masz świadomość - mama, kasa, wyprowadzka, nowy lek, kolejne objawy ;/
miała być
terapia... jeśli nie ten psycholog, może być inny,
forum nie rozwiązuje broblemów
czekolada - jesteś żeńską wersją Sucharka :P :-)

[prawdziwy_suchot]

only_isabelle napisała:

> ale to chyba wiesz, mnie już osobiście się nie chce doradzać,
> podziwiam bertadę jak wałkuje z tobą te same kwestie
> niby masz świadomość - mama, kasa, wyprowadzka, nowy lek, kolejne objawy ;/
> miała być
> terapia... jeśli nie ten psycholog, może być inny,
> forum nie rozwiązuje broblemów
> czekolada - jesteś żeńską wersją Sucharka :P :-)


byłą wersją mnie-ja już aż tak się nie przejmuję;d

[czekolada_z_orzechami]

Nie, wcale;p

[czekolada_z_orzechami]

Nikt nie rozumie albo nie chche rozumieć mojego stanu. Wszystkim wydaje się ze mam fanaberie. Mama np. myśli, ze jak zacznę normalnie jeść tzn. jeść normalne posiłki to mi zaburzenia jedzenia znikną, znaczy ze się wsyztsko unormuje. A ona nie ma pojęcia, ze zaburzenia jedzenia to jedynie objaw czgoś. czegoś, czego szukam na terapii i próbvuję to rozwikłać:(

[only_isabelle]

o przeprasza, kontynuujesz terapię, szacun :-)

[bertrada]

Jak ktoś nie jest zdolny żeby czegoś pojąć bądź nie ma na tyle ambicji żeby się
dokształcić to nie ma bata żeby mu coś na siłę wytłumaczyć. Nawet najlepszy
nauczyciel z debila ani lenia nie zrobi noblisty. Dlatego mówię, że nie ma sensu
nikomu niczego tłumaczyć ani tym bardziej się wykłócać. Trzeba przyjąć do
wiadomości, że ma się do czynienia z osobą o pewnych niedociągnięciach
intelektualnych i dać sobie spokój.

Jakby cię odwiedzili znajomi z upośledzonym dzieckiem, które żadną mocą nie jest
w stanie pojąć, że istnieją ludzie o kręconych włosach i cały czas by łaziło za
tobą dyskryminując cię z tego powodu i twierdząc, że pokręciłaś sobie te włosy
jemu na złość i że w ogóle jesteś jakas nienormalna z tego powodu i masz się
zmienić i że jakbyś regularnie kilka razy dziennie je szczotkowała to z
pewnością by się wyprostowały, to też wpadłabyś w nerwicę z tego powodu?
Podejrzewam, że raczej współczułabyś mu przypadłości i równo olewała jego
zachowanie.
I w ten sam sposób powinnaś traktować osoby, które nie potrafią zrozumieć
bulimii. Bo w końcu naprawdę trzeba mieć jakiś mocny defekt intelektualny, żeby
w XXI wieku, w dobie informacji, która sama wciska się człowiekowi do głowy, nie
wiedzieć co to jest bulimia.

[czekolada_z_orzechami]

Kiedyś poprosiłam mame żeby poczytała o tym w internecie. Poczytała a jak ją zapytałam czego się dowiedziała to powiedziała, że napisali, żeby takim osobom nie pobłażać, żeby je traktować normalnie, jakby nic się nie działo
:\

[bertrada]

No bo każdy sobie wyczytuje to co chce. Twoja matka ma najwyraźniej
socjopatyczną osobowość i każdy pretekst do dręczenia słabszego jest dla niej
dobry. Jej to by sie przydało, żeby jej dzieckiem był jakiś wygolony, łysy paker
z siłowni, który jest całkiem zrównoważony psychicznie i nie pozwala sobie
podskakiwać. Takiemu to by się pewnie kłaniała w pas.

To nie chodzi o to, żeby sobie czytać co popadnie i wybierać z tego pasujące
treści, tylko poczytać jakiś profesjonalny podręcznik, który nie koniecznie
kadzi rodzinom chorych.

[dd.inversus]

bertrada napisała:

> Twoja matka ma najwyraźniej
> socjopatyczną osobowość i każdy pretekst do dręczenia słabszego jest dla niej
> dobry.

jasne - mama powinna bez gadania zapełniać lodówkę
i pogłaśniać telewizor, gdy czekolada idzie rzygać

[bertrada]

Matka powinna ją zaprowadzić do lekarza, pilnować, żeby regularnie zażywała leki
i obserwować czy leczenie daje rezultat i czy przypadkiem nie trzeba pogadać z
lekarzem o zmianie leków albo zmienić lekarza. I przede wszystkim zapewnić
chorej komfort psychiczny i święty spokój, który jest niezbędny podczas walki z
każdą jedną chorobą.

A póki co nawet palcem nie kiwnęła tylko ma pretensje do chorego, że ośmielił
się zachorować i zburzyć jej święty spokój. Bo wszyscy mają normalne dzieci a
jej sie trafiła bulimiczka.

A być może ta sytuacja jest nawet jej na rękę, bo ma ubezwłasnowolnione i
uzależnione od siebie na fula, popychadło.

[czekolada_z_orzechami]

Mama prawie nigdy nie pyta jak było kiedy idę do psychiatry.

[dd.inversus]

czekolada_z_orzechami napisała:

> Mama prawie nigdy nie pyta jak było kiedy idę do psychiatry.

a co się odpowiada na pytanie: jak było?

[czekolada_z_orzechami]

Np. że dostłam nowe leki. Albo że mi lekarz zmienił. Albo że kazał isć na terapie, albo ze kazał poszukać sobie jakiegoś zajęcia. Mój psychiatra ma tez gabinet terapii.

[dd.inversus]

czyli problem nie w tym, że mamusia się czepia
tylko, że czepia się nie dość
albo na niewłaściwy temat

[dd.inversus]

przy okazji - dlaczego nie skorzystałaś
ze skierowania do szpitala?
to była szansa na ucieczkę z domu
a potem niejako z automatu wstęp na terapię grupową

gdzieś koło Krakowa (znowu) albo w samym Krakowie
jest specjalistyczny ośrodek, w którym leczenie
trwa 6 miesięcy - tam wiedzą co robią
młoda jesteś
na tym etapie warto zainwestować taki czas
na razie możesz stanąć w kolejce
czeka się kilka miesięcy
a jak zrezygnujesz, to nic się nie stanie
bo od razu ktoś wskoczy na Twoje miejsce

[czekolada_z_orzechami]

Mama uznała, ze nie jest mi to potrzebne. Ona ma duże ambicje co do moich studiów i mnie samej.

[dd.inversus]

mama uznała?
czyli jednak chcesz wszystko opowiadać mamie
i pozwalać za siebie decydować

jeśli następnym razem będąc u lekarza
dostaniesz skierowanie
to nim nie wymachuj
tylko idź na izbę przyjęć - jeśli rzeczywiście uważasz
że jest Ci to potrzebne

wszyscy rodzice do pewnego momentu mają ambicje
i wszyscy kiedyś się dowiadują, że były przesadzone
więc ambicjami się nie przejmuj

jeśli działa terapia, a pisałaś, że długo byłaś czysta
może szpital faktycznie nie jest Ci potrzebny

najlepiej weź do ręki skierowanie - i zdecyduj sama
bo tu każda decyzja może być zła
a rada nietrafiona

[nienill]

> najlepiej weź do ręki skierowanie - i zdecyduj sama
jasssssne :DDDD
juz to widze jak czekolada podejmuje "sampodzielną" decyzje

gdyby to potrafila to nie czytalabym walsnie tego watku, sorry

[dd.inversus]

wiesz, z takim papierem w garści
doznaje się nagłego pływu refleksji
nawet jeśli wcześniej miało się ograniczone
do takowych skłonności

[nienill]

dd.inversus napisała:

> wiesz, z takim papierem w garści
> doznaje się nagłego pływu refleksji
nie wiem
papieru w garsci nie mialam a jakos refleksja od poczatku byla jedna-
ze pojde wszedzie byleby pomoglo

[dd.inversus]

no widzisz - a mnie i czekoladzie
może trzeba wielu powtórzeń
mocnych bodźców
morza czasu i powolnego dojrzewania

co nie znaczy, że czekolada
na ludzi samodzielnych nie wyjdzie

[nienill]

> co nie znaczy, że czekolada
> na ludzi samodzielnych nie wyjdzie
co nie znaczy, ze mnie ta sugestia nie mogla rozsmieszyc



mamusia nie wie co jej w glowie siedzi, nie wie jakie leki bierze,
nie wie na czym polega jej choroba
mamusia nic nie wie
ale mamusia wie, ze czekoladce szpital niepotrzebny
i czekoladka mamusi grzecznie slucha
o matko

[dd.inversus]

bertrada napisała:

> Matka powinna ją zaprowadzić do lekarza,

to prawda - zaprowadzić pierwszy raz
i płacić za terapię


> pilnować, żeby regularnie zażywała leki

leki bulimii nie wyleczą
czasem pomogą złagodzić objawy
tu trzeba złamać bardzo silny wzorzec zachowań
no chyba, że podasz dziewczynie coś
co ją zmieni w bezwolne warzywo


> i obserwować czy leczenie daje rezultat i czy przypadkiem nie trzeba pogadać z
> lekarzem o zmianie leków albo zmienić lekarza.

z tego co pisała czekolada
to terapia całkiem skuteczna była
do wakacji terapeuki


> I przede wszystkim zapewnić
> chorej komfort psychiczny i święty spokój, który jest niezbędny podczas walki z
> każdą jedną chorobą.

tak, święty spokój się przydaje
gdy najpierw szalejesz szukając jedzenia
potem zdychasz od napchania
potem musisz mieć czas by się wszystkiego pozbyć
stanąć na wagę
zobaczyć jak cię wzdęło
i trząść się, najlepiej nie ruszając się
bo zawroty
- przez czas, gdy organizm wraca do równowagi

a potem szukasz jedzenia
i znów święty spokój się przydaje

[bertrada]

Ale bulimia to nie jest zły wzorzec zachowań ani kaprys chorego, któremu się w
głowie z dobrobytu poprzewracało bo nie wie jak się cywilizowany człowiek
powinien zachowywać, tylko choroba mózgu. Leczy się to lekami. A leczenie jest
średnio skuteczne, bo jeszcze nie do końca poznano mechanizmy tej choroby ani to
jaki dokładnie obszar mózgu jest za to odpowiedzialny.
Najprawdopodobniej ma to jakiś związek z ciałami migdałowatymi, których
drażnienie u zwierząt wywołuje napady żarłoczności. Ponadto, obszary te są
wrażliwe na działanie hormonów płciowych oraz tych związanych ze stresem.
Odpowiedzialne są również za zachowania agresywne. Jest to takie pierwotne
centrum sterowania emocjami i zachowaniami. Jak z jakiegokolwiek powodu działają
nieprawidłowo to choroba gotowa.

[dd.inversus]

Berciu - bulimii nie leczy się lekami
bulimia to rytuał, który chroni przed złem świata

normalnie człowiek zjeżony stresem
poszedłby pograć w tenisa
albo skopałby czyjś chudy tyłek
a bulimik na wszystko odpowiada jedzeniem

to jest bezmyślne parcie na lodówkę
a jak nie masz lodówki, to biegasz do sklepu
aż już nie masz siły, albo pieniędzy

i ten bulimik musi w trakcie terapii
(o boże, słowo na T)
wykombinować, jak znaleźć mniej szkodliwy
sposób na odreagowywanie życia

a leki dostępne - mogą łagodzić - ale
auaaa - wcale nie muszą tych objawów łagodzić
a etiologia choroby nie jest dotychczas znana
więc nie bełkocz

[bertrada]

Nie bełkocze. Jest to jedna z przyczyn bulimii, dlatego bulimia pojawia się w
stresujących sytuacjach a zanika jak nie ma stresu, dlatego często środki
antykoncepcyjne łagodzą objawy choroby albo zupełni je eliminują, dlatego
częściej dotyka kobiety niż mężczyzn. I dlatego jest domeną młodych osób, które
jeszcze mają niewyregulowany układ hormonalny.

A jedzenie nałogowe, które jest rodzajem zachowania kompulsywnego to zupełnie
inna przypadłość, podobnie jak jedzenie jako sposób odreagowywania stresu.

Odcięcie chorego od jedzenia nie wyleczy go z choroby, bo delikwent nadal będzie
odczuwał napad żarłoczności, tylko nie będzie w stanie tego zaspokoić. Podobnie
jak osoba wygłodzona. Nie przestanie odczuwać głodu i wściekłości z powodu
niezaspokojonej potrzeby tylko dlatego, że w pobliżu nie ma źródła pożywienia.

A te wszystkie pieprzenia o psychoterapii to tylko bicie piany i próba
zracjonalizowania niezbadanych przez naukę mechanizmów. Podobnie próbowano
leczyć wrzody żołądka i też całe teorie powstawały na temat środowiskowych
przyczyn choroby i też próbowano to leczyć psychoterapią. A potem odkryto
helicobactera. Z homoseksualizmem było podobnie. A po psychologach spłynęło to
jak woda po gęsi i poszukali sobie inne obszary swojej działalności.

[dd.inversus]

bertrada napisała:

> Nie bełkocze. Jest to jedna z przyczyn bulimii, dlatego bulimia pojawia się w
> stresujących sytuacjach a zanika jak nie ma stresu, dlatego często środki
> antykoncepcyjne łagodzą objawy choroby albo zupełni je eliminują, dlatego
> częściej dotyka kobiety niż mężczyzn.

nieprawdziwym stwierdzenie, że bulimia zanika, gdy nie ma stresu


> I dlatego jest domeną młodych osób, które
> jeszcze mają niewyregulowany układ hormonalny.

mój układ hormonalny ma się nieźle
mimo przeżytych na tym padole lat
Twoim zdaniem mam łykać wszystko, co wyprodukowano
bo coś może nieoczekiwanie zadziałać?
a może poczekać, aż około dziewięćdziesiątki
od Twojego wnuczka
dostanę działający lek i poznam pierwszą przyczynę?


> A jedzenie nałogowe, które jest rodzajem zachowania kompulsywnego to zupełnie
> inna przypadłość, podobnie jak jedzenie jako sposób odreagowywania stresu.

tak, bulimicy obżerają się dla idei

i dla wzorków


> A te wszystkie pieprzenia o psychoterapii to tylko bicie piany i próba
> zracjonalizowania niezbadanych przez naukę mechanizmów.

terapia to pomost
bo człowiek powinien sam
bez leków, lekarzy, terapeutów i innych ludzi

jednak najczęściej nie potrafi

a terapia ma ten plus, że kiedy płacisz
to opłacony się nie wypnie, gdy poprosisz o pomoc
i przynajmniej będzie udawał, że słucha

[bertrada]

A gdzie ja napisałam, że brak stresu czy wyregulowanie układu hormonalnego na
100% leczy bulimię. W niektórych przypadkach łagodzi jej przebieg albo nawet
powoduje remisję. A w innych nie. Nie ma żadnego sprawdzonego leku, którego
zażycie spowodowałoby natychmiastowe wyleczenie.

Mówiłam, że nie jest dokładnie poznany przebieg i przyczyna choroby. Napisałam,
że najprawdopodobniej bulimia ma związek z jakimiś nieprawidłowościami w ciałach
migdałowatych. I sądząc po tym jak się ona objawia i co nasila a co osłabia jej
przebieg i po tym do czego służą ciała migdałowate i jak funkcjonują, ta teoria
wydaje się całkiem prawdopodobna.

A antydepresanty naprawdę są dość skuteczne w leczeniu bulimii. Nie bez powodu
należą do leków, które się stosuje w jej leczeniu. Prawdopodobnie w jakiś sposób
wpływają hamująco na te nieszczęsne ciała migdałowate, ponieważ są również dość
skuteczne w leczeniu agresji, która też jest tam "zlokalizowana".

To są wszystko jeszcze teorie, ponieważ badania nad ciałami migdałowatymi to
domena ostatnich lat. Tych badań jest coraz więcej, więc być może już niedługo
zostaną opracowane jakieś leki leczące skutecznie różne przypadłości związane z
zaburzeniami emocjonalnymi.

[nienill]

> A antydepresanty naprawdę są dość skuteczne w leczeniu bulimii.
powinno byc (do wyboru): maskowaniu, tłumieniu bulimii, osłabianiu
ataków...

[nienill]

> A jedzenie nałogowe, które jest rodzajem zachowania kompulsywnego
to zupełnie
> inna przypadłość, podobnie jak jedzenie jako sposób odreagowywania
stresu.
to sa tylko kolejne stopnie tej samej choroby
w roznych okresach przechodzilam je wszystkie i stwierdzam, ze nie
ma miedzy nimi specjalnej roznicy


> A te wszystkie pieprzenia o psychoterapii to tylko bicie piany i
próba
> zracjonalizowania niezbadanych przez naukę mechanizmów.
szlag mnie trafia, gdy sobie pomysle, ze ktos obcy moze tu wejsc i
wziac na powaznie te wszystkie pietdoly, ktore wypisujesz

[bertrada]

Wygrasz pojedynek intelektualny z krewetką, to pogadamy.

gratuluję, blyskotliwa jestes

[nienill]

bertrada napisała:

> Wygrasz pojedynek intelektualny z krewetką, to pogadamy.
bash.org.pl/397553/

[bertrada]

Widzę, że większą ilość osób prowokujesz do tego typu skojarzeń.

[dd.inversus]

bertrada napisała:

> dyskusje z
> osobami, które nie umieją uszanować osoby chorej i nie mają na tyle moralności,
> żeby jej nie dręczyć, nie mają żadnego sensu

osoba chora nadal odpowiada za swoje postępowanie
i jeśli przekracza jakieś normy, to obrywa

a czy słusznie, czy nie, to ja nie jestem pewna
bulimiczki bywają przewrażliwione

[czekolada_z_orzechami]

A jakie ja normy wg Ciebie przekraczam?

[dd.inversus]

każdy dom ma swoje normy
wariaci mają normy (ci mają najbardziej ugruntowane)
mamusia wymyśliła sobie Ciebie jakąś
a jeśli choroba dokucza Ci jak mówisz, to na niewiele masz sił
i czasu
więc zapewne nie robisz czegoś co powinnaś według mamusi
choćby nie mówisz, że masz myśli samobójcze
i mamusia czuje się zraniona

wariaci są wszędzie - w domu - a nawet w Krakowie

[dd.inversus]

zawsze znajdzie się ktoś
kto Ci powie, że skoro nie możesz się opanować
to najwyraźniej nie chcesz.

walcz z chorobą - a resztę, na ile możesz - ignoruj.

[bertrada]

Osoba z zaburzeniami emocjonalnymi nie jest w stanie do końca kontrolować swoich
zachowań i jest nadwrażliwa. I nie wolno jej z tego powodu dręczyć. Podobnie jak
nie wolno dręczyć kobiet w ciąży, które na skutek wahań hormonów stają się
nieznośne dla otoczenia, nie wolno dręczyć osób z chorobą nowotworową, która też
wpływa na nastrój i zachowanie, osób za zaburzeniami hormonalnymi np
nadczynnością tarczycy, cukrzycą itp, osób ciężko chorych, które są osłabione
lekami, mają wyniszczony organizm, gorączkę itp. Tak samo nie wolno dręczyć osób
z zaburzeniami psychicznymi, bo to są tak samo realne i ciężkie choroby.
A jak ktos tego nie dostrzega i wyżywa się na słabszych, bo ci go irytują i
odzywa się w nim instynkt eliminowania najsłabszego osobnika w stadzie, to
znaczy ze jest zwykłym podczłowiekiem nie wartym splunięcia.

[dd.inversus]

bertrada napisała:

> Osoba z zaburzeniami emocjonalnymi nie jest w stanie do końca kontrolować swoic
> h
> zachowań i jest nadwrażliwa. I nie wolno jej z tego powodu dręczyć.

jeśli taka osoba krzywdzi
to trzeba ją powstrzymać
albo zostawić samej sobie

a najlepiej w ogóle się nie zbliżać
potem niepotrzebne pretensje

każdy - nawet chory - odpowiada wobec innych
czy mu się to podoba, czy nie.

[dd.inversus]

czekolada_z_orzechami napisała:

> Ale tam dotykało mnie wszystko czego doświadczam tutaj.

kilka lat temu też byłam w Krakowie
też około tygodnia
też nie wymiotowałam - choć byłam sama i byłoby łatwo
też była bajka

wróciłam do domu - wróciły objawy
choć nikt na mnie nie krzyczał

a teraz w ogóle już nikt poza antywirusem
na mnie nie krzyczy - i co? - kupa.

[czekolada_z_orzechami]

Nie da się porównywać tylko samych objawów czyli wymiotowania.
Bo ogolnie kiedy tylko nie wyjadę, czuję się dobrze. Nawet jeśli rodzice wyjada to wszystko się normuje. Potrafię sobie radzić czy jestem sama w domu czy u babci.

[dd.inversus]

czekolada_z_orzechami napisała:

> Nie da się porównywać tylko samych objawów czyli wymiotowania.
> Bo ogolnie kiedy tylko nie wyjadę, czuję się dobrze.

ja też czuję się świetnie
do momentu, gdy zbliża się powrót
wtedy wiem, do czego wracam

ale jeśli uważasz, że dom to całe zło
to wymyśl coś - nie jesteś dzieckiem
i się wyprowadź

ja żyłam przez całe życie swoje w szklarni
ale znam dzielnych ludzi
którzy poradzili sobie sami
skoro więc wina mamusi - to od mamusi odejdź

[bertrada]

Jeszcze możesz nagrać zachowanie twojej matki a potem z nagraniem iść do
prokuratury i oskarżyć ją o znęcanie się nad rodziną. Nagrania jej zachowań plus
dokumentacja medyczna i opinia biegłych psychiatrów powinna wystarczyć, żebyś
raz na zawsze uwolniła sie od matki. Dostaniesz odszkodowanie, alimenty i
dożywotni święty spokój, bo prawdopodobnie dostanie dożywotni zakaz zbliżania
się do ciebie. Może nawet do więzienia pójdzie. Może dopiero wtedy zrozumie, że
jest złym człowiekiem. Czasem musi się stać coś drastycznego, żeby zacząć żyć
normalnie.

[dd.inversus]

gdyby nie moje straszne podejrzenia, że:

"Trzeba przyjąć do wiadomości, że ma się do czynienia z osobą o pewnych
niedociągnięciach intelektualnych i dać sobie spokój" (bertrada kilka postów wyżej)

to uznałabym Twoją wypowiedź za wyjątkowo wredną złośliwość wobec czekolady,
niewinnej w swych naiwnych pretensjach do matki.

[bertrada]

Niestety z wypowiedzi Czekolady wynika, że matka dopuszcza się przemocy w
rodzinie a to jest przestępstwem. Nie każdy tak jak ty popadł w syndrom
sztokholmski i wierzy, że jest winien całemu złu tego świata a otaczający ludzie
mają prawo go karać za to wszystko i są świeci i dobrzy i jeszcze skrzywdzeni,
że muszą przebywać z takim złoczyńcą wokół siebie.

A skoro ktoś jest ofiarą przemocy to powinien się bronić i szukać wszelkiej
dostępnej pomocy.

[dd.inversus]

jak to powiada micaela:
położyła się kobieta na chodniku
i płacze, że ją glanują
(z pamięci - więc pewnie niedokładnie)

do czego Ty próbujesz to dziecko namówić?
żeby spie..ła życie wszystkim wokół
skoro jej własne się powyginało?

[bertrada]

Do tego, żeby zaczęła się wreszcie bronić. Ile można być ofiarą i jak długo
można dawać się dręczyć i poniżać?
No chyba, że jest ciężko chora i to wszystko jest wymysłem jej chorej wyobraźni.
Ale w takiej sytuacji, też trzeba coś z tym zrobić.

[dd.inversus]

nadziać mamusię na rożen
i dziarsko kręcić

[lucyna_n]

jak to prosto radzić innym drastyczne środki
a sama co?
co z Twoim życiem Bertrado?

[bertrada]

I znów nic od siebie, tylko czepianie się cudzych postów.

muszę to z siebie wyrzucić

[lucyna_n]

piszę tu od kilku lat, napisałam o sobie wszystko, a może i więcej niż pamiętam,
bo z czasem się rzeczy zacierają, piszę zawsze od siebie i na podstawie swoich
doświadczeń, jak się nie znam to na dany temat nie piszę. Np nie wiem jak sobie
radzić z bulimią i co przeżywają osoby na nią cierpiące i nie wypowiadam się w
tym temacie

zastanówmy się co Ty od siebie dajesz??
dużo pustych słów, wątpliwej jakości rady na każdy temat,
jesteś jak drugi biegun maska, wszystkim to samo.
Tylko że tak się sklada że piszesz o reczach o ktorych nie masz bladego pojęcia
, nie z własnych doświadczen tylko z twojego wysokiego piedestału.
Jako osoba niewyleczona prochami prochy zalecasz, jako osoba samotna każesz
zmieniać na lepszy model , jako osoba mieszkająca przy rodzinie każesz się innym
wyprowadzać, i głowy nie dam, ale wydaje mi się że jako niepracująca wymądrzasz
się na temat jak zachować się w pracy.
Podsumowując
droga królowo weź się najpierw za swoje życie zanim zaczniesz je meblować
maluczkim. I uważaj bo im wyżej wleziesz z większym hukiem zlecisz.
Co najgorsze masz pewne cechy które ja z początku pisania na forum wykazywałam,
może dlatego tak mnie drażni to co piszesz.

Czekolado wybacz że zaśmiecam wątek.

[bertrada]

I wypowiedziała sie pierwsza trollica FD. Zanim zaczniesz oceniać wartość
merytoryczną cudzych wypowiedzi, to się doedukuj.

[dd.inversus]

z najbardziej racjonalnych mieszkańców foruma
wcześniej, czy później wychodzi wariat
- w najlepszym razie wariat

[lucyna_n]

aleś się zafiksowala na tym trollizmie
kup se anafranil, zanim przestaną go produkować i przestan się ośmieszać

[dd.inversus]

lucyna_n napisała:

> Czekolado wybacz że zaśmiecam wątek.

po krewetkach przepraszasz?
dawno się tutaj tak nie wypisałam
inaczej niż plując jadem
extinuhesperis

[lucyna_n]

wiedziałam że skądś znam ten styl:)

[dd.inversus]

nieczęsto ktoś się cieszy na mój widok
:-)

trzymaj się Lucyna

[czekolada_z_orzechami]

Prosze, nie kłóćcie się już :/.

[iso1]

Po pierwsze dziwię się dlaczego ty nie powiesz swojemu lekarzowi lub/i
terapeucie że to mama i dom tak na ciebie wpływa.
Moim zdaniem lekarz lub/i terapeuta powinien zaprosić twoją mamę i porozmawiać z
nią. Porozmawiać i uświadomić gdzie leży problem i co powinna zrobić.
Moim zdaniem bez tego nic się nie polepszy. A może być jeszcze gorzej.

Po drugie ktoś tu napisał że powinnaś olewać wiele spraw i nie przejmować się.
Zgadzam się z tym. Więc że jest ci ciężko bo jesteś nadwrażliwcem (znam to z
autopsji). Ale musisz próbować. Nie ma innego wyjścia. Inaczej się wykończysz.

Zwiększenie dawek leków nic nie da.
Terapia również nic nie da jeśli nie wyeliminuje się źródła.

Szkoda że nie poszłaś na studia do innego miasta.
To byłoby najlepsze rozwiązanie dla ciebie.

[prawdziwy_suchot]

Czekolada zawsze możesz iśc na studia do Wawy i tu pracować też-studia zaoczne
oczywiście

[nienill]

iso1 napisał:

> Terapia również nic nie da jeśli nie wyeliminuje się źródła.
hehe
to zamordowac mamusie?


problemem nie jest matka czekolady, tylko toksyczna wiez miedzy nimi
i calkowita zaleznosc corki
jesli ktos sie panicznie boi pajkakow, to trzeba je wszyskie wytepic
i wtedy uznamy go za zdrowego?

[iso1]

Jeśli pająki są w domu to trzeba je wytępić. To chyba normalne.

Zgadzam się że problemem jest więź między nimi ale też od dorosłego człowieka -
rodzica wymaga się aby zaangażował się w wychowanie córki. I jeśli matka widzi
że coś jest nie tak z córką to stara się zrobić wszystko aby dowiedzieć się
dlaczego i pomóc rozwiązać ten problem.

[nienill]

iso1 napisał:

> Jeśli pająki są w domu to trzeba je wytępić. To chyba normalne.
:)
czyli jednak wytepic mamusie?
bez jaj
i kto zaplaci za zywot czekolady? gdyby byla w stanie samodzielnie
funkcjonowac to nie czytalibysmy tego watku

> Zgadzam się że problemem jest więź między nimi ale też od
dorosłego człowieka -
> rodzica wymaga się aby zaangażował się w wychowanie córki. I jeśli
matka widzi
> że coś jest nie tak z córką to stara się zrobić wszystko aby
dowiedzieć się
> dlaczego i pomóc rozwiązać ten problem.
to sobie wymagaj od nazistow zeby przestali byc nazistami

[bertrada]

> problemem nie jest matka czekolady, tylko toksyczna wiez miedzy nimi
> i calkowita zaleznosc corki
> jesli ktos sie panicznie boi pajkakow, to trzeba je wszyskie wytepic
> i wtedy uznamy go za zdrowego?

Mądra Nienil znów się popisała. Według niej jak ktoś pochodzi z patologicznej
rodziny to zamiast z niej uciekać powinien naprawiać relacje. Dziecko powinno
naprawić relację z rodzicem pedofilem, żona z mężem alkoholikiem i tyranem itp.
I wszyscy będą szczęśliwi. Przecież najważniejsze żeby nie rozbijac rodziny, bo
rodzina święta jest.
Wracaj Nienilko na forum frondy.

[lucyna_n]

a tobie bercia znowu drzewa las zasłaniają

[nienill]

bertrada napisała:

> Przecież najważniejsze żeby nie rozbijac rodziny, bo
> rodzina święta jest.
masz rację
ja gdzies w srodku uwazam, ze rodzina jednak jest swięta
tyle tylko, ze tego zwiazku czekolady z jej matką rodziną nigdy bym
nie nazwała

ps

[nienill]

bertrada napisała:

> Wracaj Nienilko na forum frondy.
ja od poczatku jestem z tego forum
nie mam gdzie wracac

[mskaiq]

Kiedy wracasz do domu to wracasz do starych problemow czyli relacji
pomiedzy Rodzicami a Toba.
Jesli zrozumiesz dlaczego tak dzialaja i wybaczysz to nie wywolasz w
sobie gniewu i zachowasz dobry nastroj. W tym nastroju nie bedziesz
sie obzerala.
Kiedy wywolasz gniew to albo wybuchniesz nim i po takim wybuchu
bedziesz miala wyrzuty sumienia i poczucie winy ktore spowoduja
obzeranie sie albo nie wybuchniesz ale bedziesz zla a to rowniez
spowoduje obzeranie.
Mozesz rowniez wyniesc sie z domu wtedy rodzice nie beda wiecej
wywolywali w Tobie gniewu.
Serdeczne pozdrowienia.

[ankaaa]

Jestem w szoku niektórymi dawanymi radami ...
Ale mniejsza z tym.

Czekolado to TY jesteś chora i TYLKO TY masz problem.
Ty chorujesz a nie twoja mama. Tak długo jak bedziesz sie uparcie
jej trzymać, tak długo będziesz chorować.
Jesteś DOROSŁĄ osobą, i to TY ODPOWIADASZ ZA SWOJE ŻYCIE !


Możesz sie okłamywać, ale sama wyprowadzka Ciebie nie wyleczy.
Ani leki.
A poza tym, doskonale wiesz co robić żeby i zmniejszyć objawy i
wyzdrowieć.

[nienill]

ankaaa napisała:

> Jestem w szoku niektórymi dawanymi radami ...
serdecznie witam bulteriera forum anoreksja i bulimia

[dd.inversus]

nienill napisała:

> serdecznie witam bulteriera forum anoreksja i bulimia

to powinno być moje forum macierzyste
ale wstyd, wypieranie
wybór czystszej przypadłości - depresji
też obecnej - ale w niedostatecznym nasileniu

więc wybrałam FD
a tu sami wariaci
wariat na wariacie
i jeżdżą po innych wariatach

[lucyna_n]

nawet nie myśl o tamtych forach , to są jakieś czarne dziury rozpaczy i
nakręcania się, zostan tutaj na statku głupców, land ho!

[theoutsider]

czekolada_z_orzechami napisała:
> Byłam w krakowie równo tydzień i ani jednego ataku jedzenia.
Wróciłam do domu i
> rzucam się na żarcie.
> To jakaś cholerna obsesja, już nie mogę! Wydaje mi się, ze nie
wytrzymam w tym
> domu ani minuty dłużej:(((
> Może to stąd wywodzi się moja nerwica i obsesyjne jedzenie??
> :(((

to się bierze z tego że nie napisałaś wcześniej kiedy będziesz!