luk-22
27.08.08, 09:25
no więc zacznijmy od tego, że mam już 22 lata, studiuję i jestem sam, cały
czas. Nikogo nie mam i bardzo mi z tym źle. Szukam kogoś, ale zawsze coś nie
wychodzi. w ciągu 3 lat 3 dziewczyny mnie nie chciały. Jedna nie bo nie,
drugiej nie pytałem nawet dlaczego, a 3 była zajęta.I muszę powiedzieć, że o
każdą się bardzo mocno starałem, zabiegałem. Nie wiem co robię,źle, czy są
ludzie skazani na samotność? Jak pozbyć się tej pustki w życiu, tej
samotności. Bardzo mało śpię, mało też jem. Nie wiem jak sobie z tym dać radę?
W co wierzyć, skąd czerpać nadzieję? Dlaczego tak się dzieję, ze jedni ludzie
są kochani i kochają a drudzy cały czas cierpią?