Dodaj do ulubionych

wewnetrzny niepokoj

01.12.03, 13:21
I znowu sie boje, nie wiem czego...staram sie nie wygladac przez okno i nie
odbieram telefonow. A juz sie wydawalo, ze jest lepiej, ze leki dzialaja...
Strach, ale "wewnetrzny niepokoj" brzmi o niebo lepiej...
Obserwuj wątek
    • aneta10ta Re: wewnetrzny niepokoj 01.12.03, 14:39
      _Lęk wolno płynący_ brzmi stanowczo najładniej.
      Polecam.
      TA
      • hella100 Re: wewnetrzny niepokoj 01.12.03, 14:47
        aneta10ta napisała:

        > _Lęk wolno płynący_ brzmi stanowczo najładniej.
        > Polecam.
        > TA

        Moj lek nie plynie, on dlawi jak zwiniety kawal jakichs szmat. Taki koltun
        obrzydliwy.
    • kaba.a Re: wewnetrzny niepokoj 01.12.03, 14:42
      Dzis czuję to samo. Tylko ja wiem, czym jest spowodowany ten stan. Ogólna
      zapaścią i brakiem wyjścia ze zbyt zagmatwanej sytuacji. Tez sie boję,ale tego
      co sie wydarzy, tego co zrobię i tego, że moja decyzja znów bedzie chybiona.
      Jednym słowem: jedna wielka niewiadoma! Może by tak wiecej odwagi, ale mam ja
      tylko w głowie.
    • sklonowana40 Re: wewnetrzny niepokoj 01.12.03, 15:10
      Ja tez sie czasem boje, ale chyba inaczej, bo wtedy chce wyjsc, jechac przed
      siebie pustymi ulicami, albo biec ciemnym jarem. Chce zadzwonic, tylko nie mam
      do kogo. Sama ze soba umieram ze strachu. I ze wszystkich sil staram sie sobie
      wmowic, ze nie ma tego strachu, ze to tylko moja glowa, ze nie ma sie czego
      bac, ze smierc, ktorej tak bardzo sie boje, nie jest straszna, bo jest
      wybawieniem od leków. I pomaga czasem, nawet szybciej niż tranxene:-) BO TEGO
      NIE MA.... i to, czego nie ma, nie moze bolec, ani przestraszac..
      A jesli juz mowimy o ladnych sformulowaniach, to dla mnie jest to "chwilowa
      utrata lacznosci z rozumem:-)"
      • hella100 Re: wewnetrzny niepokoj 01.12.03, 15:17
        Nie boje sie smierci, bardziej boje sie zycia.
        Gdybym nie bala sie odbierac telefonow to moglabys do mnie zadzwonic;-)
        Na razie trzeba sobie jakos radzic, a w przyszlosci moze faktycznie sie
        spotkamy? /moglaby odbierac telefony za mnie;-))))/
        pozdrawiam
        • sklonowana40 Re: wewnetrzny niepokoj 02.12.03, 08:55
          Ja juz tylko czasem boje sie zycia, moze dlatego, ze mam swiadomosc, ze zawsze
          moge je zmienic? A smierc jest niedowracalna i nie mam na nia wplywu, poza jej
          ewentualnym przyspieszeniem, nie moge zrobic nic...
          A tak wogole, to zycie powinno bac sie nas, bo to my nadajemy mu ksztalt i
          powinno znac swoje miejsce:-)
          Jak bedziesz miala problemy z telefonami, daj znac, ja - tak mowia moi
          interesanci, glownie panowie, taka branza - mam bosko uwodzacy glos.
          Moze zaryzykujesz:-)
          Pozdrawiam cieplo z szarego Kraka
          • hella100 Re: wewnetrzny niepokoj 02.12.03, 09:08
            sklonowana40 napisała:

            > Ja juz tylko czasem boje sie zycia, moze dlatego, ze mam swiadomosc, ze
            zawsze
            > moge je zmienic?

            A ja mam wrazenie, ze na nic nie mam wplywu, ze wszystko toczy sie jakby obok,
            ze gdyby mnie nie bylo to zycie i tak nie zauwazyloby tego.
            Nie, nie mam mysli samobojczych, za bardzo kocham swoje dzieci.

            > A tak wogole, to zycie powinno bac sie nas, bo to my nadajemy mu ksztalt i
            > powinno znac swoje miejsce:-)


            Tja...tak byc powinno, ale narazie to ono mnie przerasta:-(


            > Jak bedziesz miala problemy z telefonami, daj znac, ja - tak mowia moi
            > interesanci, glownie panowie, taka branza - mam bosko uwodzacy glos.
            > Moze zaryzykujesz:-)
            > Pozdrawiam cieplo z szarego Kraka

            Moze kiedys zaryzykuje i dam sie uwiesc Twjemu glosowi;-)))
            Narazi modle sie, zeby nikt nie zadzwonil...
            Rowniez pozdrawiam z rownie szarej Wawy
            A swoja droga, to gdyby nie internet, to juz z nikim bym pewnie nie rozmawiala.

            >
            • kaba.a Re: wewnetrzny niepokoj 02.12.03, 09:55
              Jakże mocno podzielam Twój pogląd. Zawsze powtarzam, że jestem tylko
              mikroskopijnym pyłkiem we wszechświecie i na pewno wszechswiat nie zauważyłby
              mojego znikniecia.
              Pomimo tego, że bardzo, ale to bardzo chcę mieć wpływ na swoje życie- żądzi nim
              ktos inny . I ten ktoś, którego nigdy nie widziałam na swoje oczy, decyduje o o
              wszystkim, co dla mnie jaważniejsze. A może myle się, może to wcale nie takie
              ważne?
              Pozdrawiam.
    • alinca Re: wewnetrzny niepokoj 01.12.03, 16:33
      Tez to znam... lek nie-wiadomo-przed-czym. A moze wiadomo, tak ogolnie: przed
      przyszloscia, przed ludzmi, ze znow zrobilam cos zle, telefon ktory zadzwoni i
      ktos w sluchawce powie cos naprawde okropnego...Teraz juz jest dobrze, lecze
      sie i pomaga. Chcialam tylko napisac ze znam i rozumiem ten stan.
    • hella100 Re: wewnetrzny niepokoj 02.12.03, 10:08
      Nawet nie wiecie ile daje mi swiadomosc,ze sa ludzie, ktorzy czuja jak ja i
      rozumieja mnie. W domu niestety nie moge liczyc na zrozumienie, co nie pomaga w
      wychodzeniu z tego dola.
      Dziekuje Wam, ze jestescie.
      • toja_28 Re: wewnetrzny niepokoj 02.12.03, 11:32
        Hellu, a może przyjdź dziś do Zachęty?
        Moni
        • hella100 Re: wewnetrzny niepokoj 02.12.03, 11:34
          O 17tej odbieram syna ze szkoly:(
          Zawsze, wszedzie mam pod gorke i wiatr w oczy:)
          • toja_28 Re: wewnetrzny niepokoj 02.12.03, 14:54
            buuu, a myslałam, ze dasz się wyciągnać...
            Ale pozdrawiam goraco
            Monika
            • ja-sarenka Re: wewnetrzny niepokoj 02.12.03, 15:53
              a jak radzisz sobie z wychowywaniem dzieci?Boisz się odbierać telafonu a
              jednocześnie chodzisz po syna do szkoły(to przecież wymaga większej odwagi niż
              gadka przez telefon?)A wywiadówki, zakupy?
              Może napiszesz na priva????
              Pozdrawiam
              • hella100 Re: wewnetrzny niepokoj 02.12.03, 18:18
                Robie to, co musze. Po dzieci, po prostu MUSZE isc. Gdyby od odebrania telefonu
                zalezalo czyjes zycie to bym go odebrala. Poza tym kazdy, kto dzwoni moze sie
                nagrac a jezeli tego nie robi to znaczy, ze nie bylo to nic waznego.
                Trudno mi to wszystko wytlumaczyc. Te lęki przychodza i odchodza, najgorzej
                jest rano - nie pytaj dlaczego, bo sama nie wiem...
              • hella100 Re: wewnetrzny niepokoj 02.12.03, 19:58
                Acha! i jeszcze jedno, nie wszyscy w moim otoczeniu wiedza o moich problemach.
                Jestem mistrzem kamuflazu, nawet sie usmiecham /czasami szczerze/, czasami
                wychodze na piwo i czasami nawet mnie to bawi...
                Nie jestem jeszcze bobokiem;-)
                • aneta10ta Re: wewnetrzny niepokoj 02.12.03, 20:12
                  hella100 napisała:

                  > Nie jestem jeszcze bobokiem;-)

                  Czyli kim?
                  TA
                  • mr_hyde Re: wewnetrzny niepokoj 02.12.03, 20:21
                    aneta10ta napisała:

                    > hella100 napisała:
                    >
                    > > Nie jestem jeszcze bobokiem;-)
                    >
                    > Czyli kim?


                    Właśnie,bo może ja jestem cyt."bobokiem" tylko o tym nie wiem....
                    ;-)
                    • hella100 Re: wewnetrzny niepokoj 02.12.03, 20:44
                      Bobok pochodzi z wierzen rosyjskich, sa to ni ludzie, ni duchy, ktorymi stajemy
                      sie krazac po ziemi tuz po smierci. Dostojewski, bodajze pisal o nich:)
                      Niektorzy strasza dzieci "dziadem" a ja bobokiem;-)
                      Oczywiscie dzieci nie znaja genezy boboka, mysla, ze to potwor piwnicowy;-)))
                      • mr_hyde Re: wewnetrzny niepokoj 02.12.03, 21:06
                        hella100 napisała:

                        > Bobok pochodzi z wierzen rosyjskich, sa to ni ludzie, ni duchy, ktorymi
                        stajemy
                        >
                        > sie krazac po ziemi tuz po smierci. Dostojewski, bodajze pisal o nich:)
                        > Niektorzy strasza dzieci "dziadem" a ja bobokiem;-)
                        > Oczywiscie dzieci nie znaja genezy boboka, mysla, ze to potwor piwnicowy;-)))
                        >


                        Ahaa mnie tam babcia(ale nie moja bezpośrednio) straszyła Żydem,miał mnie
                        przerobić na mace.Pozdrawiam.

                        ;-))
                        • hella100 Re: wewnetrzny niepokoj 02.12.03, 21:15
                          mr_hyde napisała:

                          > Ahaa mnie tam babcia(ale nie moja bezpośrednio) straszyła Żydem,miał mnie
                          > przerobić na mace.Pozdrawiam.
                          >
                          > ;-))



                          Z tym Zydem to troche, jak z tymi czerwonymi skarpetkami - niepoprawnie
                          politycznie;-)))
                          Boboka znalam od zawsze ale dopiero niedawno dowiedzialam sie skad sie wzial.
                          Skiba chyba spiewal cos o bobokach?
              • alinca Re: wewnetrzny niepokoj 03.12.03, 09:08
                Gdyby te leki dalo sie wytlumaczyc racjonalnie, to pewnie by ich nie bylo. Ja
                np jednego dnia umieralam ze strachu przed wyjsciem z domu a drugiego szlam na
                uczelnie i zdawalam egzamin. Ostatni napad stanow lekowych mialam podczas
                wakacji, gdzie obiektywnie nic nie powinno powodowac takich stanow... dopiero
                gdy powolutku z tego wychodzisz widzisz jakie to irracjonalne. Ale nawet ta
                swiadomosc nie zapobiega lekom ani ich nie leczy.
                • hella100 Re: wewnetrzny niepokoj 03.12.03, 09:22
                  Wiem, ze to irracjonalne i glupie ale dzieje sie to bez naszej woli i wbrew
                  zdrowemu rozsadkowi. Mam nadzieje, ze trafie w koncu na leki, dzieki ktorym
                  wyjde z tego.
                  Dzisiaj od rana znowu to mam. Na szczescie to przechodzi w ciagu dnia i okolo
                  poludnia jest lepiej.
                  • alinca Re: wewnetrzny niepokoj 03.12.03, 09:31
                    Irracjonalne - tak, ze glupie, nie moge sie zgodzic. I to prawda, kolo poludnia
                    przechodzi :-)) Ja np bardzo dobrze reaguje na leki, naprawde mi pomagaja. Wiem
                    ze pewnie przydalaby psychoterapia, ale teraz nie mam mozliwosci z niej
                    korzystac. Wciaz jestem z toba, moze ta swiadomosc troszke ci pomoze...
                    • hella100 Re: wewnetrzny niepokoj 03.12.03, 09:47
                      Dzieki:)
                      Ciezko jest tez z telefonami, dostalam numer od mojej psychiatry do lekarza,
                      ktory prowadzi jakis program z fototerapia. Od ponad tygodnia nie moge sie z
                      nim skontaktowac, jak juz sie przelamie i dzwonie to albo go nie ma, albo
                      zajete:( A potem przez dwa dni nie mam odwagi zadzwonic.
                      Moja mama codziennie dzwoni i pyta, a ja klamie, ze dzwonie i dzwonie...
                      Dzisiaj sprobuje.
                      • alinca Re: wewnetrzny niepokoj 03.12.03, 17:15
                        i co, zadzwonilas? :-))
                        • hella100 Re: wewnetrzny niepokoj 03.12.03, 17:23
                          Dzwonilam pare razy, ale albo nikt nie odbieral, albo mowili, ze gdzies pan
                          doktor "biega". Jutro przed 9 mam sprobowac.
                          Z jednej strony zalezy mi na tej fototerapi, z drugiej brak mi determinacji,
                          zeby za tym chodzic
                          Zeby mi sie tak chcialo, jak mi sie nie chce...
                          dzieki za pamiec
                          pozdrawiam
                • brytyjka Re: wewnetrzny niepokoj 12.12.03, 14:58
                  alinca napisała:
                  > Gdyby te leki dalo sie wytlumaczyc racjonalnie, to pewnie by ich nie bylo. Ja
                  > np jednego dnia umieralam ze strachu przed wyjsciem z domu a drugiego szlam
                  na uczelnie i zdawalam egzamin.
                  > Ale nawet ta swiadomosc nie zapobiega lekom ani ich nie leczy.

                  Dokladnie - mam tak samo! Jednego dnia wszystko jest ok, nawet sie potrafie
                  usmiechnac, a nastepnego dnia nie jestem w stanie isc do wykladowcy na dyzur,
                  mimo, ze uwazam go za bardzo sympatycznego i niegroznego czlowieka. Swiadomosc
                  irracjonalnosci lekow mnie doluje - wiem, ze jest on kompletnie irracjonalny,
                  ale nie potrafie sobie z nim poradzic. wiem, ze nie mam zadnych racjonalnych
                  powodow, by sie bac spokojnego, przemilego czlowieka, a jednak panicznie boje
                  sie, ze na mnie nakrzyczy (mimo, ze nie ma podstaw!)

                  pzdr
                  bryt
                  • alinca Re: wewnetrzny niepokoj 12.12.03, 15:02
                    To dobrze miec wokol siebie ludzi, nawet tylko wirtualnie, ktorzy "tez tak
                    maja" :-)) swiadomosc ze nie jest sie z ty,i dziwnymi uczuciami samym mi np
                    bardzo pomaga.
                    • hella100 Re: wewnetrzny niepokoj 13.12.03, 01:43
                      To straszne ale nie jestes sama niesety z tymi lekami, tzn. moze stety dla
                      Ciebie ale nie dla reszty. Pewnie znowu gadam bez sensu...
                      Nie wiem, czy pomag mi w czym kolwiek swiadomosc,ze nie tylko ja tak mam, ale
                      lubie odwiedzac to forum. Prawie kazdy dzien zaczynam od niego i mysle, ze sa
                      tu fajni ludzie. pomimo swoich lekow i depresji, a moze wlasnie dlatego?
Inne wątki na temat:

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka