Dziwne, ale dla nas mega problem!

[roksii]

Nie wiem, czy pisze na odpowiednim forum.Chcialabym pomoc swojemu
partenrowi.On strasznie stresuje sie przed kontaktami z
ludzmi.Tzn.nigdy nie wypije kawy z kims, nie poczestuje sie
niczym.Mowi, ze nie da rady, bo rece mu sie beda trzesly, porozrzuca
jedzenie, porozlewa kawe.Najpierw myslalam,ze zartuje, zgrywa
sie.Potem zaczal opowiadac, ze wtedy łomocze mu strasznie
serce,denerwuje sie.Z ludzmi normalnie porozmawia na kazdy
temat.Tylko z tym jedzeniem jest problem.Boi sie cokolwiek wziac ze
stolu.Moja rodzina juz patrzy na niego jak na dziwolaga, bo nigdy u
nich nawet nie wypil szkalnki kawy.On sam sie zle czuje i nie chce
ze mna przez to chodzic na zadne imprezy rodzinne i w gronie
znajomych.U siebie w domu jest wszystko ok.Jak mozna mu pomoc, bo
nie mam pomyslu i on tez....

[lucyna_n]

poczytaj o fobii społecznej
uszka do góry z tym da się dużo zrobić.

[bertrada]

Namów go na wizytę u psychiatry.

[olga_w_ogrodzie]

jasne.
nie ma to, jak ewidentną fobię społeczną "leczyć" lekami
psychiatrycznymi.
najlepiej niech benzo wchrzania - nie będzie lęku - co nie , pani B.?
---------------------

Roksii - z fobią społeczną najlepiej próbować sobie poradzić na
terapii grupowej.
proponowałabym zacząć od wizyty u psychologa - on określi rodzaj
terapii i ewentualnie zaleci też wizytę u psychiatry.

[ichnia]

olga_w_ogrodzie napisała:
> jasne.
> nie ma to, jak ewidentną fobię społeczną "leczyć" lekami
> psychiatrycznymi.
> najlepiej niech benzo wchrzania - nie będzie lęku - co nie , pani B.?

To samo od razu pomyślałam, ale nie chciało mi się już tego pisać.
Na niereformowalne przypadki nie ma żadnego sposobu...

[lucyna_n]

no po prawdzie antydepresanty w silnej fobii bywają wskazane, a jak trafi
najpierw dajmy na to do rodzinnego to na 100% z benzow yjdzie,w ięc może lepiej
jednak zacząć od psychiatry, który jeśli ma odrobinę sumienia wyśle na
psychoterapię.

[olga_w_ogrodzie]

tak czy inaczej,
w tej chwili,
przynajmniej w W-wie,
jeśli ktoś dotąd się nie leczył, to, zanim go zapiszą do psychiatry,
obowiązkową jest wizyta u psychologa najpierw - on decyduje
czy problem psychologiczny czy jednak do psychiatry też należy.

jakiś czas temu się zmieniało poradnię i też mnie koniecznie chcieli
najpierw do psychologa. z trudem przekonałam panią w recepcji, że, w
moim wypadku, bez sensu to, bo już mam szereg diagnoz i wiadomo, że
u mnie nie tylko terapia, ale i leki psychiatryczne.

[lucyna_n]

no ale jak przeskoczyć fakt że więskszość psychologów nie wie praktycznie nic o
farmakoterapii i boją się jej jak ognia, nie raz nie dwa słyszalam jak komuś z
ciężkiej depresji kazali leki odstawiać bo są be.
nie wiem jak jest teraz kiedy się idzie pierwszy raz do lekarza, może się
zmienilo,nie wiem czy to dobra zmiana.

[nienill]

lucyna_n napisała:

> no ale jak przeskoczyć fakt że więskszość psychologów nie wie praktycznie nic o
> farmakoterapii i boją się jej jak ognia, nie raz nie dwa słyszalam jak komuś z
> ciężkiej depresji kazali leki odstawiać bo są be.
a ja nic takiego nie slyszalam

wrecz pzreciwnie
zdarzalo sie namawianie o _konsultacje_ z psychiatrą
bo moze leki potrzebne, a moze nie
a od tego juz nie jest psycholog, wiec odsyla do wlasciwiej osoby


> nie wiem jak jest teraz kiedy się idzie pierwszy raz do lekarza, może się
> zmienilo,nie wiem czy to dobra zmiana.
pierwsze slysze o takich procedurach, o ktorych pisza Aida

[blue-bazzz]

> no ale jak przeskoczyć fakt że więskszość psychologów nie wie praktycznie nic o
> farmakoterapii i boją się jej jak ognia, nie raz nie dwa słyszalam jak komuś z
> ciężkiej depresji kazali leki odstawiać bo są be.

o to to.

[blue-bazzz]

> tak czy inaczej,
> w tej chwili,
> przynajmniej w W-wie,
> jeśli ktoś dotąd się nie leczył, to, zanim go zapiszą do psychiatry,
> obowiązkową jest wizyta u psychologa najpierw - on decyduje
> czy problem psychologiczny czy jednak do psychiatry też należy.

w przypadku osób z depresją to zwykłe znęcanie się

[naqoyaqatsi]

ojej
ja tak mam ze rozlewam picie itd bo mi sie czasem same rece ruszaja
i tak robie przy ludziach b czesto ale nie jest to fobia sopleczna przynajmneij
nie stwierdzil nikt tego a wogole to to niejest problem ludzie niekturzy tak
maja ja tak mam od dziecinstwa
a ten chlopak ma takie cos ze jak sie zdenerwuje albo zamysli to ssie palce?

[bertrada]

No bo nie każde trzęsienie się rąk to fobia społeczna a nie każde kołatanie
serca to nerwica. Przyczyny mogą być różne. Dlatego jak to zaczyna utrudniać
życie, to wymaga konsultacji lekarskiej i postawienia właściwej diagnozy.

[roksii]

Nigdy nie bylam w sytaucji, kiedy cos by np.rozlal, bo w domu i u
swoich rodzicow jest wszystko ok.Klopot zaczyna sie kiedy ktos
przychodzi do nas, albo my idziemy do znajomych.Wtedy owszem udziela
sie w towarzystwie, ale nic nie wezmie ze stolu.Kiedys zrezygnowal z
bycia chrzestnym , bo mowil, ze nie wytrzyma w kosciele, nastapi
paraliz i boi sie, ze jeszcze ucieknie.Z drugiej strony w pracy ma
kontakt codziennie z innymi ludzmi, normalnie nawiazuje
kontakty.Nikt nawet by nie pomyslal, ze ma jakis problem.Wiem tylko
ja, bo tylko mi o tym powiedzial.Ta sytuacja trwa chyba od 3 lat.Nic
nie robil z tym, bo jest pracoholikiem, pracowal od rana do
wieczora, nie chodzil do znajomych, nie uczestniczyl w imprezach,
nawet jesli ktos go zaprosil.Kiedys nawet powiedzialam mu, ze chyba
sobie cos wmowil i tego sie trzyma, bo juz na samym wejsciu mowi, ze
nie bedzie oczywiscie nic jadl...:(

[bertrada]

Na forum nikt nie postawi diagnozy, tylko lekarz po przeprowadzeniu dokładnego
wywiadu i zleceniu ewentualnych badań będzie w stanie coś na to poradzić.
Obawiam się, że nie obejdzie się bez wizyty u psychiatry, bo mimo wszystko
wygląda to na psychiatryczny problem.
A największy kłopot jest zazwyczaj z namówieniem takiej osoby do pójścia do lekarza.

[lucyna_n]

nie mów że sobei to wmówił, to bardzo boli usłyszeć takie coś, kiedy człowiek
nie może sobie poradzić z problemem. To że Ty tego nie rozumiesz nei znaczy że
to nie istnieje i że sobei wmówił problem.

[babetschka]

kochana
jak ja go rozumiem
przerabialam taki etap
fobia totalna zeby cos zjesc albo wypic
a szczegolnie kawa lub herbata w malej filizance nalana prawie do pelna....to
juz obrazek jak z najgorszego horroru
twoj facet zatrzymal sie na strachu przed konsumpcja u mnie poszlo to dalej
strach przed odwiedzaniem kogokolwiek albo uczeszczaniem gdzies np pub
bo sie spoce i bedzie widac bo sie zaczerwienie bo generalnie ktos bedzie na
mnie patrzyl ! nie do zniesienia !
nie wyobrazalam sobie zeby pojsc np do jakiegos baru zeby zjesc obiad jak
slyszalam przechodzac obok szczek naczyń to wlos sie jezyl
czasem widzialam przez okno jak ludzie w restauracji siedza i jedza i smieja sie
przy tym........to bylo cos nieosiagalnego
generalnie męka trwala pare lat ...w tym czasie jedna psychoterapia potem
druga..lekkie oswojenie sie z innym czlowiekiem....antydepresanty...i tak powoli
rok za rokiem od kebabow z budki przeszlam do restauracji

mozna powiedziec ze w tej calej gehennie ktora nie skonczyla sie ...jakis etap
mam zakonczony sukcesem

i wam zycze tez tego samego!

tak wiec reasumujac: na poczatek spotkanie w poradni zdrowia psychicznego i
ustalenie ze specjalista jaki rodzaj terapii bedzie najlepszy

[blue-bazzz]

> No bo nie każde trzęsienie się rąk to fobia społeczna a nie każde kołatanie
> serca to nerwica. Przyczyny mogą być różne. Dlatego jak to zaczyna utrudniać
> życie, to wymaga konsultacji lekarskiej i postawienia właściwej diagnozy.

no tak. z trzęsieniem trzeba do neurologa czy to nie parkinsonik jakiś
przypadkiem a z palpitacjami to prosto do kardiologa albo od razu do kardiochirurga.
a jak wyczerpią się wszystkie możliwości diagnozy i terapii a pacjent padnie
chory od prochów na domniemane choroby i kolejnych prochow na skutki uboczne
poprzednich prochów - wtedy do psychiatry. a psychiatra da kolejne prochy z
kolejnymi skutkami ubocznymi.

[nienill]

roksii napisała:

> U siebie w domu jest wszystko ok.
nie, nie jest ok
bo ma dziewczyne, ktora nie traktuje go powaznie

[babetschka]

nienil a co ty mozesz wiedziec jak jest u kogos w domu ze jedziesz z taką ocena ?
za daleko galopujesz z interpretacją

[lucyna_n]

a ja myślę że ona go traktuje bardzo pwoażnie, ale że nei zetknęla się z takimi
problemami to ich nie rozumie. Pierwsza reakcja normalsa na wariactwo to
wmówienie waryatowi że takie coś nie istnieje. To pewnei jeakieś wyparcie

[fredek_bez_kredek]

dopóki będziesz przejmować się tym co inni pomyślą, czy zauważą jak WSPANIAŁY jesteś,
to blisko do zwariowania, to i nerwica i depresja może cię złapać,
trzeba pozbyć się NARCYZMU, przestać myśleć TYLKO CZY JA ABY JESTEM WSPANIAŁY?
a co ludzie pomyślą jak się kawą obleję? co pomyślą?
nie ważne, ale może i ciekawe...to i oblej się z dziesięć razy, i co z tego?
a może zauważą że mi się ręce trzęsą? no i co z tego? najwyżej pomyślą że masz Parkinsona,
trzeba ZAPOMNIEĆ O SOBIE, i zacząć żyć dla innych, to znacznie przyjemniejsze życie....

[lucyna_n]

ja się nei boję że się kawą obleję i nie mam fobii spolecznej
ogólnie tobym wreszcie chciala trochę pożyć egoistycznie dla siebie, zawsze
wszystko musi mieć uzasadnienie w byciu przydatnym i pożytecznym nawet jeśli
nikt absolutnie tego ode mnei nei oczekuje i nie wymaga, i to jest bardzo
niedobre i chociaż probuje sobie racjonalizować cały bezsens takiego myślenia
daleka droga do zmiany tak na mur wbitych schematów.

[nienill]

lucyna_n napisała:

> ja się nei boję że się kawą obleję i nie mam fobii spolecznej
> ogólnie tobym wreszcie chciala trochę pożyć egoistycznie dla siebie,
to wyjscie do lasu z winem, to kiedy bylo? powtarzalas od tego czasu czy mam Ci
regularnie przypominac?

[lucyna_n]

nie zaszkodzi powtarzać choćby co dzień, jak czlowiekowi się coś w młodości
zafksuje to potem trzeba kilofem wykuwać

[nienill]

lucyna_n napisała:

> nie zaszkodzi powtarzać choćby co dzień, jak czlowiekowi się coś w młodości
> zafksuje to potem trzeba kilofem wykuwać
no wiec uznajmy, ze dzisiajsze przypomnienie juz zaliczylam

[lucyna_n]

niniejszym idę na fototerapię
(czyli na balkon)

[mskaiq]

Nauczyl sie kontrolowac niepokoj zwiazany z kontaktami z ludzmi, byc
moze pomogla Mu w tym praca.
Jesli chcesz mu pomoc to sprobuj nauczyc Go nie bac sie byc przy
stole, brac ze stolu, przygotowywac kawe, czy jedzenie.
Najpierw musisz przekonac Go ze poradzi sobie przy stole i ze tego
mozna sie nauczyc.
Oczywiscie najpierw sama musisz w to uwierzyc. Kiedy jeses przy
stole popros aby zrobil Ci herbate, przyniosl cukier, podawal ci
rzeczy ktore sa na stole.
Na poczatku bedzie to trudne dla niego bo kazda akcja przy stole
bedzie wywolywala paniczny strach. Z czasem ten strach bedzie sie
zmiejszal, szczegolnie kiedy zacznie dostrzegac roznice w zachowaniu
przy stole.
Kiedy strach staje zbyt silny, wtedy powinien sie wycofac i probowac
pozniej, nie mozna na sile przelamywac strachu bo wtedy staje sie on
silniejszy. Ciagle probujac uda sie mu w koncu kontrolowac rece
nawet jesli beda sie one nadal trzesly.
Pozniej nawet to krepujace trzesienie rak przy stole zniknie.
Serdeczne pozdrowienia.