wiersze

[mala200333]

Leszek Kaminski

[ewelina333.3]

MORGA


Przyjechali czarną, zamkniętą karetką.

(Był wieczór... jesienny wieczór...

Błoto — spleen — zapatrzenie...)

Wynieśli coś ciężkiego, nakrytego płachtą.

Postawili nosze na kamienie.

Robili rzecz zwinnie.

Lampa oświetlała ich jasno, biało.

Było cicho... Deszcz śpiewał w rynnie...

Konie cłapały kopytami...

(... Coś się stało... Coś się stało...)



Przystanęło kilku ciekawych.

Patrzyli. Pytali.

Dolatywały pojedyncze słowa.

Jakaś rozmowa urywana, krótka,

Prowadzona ściszonym staccatem...

... 25 lat ... Prostytutka...

... sublimatem ...

Podnieśli nosze. Weszli do sieni.

(Deszcz padał... krople tłukły o dach...)

Jeden świecił im z przodu latarnią.

(... Taniec cieni ...)

Ponieśli w dół po lepkich, wyślizganych schodach

Do ogromnej, sklepionej piwnicy.

Nosze stały rzędem.

Coś czarnego mignęło... przepadło...

Może szczur?... Może cień z ulicy?...

Jeden świecił latarnią.

Przystanął.

Postawili pod ścianą.

Wytarli głośno nosy.

Wyszli.



Klucz zgrzytnął w zamku...

Jeszcze ciche oddalone głosy...

Jeszcze kroki cichnące na górę...

(... Jak myśli ... jak myśli ...)

Potem turkot po bruku za bramą...

I nic...

Cisza...

Ciemno...

Zostawili SAMĄ, zupełnie SAMĄ ...

Samą jedną na uboczu.



Nosze stały szeregiem nieruchome, nakryte.

Noga przy nodze.

Z kąta błysnęła para zielonkawych oczu ...

Jedna ... Druga ...

Wpatrywały się długo, badawczo ...



Coś szeleściło po mokrej kamiennej podłodze ...

.............................................................................

Na górze paliły się lampy.

Chodnikiem wlókł się jakiś pijany robotnik,

Wieczny po oceanach ulic argonauta.



Ulicą z świstem syren ścigały się auta.

- Bruno Jasienski -

[mala200333]

Bozena Helena Mazur-Nowak
Na peronie

Czekalam...
Juz nie pamietam
...Na pociag...
A moze na niego...
Jednego z nich
Dookola ludzi mrowie
Poczulam na sobie wzrok
Uparty wzrok ...
Stal tam i patrzyl
Jak wryty w beton
Stal i patrzyl na mnie
Nasze oczy sie spotkaly
,,Czego chce'' pomyslam
Podeszlam wolno
,,Ma pan papierosa'' spytalam
Z otwartymi ustami
Siegnal do kieszeni
I podal mi SPORTA
,,Takich nie pale'' odparlam
Odeszlam powoli
On dlugo tak stal i patrzyl
Ja czekalam ...
Juz nie pamietam na co ...

[zamyslona_7]

Herbert

WILKI

Marii Oberc

Ponieważ żyli prawem wilka
historia o nich głucho milczy
pozostał po nich w kopnym śniegu
żółtawy mocz i ten ślad wilczy

szybciej niż w plecy strzał zdradziecki
trafiła serce mściwa rozpacz
pili samogon jedli nędzę
tak się starali losom sprostać

już nie zostanie agronomem
,,Ciemny" a ,,Świt" - księgowym
"Marusia" - matką ,,Grom" - poetą
posiwia śnieg ich młode głowy

nie opłakała ich Elektra
nie pogrzebała Antygona
i będą tak przez całą wieczność
w głębokim śniegu wiecznie konać

przegrali dom swój w białym borze
kędy zawiewa sypki śnieg
nie nam żałować - gryzipiórkom -
i gładzić ich zmierzwioną sierść

ponieważ żyli prawem wilka
historia o nich głucho milczy
został na zawsze w dobrym śniegu
żółtawy mocz i ten trop wilczy

[flissy]

www.youtube.com/watch?v=5Nng_ozK7BA&feature=related


ZE ŚWIATA CZTERECH STRON,
Z JARZĘBINOWYCH DRÓG.
GDZIE LAS SPALONY,
WIATR ZMĘCZONY - NOC I FRONT.
GDZIE NIE ZEBRANY PLON,
GDZIE POCZERNIAŁY GŁÓG - WSTAJE DZIEŃ.


SŁOŃCE PRZYTULI NAS DO SWYCH RĄK,
I SPÓJRZ:ZIEMIA CIĘŻSZA OD KRWI.
ZNOWU URODZI NAM ŁAN - ZŁOTY KURZ,
PRZYJMĄ KOBIETY NAS POD SWÓJ DACH.
I SPÓJRZ:BĘDĄ ŚMIAĆ SIĘ PRZEZ ŁZY,
ZNOWU DO TAŃCA KTOŚ ZAGRA NAM = MOŻE JUŻ:


ZA DZIEŃ-ZA DWA,ZA NOC-ZA TRZY,
CHOĆ NIE DZIŚ,ZA NOC-ZA DZIEŃ,
DOCZEKASZ SIĘ-WSTANIE ŚWIT.


CHLEBY UPIEKĄ SIĘ W PIECACH NAM,
I SPÓJRZ:TAM GDZIE TYLKO BYŁ DYM.
KWIATEM ZABLIŹNI SIĘ WOJNY ŚLAD-BARWĄ RÓŻ,
DZIECI URODZĄ SIĘ NOWE NAM.
I SPÓJRZ:BĘDĄ ŚMIAĆ SIĘ,ŻE MY,
ZNÓW WSPOMINAMY TEN PODŁY CZAS-PORĘ BURZ.


ZA DZIEŃ-ZA DWA,ZA NOC-ZA TRZY,
CHOĆ NIE DZIŚ,ZA NOC-ZA DZIEŃ,
DOCZEKASZ SIĘ:WSTANIE ŚWIT.

Fetting, Okudzawa...

[mala200333]

www.youtube.com/watch?v=CtXas36vbTU&feature=related
Okudzawy ballada w wykonaniu Fettinga...

[ewelina333.3]

Barbara Golec

przylecial slowik
raz na spotkanie
o wschodzie slonca
na lesnej polanie
myslal o spiewie
glosnym wspanialym
zapomnial o tym
ze ptaszkiem jest malym
kiedy zobaczyl
ptactwa tlum srogi
opadly skrzydla
ugiely sie nogi
zaczal sie koncert
glosne krakania
piorka lecialy
od trzepotania
malutki slowik
usiadl na sosnie
slonce przywital
w ciszy radosnie
gdy odlecialy
z polany ptaki
slowik dal koncert
nie byle jaki
zaspiewal solo
pieknie milosnie
slyszal jak swierk
oswiadczyl sie sosnie
wiewiorki skakaly
parami po drzewach
cieszyl sie slowik
ze tak ladnie spiewa

[seremine]

.....cieszyl sie slowik
ze tak ladnie spiewa

[mala200333]

Leszek Kamiński
Nie płacz...

Zbiorę
z twej twarzy każdą z łez
staranie
w złoto oprawię
w piersi ukryje,

jak mą krew .

Gdy już wszystkie
co do jednej
wyzbieram ,
pozamykam w księdze dusz
zamknę na kłódkę,
zaplombuje sercem ,
będę strzegł,
jak największy skarb.

Do snu
położę pod poduszkę
w niedzielę otworzę
przeczyszczę
z kurzu zapomnienia,

by zawsze
świeży blask z nich bił,
by twe łzy
nie pokryły się nalotem.
.........................
By blask pamięci - wciąż był żywy!

[mala200333]

Andrzej Sawko

Milczymy do siebie na odległość skóry
że tylko oddech
dłonie splecione
w dialogu myśli
głód spojrzeń

...czy jest naszą winą...

wziąłem ofiarę twoich oczu i ust
balansując na krawędzi
mojego pytania i twojego milczenia

...czy jest naszą winą...

w miasteczku tak małym
gdzie wszyscy mówią
o wszystkich kłamstwa
................................
i uśmiech
co nagle
ciąży mi kamieniem

[mala200333]

Bozena Helena Mazur-Nowak

Anna i wiatr

Na wieczorny spacer
Wybrala sie Anna
Spotkala w polu chocholy...
Wiatr im pieknie zagral
Uderzyl w klosy zlociste
Zaszumial w wysokiej trawie
Tanczyla z Wiatrem Anna
Chocholy jej wtorowaly...
Z oddali strach ich ogladal
Stal biedak na jednej nodze
Rozpostarl ramiona szeroko
I ze smutna lza w oku...
Zastygl tak w podziwie
A oni tanczyli,tanczyli ...

[mala200333]

Zielony walc - Agnieszka Osiecka

Sny się prześniły,
tańce wytańczyły,
oczy wypłakały,
serca wykochały,
ognie już nie płoną,
byłam tobie żoną
jedną noc szaloną,
kiedy śpiewał nam ten
walc natchniony,
kiedy szumiał walc,
walc zielony,
młody walc ! Ach, młody:
tak się bardzo śpieszył,
tak uparcie grzeszył,
taki był magiczny,
taki był muzyczny
i liryczny
tak mu było żal,
że odpłynie
tamten walc.... Że minie...
Gdybym ci uwierzyła,
gdybym nie marzyła,
gdybym nie goniła,
nocą nie błądziła,
wody nie mąciła,
tu na ziemi żyła,
to ty byś mnie kochał
jeszcze dziś ! - ! - :
Chmury za oknami,
gwiazdy za chmurami,
góry z dolinami,
owce z barankami,
wszystko by tańczyło,
wszystko by mówiło,
że to miłość, miłość
trwa.
Gdybym nie płakała,
gdybym nie szalała,
w oczy się nie śmiała,
róż nie wyrzucała,
tylko się starała,
płomień osłaniała,
to ty byś mnie kochał
jeszcze dziś...
Damy z waletami,
Króle z królikami,
noce z porankami,
czyny ze słowami,
wszystko by tańczyło,
wszystko by mówiło,
że to miłość, miłość
trwa !
To był
dla mnie
tylko
bal,
a ty
ze mną
chciałeś
nocy śpiewnej,
a ty
chciałeś
w życie
biec,
byłeś gotów,
a ja nie,
jeszcze nie,
a więc:
Niebo się skończyło,
szczęście się wyśniło,
sny się przebudziły,
tańce wytańczyły,
ognie już nie płoną,
serca już nie toną,
byłam tobie żoną,
kiedy śpiewał nam ten
walc zielony,
kiedy szumiał walc,
walc szalony,
młody walc ! Ach, młody !
Tak się bardzo śpieszył,
tak uparcie grzeszył,
tak mnie chciał rozpalić,
tak nas chciał ocalić,
wszystko w nim tańczyło,
wszystko mi mówiło,
że to miłość, miłość
trwa !
Gdybym ci wierzyła,
gdybym nie marzyła,
gdybym nie goniła,
nocą nie błądziła,
tu na ziemi żyła,
wody nie mąciła,
to ty byś mnie kochał
jeszcze dziś.
Chmury za oknami,
gwiazdy za chmurami,
góry z dolinami,
owce z barankami,
wszystko by się śmiało,
wszystko by śpiewało,
że to znowu ty - i -
ja.

[mala200333]

Małgorzata Bobak

powroty dzieciństwa - dla Brata
( dni mają kolory )

od zawsze wiedziałam że dni mają kolory.
kiedy nauczyłam się trzymać pędzel
namalowałam czwartek. był tłusty turkusowy
i miał kilka rudych plamek. tego dnia
odkryliśmy że czajnik zardzewiał i zobaczyliśmy wiewiórkę.

najtrudniej namalować niedzielę która ma
korale jak oka rosołu. pachnie cynamonem
i wiśniówką a na buzi nosi okruszki z szarlotki.

w wyczyszczonych lakierkach idzie do kościoła
najkrótszą drogą, przechodząc przez mur
i dziurę w płocie, targając nowe rajstopy.

niedziela wplata satynowe wstążki słońca
w warkocze jasne jak len.
puszcza mydlane bańki latawce i jeździ
na rowerze bez "trzymanki". skubie liście paproci
w ogrodzie babci. zrywa lwie paszcze cynie
kosmosy (czasem nawet z korzeniami)
moczy nogi w balii, piecze przy ognisku kiełbaski.

trudno namalować niedzielę
na szczęście można mieszać kolory
nie używając tylko barw podstawowych

[mala200333]

Ewa Sobkowicz
ZŁA MILOŚĆ

On był, już go nie ma
Wyczytałam to dziś w gazecie
Młody był i pewnie piękne miał marzenia
Zgubiła go ta młodość...

Dziesiąte piętro - małe okno zobaczył
Czy chciał poczuć się ptakiem?
Ptakiem szczęśliwym, wolnym od trosk...

Myli się ten, kto mówi – głupi był!
On zgubił się w tym świecie
Po prostu kochał, kochał i śnił!
Zgubiła go ta miłość...

Miłość zła była
Zamiast dać radość i słodycz
Życia pozbawiła... zła miłość...

[rawik-is-me]

Wspaniale wiersze.

[samanta_ewa]

Barbara Golec

opowiem wam bajkę
o karuzeli
co wciąż się kreci
i wciąż weseli
jest na niej auto
i łabędź biały
para koników
i piesek mały
cieszy się ona-
ta karuzela
ze już sobota
ze wnet niedziela
gdy przyjdą dzieci
to je pokręcę
zaklaszczą dla mnie
dziecięce ręce
będą mnie głaskać
raz jeszcze - wołać
a ja wraz z wiatrem
będę wirować
marzyła cicho
o tym co będzie
gdy słońce wstanie
ranek nadejdzie
lecz zamiast słońca
lunęło deszczem
aż karuzela
dostała dreszczy
myślała o tym
ze zardzewieje
ze chora będzie
że się starzeje
bolały ja rurki
koniki ziewały
piesek się zwinął
w kłębuszek mały
ach to już po mnie
jęczała cierpiąca
tak się żaliła
żaliła bez końca
dopiero słysząc
jak dzieci się śmiały
skończyła skargę
ruszyła dalej

[rawik-is-me]

Z Netu:

Byłeś całym moim życiem,
ale tylko w moich snach.
Byłeś wielkim mym marzeniem,
ale zły los nie pozwolił.
Byłeś też moim tchnieniem,
ale to było niedługo...
Byłeś więc mą nadzieją
jednak przez krótką chwilę.
Byłeś, tylko byłeś...
Ale już .... nie jesteś.

[ewelina333.3]

Małgorzata Bobak

samotność jak deszcz
płynie do miasta.
przestrzenie napełnia
przedświtem i łzami.
i ciała dalekie
co śpią jeszcze razem
odsuwa od siebie
rozczarowane.

ktoś chciałby zasnąć
sam, mniej samotny.
w noc czarną wtulić się
jak w ciepłe zwierze
i nabrać do szczęścia
ochoty, raz jeszcze
-być może w tym życiu.

a tam, gdzieś za ścianą
słychać ciche łkanie.
ktoś nie chce zasnąć,
bo śnić już nie umie.
skarga jak deszcz płynie.
czy dziś ty usłyszysz ,
że Ktoś obok ciebie
też już jest samotny.

[ewelina333.3]

Piekne wiersze zamieszczacie...

[rawik-is-me]

Iza Tazbir
Daleko gdzieś i blisko tak
na krawędzi nocy i dnia
w zasięgu rąk i na serca dnie
Ciebie mam, Ciebie chcę
w Twej twarzy widzę cały świat
muzykę słodką w sercu masz
Twe oczy dla mnie lustrem są
a dłonie Twe to mój schron... :
Bądz przy mnie blisko
bo tylko wtedy nie jest mi zimno
wiatr wieje z otchłani
kiedy pomysle jaka wielka jest przestrzeń
a jaka ja
wtedy potrzeba mi twoich dwóch
ramion zamknietych...)

[mala200333]

[mala200333]

Z KRONIKI DYPLOMATYCZNEJ

Raz ambasador Sodomy przywdział strój uroczysty
Bo miał wręczyć królowi Gomory uwierzytelniające listy.
Czuł przytem wielką tremę oraz niepokój najszczerszy
Bo miał tę czynność wykonać w swym życiu po raz pierwszy.
- Co począć - kombinował z zawartością dyplomatycznej koperty? -
- Wsadzić królowi w łapę, ukłonić się i fertig?
A może trzeba przyklęknąć? O ziemię uderzyć głową?
A może przed tym wręczeniem wystąpić z jakąś przemową?
Aż wreszcie cały dylemat postanowił roziązać najprościej
I postąpić w zależności od bieżących okoloczności.
Oto już wjeżdża przed pałac ambasadorski ekipaż,
Na dziedzińcu pręży się gwardia w tradycyjnych futrzanych slipach,
W bramie - generałowie, za nimi - ministrowie,
Idzie nasz ambasador z kompletną pustką w głowie,
Wreszcie przed tronem staje, a król już siedzi na tronie,
Grubasek, metr czterdzieści w kapeluszu, a raczej w koronie,
Patrzą na siebie przez chwilę, król sapie jak hipopotam,
Ambasador też sobie sapie, aż król wreszcie powiada: - No czo tam?
(bo ten król trochę seplenił). Na taki grubiański speach
Ambasador strasznie się wkurzył, poczerwieniał i mówi: - A nicz.
Król jakby się trochę wzdrygnął, znów siedzi i strasznie sapie,
Pomyślał chwilę i pyta: - A czo tam czymasz w łapie?
Ambasador zesztywniał ze złości, strzepnął pyłek ze złotego haftu
Na swych spodniach, i warknął prez zęby: - Nie piliśmy bruderszaftu!
Król jakby zgłupiał na chwilę, a trochę jak gdyby zdębiał,
Zaś ambasador z tych listów zaczął robić od niechcenia gołębia
I puszczać królowi pod nosem, zaś król ze wściekłości blady
Chciał tego gołąbka złapać, ale jakoś nie mógł dać rady,
Więc zapiszczał: - Ambaszadorciu, przesztań ty sztrugać wariata,
Bo każę ogłosić w gażecie, że jeszteś perszona non grata!
- A dobrze - rzekł ambasador - tylko żebyście wiedzieli
Że uznanie mnie za non grata wywoła casus belli!
Co mówiąc usiadł na stopniach, but ściągnął sobie zuchwalec
I berłem co obok leżało podrapał się w duży palec,
Potem wstał, rozbił kukułkę co kukała w zegarowej dziupli,
Wytargał króla za uszy, naubliżał mu od kurdupli,
Wetknął mu listy do gęby i z ulgą wyszedł na słońce...
A nazajutrz gazety doniosły że ambasador Sodomy wręczył najjaśniejszemu panu listy uwierzytelniające.

Waligórski

[smieszka-on-line]

Ania Tomiczek

słowa są puste jak wnętrze jaskini -
ranią boleśnie kolcami stalagmitów
i dudnią natrętnym echem
są zimne
wilgotne
i mroczne
wielkie i małe
i zawsze możesz się w nich zgubić
zdrętwiejesz
zmarzniesz
a one wciąż będą ranić boleśnie kolcami stalagmitów
i wciąż będą dudnić natrętnym echem

[rawik-is-me]

Małgorzata Kiryjewska

Pestka

Wszystko ma swoją cenę,zawsze
jest coś ważniejszego w imię czego
rezygnujemy z marzeń,pokornie
pochylamy głowę i idziemy dalej.

Oddajemy po kawałku siebie w imię
wyższych racji,poczucia obowiązku lub winy,
ubezwłasnowolnieni normami świata,
skazani ,by się powoli zatracać.

Lecz gdzieś w środku tkwi , jak pestka
w wiśni,twardą skorupą otoczone,
to co nie jest na sprzedaż i nie podlega
na nic innego wymianie.

Coś co stanowi o naszym istnieniu,
co za cenę życia,do ostatka
będziemy chronić.Co to jest?Po to żyjemy,
by znaleźć tę jedną odpowiedź.

Waligorski... wiersze

[black_jotka]

Marzenia

Kiedy piechur zmęczony przykuca,
Marzy sobie o jedwabnych onucach,
Żeby były śliskie i wygodne,
Eleganckie, a przy tym chłodne...
Chłop ubogi z dalekiego powiatu
Często myśli o siermiędze z brokatu,
Żeby podziw dla całej parafii,
Wszyscy jękną, a wójta szlag trafi.
Ksiądz Chudzielak, chudy i ponury,
Chciałby myckę mieć z krwawej purpury.
I akurat przyjeżdża sufragan
I się robi pieroński bałagan...
Doktor Dziobak, gdy zasypia zmęczony,
To mu skalpel się śni pozłocony
I zazdrosna mina prymariusza,
Który wąsem z irytacją rusza.
Kelner Pućko rozmyśla po cichu
O dwunastu inspektorach PIH-u,
Jak przynoszą jemu paprykarze,
A on mówi do nich: - A ja zważę!
Duma muzyk, który wali w bębny,
Że zrobiono mu koncert odrębny
I przychodzą Oj strach z Rubinsteinem,
I dziękują, że to takie nadzwyczajne.
A ja jestem sobie facet oddzielny,
Mnie się widzi redaktor naczelny,
Jak ma całkiem inną posadę
I ułożyć musi balladę,
A ja mu, broń Boże, nie zatwierdzam
Ani się na niego nie rozsierdzam,
Tylko z boczku się przyglądam zwyczajnie...
Niby taki drobiazg, a jak fajnie!!!

[mala200333]

MANNEKEN - PIS

Stoją sobie od Bugu do Nysy
Smutne, polskie Manneken-Pisy,
Co powstały z powodów paru:
powód pierwszy - brak pisuarów.
Powód drugi - to nadmiar piwa,
Więc co drugi Manneken się kiwa.
Powód trzeci niska kultura:
Można nawet za drzwiami biura....
Czwarty powód - to wciąż ta sama
Stara, polska autoreklama:
- Niechże w podziw wpadną cudzoziemcy,
A szczególnie Czesi i Niemcy!
Niemcy? Może. Lecz czasem w podróży
Kraj nasz zwiedza przygodny Murzyn,
Zaraz łza mu wypływa spod powiek:
- Biedna, biedna ta biała człowiek.....
Czwarta z przyczyn także jest prosta -
Stare hasło "Zastaw się, a postaw!"
Owszem, postaw, ale - jeśli łaska -
Zgodnie z hasłem czymś się przedtem zastaw....
Świat potępia ich, albo wyśmiewa,
Lub narzeka że przez nich schną drzewa,
Ale mnie oni cieszą nad wyraz,
Bo mnie przestał straszyć pewien wyraz,
Co myślałem że jest z ekonomii,
A poznałem że on z anatomii!
Oto dzięki wam, Manneken-Pisi
Wiem co znaczy słowo "tumiwisizm"....!

[mala200333]

Dlaczego o Panie Mój?

Zostały mi jeszcze szczyty - do zdobycia
rzeki rwące - do przepłynięcia
tyle wspaniałych ludzi - do poznania
pięknych snów - do wypowiedzenia

Więc dlaczego Panie Mój każesz mi się szykować?

[flissy]

www.youtube.com/watch?v=oDDQvlzh09U&feature=BF&list=FLAnqnfvrpyqo&index=12
Mój sen śmiertelny ciałem spełniasz

i słowem płochym w śnie poczętym:

puszysta włosów twoich perła

jak promień krągły w pościel spływa,

gdzie dłoń pierzasta jak z igliwia

rozdziela cienie ciał od lęku.



Mówimy szeptem krwi łagodnej

słuchając w sobie: niech w nas płynie,

niech niesie — światło jak w roślinie

prześwietli serc planety małe

i obudzimy się słuchając

szelestu chmur i grania wody.



Bo tyle tylko jest w nas ciepła,

co dłoń zdziwiona objąć zdoła,

i trwogi tyle, co zakrzepła

wy ryj e w twarzy łza jak z ognia,

i głosu w nas, co wydać może

w kielichu warg języka ostrze.



Niech płynie w nas — mówimy jeszcze

ten szmer ciemności, póki księgę

obłoków wiatr przegina miękką.

Bo tyle tylko wiary w pieśni,

ile obrazu pod powieką

ziemi odbitej ostatecznie.

[zamyslona_7]

Karolina Cicha "Miłość bez jutra"...Gajcy

[mala200333]

Człowiek nie jest bliskim dlatego,
że znalazł się blisko,
obok.

Człowiek
staje się bliskim
w miarę przeżyć,
zachowań, poznania...

Można być blisko
i nigdy nie stać się
bliskim

I odwrotnie,
można nawet być daleko,
ale dzielić się sobą
i tym, co może bogacić,
co może podtrzymać
i w ten sposób
stawać się bliskim.

Bezcennie bliskim


A. Hennel

[flissy]

"Ballada bezbożna"

Gdzie mojej ręki lewej z niebem igra samiec
Tam stado dojnych gwiazd i moja śmierć je pasie


Gdzie mojej ręki prawej ogródek się szerzy
Tam moją żonę martwą zakopują w ziemi

Gdzie moich jąder krąży podwójna planeta
Tam wieszają człowieka za to że poeta

Gdzie nasienie pospiesznie porzucone gnije
Tam kobietę do spazmu pobudzają kije

Gdzie mojego mózgowia cieknie wrąca struga
Tam pijak pijąc wie już co jest dobra wódka

Gdzie moja stopa lewa bieg planet popędza
Tam nie ma Boga tylko jego impotencja

Gdzie moja stopa prawa bieg planet wstrzymuje
Też nie ma Boga tylko nieskończony smutek

Gdzie moja męskość głową fioletową straszy
Poślubiona dziewica regularnie krwawi

Gdzie patrzę lewym okiem tam widzę: jest Polska
Biskup na świni tyłem wjeżdża do kościoła

Gdzie patrzę prawym okiem moje życie marne
Jak zwykle z przyjściem zmroku idzie pod latarnię


Rafał Wojaczek

[jutta_t]

"Gdzie patrzę lewym okiem tam widzę: jest Polska
Biskup na świni tyłem wjeżdża do kościoła "

..prawdziwe i mocne...

[jutta_t]

niewielka sztuka o wszystkim
(Beata Staniecka Busz )

mówi dwa wyrazy
za dużo

milczeć lżej
odwracać wzrok do wewnątrz
jak podziemna rzeka

ręce chcą
tłumaczy im niebezpieczeństwo
niech płoną po bieguny

ramiona pozbawi
ciężkiej kropli
oliwy z lampy panny mądrej

głupio umierać kamienowaną
śmiechem