Przerwa na refleksję i szczyptę człowieczeństwa...

Gość portalu: Emi napisał(a):

> Przypuszczam, ze taka postawe przyjmuje sie pod koniec zycia, ale nie w
srodku
> albo na poczatku. Wczesniej walczy sie o lepszy swiat i szuka sie szczescia.
> ----------
>
> Przykazania Leszka Kołakowskiego
> • PO PIERWSZE PRZYJACIELE.
> • A POZA TYM:
> • CHCIEĆ NIEZBYT WIELE.
> • WYZWOLIĆ SIĘ Z KULTU MŁODOŚCI.
> • CIESZYĆ SIĘ PIĘKNEM.
> • NIE DBAĆ O SŁAWĘ.
> • WYZBYĆ SIĘ POŻĄDLIWOŚCI.
> • NIE MIEĆ PRETENSJI DO ŚWIATA.
> • MIERZYĆ SIEBIE SWOJĄ WŁASNĄ MIARĄ.
> • ZROZUMIEĆ SWÓJ ŚWIAT.
> • NIE POUCZAĆ.
> • IŚĆ NA KOMPROMISY ZE SOBĄ I ŚWIATEM.
> • GODZIĆ SIĘ NA MIERNOTĘ ŻYCIA.
> • NIE SZUKAĆ SZCZĘŚCIA.
> • NIE WIERZYĆ W SPRAWIEDLIWOŚĆ ŚWIATA.
> • Z ZASADY UFAĆ LUDZIOM.
> • NIE SKARŻYĆ SIĘ NA ŻYCIE.
> • UNIKAĆ RYGORYZMU I FUNDAMENTALIZMU
------------------
Pewnie masz rację ale taka postawa nie musi się wiązać z rezygnacją z chęci
doświadczania szczęścia i z walki o lepszy świat.
Trzeba tylko mieć świadomość, że szczęście to tylko chwila, mgnienie, błysk a
nie trwający długo stan świadomości. Co do walki o lepszy świat to podane przez
profesora zalecenia w tej kwestii pozwalają na zachowanie miary i wyzbycie się
frustracji w czasie takiej walki.
Generalnie uważam, że jego rady wiodą ku osiągnięciu równowagi emocjonalnej, ku
używaniu mądrości po to aby nie tracić energii na próby zmieniania tego co
niezmienne. Wiodą te rady również ku niezależności od świata postrzegającego
dziś człowieka jednocześnie i wyłącznie jako towar i konsumenta.
Pozdr.
P.

Gość portalu: Emi napisał(a):

> Przypuszczam, ze taka postawe przyjmuje sie pod koniec zycia, ale nie w
srodku
> albo na poczatku. Wczesniej walczy sie o lepszy swiat i szuka sie
szczescia.
> ----------

a gdyby jednak taką postawę zacząć promować jeszcze przed końcem życia?
wtedy, kiedy młodsi od nas jeszcze nas słuchają-bo muszą ))

Jest tez taki fajny wiersz Mickiewicza "Dobranoc" z takim slawnym fragmentem:

"Daj piers ucalowac!" "Dobranoc - zapieta!"

Serdecznosci, Cees

Uroczy ten wierszyk, Palnicku, i takie nieprzyzwoite nie-buddyjskie marzenia
wyraza). Czyj on? Jesli on Twoj, to gratulacje. Dobranoc Ci, ja jeszcze
troche popracuje, na mnie jeszce nie pora, bo naleze do rodu sow i puchaczy. A
krykiety i zaby za oknami nadal koncerutuja, lis zakrada sie do carportu
sasiada i poszczekuje, a pyzaty ksiezyc poci sie na niebie.
pozdro

Gość portalu: Kafar napisał(a):

> Twe oczy jak piękne świece,
> a w sercu źródło promienia.
> Więc ja chciałbym twoje serce
> ocalić od zapomnienia.

czy umiemy tak powiedzieć...po drodze?
Kafarze, Emily i...mam tu jeszcze miejsce na inne nicki
przyjmijcie ode mnie te strofy jako do was skierowane, choć oczu waszych nie
widzę ))

Halina Poświatowska

daj rękę
zaprowadzę cię w krajobraz miasta Li
tam delikatne kolory płowieją
w słońcu
ziemia oddycha
jakby nie żyła
i spokojny uśmiech mistrza
na ziemi

twoje włosy wiatru pełne
przylgną do policzków
twoje dłonie pragnieniem zgięte
palcami otwartymi zakwitną
cisza mieszka
w spojrzeniu mistrza Li
patrzy oczodołami
i słońce nazywa po imieniu
i światło
w słowie pieści
jak włosy
i kolor gładzi
i mówi
dłoń ucisz wyciągniętą
a świat ci podam
na dłoni

Tadeusz Żeleński-Boy

A kiedy przyjdzie...

...A kiedy przyjdzie godzina rozstania,
Popatrzmy sobie w oczy długo, długo
I bez jednego słowa pożegnania
Idźmy - ja w jedną stronę, a ty w drugą.

Bo taka nam już pisana jest dola,
Że nigdy dla nas jutro się nie ziści,
Wiecznie nam w poprzek stanie tajna Wola,
Co tkliwość mieni w podmuch nienawiści.

Najmilsza moja! Leć, kędy cię niesie
Twych piórek zwiewność i krwi młodej tętno;
Leć, kędy życia pieśń wzdyma i gnie się
w rytmów tanecznych melodię namiętną;

Leć, kędy Rozkosz wyciąga ramiona
Po smutne serce człowieka tułacze,
Co w jej śmiertelnym spazmie drży i kona,
I wyje z bólu, i ze szczęścia płacze...

Leć... ale pomnij: w pogody uśmiechu,
W marzeń haszyszu i smutków żałobie,
I w cnot dystynkcji, i w plugastwie grzechu
To wiedz, najmilsza: ja jestem przy tobie.

Oczyma na cię patrzę skupionemi,
Jak na misterium ważne, groźne prawie,
I co bądź czynisz biedna Córo Ziemi,
Ja, brat twój starszy, ja ci błogosławię...

...Gdy będziesz cierpieć, ja ciebie pocieszę,
A gdy się zbrukasz, wówczas wiedz, ty droga:
Ja cię wysłucham i ja cię rozgrzeszę,
Bo taką władzę mam daną od Boga.

W twe dłonie wtulę twarz od tęsknot bladą,
O twe kolana głowę oprę biedną,
A ty mi daj bajaj, o Szeherezado,
Twych cudnych nocy, ach, tysiąc i jedną...

... A kiedy przyjdzie godzina spotkania,
Może w nas pamięć dawnych chwil poruszy
I bez jednego słowa powitania
Popatrzym sobie aż w samo dno duszy...

Następną planetę zajmował Pijak. Te odwiedziny trwały bardzo krótko, pogrążyły
jednak Małego Księcia w głębokim smutku.

W lesie listopadowym

Wokół góry góry i góry
I całe moje życie w górach
Ileż piękniej drozdy leśne śpiewają
Niż śpiewak płatny na chórach

Jak łasiczki ścieżka w śniegach
Droga życia była kręta
Teraz z lasów zeszła na mnie
Młodych jodeł zieleń święta

Nie ludzką ręką malowany
Jest wielki smutek duszy mojej
Lecz nawet złockiej ikonie
Ja nigdy nic nie powiem

Ważne są tylko modre kopuły pieśni
Które na górze wysokiej zostaną
Nikt nie szuka inicjałów cieśli
Gdy cieśle dom postawią

Przyjaciele drodzy którzy jemioły2 czcicie
Dobrze że chodzicie światem
Wkrótce jodełkę zieloną spalicie
Aby3 darzyła was ciepłym latem

Wokół lasy i wiatr
I całe życie w wiatru świstach
Wszyscy których kocham wita was
Modrzewia ikona złocista




Jerzy Harasymowicz

Gość portalu: Emilly napisał(a):

> Stenaline - gdzie sie znajduje?
> nad lodowymi fiordami
> na lajbie baltyckiej
> na atlantydzie
> na moscie wislanym
> na jeziorze Wigry
> w trojkacie bermudzkim
> na Pacyfiku
> na Marszlkowskiej czy Piwnej
> na Zalewie Zegrzynskim
> gdzie owa tajemnicza kraina,
> w ktorej plonie Palnik?
> ===
> "com" to juz wiem gdzie - nigdzie, czyli wszedzie)
-------------
W rzeczy samej Emily. Wszędzie

Halina Poświatowska
* * *

namiętność to jest to
o czym śpiewały skrzypce
zamknięte w ciemnym futerale
w dusznym
jak noc
wewnątrz łupiny światła
znaczone paznokciami gwiazd
ona żyje
w twoich słowach z ciepłego granatu
pachnie brzoskwinią
słońcem
schwytanym w zieloną sieć drzewa
dojrzała
przechylona nad spłowiałą trawą
ciąży
ku moim dłoniom otwartym
a ja

Tak długo!

Konstanty Ildefons Gałczynski

Takie proste...
Takie proste i takie straszliwe —
koło ucha był mały kosmyk,
potem było tkliwie, potem tkliwiej
i tak zaczął się wieczór miłosny.


1945

przemknęła cieniem
żagli zwiniętych w portowym mroku
gwiazda północy latarnią była
póki błysk gromu nie zrobił kroku
i ją zasłonił


-
100krotki dla czuwających nad snem niewinnych

Na naszą słabość i biedę,
niemotę serc i dusz.
Na to, że nas nie zabiorą
do lepszych gór i mórz.
Na czarnych myśli tłok,
na oczy pełne łez
lekarstwem miłość bywa.
Jeżeli miłość jest,
jeżeli jest możliwa.

Na ludzką podłość i małość,
na oschły Boży chłód.
Na to, że nic się nie stało,
a zdarzyć miał się cud.
Na szary mysi strach,
bliĽniego wrogi gest,
ratunkiem miłość bywa.
Jeżeli miłość jest,
jeżeli jest możliwa.

Tu kukły ludźmi się bawią,
tu igra z nami czas.
Tu wielkie młyny nas trawią
i pył zostaje z nas.
Na to, że z pyłu pył
i za początkiem kres
ratunkiem miłość bywa.
Jeżeli miłość jest,
jeżeli jest możliwa.

Na krajów nędzę i smutek,
na okazałość państw,
policję, kłamstwo i nudę,
potęgę małych draństw.
Na nocny serca ból,
że człowiek żył jak pies
ratunkiem miłość bywa.
Jeżeli miłość jest,
jeżeli miłość jest...

/Agnieszka Osiecka/

Wisława Szymborska

Portret kobiecy


Musi być do wyboru.
Zmieniać się, żeby nic się nie zmieniło.
To łatwe, niemożliwe, trudne, warte próby.
Oczy ma, jeśli trzeba, raz modre, raz szare,
czarne, wesołe, bez powodu pełne łez.
Śpi z nim jak pierwsza z brzegu, jedyna na świecie.
Urodzi mu czworo dzieci, żadnych dzieci, jedno.
Naiwna, ale najlepiej doradzi.
Słaba, ale udźwignie.
Nie ma głowy na karku, to będzie ją miała.
Czyta Jaspersa i pisma kobiece.
Nie wie po co ta śrubka i zbuduje most.
Młoda, jak zwykle młoda, ciągle jeszcze młoda.
Trzyma w rękach wróbelka ze złamanym skrzydełkiem,
własne pieniądze na podróż daleką i długą,
tasak do mięsa, kompres i kieliszek czystej.
Dokąd tak biegnie, czy nie jest zmęczona.
Ależ nie, tylko trochę, bardzo, nie szkodzi.
Albo go kocha, albo się uparła.
Na dobre, na niedobre i na litość boską.

Noc
l
Noc straszliwa, straszliwa,
wiatr drzewami potrząsa,
noc jest taka świstliwa,
noc jest taka gorąca,
płynie miłość pod korą,
płynie miłość po liściach
i ptaki gubią pióra
jak ja me rękopisy.
Bo noc jest, noc jak walc.
2
Na most, na most wybiegnij, ach, trzymaj mocno bukiet,
by ci go wiatr nie wyrwał.
Twe imię jest ze szmaragdu.
Wiatr twoje włosy porusza - znam ich tajemny alfabet,
linie pierścieni i pukli, i loków. Do świtu jeszcze daleko.
Słyszysz, jak płynie noc? przygrywa jak stare zegary
na wieżach miast zatopionych -
twe imię jest z wiatru.
3
A kiedy noc otworzy się jak brama
i sennych rzeźb rozwinie wzór na bramie,
ty będziesz znów jak wczoraj taka sama,
zadźwięczy głos, który nie kłamie.

Na jasną dłoń upadnie ciemność słodka
i włosów puch dębowych liści dotknie.
Pochwalmy noc, że jest jak otchłań,
że spadać w nią jest tak cudownie.

A kiedy świt zastanie nas znużonych,
bitych przez wiatr i chorych jak od wina,
znów jak fortepian będzie potłuczony
ta noc, ta noc, wciąż głębsza rwąca rana.

Konstanty Ildefons Gałczyński
1946

dnia

George Gordon Byron

Kiedyśmy się żegnali

Kiedyśmy się żegnali
We łzach i w milczeniu,
Gdyś się smutna oparła
Na moim ramieniu,
Twarz miałaś bladą, zimną,
Pocałunek zimniejszy,
Wróżyła mi ta chwila
Okropność dzisiejszej.

Zimno na moje czoło
Spadła rosa ranku -
Przeczułem, że zapomnisz
O dawnym kochanku.
Dziś zachwiana twa sława,
Śluby zniweczone,
Dziś słyszę twoje imię
I za ciebie płonę.

Przy mnie mówią o tobie;
Milczę - rozpacz, trwoga,
Dreszcz mnie przebiega zimny -
Czemuś mi tak droga?
Nie wiedzą, że znam ciebie,
Jak dźwięk dzwonu ich głosy;
Długo, długo klnąć będę
Ciebie - i moje losy.

W tajniśmy się widzieli -
W milczeniu żal tłumię,
Że zapomnieć, oszukać
Twoje serce umie.
Ach! gdy cię ujrzę jeszcze,
Jakimż dziękczynieniem
Do stóp twoich pobiegnę? -
Łzami i milczeniem

Jesień

Jabłka świecą na drzewach jak węgle w popiele,
wiatrak pęka ze śmiechu i powietrze miele.

Jak na fryzie klasycznym dziewczyny dostojne
z różowymi żądzami mężną wiodą wojnę.

Już kasztan się osypał i ochłodły ranki;
o, młody przyjacielu, poszukaj kochanki

z małym domkiem, ogródkiem, sennym fortepianem,
która by włosy twoje czesała nad ranem,

z którą byś po śniadaniu czytał Mickiewicza -
niech będzie silna w ręku, a piękna z oblicza,

jak jesień zamyślona, jak Jesień śmiertelna
i jako jabłka owe cierpka i weselna.

Konstanty Ildefons Gałczyński

www.windbird.pe.kr/fo_trytoremember.htm
Try to remember the kind of september
When life was slow and so mellow
Try to remember the kind of september
When grass was green and the grain was yellow

Try to remember the kind of september
When you were youg and the callow fallow
Try to remember and if you remember
Then follow, follow

Try to remember when life was so tender
When no one worked exept the willow
Try to remember when life was so tender
When dreams were kept beside your pillow
Try to remeber when life was so tender
When love was an ember about to billow
Try to remmber and if you remember
Then follow follow

Deep in december, it' s nice to remember
Althought you konw the snow wiil follow
Deep in december, it' s nice to remember
Without the hurt the heart will follow

Deep in december it's nice to remember
The fire of september that made you mellow
Deep in december our hearts should remember
Then follow, follow
(T. Jones / H. Schmidt)

Ranek nad morzem

Cicho dziś zamiera w blasku
Morze jednym rąbkiem piany
I zostawia ślad na piasku,
Połysk szklany i różany.
Chodzą ranne mgły po fali
I prześwieca blado słońce...

Gdzieś wysoko, gdzieś w oddali,
Wielkim skrzydłem bielejące,
Płyną z wolna wielkie łodzie,
Wielkie lodzie rozmarzone
I po sennej, gładkiej wodzie
W niewiadomą idą stronę.

Konstanty Maria Górski

Wszystkim wirtualnym Przyjaciolom, a szczegolnie tajemniczym Wielbicielom zycze
pogodnych, zdrowych, radosnych, rodzinnych Swiat Bozego Narodzenia. Kafar sie
przyznal, ze jest Palnickiem/Nickiem, a czy Palnick sie przyznaje, ze jest
Kafarem? Oto swiateczne pytanie)). Czy ktos ma osobiste niezwykle
doswiadczenie konsumpcji egzotycznego owocu durianu?, ktory wlasnie kupilam,
ale do ktorego podchodze z mieszanymi uczuciami leku i podniecenia, jako ze
owoc ma byc smaku boskiego (zywili sie nim ponoc orientalni bogowie), ale
rownoczesnie cuchnacy. Oni mieli chroniczny katar i nie czuli fetoru)
---------
Festi Nativitatis Christi laudes czyli pochwała Bożego Narodzenia
Gałczyński Ildefons Konstanty

Jakoby ze złotego
chmury są runa.
To Boże Narodzenie
zbliża się ku nam:
żony tedy i matki
czyszczą kuchenne statki,
aż w kuchni starodawnej
w strop bije łuna.

Garnki, sagany, kotły
z miedzi robione:
wszystko to gospodynie
czyszczą natchnione,
klamki, progi i drzwiczki,
nawet z kurzu stoliczki,
kędy drzemią na zupę
szczawie zielone.

Tamten kwiat ówdzie stanie,
a zasię ten tu:
trzeba izby wystroić
pięknie ku świętu,
by wystrojone izby
światłem grały wskroś szyby,
bo Jezus czystość lubi
serca i sprzętu.

- Jak wejdzie Narodzenie,
to którą bramą? -
pytają gospodynie
wieczór i rano;

gotują na Wigilię,
tłuką z cukrem wanilię
i rzecz wonną, przewonną,
zacny cynamon.

I zawsze niespodzianie
(pomimo znaków!)
przychodzi Narodzenie
w glorii, w orszaku;
rodzi się Dziecię nocą,
nocą gwiazdy się złocą,
a jedna najgłówniejsza,
co wiedzie magów.

A potem zamigoce
świeczka za świeczką,
ojciec dziecku popatrzy
w oczy jak dziecko,
będą chóry anielskie
a oraz archanielskie,
święty Joseph z Maryją
nad kolebeczką.

Śnieżek prószy. Hej, bracia,
rozstawmy stoły!
Ucztujmyż: przedświąteczne
przeszły mozoły;
nie żałujmyż dobytku
ani wszelkiego wiktu:
słodki Pań się narodził.
Pasterz wesoły.

Wiem ci ja, że niejeden
grosze oblicza,
a kto i grosza nie ma,
głód go tnie z bicza.
Wolno marzyć poecie,
że już lepiej na świecie,
że się wszędzie bogato
pleni obyczaj;

że dzieci, wszystkie dzieci
mają pierniki,
ojce tytoń do fajki,
matki buciki;
a różne podle małpy
już nie biorą się za łby,
i wszędzie miasto armat
stroją muzyki.

Raduj się tedy, miasto,
raduj i sioło;
ty, słońce, w dzień; ty w nocy,
miesięczne koło;
raduj się i ty, człeku,
ze mną czasom na przekór
chętną kolędę śpiewaj,
piosnkę wesołą.

ntxt, ale...

To w tym
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=28&w=1007797
wątku podjąłem się trzeciego kwietnia dwa tysiące trzeciego roku
niewyobrażalnie trudnego zadania: przedłożenia ogłupiałej ludzkości wiążącej ją
od owego dnia

Nauki Religii

Stwierdziłem bowiem, że nadszedł przecież czas by zastąpić starą, metafizyczną,
zmurszałą i niepraktyczną koncepcję dotychczasowej Trójcy Świętej koncepcją
nową. Godną człowieka godnego i dobrą dla człowieka dobrego.

Nie jest wielką sztuką zwiastować Dobrą Nowinę. Prawdziwa sztuka to zwiastować
Dobrą I Prawdziwą Nowinę. Ja to potrafię.

Gdy Przeto Nadchodzi Nowy Rok 2005, Powiadam Wam: Bush Istnieje!



sen

www.reelclassics.com/Actors/O'Toole/impossibledream-lyrics.htm
Kto chce poslychac tej cudnej piosenki, prosze wejsc na nutke MP3 w powyzszym
linku i delektowac sie! Mam nadzieje ze wyjdzie.
Sczesliwego, odwaznego, madrego zycia pelnego przyjazni, milosierdzia i
milosci (verrrry real zycze wszystkim Przyjaciolom z tego watku!
Emily

widze, ze pora na mnie wyprodukowac jakis utfur. Na razie zajeta, ale sliczne
te wiersze))))). Wstyd mi, ze, ze Bienskowki byl mi dorad nieznany.
ciao

Take my hand
I'm a stranger in paradise
All lost in a wonderland
A stranger in paradise
If I stand starry-eyed
That's the danger in paradise
For mortals who stand beside an angel like you

I saw your face and I ascended
Out of the commonplace into the rare
Somewhere in space I hang suspended
Until I know there's a chance that you care

Won't you answer this fervent prayer
Of a stranger in paradise?
Don't send me in dark despair
>From all that I hunger for

But open your angel's arms
To this stranger in paradise
And tell him that he need be
A stranger no more

Words and Music by Robert Wright and George Forrest
Transcribed by Robin Hood
These lyrics were transcribed from the specific recording mentioned above
and do not necessarily correspond with lyrics from other recordings, sheet
music, songbooks or lyrics printed on album jackets.

Brawo!!! Madry tekscik nam wrzuciles na przerwe refleksyjna. Tylko mysle,
Kafarze, ze wiara, jakakolwiek by nie byla, jest bardziej potrzeba duszy i
uczuc, niz rozumu. Zarowno Eistein jak i Niewton w koncu byli tylko ludzmi i
wiadac odczuwali potrzebe wiary. Wiara ma w sobie bardzo wazny element
milosci, milosierdzia, solidarnosci, ktory ludzi przyciaga. Poza tym religia to
aktywnosc socjalna, ktora tez ludzi przyciaga, bo daje mi poczucie oparcia i
bezpieczenstwa. Dlatego mysle, ze nie warto walczyc z wiara. Jedni maja jej
potrzebe, inni nie, a ci, ktorzy maja, dobieraja sobie odpowiednia wiare do
wlasnego duszomyslu. Musi byc zaistniec rezonans)) Wcale nie jestem pewna,
Kafarze, ze szybkie znalezienie teorii wszystkiego jest wazniejsze dla
czlowieka i ludzkosci, niz pocieszenie, ukojenie i nadzieja, ktore daje im
irracjonalna - zda sie - wiara. Nie bylo na swiecie zadnej kultury, ktora
bylaby pozbawiona religii. To nam chyba cos mowi o potrzebie ludzkich umyslow.
Kazdy ma potrzebe wierzenia w cos, a to cos bywa rozne - moze byc jakis Bog,
alo idea, albo wlasna hipoteza lub teoria. Abstrahuje tu od naduzyc instytucji
religijnych, ktore nie roznia sie od naduzyc swieckich instytucji. Jednak
naduzycia politykow i biznesmenow sa duzo grozniejsze dla spoleczenstw i
ludzkosci, nic te kaplanskie.
pozdro i usmiechnij sie.
don't be so serious!) be tolerant!

> widzieć porządek w naturze. Niestety, ale przekonanie Einsteina iż „Bóg n
> ie gra w kości ze światem” nie pozwoliło mu
> przyjąć założeń mechaniki kwantowej, co z kolei nie pozwoliło mu na
połączenie
> teorii elektromagnetyzmu Maxwella ze swą teorią
> grawitacji (ogólną teorią względności), a więc na stworzenie tzw. ogólnej
> teorii wszystkiego, a raczej ogólnej teorii sił
> działających w przyrodzie, czyli łączącą w jedno elektromagnetyzm, grawitację
> oraz tzw. silne i słabe siły nuklearne. Główną
> przyczyną, dla której Einstein odrzucił był mechanikę kwantową (podczas swej
> słynnej konfrontacji z jednym z czołowych twórców
> owej mechaniki, Nielsem Bohrem, na konferencji w Brukseli w roku 1927) była
> stochastyczna (oparta na rachunku prawdopodobieństwa,
> a więc przypadku) natura owej mechaniki oraz tzw. zasada nieokreśloności,
> sformułowana przez Heisenberga, innego wielkiego twórcę
> mechaniki kwantowej, a głosząca, iż nie można jednocześnie określić położenia
i
> prędkości cząstki elementarnej (np. elektronu).
>
> Jak to słusznie zauważył cytowany tu wielokrotnie Calder,
> Einstein „pomylił ‘niepewność’
> (‘uncertainty’ w swym podatomowym (subatomic), statystycznym znacz
> eniu,
> z ‘niepewnością’ co do przyczyny
> i skutku”. Tak więc do dziś (początek roku 2005) deterministyczna teoria
> grawitacji Einsteina opisująca makroświat nie jest
> zgodna ze stochastyczną mechaniką kwantową opisującą mikroświat. Oczywiście,
> fizycy szukają wciąż owej „ogólnej teorii
> wszystkiego”, ale jak na razie bez skutku. Najbardziej obiecującą hipotez

Prezentowane treści to swego rodzaju anty-Astra czy Astra odwrócona. W
sąsiednim wątku (ale i od dłuższego czasu, też w wątkach dawnych) Astra mówi o
złych skutkach ateizmu. Tu odwrotnie: mówi się o złych skutkach religii. Ale
obie postawy są przykładem rozgalopowanego, niedorzecznego pragmatyzmu. A w
istocie pragmatycznie rozumiane skutki mają drugorzędne znaczenie. Wyjaśnię to.
Przypuśmy dla przykładu, że ja mam dzieci. Moze mam, może nie, nieważne.
Przypuśćmy dalej, że uważam, że bycie osobą religijną ułatwia życie, karierę,
zachowanie równowagi, zachowanie życzliwych, cywilizowanych, wyrafinowanych
stosunków z innymi ludźmi, utrudnia poddawanie się uczuciom skrajnego
zniechęcenia, itp. raczej pozytwne skutki. Czy w związku z tym wbrew własnym
przekonaniom - dla dobra swego hipotetycznego potomstwa - wciskałbym
jemu/jej/im, że pewna religia jest prawdziwa? No nie!!! Dlaczego? Bo byłbym
szmatą bez honoru, gdybym okłamywał własne dziecko/dzieci. Tu cały pragmatyzm
się załamuje i odpływa. Tej sprawy nie rozpoznaje odpowiednio też
klasyczny "zakład Pascala", który jest nieporozumieniem, jak całe religianctwo.

Po tych ogólniejszych uwagach przechodzę bliżej rozpatrywanych treści. Nie jest
tak, że religia jest przyczyną "glupoty". Jest odwrotnie, zgodnie z tytułem
mojego postu. Co najmniej w cywilizacji współczesnej: ktoś jest religiantem
dlatego, że religii przez swoją "głupotę" nie odrzucił, natomiast to, że ktoś
jest religiantem nie powoduje, że staje sie przez to umyslowo mniej wydolny.
Przeciwnie czasami - by przekonać choćby samego siebie do religijnego głupstwa,
musi nieźle nagimnastykowac się umysłem. Oczywiście są religie, ktore są już
tak głupie, że jednak ograniczają destruktywnie, przykładem może byc skrajnie
fundamentalistyczna sekta protestancka bazująca na bardzo dosłownym czytaniu
biblii.

Jezeli, jak czytamy, DO DZIŚ teoria grawitacji jest niezgodna, itd., to znaczy,
że nie była to wina Einsteina, a zatem że nie byla to wina jego rzekomych
ograniczeń. Einstein zaczał pracę związaną z posuwaniem fizyki i wiedzy
ludzkiej naprzód ponad 100 lat temu, zakończył ją (bo umarł) około pół wieku
temu. Jeśli do dziś ludzkość czegoś nie zrobiła umysłami wszystkich nowszych
fizykow wyposażonych w lepsze narzędzia (matematyczne choćby tylko!), to
znaczy, że nie byla to wina Einsteina i jego rzekomych (religijnych)
ograniczeń. Połamał sobie zęby, BO - jak powinno byc całkiem jasne - widać
musiał sobie połamać i połamałby je sobie tak samo, gdyby zamiast swojego
delikatnego panteizmu wyznawał ateizm-palnickizm-kafaryzm.
Ale powiem więcej. Einstein nie odrzucał (przez swoje metafizyczne poglądy)
mechaniki kwantowej jako fałszywej. Jako profesjonalny fizyk wiedzialby, co ma
zrobić - zaprojektować na przyklad nowe doświadczenie obalające i przeprowadzić
projekt z powodzeniem. On po prostu nie byl z tej teorii zadowolony. A co to
znaczy? To znaczy, że miał motywację do roboty, mial napęd do wgłębiania się.
Cóż może byc lepszego? Upraszczam troszeczkę w tej chwili, ale nie zmienia to
postaci rzeczy. Dla naukowca aspirującego do bycia umysłem wielkiego formatu
nie ma nic lepszego niż niezadowolenie z fundamentalnych teorii.


> Tak więc nawet panteizm, najbardziej miękki albo też najbardziej liberalny
> rodzaj religii (wiary religijnej) okazał się przeszkodą
> nawet dla najwybitniejszego rozumu XX wieku. Łatwo się domyśleć, jak wielką
> przeszkodą dla uczonego może być więc bardziej
> „twarda” religia (wiara religijna), a szczególnie odmiany teizmu (w
> tym
> chrześcijaństwo, a więc i katolicyzm), które
> są wiarą w transcendentnego, osobowego Boga, znajdującego się poza i ponad
> przyrodą, ale stale wpływającego na losy stworzonego
> przez siebie świata. Najlepiej ilustruje to chyba przykład innego wielkiego
> fizyka, uważanego przez wielu za nawet większego od
> Einsteina. Mowa tu oczywiście o Newtonie, który od co najmniej roku 1690 (a
> więc przez ok. 37 lat) analizował szczegółowo i w
> oryginale Biblię, a szczególnie owe przerażające przepowiednie Daniela i św.
> Jana (Księga Daniela ze Starego Testamentu,
> zawierająca jego apokaliptyczne proroctwa oraz niemniej, jak nie więcej
> koszmarna Apokalipsa św. Jana). Newton szukał był w
> Biblii, a szczególnie w jej najbardziej odpychających częściach, klucza nie
> tylko do przyszłości (co czyniło bezskutecznie wielu
> przed nim jak i po nim), ale też, równie daremnie, klucza do rozwiązania
> zagadki przyrody, czyli innymi słowy „ogólnej
> teorii wszystkiego”. Niepowodzenia Newtona i Einsteina powinny być, oczyw
> iście,
> przestrogą dla innych naukowców, filozofów i
> teologów, w olbrzymiej większości zaopatrzonych w słabsze intelekty niż
> wspomniani wyżej koryfeusze nauki. Niemniej doświadczenie
> nakazuje mi tu daleko idący sceptycyzm, jako iż nie tylko przysłowiowy Polak,
> ale też i wielu naukowców z różnych krajów świata
> okazało się „przed szkodą i po szkodzie głupi”.

We współczesnej epoce ŻADEN poważny fizyk nie będzie poszukiwał w apokalipsie i
temu podobnych pismach klucza do teorii fizycznej ogólniejszej niż ta, która
jest uznawana. Natomiast lektury "po godzinach" dziwacznych pism z odleglych
cywilizacyjnie epok mogą uruchomic w jego glowie jakis nieoczekiwany, twórczy
ciąg skojarzen z większym prawdopodobieństwem niż wpatrywanie się w telewizorze
w banalną gębę Kwasniewskiego czy twarze popularnych aktorek w popularnych
filmach.

Melodia
Wskazała na piersi palcem,
swoim palcem, królem w pierścieniu,
i prosiła, żeby wierszem, żeby walcem
umuzycznić ją, rzewnie znieśmiertelnić.

Więc dotknąłem klawiszów palcami
dla tych rzęs, dla tych ust, dla tej ręki,
pod oknami i za onami
zadźwięczały tony piosenki.

I pół świata stało się moim,
kiedym takty strof doskonalił -
o tych palcach pachnących powojem,
o wieczornych rzęsach Natalii.

Konstanty Ildefons Gałczyński
1934

Kagan założył specjalnego bloga, poniekąd w tej sprawie:


_______

Wierzenia religijne Alberta Einsteina

Lech Keller (05-01-2005)

Racjonalistyczna spinozjańska religijność Einsteina okazała się szkodliwa dla
jego działalności naukowej. Jego przekonanie iż "Bóg nie gra w kości ze
światem" nie pozwoliło mu przyjąć założeń mechaniki kwantowej, a tym samym
stworzyć "ogólnej teorii wszystkiego"...

(Usuniete z "Racjonalisty" przez red. "Agnosiewicza")
_______

źródło: antyracjonalista.blox.pl/html