Błędne myślenie...

Czy nie myslicie tak na codzien...?

ZNIEKSZTAŁCENIA POZNAWCZE:
1. MYŚLENIE „WSZYSTKO ALBO NIC” Widzisz wszystko jako czarne lub białe, nie
istnieją odcienie szarości. Jeżeli to co robisz, okazuje się nie całkiem
perfekcyjne, postrzegasz siebie jako kompletnego nieudacznika. „Do niczego
się nie nadaję”
2. NADMIERNE UOGÓLNIANIE Postrzegasz pojedyncze negatywne wydarzenia jako
niekończący się wzorzec porażki. To, że coś się przydarzyło raz, oznacza że
będzie się mu przydarzać wciąż i bez końca. „Nigdy nic mi sie nie udaje”
3. CZARNE OKULARY Wybierasz jeden negatywny szczegół i skupiasz się
wyłącznie na nim, tak że w końcu obraz rzeczywistości jest zaciemniony.
Wybierasz tylko negatywne szczegóły i na nich wyłącznie skupiasz uwagę, co
prowadzi do postrzegania całej sytuacji w negatywnym świetle.
4. TENDENCYJNY WYBÓR FAKTÓW Odrzucasz pozytywne wydarzenia, upierając się
że „się nie liczą” z tego czy innego powodu, niedocenianie komplementów. W
ten sposób możesz utrzymywać negatywne przekonanie, którego nie są w stanie
obalić całkowicie przeciwne codzienne doświadczenia.
Przekształcanie przeżyć i doświadczeń neutralnych, lub nawet pozytywnych, w
negatywne.
5. NIEUZASADNIONE WNIOSKI Dokonujesz negatywnych interpretacji, mimo że nie
ma w twoim polu widzenia faktów, które by przekonująco wspierały wyciągane
wnioski.
a. Czytanie w myslach: wyciągasz arbitralny wniosek że ktoś reaguje na ciebie
negatywnie i nie sprawdzasz go. Taki autodestrukcyjny wzorzec zachowań może
się rzeczywiście zamienić w samospełniającą się przepowiednię i zapoczątkować
negatywną interakcję w związku, podczas gdy tak naprawdę żadnego negatywnego
elementu nie było.
b. Błąd jasnowidza: spodziewasz sie że wszystko potoczy się źle, jesteś wręcz
przekonany że to, co przewidujesz, jest juz zaistniałym faktem. Czytanie w
myślach innych osób i przewidywanie najgorszego.
6. PRZESADZANIE (MYŚLENIE KATASTROFICZNE) I BAGATELIZOWANIE Nadajesz zbyt
duże znaczenie pewnym rzeczom ( takim jak twoje własne potknięcia lub czyjeś
osiągnięcia) lub umniejszasz to, co się wydarzyło, aby nie wydawało się
znaczące ( twoje pożądane cechy lub niedoskonałości innych ludzi). To
zniekształcenie zwane jest również sztuczką z lornetką. Sprzyja poczuciu
własnej niższości. „Już dłużej tego nie zniosę”
7. ROZUMOWANIE EMOCJONALNE Zakładasz że twoje negatywne emocje zawsze i
wszedzie odzwierciedlają to, jak rzeczy sie przedstawiaja w
rzeczywistości: „Tak czuję a zatem tak musi być”.
8. STWIERDZENIA TYPU „POWINIENEM”, „POWINNO SIĘ”, „MUSZĘ”, „TRZEBA”
Próbujesz się zmotywować za pomocą tego, co powinno, a czego nie powinno się
robić, jak gdyby człowiek musiał być najpierw przycisnięty do muru, zanim
cokolwiek zrobi. Te wszystkie „powinienem”, „powinno się” są również
czynnikami pogłębiającymi poczucie winy, ponieważ ich konsekwencja
emocjonalna to właśnie poczucie winy. Kiedy takie stwierdzenia kieruje się ku
innym, czuje się wtedy gniew, frustrację i niechęć. Zachowania innych nie
muszą się pokrywać z twoimi oczekiwaniami.
9. ETYKIETOWANIE Jest to doprowadzona do ostateczności forma nadmiernego
uogólniania. Zamiast powiedzieć na czym polega twój bład, nadajesz sobie
negatywną etykietę: „Jestem życiowym nieudacznikiem”. Kiedy czyjeś zachowanie
cię irytuje, nadajesz tej osobie negatywną etykietę: „To cholerny
złośliwiec”. Błędne etykietowanie oznacza między innymi opisywanie jekiegoś
wydarzenia za pomoca słów nadmiernie nasyconych emocjonalnie. Powoduje to
wrogie nastwienie do drugiej osoby, która nieświadomie odwdzięcza sie tym
samym.
10. KSOBNOŚĆ Postrzegasz siebie jako źródło i przyczynę negatywnych zdarzeń
zewnętrznych, z którymi masz niewiele wspólnego i za które tak naprawdę wcale
nie jesteś odpowiedzialny. To zniekształcenie jest źródłem poczucia winy.
Człowiek bierze odpowiedzialność za to, co negatywne, nawet jeżeli nie ma do
tego żadnych podstaw. To, co robi druga osoba jest przecież jego sprawą, a
nie naszą.