czasem sobie zapominam...

[ania-pat1]

Moja córka ogólnie sprawia wrażenie, że z rozumieniem przenośni i innych zawiłości już problemów nie ma. Powoduje to u minie pewien zanik dbałości o to, co i jak mówię (odpuszczam?). A jednak odpuszczać nie powinnam.
Przykład z dzisiejszego poranka - ubiera się w przedpokoju - (10 minut na buty i kurtkę) - mnie zaczyna trafiać, więc popędzam (chociaż teoretycznie wiem, że efekt będzie odwrotny). Wreszcie dziecko zmierza do drzwi,
więc syczę: tak chcesz wyjść?
- córka (zdumiona); no
- ja: jak?
- córka - jak to jak?
- ja (furia) - ale w czym?
- córka (lekko wystraszona) - w kurtce

Chodziło mi o to, że była w kapciach i bez czapki, rękawiczek i szalika.
W sumie się zreflektowałam mówiąc, aa czyli kapcie są OK? (tu żart zrozumiała i się śmiała) , ale kurczę jeśli ja się zapominam, to nauczyciel uzna ją zwyczajnie za bezczelną.

Teraz planuję pogadankę: jeśli ktoś pyta Cię, czy .... a tobie wydaje się, że jest OK, najpierw pomyśl po co może zadawać to pytanie....

[gostki2ija]

tak, takich "zajść" można mnożyć tysiące...:)
proszę któryś raz z kolei syna, żeby coś tam zrobił... a on nic, więc już mocno wkurzona: " ile razy jeszcze razy mam powtórzyć??? syn odpowiada: "zero"... Ja wiem, ktoś niewtajemniczony stwierdzi, że niewychowany, chamski itp.

[backwoodsman]

aniu-pat sama sobie odpowiedzialaś na swoje wątpliwości...Jeśli spojrzysz na wasz dialog, to powinnaś bez trudu dostrzec, że zbilaś córę z tropu. Ona zupelnie w tym momencie nie wiedziala o co ci chodzi. No bo jakiej odpowiedzi można udzielić na pytanie "jak?" w kontekście wyjścia? Też bym zapytał "jak to jak?"
a ty wtedy pytasz w czym? Tok myślenia córki jest zupelnie inny. Ona wie, że ty widzisz ją, więc widzisz też w czym chce wyjść i tak postawione pytanie zbija ją z tropu, bo nie wie do czego zmierzasz. Gdybyś spytala "idziesz w kapciach i bez szalika?" od razu by zaskoczyła.
Każdy czasem sobie zapomina i fajnie by było, gdyby nie trzeba było tak szybko wracać do rzeczywistości :)))

[ania-pat1]

Ja to wiem, właśnie o tym napisałam, że pomimo, że wiem to i tak zdarza mi się ją potraktować jak NT - potem jest mi głupio/źle, że zrobiłam jej przykrość (dlatego staram się obracać w żart - na szczęście ma poczucie humoru).

[el-loco]

Nie przejmuj się też tak mam niestety. I niestety mam wrażenie,że młoda bardzo często traktowana jest przez otoczenie jak NT(i w konsekwencji czasami obrywa za chorobę,bo inni odbierają ją jako niewychowaną).Czasami wyprowadza mnie z równowagi,frustruje,a potem jest mi łyso,że zapomniałam o jej super "dodatku".
Z innej beczki.Młoda przygotowuje się do sprawdzianu z angielskiego,pytamy się słówek.
-Książki wojenne:war books,
-A jak będzie po ang."Wojna i pokój"?
-war and room.
Wiwat autyzm atypowy!

[mikkoevi]

Ania twoje pytanie było nieprecyzyjne;))
Moja reakcja byłaby taka sama;))

To co piszesz o swojej córce bardzo przypomina mi historie z mojego życia;)) Strasznie sympatyczna ta Twoja córa;))