przestymulowanie?

[monisia900]

prosze was o rade, bo ja juz mam metlik w glowie i totalna pustke:(
od dawna bylam pewna ze mozna przestymulowac dziecko terapia SI. ale wczoraj dowiedzialam sie, ze mozna przestymulowac tez ... iloscia terapeutow. jak to jest? fakt, ze corcia ma duzo zaje, ale na wszystkie zawsze chodzila b.chetnie, aktywnie uczestniczyla, az do teraz. odmawia wspolpracy, zaczela siusiac w majtki, komunikowac sie gestem (do doroslych). ja ze swojej strony upatruje problemow w zwiazku z niektorymi "praktykami" przedszkola w stosunku do mojego dzicka. przedszkole zas odbija pileczke, ze to moja wina, bo dziecko ma za duzo terapii i terapeutow.
swoja droga zastanawiam sie powaznie nad zabraniem dziecka z przedszkola. no ale moze rzeczywiscie przedszkole ma racje? juz sama nie wiem.

[semella]

Wg. mnie można przestymulować dziecko.
Mój ostatnio też był coś nerwowy, po przyjściu do domu nie mógł dojść do siebie,
leżał np. w ubraniu poł godziny na łóżku popłakując i nie chciał się rozebrać, nie chciał jeść itd.
i ograniczyłam na próbę zajęcia popołudniowe (zostawiając tylko przedszkole terapeutyczne 8 h)
Ograniczyłam wyjazdy, wyjścia, więcej czasu poświęciliśmy dziecku i już jest wszystko dobrze i wróciło na swoje tory.

[niunia_mamunia]

Nasz neurolog nas przestrzegał przed zbyt dużą ilością terapeutów szczególnie w sytuacji, gdy nie komunikują sie oni ze sobą. Wówczas mogą zamiast dziecku pomóc, zaszkodzić mu działając w odrębny, sprzeczny sposób.
Ponadto czasem warto zrobić przerwę w tak intensywnych zajęciach, aby mózg mógł to sobie wszystko poukładać. Dla prawidłowego funkcjonowania, odpoczynek a nawet odrobina nudy też jest ważna.
Ja popełniałam ten sam błąd. W amoku zapisywałam dziecko na wszystko, co tylko sie dało. Teraz mamy kilka terapii, które najlepiej na dziecko oddziaływają :)

PS. ale to nie znaczy, że w przedszkolu też jest wszystko ok. Jest taka tendencja, aby za każde niepowodzenie obarczać rodzica. To głęboko niesprawiedliwe

[monisia900]

tylko z drugiej strony, corcia po powrocie z przedszkola czy terapii (terapia nie przy stoliku, a przewaznie na dywaniku i tylko poprzez zabawe) prosi sie sama, zeby robic z nia w domu co panie robily na terapii/w przedszkolu-czyli wnioskuje ze ma niedosyt tego. na terapii tez jest tak, ze pania podazaja za dzieckiem i to jakby dziecko dyktuje kierunek zajec. nikt jej tam do niczego nie zmusza.
po przedszkolu/terapii jest pelna energii-tn standardowo, nie ma jej ani za malo ani za duzo. pada jedynie po basenie, ale to chyba normalne:)

[emka_waw]

Oczywiście, że można przeciążyć dziecko ilością terapii i terapeutów, raz o mało co prawie mi się udało to zrobić. Na szczęście wystarczyło wypisanie syna z dodatkowej SI (uznałam, że wystarczy mu ta w ramach przedszkola) i wróciliśmy na właściwy tor. Objawy przeciążenia właśnie teraz mogą się pojawiać, pora roku i pogoda temu sprzyja, krótki dzień, ograniczona możliwość zabawy na dworze (brak dotlenienia), zmęczenie zimą - właśnie zimą rok temu syn mi się pobuntował. Zrób sobie na papierze grafik zajęć i terapii córki w układzie tygodniowym - jak to zrobiłam i spojrzałam, to wyszło mi, że mój przedszkolak zasuwa więcej niż dziecko w szkole. I ma prawo się tym zmęczyć.

A o jakie "praktyki" podejrzewasz przedszkole?

[halogen75]

Na szczęście wystarczyło wypisanie syna z d
> odatkowej SI (uznałam, że wystarczy mu ta w ramach przedszkola) i wróciliśmy na
> właściwy tor.

Zrobiłam podobnie i to za namową samego terapeuty o dziwo od si. Zasugerował, by zrobić przerwę i zminimalizować si, a przejść na inną płaszczyznę. Na si przestał już współpracować. Nie robił już żadnego kroku w przód. Zastał się dokumentnie i stan ten nie ulegał zmianie w żaden sposób. Wróciliśmy do zajęć edukacyjnych, które z kolei przez 2 lata nie miały racji bytu. Teraz idą jak burza. Podobnie z rehabilitacją ruchową córki. Miewa przerwy zalecane przez samych specjalistów choć wpis ma na całe życie- wymaga intensywnej, codziennej rehabilitacji.

[emka_waw]

My mamy przerwy niejako naturalne - przerwy świąteczne, długie weekendy, wakacje. I właśnie na wakacjach widzę jakby kumulację efektów zajęć z całego roku, wyrwanie z codziennych schematów powoduje u niego konieczność (i chęć) przetestowania nowych umiejętności, w dwa tygodnie objawiają się rzeczy, nad którymi cały rok pracowaliśmy, a których niby nie było widać. Po powrocie z zeszłorocznych wakacji cała rodzina mówiła mi, że inne dziecko przywiozłam :) Np. gdzieś się "zgubiły" prawie wszystkie jego schematyzmy i stymulacje.