Szybka diagnoza

[lokietek.20]

Czytam to forum od czerwca zeszłego roku, śledzę wątki z Aspergerem, bo u mojego 9 letniego synka właśnie w czerwcu postawiono diagnozę "przejawia cechy zespołu aspergera".
Gdy przeglądam wątki na forum i czytam, że szukają mamy pomocy i diagnozują dziecko przez nawet 2 lata, to jestem w szoku, ponieważ u mojego synka stało się to zaledwie po 3 spotkaniach, najpierw z psychiatrą, która w wywiadzie najpierw z nami potem w rozmowie z synkiem, nie stwierdziła za bardzo cech zespołu aspergera, ale jak dodała spotkanie z psychologiem i testy pokażą nam wynik. I po tych testach pani psycholog powiedziała, że synek posiada cechy zespołu aspergera. Dostaliśmy skierowanie do Poradni psychologicznej i na tym zakończono badania.
Dodam, że ja szukając przyczyn w odmiennym zachowaniu synka natknęłam się na ten zespół i stwierdziłam, że może to jest to. Teraz jeździmy do psychologa, który określa zachowanie syna, jako niepełny zespół aspergera, mąż nie przyjmuje tego do wiadomości, twierdzi, że narobiło się teraz poradni i zespołów, bo jest taka moda i tyle, a ja jestem rozdarta, bo sama nie wiem, czy nie przedobrzyłam i wymyśliłam sobie ten zespół. Byłam co prawda jeszcze na konsultacjach z psychiatrą, która w trakcie zadania dwóch pytań synkowi stwierdziła zespół. Synek jest bardzo nerwowy, drażliwy, płaczliwy, kłótliwy, brak jest mu na pewno empatii, ale nie ma np. tego, że jest doskonały w jakiejś dziedzinie. Jestem zagubiona i nie wiem, co o tym wszystkim myśleć. Jeździmy do Poradni do Czeladzi prywatnie od października, ale zachowanie synka niestety nie ulega poprawie.

[emily_valentine]

Ja diagnozowałam swoje dziecko w 2 poradniach. W Synapsis po 3 spotkaniach postawili diagnozę. W OWI na Pilickiej proces trwał 2 lata! Mimo, że psycholog od razu stowrdziła, że syn ma CZR i idzie w kierunku ZA, to psychiatra przez 2 lata wahała się czy to CZR czy może opóźniony rozwój mowy. W końcu po równo 2 latach postawiła diagnozę ZA. Ta sama psychiatra twierdzi, że są dzieci, które tylko wejdą do gabinetu już widać, że mają autyzm. Ale rozmawia się z rodzicem przez godzinę, żeby tak prosto z mostu nie przytłoczyć tak poważną informacją. A są dzieci, które mają dyskretne objawy, są na granicy spektrum (jak mój syn) i trzeba długo je obserwować. Po 2 latach robiłam rediagnozę w Synapsis i utrzymali swoją pierwszą diagnozę, twierdząc że z rozpoznaniem ZA poczekamy do czasu, aż syn pójdzie do szkoły. Ostatnio na tusie w synapsis terapeutka powiedziała o moim dziecku, że ma ZA. A więc jedno dziecko i wiele opinii, w sumie z renomowanych poradni.
A w PPP wpisali w orzeczeniach autyzm, po to by nam ułatwić życie. Tak więc moje dziecko ma 3 diagnozy z różnych miejsc ;)

Nie czas diagnozy się liczy, ale objawy. Jak się zachowuje twój syn dzisiaj, a co było w przeszłości? Na pewno diagnosta robił z wami wywiad od urodzenia dziecka. Pomyśl, czy wszystko było ok, czy może jednak nie.

[lokietek.20]

Dzięki za odpowiedź. Nie było dobrze z zachowaniem syna, ale w sumie to ja pierwsza zauważyłam objawy ZA, nie nauczyciele, może dlatego, że nie wiedzą? Owszem w przedszkolu zwracali uwagę, że lubi przewodzić, kłócić się, skarży itp, w I klasie to samo, ale nic ponad to, bardziej miałam wrażenie wydali by sąd, że jest niewychowany. To ja szukając przyczyn takiego zachowania zaczęłam szperać w necie i cechy, które posiadają dzieci z ZA zaczęły mi pasować. Zaczęłam syna bardziej uważnie obserwować i niestety fakty za tym, że jest to jednak coś związanego z ZA zaczęły przeważać. Wtedy udałam się z synem do wspomnianych lekarzy.

[holina]

lubi przewodzić, kłócić się, skarży

To chyba trochę za mało jak na ZA. Chyba, że nie napisałaś wszystkiego.
U nas także cała teczka opinii, z których nic nie wynika. Trochę pasuje, trochę nie pasuje. No ale przecież nie trzeba spełniać wszystkich kryteriów diagnostycznych. Wystarczy mieć kilka subtelnych zachowań, żeby taką diagnozę uzyskać. Skoro w szkole nie zgłaszają większych problemów, i nie nalegają na wizytę u psychologa to na pewno nie jest aż tak zle. Nie mniej jednak problem jest a Ty jako rodzic widzisz go bardzo wyraźnie. Czy są to pewne cechy charakteru czy zachowania wynikające z ZA tego pewnie nikt nie wie, dlatego też potrzebna jest bardzo wnikliwa diagnoza a nie obserwacja trwająca kilkanaście minut, szczególnie dotyczy to dzieciaków, które fajnie funkcjonują. Tak jak mój syn. Na pozór fajny, śmiały chłopczyk. Odważny, towarzyski, nie mający żadnych fiksacji czy stereotypii, nie za bardzo przywiązujący uwagę do zmian, lubiący dzieciaki, bez zaburzeń SI, nie sprawiający żadnych kłopotów wychowawczych zarówno w szkole jak i w domu. A jednak jest kilka rzeczy, które niepokoją mnie z jego zachowaniu. Pomiędzy dziećmi pomimo wspólnej zabawy można dostrzec ( ja widzę ) że te relacje nie są takie jak być powinny.
Hmmmm i teraz czy po prostu taki jest, czy ma CZR. Kilka poradni wykluczyło i kazało zapomnieć o autyzmie i zespole aspergera, natomiast jedna stwierdziła, że cechy dziecka ze spektrum ma.
I właśnie zaczynam załatwiać wszelkie dokumenty, żeby ułatwić dziecku dalszą edukację. Między innymi zastanawiam się nad nauczycielem wspomagającym. Czy będzie on potrzebny tego nie wie nikt, natomiast jedno jest pewne, że warto mieć nawet w szufladzie diagnozę i wszelkie dokumenty z nią związane chociaż by po to, żeby w razie czego można było z nich skorzystać. Zawsze też można spalić w piecu, jeśli okaże się, że np diagnoza była nietrafiona.

A jak Twój synek radzi sobie społecznie ? Jak w szkole ? Jakiej pomocy potrzebujecie najbardziej ? Co trzeba wspierać ? Chodzi o to, żeby dobrać odpowiednią terapię. Co Ciebie najbardziej niepokoi ? Chyba nie tylko to, że jest kłótliwy i lubi przewodzić bo to tak jak pisałam chyba za mało, żeby zdiagnozować ZA.

[emily_valentine]

hehe ale właśnie o dzieciach z ZA mówi się, że są niegrzeczne, niewychowane. Więc pasuje jak ulał ;) Do tego kilka innych cech ze spectrum i wcale nietrudno o diagnozę. U was trudniej, bo dziecko duże i wiele zachowań jest wyuczonych. Ale to tez dobrze świadczy o twoim synu, że dobrze sobie radził do tej pory i nie jest tak bardzo zaburzony. Mąż musi pogodzić się z diagnozą syna. Wszystkim będzie łatwiej, gdy zamiast oceniać dziecko, że jest niewychowane, czy złośliwe to jednak przyczyna niepożądanych zachowań leży gdzie indziej ---> spektrum autyzmu.
Na pocieszenie powiem, że moje dziecko też zachowuje się przeważnie ok i często zapominam, że ma jakąś diagnozę. Ale jednak są różne sytuacje, pamiętam co było kiedyś i szybko sobie przypominam, że jednak problemy mają podłoże inne niż wydawało by się na pierwszy rzut oka.

[holina]

Pewnie, że pasują jak ulał z tym że bardziej są to zachowania towarzyszące tym które widnieją w kryteriach diagnostycznych. Jeżeli dziecko świetnie radzi sobie społecznie i oprócz tego, że jest ,, niegrzeczne i niewychowane ,, to raczej ciężko mówić o spektrum autyzmu.
Właśnie, mój syn także często zachowuje się jak przeciętny 6 latek, ale tak jak pisze przedmówczyni są sytuacje, że jednak widać pewne dysfunkcje i naprawdę ciężko wówczas myśleć że ,, on taki jest ,,. Niektórzy pukają się w głowę jak mówi o CZR ale cóż wiedza na ten temat jest cały czas bardzo mizerna nawet w środowisku specjalistów o tego typu zaburzeń.
Hitem było jak zespół specjalistów w renomowanej poradni w Warszawie na bardzo słaby kontakt wzrokowy u mojego syna stwierdził ,, taka specyfika dziecka ,,.

[jagoda280486]

u mnie bylo tak ze jak syn mial 3 lata i nie mowil to poszlam do logopedy i od razu kazala nam isc do psychiatry i neurologa u psychiatra w ciagu 5 min powiedziala ze syn ma autyzm a jedyny objaw to byl taki ze syn sam sie soba zajmowal a nie pwinien tu podaje kilka glownych objawow woli być samo,
nie bawi się z innymi i nie jest twórcze w zabawie,
woli kontakt z przedmiotami niż z ludźmi,
unika kontaktu wzrokowego,
raczej patrzy ?przez osobę?,
mało się uśmiecha,
ma ograniczoną mimikę twarzy, jego twarz nie wyraża wielu emocji,
nie reaguje na własne imię,
wydaje się nadpobudliwe,
czasami wpada w gniew bez wyraźnego powodu,
jest impulsywne,
nie mówi wcale albo używa słów bez znaczenia,
może za nami powtarzać słowa (echolalia),
ma trudności w kontaktach z innymi ludźmi,
dziwacznie się zachowuje ? wprawia przedmioty w ruch obrotowy, samo robi tzw. młynki albo wprowadza się w jakiś inny jednostajny ruch (stereotypie ruchowe) ? kiwanie, huśtanie, obracanie się w miejscu,
nie porusza się spontanicznie,
jest spętane ruchowo,
chodzi drobnym krokiem,
nie balansuje rękami,
nie biega w podskokach,
jeśli mówi, to zwykle na jeden temat,
sprzeciwia się jakimkolwiek zmianom w rutynie,
ma nadwrażliwość na dotyk i dźwięk lub nie reaguje na ból. ZA tym sie tylko rozni od autyzmu ze dzieciaki mowia i zawsze maja norme

[holina]

Jagoda, ile Twój synek ma lat ? Czy te objawy które wymieniłas wszystkie dotyczą Twojego syna ?

[jagoda280486]

w tym roku bedzie mial 10 a te objawy to sa odgorne kryteria diagnostyki jesli co najmniej trzy mozesz przypisac po 8 roku zycia to dzieckoma autyzm badz za

[holina]

Rozumiem. Mi Pani w jednym ośrodku powiedziała ze przy ZA dziecko musi spełniać przynajmniej kilka kryteriów, żeby uzyskać diagnozę. Przy dwóch, trzech dziecko jest poddane dalszej obserwacji oraz dostaje listę zalecanych zajęć / terapii / ćwiczeń. Diagnozę dostaje jeśli po np roku czy dwóch dochodzą inne objawy lub te obecne pomimo terapii nasilają się. Już sama nie wiem każdy coś innego gada.

[jagoda280486]

ja rozwazalam tez inne mozliwosci ale po 7 latach edukacji i spotykania z innymi dziecmi ze spektrum u nas jest 30 juz widze ze syn ma autyzm wysokounkcjonujacy ale jednak to autyzm

[holina]

Ja juz nawet nie rozważam czy syn ma ZA czy autyzm czy jeszcze coś innego. Bardziej staram się pracować z nim w domu z naciskiem na rzeczy w których kuleje najbardziej. Oczywiście realizujemy zalecenia dotyczące terapii. Dzięki WWR mamy 7h miesięcznie fajnych zajęć w porządnym ośrodku. Funkcjonowanie syna bardzo się poprawiło a to czy tak jest dzieli terapii i naszej pracy czy po prostu z pewnych rzeczy wyrosł tego nikt nie wie.

[jagoda280486]

jak ja zaczynalam z synem terapie to gadal ze sciana w kosmicznym jezyku nie wskazywal palcem nie mowil nawet mama a ni tata a teraz nauczenie syna 15 linijek tekstu na przedstawienie zajmuje nam 10 min w szkole bez problemu realizuje podstawe na 2 klase chorobe u niego dopiero widac na drugi rzut oka praca praca i dobry pedagog specjalny czynia cuda

[jagoda280486]

wiekszosc z tych objawow pasuje badz pasowala do mojego syna ostanio nawet neurolog stwiedzil ze ma za a nie autyzm

[holina]

Dzieci z ZA czy autyzmem mają też zaburzenia SI. Są niezgrabne ruchowo, mają problem z równowaga., nadwrażliwość na bodźce lub odwrotnie szukają bodźców. Kurcze idzie się pogubić w tym wszystkim.

[jagoda280486]

tak to prawda moj ma nadwrazliwosc na dzwieki a jest mocno niedowrazliwy na dotyk i bol oraz swiatlo swieci latarka sobie po oczach a wzrok ma wporzadku

[holina]

Ale czy jest w kryterium diagnostycznym ?
Czy jeżeli dziecko nie ma żadnych zaburzeń z SI to można o nim powiedzieć ze na pewno ZA nie ma bo wszystkie dzueci z tym zaburzeniem mają problemy integracji sensorycznej.

[jagoda280486]

akurat to nie jest kryterium nie ktore pod tym wzgledem sa ok a maja autyzm glowne cechy sa te co wymienilam jesli pod wplywem terapii diety i innych czynnikow sie utrzymaja conajmniej 3 to wtedy diagnozuja autyzm badz za znam kilkoro dzieci u ktoorych lekarze stwierdzili autyzm a w rzeczywistosci byla to bakteria badz grzyb

[holina]

A jak to można sprawdzić?

[jagoda280486]

badania ja robilam synowi na grzyby i bakterie ale wszystko wyszko ok niestety sa one odplatne w pierwszym lepszym laboratorium

[holina]

Ja wybieram się z synem na bilans do naszej pediatry. Zapytam o te badania. Może uda się wyłudzić jakieś skierowanie. A jak nie to zrobimy odpłatnie. Dobrze ze Twój synek funkcjonuje fajnie, biorąc pod uwagę nawet to ze rokowania były kiepskie z tego co piszesz borykaliście się z dużymi trudnościami. To wszystko pewnie dzięki pracy terapeutów ale głównie tez waszej jako rodziców.
Matko jak tu nie zwariować w całym tym zamieszaniu tym bardziej ze raz ma tego aspergera a raz nie ma

[jagoda280486]

a na opinii z poradni co ci napisali za czy co innego a o badaniach roznych dowiedzialam sie od dziewczyn ze szkoly u nas 80 % ma candide pediatra mi mowila ze chlopaki maja ciezka mowe i trzeba czekac a nie idziesz do psychiatry jak dziecko potrafi samo zorganizowac sobie zajecie

[grzalka]

Asperger to przede wszystkim brak rozumienia sytuacji spolecznych, cała reszta to dodatki.

[holina]

No właśnie. Tylko jakich sytuacji społecznych może nie rozumieć sześciolatek? A jakie rozumieć powinien ?
Gdzie jest ta granica ?

[jagoda280486]

jak masz watpliwosci to idz na dni otwarte do szkoly gdzie sa takie dzieci popatrz jak sie zachowuja czy twoj syn ma podobnie ze specjalistami jest roznie jeden mowi to a drugi co inne

[holina]

Jagoda mamy kilka opinii. Syn był w trzech ośrodkach specjalizujących sie w diagnozowaniu dzieci ze spektrum i we wszystkich trzech wykluczono zaburzenia autystyczne i dano nam jakieś materiały do pracy w domu. Po jakimś czasie zadzwonili do mnie z ośrodka Nfz że zwolniło się miejsce i mogą nas przyjąć. I tam Panie powiedziały, że dziecko deficyty ma i co do tego nie mają wątpliwości ale czy to jest autyzm czy ZA czy coś innego ze spektrum to one nie wiedzą bo dziecko za małe ( miał 4 l ) i tak na w razie czego dały nam ZA. Powiedziały,że najwyżej można powtórzyć diagnozę za kilka lat i wówczas będzie pełniejszy obraz. Z tym, że to nie ma zbyt wielkiego znaczenia bo pomoc w razie potrzeby i tak jest ta sama.
Często widzę mojego syna pośród innych dzieci i generalnie różnica jest niewielka, tak samo bawi się, biega, skacze. Najgorzej jest w niewielkich grupach 4,5 osób synek się gubi, nie wie co ma ze sobą zrobić. Czasami się pobawi z nimi, dołączy a czasami wycofa. Co by nie było różnica jest. Najlepiej się czuje w relacji on i jedno dziecko. Wtedy zabawa jest super i różnicy nie ma żadnej. Ma kilku takich kolegów z którymi spotykają się po szkole jak są wszyscy to widać że młodemu ciężko a jak jest jeden z nich czy nawet dwóch to zabawa jest przednia.

[jagoda280486]

poczekaj jak pojdzie do szkoly to wszystko zacznie wychodzic na wierzch moj na poczatku mial straszne deficyty teraz nie ma zadnych bo ma pelna norme intelektualna ale autyzm mimo wszystko i tak ma na poczatku wiekszosc moich znajomych mialo diagnoze adhd dopiero 4/5 klasa doszlo za z tego co piszesz na innych watkach to syn ma jednak za i to tylko kwestia czasu jak jakis pseudo magister sie na tym pozna

[holina]

No właśnie dlatego teraz nie będę już robić zamieszania z tymi orzeczeniami bo w zerówce do której obecnie uczęszcza doskonale sobie radzi. Natomiast na okres szkoły 1-3 załatwiam wszystkie papiery tak aby Panie wiedziały z czym mają do czynienia a poza tym może będzie potrzebny nauczyciel wspierający ale tego na chwilę obecną nie wiem bo syn jest w zerówce, a szkoła to wiadomo już inna bajka.

[lokietek.20]

No właśnie dlatego się w tym wszystkim pogubiłam. Mój synek ma skłonność do dosłownego rozumienia słów, ostatni przykład ze szkoły. Pani zdenerwowana na świetlicy mówi do dzieci jak wam mam jeszcze to powiedzieć, na co mój syn dosłownie odrzekł niech pani powie po chińsku. Uwaga w zeszycie, syn nie bardzo rozumie moje zdenerwowanie,to jedna z niewielu sytuacji. Jest wrażliwy na dotyk, dosyć kłótliwy nawet w stosunku do dorosłych, z kolegami ma problem, gdyż próbuje przewodzić w grupie, bluzka nie może być za długa w rękawie, powie, że śmierci mi z ust np., lub nie zje tej zupy bo brzydko pachnie, jest kilka takich rzeczy, ale od razu asperger?

[jagoda280486]

pania ze swietlicy wyslalabym do szkoly zeby zrozumiala co to znaczy za twoj syn rozwiazal problem i jeszcze zarobil uwage masakra niestety to jedna z cech czr nasze dzieci sa szczere do bolu a mowe rozumieja doslownie mojemu powiedz ze go zastrzelisz to bedzie uciekal

[jagoda280486]

moj jest w wieku twojego i tez jest beszczelny jak uwaza ze ktos jest glupi to mu to powie i to bez roznicy czy ma 5 czy 50 lat na szczescie w szkole to rozumieja i nie mam zadnych problemow

[holina]

Ja myślę, że to co wpisane na papierze jest mało istotne. Najważniejsze pomoc dziecku w tym w czym najbardziej kuleje. Pani z PPP widziała mojego syna 15 min. Nie zapytała nawet jak się nazywa czy ile ma lat. Po dwóch tygodniach odebrałam opinie, która wystawiła ta sama Pani psycholog. Opinia była na 2,5 strony A4. Czytałam ja kilka razy i nie wierzyłam. Stos bzdur totalnie nie dotyczacych mojego dziecka, jakby ktoś zrobił kopiuj / wklej. Np niesamodzielny i nie zdolny do samodzielnej egzystencji. Gdzie mój syn ( wówczas 5 l) wszystkie czynności robił samodzielnie łącznie z ubraniem się. Albo że ma problemy z równowagą gdzie na rowerze bez bocznch kół nauczył się jeździć po kilku godzinach prowadzenia go z kijem. Kurcze ja rozumiem ze specjalisci chcą pomóc i trochę te opinie piszą na wyrost, żeby dziecko uzyskało te wszystkie orzeczenia i punkty a także pomoc terapeutyczna, ale bez przesady. Pokazałam ta opinie naszej Pani psycholog, która prowadzi z synem zajęcia i znala go od wielu miesięcy to sama się za głowę złapała.

[lokietek.20]

Ja po żadne orzeczenia nie chcę chodzić, bo nie są mi do niczego potrzebne. W szkole też wychowawczyni nie wie i na razie nie musi wiedzieć, skoro to nie ze szkoły wyszło,iż coś złego dzieje się z synem, tylko sama do tego dochodziłam . Jakoś funkcjonujemy, nie mam większych problemów podczas wyjść, np w galerii, kinie, na basenie wśród znajomych, więc obserwuję i zastanawiam się. Uczęszczamy na terapię co prawda , ale nie przynosi ona większych efektów. Syn nie chce chodzić na terapię, trochę się buntuje, nie przyjmuje tego, że potrzebuje takiej formy terapii.

[holina]

U nas ta sama sytuacja. Tylko ze nas z przedszkola kierowano, bo młody w ogóle się nie mogl zintegrować z grupą. Diagnozę robiłam w wakacje. Po wakacjach wszystko się zmieniło Pani wychowawczyni i Pani psycholog, które były zupełnie innego zdania niż koleżanki z poprzedniej grupy. Mówiły ze młody ma pewne problemy i trochę wolniej się rozwija natomiast według nich przyczyną nie jest ZA ( o diagnozie nie wiedziałam ) fakt młody tez zaczął bawić się z dziećmi i wiele zachowań minęło. Zresztą nie było i nie ma z nim żadnych problemów pod kątem zachowania. Od diagnozy minęło dwa lata nikt o niej nie wie. Dotychczas nikt problemów nie zgłaszal. Ale ostatnio było podsumowanie półrocza i Pani w szkole powiedziała że jedyne zastrzeżenie ma do koncentracji uwagi, jest rozproszony i ze bawi się tylko z czterema ulubionymi kolegami :-) nie podejmuje zabawy z innymi dziećmi, zdarza się że woli bawić się sam.

[holina]

Miało być ( o diagnozie nie wiedziały )

[jagoda280486]

zeby terapia przynosila efekty o potrzebne jest 20-40 h na tydzien a orzeczenie mozesz zrobic dla siebie i nie musisz go nawet pokazywac w szkole czytalam twoje inne watki ze slaska jestes

[holina]

Jeśli chodzi o mnie, to jesteśmy z podwarszawskiej miejscowości :-)
Orzeczenie podjęłam decyzję że załatwię. Lepiej poinformować nauczycieli o tym z czym ewentualnie mają do czynienia. Ponad to dzięki temu synek będzie miał rewalidacje oraz inne zajęcia w szkole. To już nawet nie chodzi czy on ma tego aspergera czy coś innego, najważniejsze żeby w szkole otrzymał pomoc w razie potrzeby. Teraz jest w zerówce, a w szkole obawiam się, że jednak mogą być jakieś problemy mniejsze czy większe. Chociaż jestem dobrej myśli, ponieważ na chwilę obecną syn pomimo tej diagnozy naprawdę fajnie funkcjonuje.

[lokietek.20]

To co jeszcze zauważam, to brak koncentracji, po szkole pytam, co było na obiad nie pamiętam, trzeba coś przynieść do szkoły nie, po
czym 1 w zeszycie za brak zadania. Brak empatii , gdy widzi płaczące chore dziecko np.w telewizji, to albo jest zdegustowany, bo brzydkie, albo się śmieje, bo ktoś płacze. W zabawie z kolegą potrafi albo dyktować co mają robić, albo go upominać, albo przychodzi do mnie i skarży. Żartów nie rozumie, dosłownie bierze każde słowo do siebie,zapamiętuje wszystko , potrafi o kimś powiedzieć coś, że zrobił , czy miał na sobie nawet po tygodniu, ma trudność w nawiązaniu ,rozpoczęciu, czy zakończeniu rozmowy, nie odbiera właściwie gestów czy mimiki, przykład pokazuje mu oczami, że coś robi nie tak, na co syn po prostu pyta czemu robię duże oczy do niego, takich przykładów jest sporo, a test, który przeszedł u psychologa, rozwiązywał go sam w obecności psychologa przez dwie godziny dał rozpoznanie dziecko posiada cechy zespołu aspergera. Nie wiem, co będzie dalej, zastanawiam się przede wszystkim nad tym, skąd takie coś się bierze,bo na to nie mam odpowiedzi. Czy neurologiczne cechy, czy genetyczne. Podobny charakter ma mąż więc, tu upatruję przyczyny, wiem, że ciężka droga przede mną i boję się, że nie dam rady, bo nie wygląda to dobrze.

[jagoda280486]

jakbym widziala swojego syna tylko ze moj ma autyzm jak sie pytam swojego co bylo w szkole to mowi kapusniak wazne info wychowawca pisze w zeszycie bo mlody nic mi nie przekaze a co do empatii moj az zabardzo sie wszystkim przejmuje nie moge mu nic powiedziec zkrytykowac zeby nie zrobil lamentu a co do mowy moj tak samo wszystko odbiera ostatnio powiedzialam mu ze jest slodki do schrupania to sie poplakal i stwirdzil ze chce zyc pani psycholog w szkole powiedziala ze mozliwe ze nigdy nie zalapie tego ze to jest zart i naprawde mu sie krzywdy nie zrobi nie moge do niego mowic kotku misiu bo na mnie wyzywa ze jest czlowiekiem masakra pamiec tez ma dobra wiersza uczymy sie 15 linijek 10 min a co do przyczyn zaburzen to jeszcze nikt tego nie wymyslil skad to sie bierze

[jagoda280486]

lokietek.20 ze slask jestes

[brynhildr]

- Piszesz, że Twój syn i Twój mąż mają podobne charaktery. Z kontekstu można wnioskować, że mają zbliżone cechy i reakcje. Skoro dany facet został Twoim mężem oznacza to, że w/w charakter to zespół cech przez Ciebie pożądanych. Dlaczego więc w wersji: syn nie wygląda to dobrze?
- We wcześniejszych postach pytasz ?ale od razu asperger?? Z Twojego ostatniego opisu wyłania się po prostu książkowy przykład ZA. Piszesz też, że orzeczenie PPP nie jest Ci do niczego potrzebne. A Twojemu synowi?
- W ZA istotne jest ścisłe definiowanie pojęć. Nazwanie czegoś w sposób nieprecyzyjny rodzi wątpliwość, czy NT, do którego się mówi dokładnie zrozumie i znowu czegoś nie przekręci. Cóż, wy bardzo często słyszycie to, co chcecie usłyszeć, a nie to, co się do was mówi. Więc jeżeli na obiad był kotlet mielony, frytki i mizeria to spoko. A jeżeli kotlet miał niby formę kotleta, ale miał inny kolor, smak i konsystencję niż kotlet w domu? Weź to zidentyfikuj, opisz, dobierz nazwy? Huk roboty. Lepiej powiedzieć ?nie pamiętam?, bo jak się zabiorę za definiowanie kotleta i tak się okaże w efekcie, że jestem stuknięta.
- Dziecko w telewizji jest obce. Jego los nie wiąże się z moim. I co, miałabym przeżywać każde nieszczęście widziane w mediach? Ostatnio czytałam artykuł: gość (służba zdrowia) pisał, że czasami traktuje się chorych jak rzeczy, żeby znieczulić się na otaczające dramaty? Och, chlip, chlip, facet był tak empatyczny, że zostawił nieprzytomnego pacjenta wymazanego żelem do USG, rzuconego na łóżko jak ścierka. Ja też pracuję w miejscu smutnym. Potrafię jakoś wyobrazić sobie emocje innych osób i wywoływać u siebie oczekiwane reakcje. Ale nie przeżywam i nie szlocham. W/w mechanizm jest czynnikiem chroniącym przed przejmowaniem się pie.dołami.
- Dziecko w telewizji 2 ? cudza nieadekwatna reakcja może być przykra i niepokojąca. Tak jak Ciebie niepokoi obojętność syna, tak Twój syn nie wie, jak się zachować, gdy matka oczekuje od niego jakichś wzruszeń i wzrusza się sama. Więc ten śmiech to może być taki redukujący napięcie chichot czyli reakcja na nieadekwatność Twoich oczekiwań i Twojego zachowania, zwłaszcza jeżeli strasznie żal Ci tego dziecka i okazujesz to. A tymczasem dla młodego Twoje reakcje są od czapy. Ja jestem dorosła i nie chichoczę, ale niesamowicie irytuje mnie czyjaś egzaltacja i hm? jaranie się własnymi emocjami. Owszem, należy wysłać przelew do fundacji i zrobić zdjęcie pięknemu krajobrazowi. Ale nadmierne przeżywanie ?ojejej, biedactwo? i ?och, jak tu pięknie? nie mieści się w mojej definicji zdrowego rozsądku. Jest też możliwość, że młody jest bardzo empatyczny i oglądane treści zbyt obciążają go emocjonalnie. Jego reakcja to sposób poradzenia sobie z tym na wzór opisywanego wyżej faceta z artykułu. Dostosuj dobór programów w TV do wieku i potrzeb dziecka.
- Część biednych dzieci pewnie umrze, bo nie ma sposobu, żeby im pomóc. Pomóc Twojemu jest bardzo prosto ? dostosuj swój sposób komunikacji do jego potrzeb. ?Zapnij rozporek? jest najwyraźniej skuteczniejsze od wytrzeszczu. Poza tym ?rozporek? jest rozumiany przez każdego. Wywalanie oczu nie ma już znaczenia uniwersalnego. Jeśli ci zależy na możliwości dyskretnego porozumiewania się ? ustalcie konkretny kod oparty na czytelnych gestach.
- No sorry, jak można się bawić bez ustalania zasad? Skoro kolega nie ogarnia najprostszej życiowej prawdy, to trzeba wziąć na siebie cały ciężar: sformułować wytyczne, a potem je egzekwować. A kolega zamiast zgłaszać interpelacje do zasad w chwili ich tworzenia, to robi jakąś samowolkę. No to trzeba pobiec do mamy i poskarżyć się na sabotaż? a, tak, mama też nie rozumie. A może tata rozumie? I mógłby mamie wytłumaczyć?

[lokietek.20]

Powiem tak wszystkie myśli są cenne, ostatniej do końca nie rozumiem, ale jest ok, każda coś przekazuje, to jest w tym wszystkim chyba najważniejsze.
Jestem z pogranicza małopolski i śląska.

[brynhildr]

Ostatniej do końca nie rozumiesz, bo poprzednie wypowiedzi pisały kobiety opisujące dzieci takie jak twój syn, ostatnią zaś - osoba taka sama, jak twój syn. Czyli ja.

[lokietek.20]

Czytałam kilka razy twoją wypowiedź i zaczęłam patrzeć twoimi oczami,choć przyznam, że również próbuję patrzeć również w ten sposób na swojego syna, nie powiem, że osiągnęłam sukces, ale się staram i nie jest źle, są gorsze, ale i lepsze dni. Wiem, że przede mną długa droga, ale jestem matką i dam radę. Tobie dziękuję tym bardziej za pokazanie tego, co czuje osoba pod drugiej stronie.

[agnolcia]

Dzień dobry, proszę wszystkich rodziców, których dzieci uczęszczają na terapię integracji sensorycznej o podzielenie się opinią na temat jej skuteczności, poniżej zostawiam ankietę, będę bardzo wdzięczna za pomoc :)
profitest.pl/s/2166/EujR3pAk1qzkaMkl#

[agata_abbott]

Robilismy diagnozę jak Ewa miała mniej więcej 14 miesięcy. Po pierwszym spotkaniu Pani powiedziała, że córka przejawia całościowe zaburzenia rozwojowe. Diagnoza CZR została postawiona na kolejnym spotkaniu (na którym był również psychiatra), dwa miesiące później. Rok później - dostaliśmy diagnozę autyzmu. Diagnozę robiliśmy w Synapsis.
Nie wiem, co może oznaczać "cechy zespołu aspergera" - może to oznacza, że jego zaburzenia są jednak bardzo subtelne? To daje nadzieję na pozytywne efekty terapii:)