Dodaj do ulubionych

Diagnoza i co dalej

23.11.16, 22:14
Witajcie. Moja córka ma teraz 2,5 roku. Od małego wolniej sie rozwijała niż starszy syn co budziło mój niepokój. Była taka nieobecna, osowiała do tego onm. Późno zaczęła chodzić ok 16,17m. Do tego doszły rożne problemy zdrowotne, ciagle biegunki straszny spadek wagi, podejrzenie nowotworu. Ogólnie sporo przeszła. Jak miała niecałe dwa lata zaczęłam ja diagnozować w owi. Jak skoczyła dwa lata dostałyśmy wwr ze względu na opoźnienia. Mamy w tym logopedę, si i rehabilitacje. Po pół roku czekania udało zrobić sie diagnozę w synapsisie. Wynik wykluczyli autyzm, rozpoznanie czr, optymistyczne prognozy ale w ciagu roku ma byc rediagnoza ( najgorsza opcja wg nich to ze może przejść w za). Z kolei w owi po kilku spotkaniach z psychologiem, logopeda, psychiatra, po moim oświadczenie ze wybieramy sie do przedszkola dostaliśmy autyzm atypowy. Nie wzbraniałabym sie przed diagnoza bo dzięki temu może uda sie załatwić jakieś lepsze prywatne przedszkole na które bez subwencji nie byłoby mnie stać. Na dzień dzisiejszy córka 2,5 roku dużo mówi, dużo zdań nawet 5,6 wyrazowych. Mówi wyraźnie, zna kolory, kształt. Zna nawet kilka piosenek ( ale raczej śpiewa je do siebie). Ruchowo ciagle jest do tylu, sama nie zejdzie po schodach, kiepsa koordynacja i równowaga, rozstep mięśni brzucha. Miewa zawieszki, kontakt wzrokowy średni choć nie tragiczny, zdarzają sie echolalie. Umie naśladować, nie nadąża na zabawach grupowych. Lubi dzieci, umie bawić sie w chowanego ale jak jesteśmy u znajomych u których są jej rówieśnicy to bawi sie sama. Troche tak można powiedzieć ze jest w swoim świecie. Sama słabo je, woli jak sie ja karmi. Odpieluchowana w wakacje. Myśle narazie o małym prywatnym przedszkolu, integracyjne mam sporo dalej. Wiem ze w jednym maja psychologa i logopedę. Czy to wystarczy? Czy np przedszkole może sfinansować rehabilitacje w domu? Nie wiem o co mogę sie starać w ramach subwencji. Sama sporo pracuje z córka, może macie jakieś patenty na poprawę kontaktu wzrokowego? Ogólnie w ciagu ostatniego pół roku córka bardzo poszła do przodu, gdyby nie to ze wcześniej było dużo gorzej to nie wiem czy teraz bym ja diagnozowala. Zdaje sobie sprawę ze jednak pózniej może jeszcze sporo rzeczy wyjsć tak wiec nie chce tracić czasu. Doradźcie jakie terapie, zajęcia ćwiczenia są warte uwagi i jak rozmawiać w przedszkolu. Pozdrawiam
Obserwuj wątek
    • marektatojakuba Re: Diagnoza i co dalej 23.11.16, 23:13
      Pomysł z małym prywatnym przedszkolem jest bardzo dobry. To się przeważnie sprawdza u takich dzieci jak Twoje - posiadające potencjał do naśladowania. To czy przedszkole zechce Ci sfinansować terapię poza przedszkolem (np. w domu lub specjalistycznym ośrodku), zależy głównie od przedszkola. Da się na pewno, bo myśmy się dogadali. Jedno wiem na pewno - takie placówki szybko zauważają, że dzięki dzieciom z orzeczeniem można więcej zarobić. Z czasem ograniczają terapie i są coraz mniej elastyczne w kwestii finansowania czegokolwiek dla dziecka. Próby dyskusji na ten temat zazwyczaj prowadzą donikąd, bo zwykle można usłyszeć, że "u nas i tak Pani ma dużo i w innym miejscu tyle Pani nie dostanie". Radzę wszystko spisywać, najlepiej w formie korespondencji e-mail, bo później te ustne ustalenia są niewiele warte.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka