Moj Aspi

[malgosia403]

Wiecie,tak naszła mnie nostalgia....jestem dumna z mojego Lukasza.Pomimo
niepełnosprawności i strasznie ciężkich chwil w szkole dotarł do liceum.Teraz
ma nauczanie indywidualne(o jego perypetiach w liceum pisałam w postach
poniżej)ale naprawdę,mimo takich ciężkich chwil moj chłopiec
walczy...pewnie,że są dnie kiedy nie chce sie życ,tak jest ciężko ale w
większości moje serce przepełnia duma i radośc kiedy mój dzieciak się
uśmiecha-i to jest szczęście...Pozdrawiam Was serdecznie...

[jan.kran]

Ciesze sie razem z Toba:)
Wiem jak latwo przejsc od radosci do zwatpienia...
U nas wyglada na ze po 1,5 roku od diagnozy moj syn dostaje nareszcie bdb pomoc.
Ma duze szanse zdac mature, troche mnie martwi ze dopiero w wieku 22 lat ale
najwazniejsze ze ma szanse i ze bedzie lepiej funkcjonowal w szkole.
Pozdrawiam.
Ula

[joanna9920]

cieszę się z Tobą Małgosiu

[niki129]

Gratuluje cudownei i trzymam kciuki za dalsze sukcesy i zycze jak
najmniej a najlepeij wogole aby nei bylo tych ciezkich dni

[sybillka1]

Doskonale Cię rozumiem.Ja też miewam takie stany.Dla mnie teraz
najważniejszym problemem jest to że moja 3 letnia córeczka nie chce
w ogóle mówić.Nie mówi nic.....Też jestem załamana.Pozdrawiam i
napewno się odezwę.Sybilla.