Terapie.

[jan.kran]

Na sasiednim watku przeczytalam o mamie ktora proponuje swojemu dziecku wiele
aktywnosci i terapii.
Na pewno to dobre ale ja sama sie gubie.
Z jednej strony chcialabym najlepiej dla Juniora ale widze ze to czego On
potrzebuje to spokoj i pewne rytualy.
Myslalam o delfinoterapii w Polsce.
Gra na trabce , ma raz w tygodniu lekcje a poza tym cwiczy codziennie.
Szkola to dla Niego duzy wysilek ale jest coraz lepiej.
Nie wyobrazam sobie prowadzenia Go z terapii na terapie , z jednych zajec
dodatkowych na drugie.
W weekend spotyka sie z kolegami , w niedziela pracuje trzy godziny , roznosi
gazety.
Trabka , szkola , lekka praca , czasem koledzy to maksimum co On trawi , tak
mysle.
Ja raczej staram sie Go wyciszyc a nie stymulowac ale moze sie myle ?
Kran

[joanna9920]

nie wiem Ula jak to jest.może to chodzi o małe dzieci.moje też potrzebują więcej
spokoju i zasad jasnych dla wszystkich.tez wyciszam.
nasze chłopaki są już duże i sami tez mają coś do powiedzenia.

[roseanne]

moj niestety stosuje od jakis kilku lat coraz bardziej nasilajaca sie pasywna
rezygnacje
na samo wspomnienie terapie, jakichkolwiek zajec zaczyna sie wojna
szkola wymaga dodatkowych konsultacji, by ewentualnie jakos nakierowac
wspolprace - znow wyskoczyly metrowe kolce- on nikogo nie potrzebuje


nie wiem czy to dojrzewanie, czy As, czy depresja ogolna czy jeszcze cos
innego, ale ja chodze po scianach

[jan.kran]

Trzymaj sie Rosie ...

[malgosia403]

Moja kochana Rose,ja przestałam już chodzic po ścianach i sufitach :-(((,spadłam
jak kamień na ziemię-z wielkim hukiem i rezygnacją.W domu leży skierowanie do
szpitala....Łukasza tam nie zawlokę.Ma 18 lat i totalną psychozę końca
świata,koszmarną fobię społeczną-najlepiej nigdzie nie wychodzic z domu.Jego
wszystkie ubrania są podarte,moje meble są bez drzwiczek a szyb w drzwiach nie
uświadczysz.Nie mówiąc o przerażających rykach ledwo otworzy oczy z
rana.Neuroleptyki wyciszające konia by wyciszyły a nie Łukasza,zaczęłam dawki
zmniejszac bo czy bierze te prochy czy nie berze,rezultata taki sam-AGRESJA.Ja
już nie wiem czy to się w końcu kiedyś skończy-ja już jestem wrak kobiety....a
najgorsze jest to ,że zaczynam wątpic w kompetencje lekarz Łukasza-on mu
postawił diagnozę,on go leczy prywatnie a z agresją syna sobie nie radzi-te
wszystkie leki które Łukasz zażywał chyba spowodowały koszmar w naszym
życiu....Wiem tylko jedno,na dzień dzisiejszy-jak syn egzystował jako ZWYKŁY
ASPERGEROWIEC,to było ok,a jak teraz szaleje,dołączyła się psychoza to
kochane-GUZIK POMOCY,nawet w jego przychodni odsyłają z kwitkiem i rozłożeniem
ramion.Najlepiej wypisac skierowanie do psychiatryka-a któż by chciał się
zajmowac tak za trudnym ASPI? Pozdrawiam Was kochane-Wasza wypruta ze wszystkch
sił-Małgosia

[zakladka]

Małgosi, mocno przytulam,
mam podobnie.
Mój ma 19 lat i tez przeszłam taki okres jak u ciebie.
Też nikt go nei chciał, wszyscy rozkładali ręce i mówili wprost: niejesteśmy w stanie pani pomóc.
Leki dziłały odwrotnei tzn,. powodowały agresje.
juz myslałą mze wylosowałam gratis do autyzmu jesze schizofrenie.
Ale od dwóch miesiecy jest lepiej-i przeszło, tzn. zmniejszyło się samo :)
Może to faktycznie okres dorastania?
Mamy tez za sobą którki pobyt w szpitalu-wiem jak trudno się na to zdecydować.
podjełam tę decyzję datego tylko, ze był to ostatni dzwonek aby Młody trafił na oddział dla młodziezy, w miarę przyzwoity i bezpieczny. Potem juz tylko dorośli-tego by pewnie nie zniósł.

[malgosia403]

Moja kochana :-),ja już zaczynam wątpic w poprawę-tylko patrzę na mojego
,,malutkiego''synka i myślę-Mój Boże gdzie się podział mój kochany
Aspergerek,gdzie mój syn-to niemożliwe,że już go nie odzyskam :-((.Pobyt w
szpitalu,jak już,to tylko na oddziale dla dorosłych-Łukasz nie znosi i boi się
dzieci i młodzieży-Boże,może ktoś mu kiedyś tak bardzo dokuczył,że dzieciak się
załamał? A Łukasz jest w sobie bardzo zamknięty-samotnik z niego i typ pasywny w
Aspergerze.Powiedział mi wczoraj,że jak już by miał pobyc w szptalu to tylko w
pojedynczej sali-przecież to niemożliwe :-((.
Moja droga,powiedz,czy syn brał w tym czasie jakieś leki?
Ta jego psychoza powoduje agresję,agresja fobię społeczną,fobia unieruchamia go
w domu,a w domu płacze,że chciałby gdzieś iśc a się boi ludzi....no totalny
koszmar,koło zamknięte....

[zakladka]

Leki brał-bardzo krótko-coś na shizofrenię, nazwy nie pamieam-a piszę z pracy:)
Bo takie było podejrzenie-odstawiłam po trzech miesiacach, bo pierewszy raz w
życiu dostawał ataków agresji, nad która anei panował -rzucił sie na nauczyciela
w szkole.
Na warsztatach-chodzi do stolarskiej zawodówki-wyobrażasz sobie ile narzedzi
zbrodni miał pod reką?
Zresztą ogólnie to co mam teraz i tak nie jest najgorszą wersją,
wojnę swiató preżyłyśmy z moją mamą ponad 20 lat temu-mój brat zachowywał się
dokładnie jak twój syn.
Na zmiane siedziałyśmy pod drzwiami i opowiadałyśmy mu rózne rzeczy-słuchałyśmy
jak sie wygaduje na wselkie nieinteresujące nas tematy.
Z domu wychodził tylko w nocy, bo bał sie ludzi-dostał ataku histerii na ulicy
jak liśc mu spadł na ramię.
Tolerował na raz obecność tylko jednego człowieka.
Ten któs musiałgo słuchać albo gadać do niego np. o chińskim murze, o
czymkolwiek interesujaćym a obojętnym.
Może też tak spróbuj?
Skąd jesteś?
Może jakiś pojedyńczy wolontariusz " do pogadania"?
Może koledzy ze szkoły- tylko pojedyńczo- w domu?
U nas skończyło się samo, powoli, powli nasteowała poprawa.
Ale mój brat nigdy nie skończył szkoły śedniej, któa wtedy przerwał.

[malgosia403]

Zakładeczko,ja codziennie wysłuchuje synalka-pogoda,metereologia,temperaturki-3
lata temu danego dnia jaka była temp., a rok temu o tej porze,wiesz? Nie wiesz?
Popatrzy na Ciebie jak na niedorozwiniętą! A nie wiesz gdzie -jakieś tam miasto
się znajduje,w jakim państwie? Uśmiechnie się szyderczo! JA to kochana
przerabiam,od rana do nocy i wysłuchuje,bo Broń Boże okaż zniecierpliwienie albo
zmień ton głosu!
Ale cieszę się i dałaś mi nadzieje,że może ta agresja się skończy-tylko wiesz ja
sama z nim w domu byłam i Ci powiem,że się bałam własnego,kurcze syna.A zdał do
3 klasy LO,za uszy ciągnęłam,w tej psychozie i urojeniach,daliśmy
radę...nauczycieli opieprzałam,załatwiłam indywidualne do domu.Może dlatego,że
wcześniej nałapał dobrych ocen i pytali go kiedy kontaktował i jakoś był
bardziej komunikatywny...

[zakladka]

malgosia403 napisała:

> Zakładeczko,ja codziennie wysłuchuje synalka-pogoda,metereologia,temperaturki-3
> lata temu danego dnia jaka była temp., a rok temu o tej porze,wiesz? Nie wiesz?
> Popatrzy na Ciebie jak na niedorozwiniętą! A nie wiesz gdzie -jakieś tam miasto
> się znajduje,w jakim państwie? Uśmiechnie się szyderczo! JA to kochana
> przerabiam,od rana do nocy i wysłuchuje,bo Broń Boże okaż zniecierpliwienie alb
> o
> zmień ton głosu!
Wiem, do tej pory powinnam pamieać co było na obiad, kiedy w 1982 byliśmy z rodzicami na wczasach w Szczawnicy...
Mój brat ma lat 37:)

[malgosia403]

Hahaha,no tak i jeszcze powinnyśmy wiedziec o czym mogą myślec w danym momencie
albo mamy wiedziec o co im chodzi,bo jak nie wiemy to wojna,...no bo przecież
musimy czytac w myślach ;-).Ale wiesz co,ja już wiem wszystko o pragnieniach
,,małego''..nieraz pyta-mamo,a skąd wiedziałaś i się uśmiecha :-).Boże,jak ja
tęsknię za jego uśmiechem :-(((.Tak strasznie kocham mojego synka,teraz jest w
szpitalu a ja tak za nim tęsknię.Przez ostatnie 8 miesięcy codzienna agresja
wykończyła mnie totalnie,lecz ja już tego nie pamiętam...czy to dziwne?
Pielęgniarki mówią-powinna pani odpocząc i nabrac siły..a ja rano już się
zbieram i jadę do ,,małego''prawie 30 km i siedzę z nim po 3,4 godziny..

[pinata34]

odpowiem bo pewnie czytalas moj list:) A wiec moj syn byl wtedy maly
wiec nie protestowal poza tym sami terapeuci mowili ze on chetnie
wspolpracuje (nawet film instruktarzowy z nim krecili:)) mowiono mi
tez ze terapie dzialaja do pewnego wieku i ze im wiecej teraz tym
lepiej zwlaszcza ze one na kolege dzialaja. Poza tym tak jak pisalam
to wszystko dzialo sie w ciagu 2,5 roku conajmniej. Teraz
zrezygnowalam z OWI i innych a zostala tylko jedna terapia. Bo duży,
bo wole zeby mial normalne zycie szkolne (wlasnie poszedl do
szkolnej zerowki) bo nie chce go dalej meczyc terapiami. I jeszcze
jedno - nie chodzilabym gdyby nie bylo kolosalnej poprawy - a byla.

[agnjan]

Nas zdiagnozowano jakieś pół roku temu, mamy nie skończone 5 lat.
Powiedziano nam (kilkakrotnie i niezależnie od siebie), że wszystko,
co zrobimy do czasu rozpoczęcia nauki w szkole, jest bezcenne.

Dlatego Szymek ma SI (będzie miał, bo jedno się skończyło w czerwcu
a kolejne nie może rozpocząć...), Koszykową 2 razy w tygodniu,
indywidualną behawioralną i trening umiejętności społecznych - 3
osoby - raz w tygodniu po 1,5 godziny, dogoterapię (jak się
doczekamy na termin), Tomatisa (jednorazowo, znaczy w 3 częściach po
tygodniu) i może hipoterapię, też jeśli się doczekamy za kilka
miesięcy, pewnie wtedy kiedy nam się skończy Koszykowa, koło
stycznia-lutego.

A za rok pewnie idziemy do integracyjnej zerówki...

[jan.kran]

Na sasiednim watkeu pojawil sie temat o delfinoterapii. Krym ,
Turcja , Usa.
A ja mysle o TYM:

www.delfinoterapia.cuprum.pl/

Jan.Kran.

[szalicja]

Ja też myślę o delfinoterapi.. Planuję wyjazd wiosną przyszłego roku
na Krym lub do Turcji, ale bardziej jestem za Krymem. Co do
delfinarium u nas w Polsce to jest ono jeszcze w budowie. Na stronie
nie znalazłam informacji, kiedy planują rozpoczęcie terapii.
Zameilowałam do nich w środę,ale nie dostałam odpowiedzi. Wyczyłałam
też, że ta terapia jest skuteczna do 6 roku życia tzn. tylko wtedy
można liczyć na jej spektakularne efekty.

[agadibi]

Ja jestem właśnie jedną z matek prowadzających dzieciaka z terapii na terapię.
Dzieciak 3,5 roku, diagnozowany w grudniu, pracujemy od stycznia. Wszystko, co
robimy, jak na razie przynosi piorunujące efekty - SI, terapia indywidualna,
praca w domu, terapia grupowa, Tomatis. Widzę sens, bo każda ze zrobionych z nim
rzeczy przyniosła poprawę. Do przedszkola idzie od września, wtedy pewnie
troszkę zwolnimy z terapią. Nie chcę gościa zamęczyć, ale póki co, działamy,
żeby właśnie w przedszkolu miał szansę sobie dać radę - boi się dzieci, zupełnie
nie czai ich zachowań, reaguje najczęściej padem na glebę (mamy postęp -
przynajmniej już nie tłucze głową o krawężniki i chodniki i nie rzuca się z
drabinek na beton).
Dziewczyny - mamy starszych aspich - strasznie Wam współczuję i jestem
przerażona, co jego i nas jeszcze czeka. Trzymajcie się, życzę siły Wam i Waszym
dzieciom.

Pozdrawiam,
Aga.

[jan.kran]

Ja mam starszego aspie i niewiele problemów.
Nie powiem że nie ma ale uczę się je rozplątywać.
Żeby nie było tak idealnie to mam na tapecie jeszcze starszego aspie , exa , i
to jest porażka:PPPP

Mającym problemy posyłam dobre myśli i trzymam kciuki żeby się wyprostowało:)
Kran

Delfinoterapia w Polsce

[szalicja]

Dostałam odpowiedź od nich, że dopiero za ok. dwa lata planują zakończenie prac
nad delfinarium. Tak więc my się już raczej nie załapiemy tzn. czekać nie ma co.
Terapia podobno przynosi efekty dziecku do lat 6, więc dla mnie akurat to już za
późno.

[tijgertje]

Na holenderskiej stronie o delfinoterapii pisza, ze mozna ja
przeprowadzac od 3 lat, a najlpesze rezultaty sa u dzieci powyzej 5
lat, wiec nie wiem, czy warto sie tak latwo poddawac;-)

[szalicja]

O, no proszę. To fajnie ;-D