EKIPIADA 2014

[ab-in]

Grodziski Klub Szaradzistów „Edyp” serdecznie zaprasza na VII Drużynowy Turniej Szaradziarski „Ekipiada”, który odbędzie się w dniach 15–16 listopada br. w „Gościńcu Kuklówka” w Kuklówce Zarzecznej k. Grodziska Mazowieckiego, przy ul. Grodziskiej 5.

Początek zawodów o godz. 14. Zgłoszenia przyjmuje do 5 listopada Adam Biniszewski, tel. [phone] (wieczorem), mail: [e-mail].

[ab-in]

Oto rezultaty dwudniowej gimnastyki szarych komórek w Kuklówce:

1. Ariada I Sosnowiec (Rafał Tałaj, Robert Kozieł, Kamil Wereszczyński) - 475,23
2. Kon-Tiki Józefów (Maciej Gąska, Przemysław Ketner, Dawid Kupiec/Anna Maria Ketner) - 456,94
3. Pyrrus I Poznań (Norbert Stawik, Agnieszka Warwas, Zbysław Pieczyński) - 439,45
4. Kamer Wrocław (Jacek Wojaczyński, Mariusz Góralski, Adam Dengler) - 418,65
5. Edyp I Grodzisk Mazowiecki (Stanisław Wójtowicz, Magdalena Wójtowicz, Agnieszka Karczmarczyk) - 368,38
6. Czarny Koń (Tomasz Tokarski, Stanisław Bruszkowski, Arkadiusz Dybała) - 303,91
7. Pyrrus II Poznań (Alicja Stiller, Marzena Szymanowska-Pietrzyk, Michał Wysocki) - 298,67
8. Edyp II Grodzisk Mazowiecki (Małgorzata Porowska, Maciej Pac, Andrzej Gołębiewski) - 273,43
9. Sfinks Toruń (Tomasz Wiśniewski, Eugeniusz Wróblewski, Waldemar Marciniak) - 260,37
10. Ariada II Sosnowiec (Joanna Czarzyńska, Krystyna Moś, Leszek Odziomek) - 232,03
11. Neptun Gdańsk (Grzegorz Chomicz, Małgorzata Pączek, Anna Dawidowska) - 142,76

Gratulacje dla wszystkich, podwójne - dla czołówki.

Organizatorzy serdecznie dziękują:
- jury (w składzie: Małgorzata Wołc, Jadwiga Cęcek, Jerzy Nowak, Marcin Radoń, Arkadiusz Dybała) za znaczącą pomoc przy sprawdzaniu zestawów turniejowych
- jeszcze raz kol. Radoniowi i innym członkom klubu "Agora" za przygotowanie arkuszów konkursowych na II, III, V rundę
- p. Romie Trawińskiej (właścicielce "Gościńca Kuklówka") za gościnne przyjęcie szaradzistów w swoje progi
- p. Edwardowi Błaszczykowi (z Grodziska Mazowieckiego) za pyszne pączki
- Starostwu Powiatu Grodziskiego i Wydziałowi Promocji (w Grodzisku Maz.) za wsparcie materialne
- wszystkim członkom klubu "Edyp" zaangażowanym w organizację turnieju
Na końcu, ale nie na ostatnim miejscu, bardzo dziękujemy wszystkim uczestnikom za zaszczycenie swoją obecnością w Kuklówce Zarzecznej :)

[jw1969]

Dziękuję organizatorom za to, że turniej drużynowy nadal jest.
Jest więc okazja, żeby spotkać się na nieco dłużej w większym gronie. Wszystkim, którzy współtworzyli przemiłą atmosferę - również serdecznie dziękuję.
Bardzo cieszę się, że koledzy z Agory pomogli w organizacji turnieju w charakterze autorów zadań rund II, III i V (Jerzy Buczek, Tomasz Ordowski, Michał Staroń, Marcin Radoń - czy kogoś nie pominąłem?), które Marcin przetestował i opracował. Zadania niebanalne, opracowanie bez zarzutu, punktacja przemyślana - wszystko na najwyższym poziomie.
Warto podkreślić niezwykle sprawną pracę jury (Marcin Radoń, Małgorzata Wołc, Jadwiga Cęcek, Adam Biniszewski, Jerzy Nowak, Stanisław Bruszkowski, Arkadiusz Dybała), wyniki poznawaliśmy szybko, w pełni opracowane, nie słyszałem o jakichś poważniejszych reklamacjach.
Podczas zakończenia Małgosia rzuciła hasło, żeby inne kluby włączyły się w organizację turnieju, przygotowując część zadań. Warto pomyśleć nad taką formułą - może jednej z rund - która nie wykluczałaby ewentualnych autorów zadań z czynnego udziału w imprezie.

[jw1969]

Siegnąłem do zestawów i uzupełniam: wśród autorów zadań w rundach przygotowanych przez "Agorę" byli także Leszek Posyniak (formy wierszowane, w tym szarada anagramowa z rekordowo długim członem) i Jerzy Pilawski. Były to runda potokowa (16 wiekszych zadań, kolejne można zacząć, gdy oddało się poprzednie, ale od połowy rundy wolno było rozwiązywać 2 zadania naraz), runda meczowa (11 zestawów) i duża jolka przerywnikowa ze 191 wyrazami Jurka Buczka. Z kolei rundy "Edypa", czyli I (sztafetowa - 16-stronicowy zestaw rozwiązywany przez 3 kolejnych zawodników z drużyny) i IV (drobne formy wierszowane i diagramowe) składały się z zadań szaradzistów z "Edypa": Adama Biniszewskiego, Ewy Jowik, Zdzisława Łosia, Jerzego Nowaka, Marka Polkowskiego, Bolesława Stępniewskiego i Agnieszki Tymosiak-Stefańskiej.

[kouba]

Może też skrobnę parę słów o mistrzostwach. Miejsce znane od lat i lubiane, nie będę więc powtarzał pochwał poprzedników (do których i ja się dołączam), ale napiszę kilka słów o poszczególnym rundach, które były powodem naszego spotkania. Z góry przepraszam jeśli coś pomieszałem z punktami czy konkretnymi zadaniami, ale nie dysponuje zestawem, więc piszę z pamięci, a jako że różne czynniki zewnętrzne miały wpływ (!) na zdolności percepcyjne toteż mogą takowe nieścisłości wystąpić:

1 runda (90 minut)
Każdy z członków drużyny rozwiązywał jeden i ten sam zestaw (przygotowany przez klub Edyp) przez 30 minut. Zadania w większości do zrobienia, choć były takie „zaporówki” jak krzyżówka wierszowana, gdzie poziom trudności został wywindowany daleko poza ludzkie możliwości (np. córka Okeanosa – tu mamy tylko 3 tysiące możliwości ;))

2 runda - Potokowa (90 minut)
Czyli każda drużyna wspólnie mogła rozwiązywać początkowo tylko jedno zadanie, a po upływie połowy (?) czasu można było rozwiązywać nawet dwa arkusze jednocześnie. Zadania przygotowane przez klubowiczów Agory nieraz dały nam się we znaki i na niejeden haczyk się nadzialiśmy. Szczególnie zapadła mi w pamięć synteza, w której wyrazy dodatkowo wpisywane były na tyle specyficzne, że nie od razu można było wpaść na to „co poeta miał na myśli”. Kolejnym kruczkiem okazała się też krzyżówka ułóż sam, gdzie możliwych rozwiązywań końcowych było co najmniej trzy: BANK UJĘĆ, NUĆ BAJKĘ i wersja śląska – KNUĆ BAJĘ, czyli podstępnie planować wagary ;) A może jeszcze coś innego udało się z tego zestawu liter? Epilogiem i gwoździem do trumny była krzyżówka motoryzacyjna, gdzie do diagramu można było wpisać zarówno markę, model, jak i typ widocznych na zdjęciu pojazdów. Do pewnego momentu ładnie wychodziła nam górna część diagramu, po czym okazało się, że prawie wszystko jest tam źle ;)

3 runda – Meczowa (90 minut)
To 12 rund rozwiązywanych przez całą ekipę, w której każda strona A4 to pojedynek z jedną z przeciwnych drużyn (w tym walka z samym sobą i drużyną widmo). Zestaw przygotowany przez Agorowiczów był pełen niesztampowych zadań, których nie sposób było rozwiązać w regulaminowym czasie. Wyjątkowo dały się we znaki drobne formy, szczególnie rebus homonimowy z chwastem, anagram o kowboju-złodzieju z brudnymi portkami, czy szarada, w której jeden z członów miał około 30-liter! Runda ta miała dość skomplikowany algorytm liczenia punktów, którego nie jestem w stanie tutaj powtórzyć, w każdym razie nie był on chyba w żaden sposób kontrowersyjny i na wyniki tej rundy wpływu raczej nie miał.

4 runda – Drobne formy (30 minut)
Po „solidnym” nocnym wypoczynku czas było zabrać się za drobne formy przygotowane przez Edypowiczów. Maksymalnie można było mieć na stole trzy karteczki z zadaniami. Zadania w większości do zrobienia w regulaminowym czasie, choć oczywiście było kilka takich zagwozdek, na których rozwiązanie nawet we trójkę nie sposób było wpaść (np. napój owocowy z logogryfu). Do tego doszło kilka zaćmień nad dość prostymi (jak się później okazało) zadaniami i w efekcie żadna z ekip maxa z tej rundy nie wyciągnęła.

5 runda – Jolka (60 minut)
Na do widzenia dostaliśmy jolkę gigant autorstwa Jurka Buczka z 191 hasłami. Przewidziane były nawet bonusy za oddanie jolki przed czasem, ale biorąc pod uwagę materię z jaką przyszło nam się zmierzyć na zakończenie mistrzostw, nie może dziwić fakt, że żadna z ekip nie dokonała tego wyczynu. Autor w swoim stylu zaserwował nam kilka podpuch, w które „ochoczo” się wpakowaliśmy i tak np. tam, gdzie trzeba było wpisać „filmy sensacyjne” ładowaliśmy bez zastanowienia „włoskiego reżysera” ;) Tym większe brawa należą się ekipie Kamera, której zabrakło 11 haseł do rozwiązania całego diagramu.

[yksy31102]

"...choć były takie „zaporówki” jak krzyżówka wierszowana, gdzie poziom trudności został wywindowany daleko poza ludzkie możliwości (np. córka Okeanosa – tu mamy tylko 3 tysiące możliwości ;))"

Tę jakoś udało się namierzyć, natomiast czym jest "podobny do bażanta z wyglądu"? Może komuś udało się to rozgryźć...

[kouba]

Nie chodziło czasem o "bikiniarza"? Wiem, że wszyscy koncentrowali się na ptakach, ale jeśli w objaśnieniu nie było słowa "ptak", to może o to chodziło?

[yksy31102]

Tym razem ja pisałem z pamięci ;-(
Hasło brzmiało "bażanta krewnym z wyglądu" - BEZ_Z_O_ , o ile poziomy mam dobrze (?!)

[jw1969]

Znajdziecie go tu:
forum.bazanty.pl/rejestracja-hodowli-t250.html

Odejście od tematu - ułóż sam

[rafcz]

Mam pytanie w związku z zadaniem typu ułóż sam, które znalazło się w jednym z zestawów (a podobna sytuacja zdarzyła mi się nie po raz pierwszy). Czy jeśli w opisie do zadania nie ma informacji, że w diagramie występują wszystkie litery, to należy z góry przyjąć, że muszą wystąpić wszystkie?

[jw1969]

Jeśli nie ma tego zapisu, wersja z nieużytymi wszystkimi literami powinna być uznana. W tym konkretnym przypadku chyba wychodziło jednoznacznie, ale nie zawsze tak jest. Wymóg użycia wszystkich liter to raczej uzus niż twarda zasada, czasem ujednoznacznienie, niekiedy ułatwienie zadania rozwiązującemu (dzięki rzadziej występującym literom, które gdzieś musiały zostać upchnięte), czasem kłopot, jeśli się nie wykreślało użytych już liter, a wychodzi niejednoznaczność. A dla układającego - pewne wyzwanie konstrukcyjne, bez którego wystarczy wziąć dowolną krzyżówkę i zastąpić w niej litery liczbami. Może nie całkiem dowolną, bo jednak - to kolejny warunek zwyczajowy nie zawsze podawany - powinna składać sie z rzeczowników pisanych małą literą. Podobnie jak jest w diakrostychu ( chyba już o tym dyskutowaliśmy?).

[reptar]

Myślę, że jeżeli w opisie nie zaznaczono inaczej, wciąż jeszcze można wymagać od rozwiązującego, by wyrazy poziome były wpisane od lewej do prawej, a pionowe od góry do dołu. I żeby w kratki wpisał po jednej literze. Ale co ponadto, a przynajmniej ponad pewien poziom ogólnonarodowej zgody, powinno się w opisie zawrzeć, zwłaszcza dzisiaj, kiedy powstaje wiele zadań nie dających się uznać za klasyczne okazy jakiegokolwiek gatunku, a niejeden wydawca stosuje własne reguły, i zwłaszcza na turniejach, gdzie od tego zależy przyznanie lub nieprzyznanie punktów. Argumentem [za niewymaganiem] może być okoliczność taka, że w opisach wielu „ułóż sam” o wykorzystaniu wszystkich liter *się wspomina* (podczas gdy nie wspomina się o kierunku wpisywania wyrazów czy liczbie liter w kratce), a więc musi to wcale nie jest takie oczywiste.

Wydaje mi się, że na jednym turnieju była ułóżsamka nie wykorzystująca wszystkich liter, bo była złożona z haseł wielowyrazowych (może autor uznał, że coś za coś, a może źle pamiętam).

[jw1969]

Pamiętam, że kiedyś dostałem punkty na Mistrzostwach Polski za rozwiązanie z wyrazami nie takimi, jak chciał autor, bo zabrakło zapisu o pisowni małą literą. Jeśli coś nie jest immanentną cechą danej formy, warto, żeby odpowiednie zastrzeżenie się pojawiło.
Przy wszelkich słowach pochwały dla organizatorów znalazłoby się parę drobiazgów, do których można by się przyczepić, a wynikłych pewnie z pośpiechu lub ograniczonej liczby zaangażowanych członków "Edypa" - 6 osób startowało, więc było wykluczonych z pewnych działań. Kolorowa kolumna w jednym z zadań była czarna, w innym biała (niezaznaczona), brakło wyrazu w małym szyfrogramie - to jednak na szczęście nie wpłynęło na wyniki rywalizacji. Widać, że uwzględnia się komentarze i wnioski z poprzednich turniejów i stopniowo eliminuje to, co budzi wątpliwości bądź kontrowersje.
Na przyszłość pomyślałbym też o wzbogaceniu puli nagród;) Może warto zwrócić się o pomoc lub choć wskazówki do "Ariady"? Kontrast między stolikiem sosnowieckim i kuklowieckim był uderzający.

[totet]

Konstruowanie zestawu turniejowego to bardzo długa i żmudna praca wieńczona wieloma testami, aby ilość błędów różnych - merytorycznych, graficznych, ortograficznych, logicznych, interpunkcyjnych, dotyczących punktacji, itp. spróbować ograniczyć do minimum. Ograniczyć, bo wiadomo - nie myli się ten, co nic nie robi. Duże znaczenie ma też doświadczenie autorskie i przewidywalność, aby też ograniczyć możliwe alternatywy rozwiązań, a co za tym idzie dylematy jurorskie. Też ograniczyć, bo na temat nietuzinkowych rozwiązań nieautorskich był już cały wątek. W kwestii właściwych opisów zadań nie można iść na skróty - mimo, że zabierają miejsce i wydają się oczywiste, to jednak konieczne. Tu zalecane jest korzystanie z istniejących klasycznych wzorców, chyba że mamy do czynienia z nowymi odmianami łamigłówek. Napisać jasny i kompletny wstęp to również duża sztuka.
Podobnie rzecz ma się z regulaminem turnieju, może i długi czy nudny, a jednak jest podstawą zgłoszeń, przebiegu turnieju i rozstrzygnięć jury. Jego brak prowadzi do wątpliwości, interpretacji i przynosi sporo dylematów uczestnikom i sprawdzającym.
Niniejszy wpis nie odnosi się do nikogo osobiście, ani do żadnej konkretnej imprezy. Wszystkim nam pewnie zależy na bogatym kalendarzu turniejowym. Po prostu eliminujmy błędy, wyciągajmy wnioski i korzystajmy wzajemnie z dobrych wzorców i doświadczeń.

[sokoro6]

Jacku, dzięki za informację dot. bezszpona, ale czy ktoś znalazł w końcu tę córkę Okeanosa? W dostępnych mi źródłach znalazłem do tej pory 763 córki, ale żadna nie pasuje. Jak tak dalej pójdzie, to do świąt się nie wyrobię. Może Edyp odpowie i skróci cierpienia.

[kouba]

Chyba ta
pl.wikipedia.org/wiki/Leuke_%28nimfa%29

[ab-in]

Nawet na pewno Leuke.

A propos nagród...

[ab-in]

Wątek z niniejszego forum sprzed pięciu lat:

forum.gazeta.pl/forum/w,10067,101959711,101964809,Re_Wyzerka_i_nagrody_czy_emocje_.html

[jw1969]

Oczywiście, nagrody nie są najważniejsze.
Od czasu tamtej dyskusji trochę się jednak zmieniło. Przybyło turniejów, a niektórym klubom udało się pozyskać sponsorów. Apetyty uczestników mogły przez to wzrosnąć i warto się starać, żeby utrzymać choć minimalny standard. Możemy dyskutować, jakie jest to minimum, do którego miejsca nagradzać, i oczywiście wszystkich nigdy się nie zadowoli.
Wiem, ile czasu i samozaparcia wymaga poszukiwanie dodatkowych źródeł finansowania. PIsanie listów, potem telefony, pukanie do różnych drzwi. WIadomo, niektórzy mają szersze kontakty, są bardziej przebojowi - inni mniej. Niektóre kluby mogą liczyć na zaangażowanie co najmniej kilkunastu członków, inne - raptem kilku. Stąd nigdy nie będzie to porównywalne. Ale podkreślam raz jeszcze - starać sie warto. Zawsze to jakiś miły akcent na koniec turnieju - jeśli ktoś jedzie przez pół Polski na własny koszt, i wypada nie najgorzej, to chyba warto to docenić.

[ab-in]

Nie wątpię, że starać się warto, ale tak krawiec kraje, jak mu materii staje.
Trudno, by organizatorzy świecili oczami za sponsorów, bo mogli ufundować mniej nagród niż rok temu...