Chcę napisać książkę

[kar_ly]

Chce napisac ksiazke, ale kompletnie nie wiem jak sie do tego zabrac. Czekam
na jakiekolwiek podpowiedzi. Pozdrawiam!

[kar_ly]

moze znacie jakies strony internetowe na temat samodzielnego pisania ksiazki??
Prosze,PISZCZIE!! :)

[mankencja]

1. najpierw wymyśl treść i bohaterów.
2. potem, jeśli ma ci to pomóc, napisz jakiś plan czy konspekt. jeśli nie, nie
musisz
3. następnie weź się do pisania, brnąc cierpliwie przez wszystkie kolejne
punkty ku długo wyczekiwanemu zakończeniu.
4. przeczytaj całość i popraw
5. dawaj znajomym do przeczytania kolejne fragmenty jeszcze w trakcie pracy,
albo całośc już po, jeśli wolisz.

[kar_ly]

Dziekuje bardzo, mam nadzieje, ze mi to w jakis sposob pomoze :) pozdrawiam

[kornelkielbowicz]

Jeśli chcesz napisać książkę, to juz świadczy o tym , że nie masz na nią
pomysłu. A więc metoda planu w punktach odpada. Ja osobiście nie wierzę, żeby
to była najlepsza metoda.
Moim zdaniem, żeby napisać książkę, trzeba po prostu usiąść i pisać. O czym
pisać? Lieratura, jakby nie patrzeć jest generalnie o autorze. Jesli nie masz
wystarczającej wiedzy na temat zjawisk i wydarzeń, które ciebie otaczają - nie
martw się, tym lepiej. Mój kolega kiedyś powiedział, że chciałby napisać
książkę, ale jest świadom, że nie ma zbyt duzej wiedzy na tematy, które
chciałby poruszyć. Odpowiedziałem mu, że dla mnie to nie jest żaden problem, bo
ja właśnie piszę o tym czego nie wiem, jak tego czegoś nie wiem, jak moja
niedojrzałość odbiera to czy tamto. Nie staraj się być od razu erudytą, bądź
sobą, w sztuce zawsze wygrywali ci co byli sobą. Inaczej mówiąc wygrywali ci
którzy do twórczości nie angażowali tylko tego co w nich jest najlepsze, ale
również to co gorsze, czy najgorsze. Pisz o tym co najbardziej ciebie uwiera,
musisz ciągle czuć pasję, że piszesz o tym co jest dla ciebie ważne, Kiedy
tekst będzie żył własnym życiem i będzie próbował podążać własną ścieżką -
powiedz mu stop. Wróć do miejsca od którego tekst począł mieć indywidualne
swoje zachcianki i spróbuj ponownie pisać tak, aby wyrażał tylko twoje pasje.
Inna rada: nie pisz z siebie - pisz tak jakby to samo pisał ktos ci obcy,
jednakowoż bardzo do ciebie podobny i którego poruszają do zywego te same
tematy co ciebie. Dlaczego warto tak pisać? Przede wszystkim dla jasności
tekstu, bo gdybys pisał ze środka, wówczas mógłbyś użyć np. metafor lub
porównań, które będą zupełnie nieczytelne. Ty będziesz rozumiał siebie bo
będziesz wiedział gdzie w środku leży przyczyna takiej metafory, jednak
czytelnik juz będzie bezradny. A gdy będziesz chciał użyc tej samej metafory
niby pisarz ci obcy wówczas bedziesz miał świadomość, czy dałeś wystarczające
wskazówki do jej prawidłowego odczytania, czy nie dałeś. Czyli raz bądź
pisarzem książki którą tworzysz a juz zaraz zwykłym czytelnikiem. Inna rada,
nie wierz w to co ci się napisze, tekst lubi organizować się znanymi sloganami,
frazesami itd. itp. Zadawaj im kłam. Nie dość tego zadawaj kłam wszystkiemu.
Nie wierz również zbyt łatwo sobie.
Chcesz napisać książkę, to przede wszystkim czytaj marne książki, literackie
kicze. Dlaczego? One pozwolą ci uzyskać świadomość tego, czego chcesz uniknąć
we własnej twórczości. Czyli ucz się na czyichś błędach. Strzeż sie arcydzieł
literatury. Bardzo łatwo jest wpaść w ich sidła, by się nigdy z nich wydostać,
można stracić rozum i własną percepcję rzeczywistości - czyli stać się zwykłym
epigonem. Na razie tyle przyszło mi do głowy. Pozdrawiam

[mankencja]

> Jeśli chcesz napisać książkę, to juz świadczy o tym , że nie masz na nią
> pomysłu. A więc metoda planu w punktach odpada. Ja osobiście nie wierzę, żeby
> to była najlepsza metoda.

może nie jest najlepsza, ale ma się jakąs podstawę do kontynuowania rozpoczętej
pracy - łączenie ze sobą tych lakonicznych informacji w stylu: "23. Spotkanie
Władysława z Witoldem. 24. Opowieść o ginących dotychcas w pomroce dziejów
losach Witolda". Oczywiście, najpierw trzeba mieć koncepcję.

Lieratura, jakby nie patrzeć jest generalnie o autorze. Jesli nie masz
> wystarczającej wiedzy na temat zjawisk i wydarzeń, które ciebie otaczają -
nie
> martw się, tym lepiej. Mój kolega kiedyś powiedział, że chciałby napisać
> książkę, ale jest świadom, że nie ma zbyt duzej wiedzy na tematy, które
> chciałby poruszyć. Odpowiedziałem mu, że dla mnie to nie jest żaden problem,
bo
>
> ja właśnie piszę o tym czego nie wiem, jak tego czegoś nie wiem, jak moja
> niedojrzałość odbiera to czy tamto

wszystko zależy od tego, czy chce się dotknąć zagadnień o podłożu historycznym,
na przykład, czy też nie. bo jeśli się chce, to trzeba wiedzieć, czego się
dotyka