Wqrzające zachęcanie do jedzienia

[kora3]

picia tez ...
Nie wiem co sie tym ludziom w głowach porobiło- serio.
Rozumiem, ze ktos jest dumny ze swego wypieku, czy innej potrawy,
ewentualnie wina, czy nalewki włąsnej roboty, ale zeby kogoś zmuszać?

Ostatnio byam na przysłowiowym ciastku i kawie - u dalszej
znajomej. Faktycznie słynie z pysznych ciast. Nie przepadam za
slodyczami w ogólnosci, tak mam , ale nie ejstem na dieci, to i
kawalek specjału spróbowalam - faktycznie - niebo w gębie Inni
tez zachwalali i gospoduni promieniała z zadowolenia. Do czasu Bo
niestety chyba chec uslyszenia kolejnego "piania" z zachwytu
przysłoniła jej dobre maniery i zdrowy rozsadek. ojawil sie znajomy
z dziewczyną, są chybna z sobą od niedawna, bo nie byla gronu znana.
Bardzo miła osoba, zresztą. Przyszli troszkę później (zapowiedziane
spóźnienie - on dłuzej pracował), ludzien juz "opiali" wypieki
gospodyni. Znajomy oczywiscie zaraz przystapił do jedzenia ciast,
jego dziewczyna - nie. Na kilkarotne zachęty ze strony gospodyni
odpowiadałą "Dzięki, naparwde adnei wygląda i pachnie, ale ja nie
jadam ciast" - normalnie wg mnie. Nikt poza gopsodynią nie zachecał,
ale ona była niestrudzona "A co na diecie jestes? daj spokj, jeden
kawalek tuszy nie czyni, zresztą z taką figurą itepe" W końcu sama
nałozyłą dziewczynie na talerzyk ciasto, dziewczyna nie jadłą, to
sie nie odczepila tylko "Pzrykrośc mi robisz, a tak wszyscy lubią
moje ciasta itede". W końcu panna skapitulowałą i wocec ok. 15
całkiem obcych osób powiedziała: "Wybacz, mam cukrzyce, jaadm
okreslone rzeczy w określonych porach, unikam słodyczy, nie gniewaj
sie" ..Oczywiscie zrobił sie kwas, gospodyni jeła poniewczasie
przepraszać, ale parka i tak w miare szybko sie zwineła
Kiedyś, dawno bylam swiadkiem sytuacji na weselu, kiedy nienzny mi
gosc uporczywie proszony o wypicie "jednego" glosno i wyraźnie
powiedział "Nie mogę, jestem alkoholikiem" ...
Czy naprawde goscinnosc i chec zaipomnowania innym kunsztem
kulinarnym musi prowadzić do takich sytuacji? Luzdie nie rozumieją,
ze NIE znaczy NIE?

[madzia.magdalena]

Faktycznie żenujące...
Opisujesz, Koro, sytuację, kiedy to dziewczyna próbowała WIELOKROTNIE wymigać
się od konsumpcji ciasta - w takim wypadku gospodyni powinna chyba była wyczuć
intencję inną niż dbanie o figurę itp. (a nawet gdyby ktoś nie jadł z powodów
"dietetycznych", i tak nie ma obowiązku jeść albo tłumaczyć się z niejedzenia).
Ja się jednak zastanawiam, czy partner owej osaczonej kobiety nie mógł na
stronie jakoś zasugerować lub wprost powiedzieć gospodyni, jaka jest przyczyna
niejedzenia. Może dzięki temu nie byłoby kwasu?... Co nie zmienia faktu, że
taktowna osoba nie wciska na siłę nikomu dania wobec odmowy.

[kora3]

Wiesz, ja jestem zadnia, że człowiek nie musi się tłumaczyć ze
swoich gustów, czy koniecznosci kulinarnych...
Wg mnie sytuacja jest zdrowa, jeśli gosc nie korzysta z tego, z
czego nie moze albo nie chce, a gospodarz nie zwraca na to uwagi.
Ostentacyjne wyglaszanie przez ludzi informacji typu "ja alkoholu
nie piję, bo nie muszę się napić, zeby sie dobrze bawić", albo "jak
mozna jesć mieso i tym samym być mordercą", albo "jak mozna nie jesc
misa to niezdrowo" itepe uwazam za przejaw co najmniej braku
kultury.
Nie pasuje mi - nie jesm nie pije i nie zwracam na to uwagi. Tu
sytuacja była inna - gdyby gospodyni nie zachęcała tak uporczywie,
to pewnie nikt by uwagi na to, ze ta dzewczyna nie je, nie zwrócił.
ówisz, ze kolega mógl gospodyni napomknac, moze i mógł, w kazdym
razie nie w tym momencie, bo musiałby ja zawolać na strone . Biore
tez pod uwagę, ze do głowy mu nie przyszło, ze baba bedzie az tak
natarczywa, a także że jego dziewczyna moglą sobie zwyczajnie nie
zyczyć, zeby bądź co bądz całkiem obcej jej kobiecie, której nawet
na oczy nie widziała opowiadał o jej chorobie.

Jako wegetarianka, czesto rezygnuje z wielu podawanych potraw - raz
czy dwa razy byłąm zachęcana dosc natarczywie, jednak zdaję sobie
sparwę, ze powiedzenie o swoich gustach kulinarnych publiznie, gdy
ktoś do tego zmusza, jest znacznie mniej nieprzyjemne (acz jest),
niż mówienie o swojej chorobie.
Co innego w bliskim gronie, gdzie sie wszyscy znaja - wiadomo, ze
franio własnie miał operacje na woreczek i franiowi się nie serwuje
karkówy z chrzanem, a franio kulturalnie nie zamezca innych
opowiesciami o swojej operacji i diecie.

Nie umiem pojąc ludzi w taki sposób psujących atmosfere na wlaswnym
przyjeciu, jak ta znajoma Co jej to dało? Pewnie to, że tearz juz
kazdy nadal wie, ze ona pysznie piecze, a nie je tylko ten, co nie
może ...Ale przy tym wszystkim, jej "slawa" pozostała, nie tylko
jako qwspaniałej kucharki, ale tez namolnej i niekulturalnej
gospodyni

[drie]

Bardzo dobry przyklad i zarazem przestroga przed namolnym
namawianiem.

Z drugiej strony wlasnie czytajac ta historie przyszlo mi na mysl
pytanie: ile razy mozna zaproponowac gosciom cos aby nie wydawac sie
natretnym i byc w zgodzie z zasadami dobrego wychowania?

Trzy?

[kora3]

stare zasay SV mówiły, ze nie należy nigdy po raz trzeci brać
dokladki jakiejkolwiek potrawy, choćby nie wiem jak gosciowi
smakowała i nie nelaezy po raz trzeci namawiać do poczestowania się
tym samym - o ile dovbrze pamietam- zcyli wychodzi, ze dwa Teraz
oczywiscie, zwłaszcza w bliskim gronie te zasady nie sa chyba az tak
ścisłe, ale poniekąd chyba personaknie nie nalezałoby niokogo
zachecać nawet raz, ogólnie - czemu nie ? Tak mi się wydaje

[drie]

Mi tez dwa lepiej pasuje.

Ostatnio bylam swiadkiem ponizszej sytuacji:
obiad mieszany tzn. sporo "swojskich" gosci i kilka osob nowych. Po
obiedzie podawano deser. Czesc osob z checia przyjela talerzyki.
Kilku gosci powiedzialo: moze za chwile. Gospodarz po +/- pol
godzinie zaproponowal ponownie owym ludziom deser. Jedna przyjela,
trzy odmowily, ze "jeszcze nie". Gospodarz na to: prosze, obsluzcie
sie sami jak bedziecie mieli ochote lub dajcie mi znac.

Jedna z tych osob byla niemile zaskoczona, ze jak to ona ma prosic
gospodarza.

Uwazam, ze gospodarz zachowal sie w porzadku. Byl zajety rozmowa,
pilnowal czy kazdy ma do picia co chce, itp. Wlasnie wystapil efekt
dwoch razy. Moim zdaniem spelnil swoja powinnosc.

[kora3]

drie napisała:

>> Jedna z tych osob byla niemile zaskoczona, ze jak to ona ma
prosic
> gospodarza.
>
> Uwazam, ze gospodarz zachowal sie w porzadku. Byl zajety rozmowa,
> pilnowal czy kazdy ma do picia co chce, itp. Wlasnie wystapil
efekt
> dwoch razy. Moim zdaniem spelnil swoja powinnosc.

Też tak sądzę - ta niemile zaskoczona osoba jakaś grymaśna
Oczekiwala, ze bedzie latal do niej 10 razy, zeby zapytać czy nie ma
ochoty na desre? Proponowal 2 razy- wystarczy.

Podpinam sie - prawie na temat

[drie]

Pozwol Koro, ze sie podepne pod Twoj watek, bo temat rowniez dotyczy
jedzenia. Wprawdzie nie namolnego namawiania, ale... sumienie mnie
meczy od jakiegos czasu.

Pracuje w sporej firmie. Mamy stolowke. Na lunch chodze z grupa
siedzaca obok, inny dzial. Poniekad przygarneli mnie, bo mam bardzo
samodzielne stanowisko i "nie naleze" do nikogo. Otoz taki lunch
trwa zazwyczaj okolo godziny, za sprawa jednej osoby. Jest to
przemila kobieta, ktora prowadzi sporo konwersacji podczas posilku i
do tego bardzo powoli je. Ja nie moge sobie pozwolic na godzinny
lunch, mam przewaznie poustawiane spotkania itp. wiec dosc czesto
zegnam towarzystwo wczesniej, dziekuje i odchodze od stolu. Bardzo
zle sie z tym czujac. Z drugiej strony nawet jak zostaje do konca
widze 4-6 osob czekajacych na ta kobiete z pustymi talerzami. Do
niedawna gryzlo mnie sumienie, ale w sumie teraz doszlam do wniosku,
ze to ta osoba troche nagina zasady. Dodam, ze taka sytuacja ma
miejsce w 98%, czyli naprawde prawie zawsze.

Mozecie, prosze wyrazic swoje zdanie, zebym mogla "rozgrzeszyc" lub
pograzyc jeszcze bardziej moje sumienie. )

konwersacja podczas posiłku :)

[kora3]

to w zasadzie podstawa dobrego wychowania - ale przy stole
biesiadnym. Podczas przerwy na lunch - nie musi być bardzo
ozywiona Co bynajmniej nie oznacza, ze nalezy w milczeniu i
szybko pochłonąc jedzenie.
Podczas takiego posiłku wszyscy maja swiadomosc, ze to nie rozrywka,
tylko chwila przerwy w pracy, no moze poza kolezanką. Wg mnie nie
robisz "fopy" odchodząc wczesniej od stołu i nie czekajac na
kolezankei czekającą na nią reszte - jesteś w pracy (jako i reszta),
masz poumawiane spotkania itede.
Nawiasem mówiąc , nawet stare zasady "posiłkowego" SV mówią, że zbyt
szybkie, ale tyakze zbyt wolne, zmuszające do siedzienia długo "na
pusto" sąsdiadów stołowych, jedzenie nie jest kulturalne. Kolezanka
tak włąsnie robi - ok - rozumiem wolno je i lubi pogadać - no to
podczas posiłku w parcy powinna zmniejszyc intensywnosc konwersacji
i zająć się jedzeniem, skoro powoli je, albo jesc szybciej -
ewentualnie skoro lubi w tym ghronie pogadać - zaproponowac wspólny
wypad PO pracy. Nie stresuj się - sumienie twe jako róża biala

[drie]

Podoba mi sie zdanie o rozy niestety, pomimo wszystko czuje
ciezar odchodzenia do stolu w polowie posilku innych osob. Chociaz
czasem mam wrazenie, ze niektorzy patrza na mnie z zazdroscia ,
bo niestety sie utarlo, ze 50 na 50 przypadkow odchodze wczesniej.

Ostatnio rowniez zlapalam sie w pulapke, bo z powodu urlopow,
konferencji itp - bylysmy na lunchu tyko we dwie. I pomimo
czekajacych na mnie "terminow" - musialam towarzyszyc kolezance do
konca posilku. Nie moglam jej zostawic. Obiecalam sobie solennie by
na drugi raz sprawdzac czy nie idziemy przypadkiem tylko ja i ona.
Jestem w stanie zrezygnowac z posilku, kupic kanapke "na biurko" -
tylko po to by nie tracic godziny. Bardzo mi przykro z tego powodu,
jest to przemila osoba i nawet w zartach nie przejdzie mi przez
gardlo pogonienie jej. Oprocz tego jest ona dosc nowa w kraju (nie
mieszkam w Polsce) i mysle, ze z powodu niewielu przyjaciol -
traktuje wlasnie lunch jako biesiade.

[kora3]

drie napisała:

>> Ostatnio rowniez zlapalam sie w pulapke, bo z powodu urlopow,
> konferencji itp - bylysmy na lunchu tyko we dwie. I pomimo
> czekajacych na mnie "terminow" - musialam towarzyszyc kolezance do
> konca posilku. Nie moglam jej zostawic.

Moglaś, to nie "fopa" - jesteście w pracy.

Obiecalam sobie solennie by
> na drugi raz sprawdzac czy nie idziemy przypadkiem tylko ja i ona.
> Jestem w stanie zrezygnowac z posilku, kupic kanapke "na biurko" -
> tylko po to by nie tracic godziny. Bardzo mi przykro z tego
powodu,
> jest to przemila osoba i nawet w zartach nie przejdzie mi przez
> gardlo pogonienie jej. Oprocz tego jest ona dosc nowa w kraju (nie
> mieszkam w Polsce) i mysle, ze z powodu niewielu przyjaciol -
> traktuje wlasnie lunch jako biesiade.
>
Hmmm no moze i przemiła, ale niezbyt taktowna, albo po prostu taka
jest i nie zdaje sobie sparwy, że reszta ma przez nią poczucie
straconego czasu. Proponuję "przynaglic " ją juz an wstepie: "Dziś
musze szyko wracać do buiura, mam umowione spotkanie za pół
godziny" - mzoe pojmie i nie ebdzie zagadywac tyle, tylko jesć? A
jeśli nie - po 20 min. zjadłwszy wstajesz grzecznei i
mówiesz "dziękuję" oraz przypomiasz, ze spieszys zz się na
spotkanie.

[dominikjandomin]

Koro, z jednej strony - nad-zachęcanie do jedzenia, zwłaszcza picia jest karygodne.

Z drugiej - w polskiej (i nie tylko) tradycji jest, ze gościa trzeba nakarmić.
Gość w dom - Bóg w dom.

Kot w takiej sytuacji zawinił? Gospodyni... a odmawiająca? Czy umie odmawiać? Na
samym początku "ze względów zdrowotnych nie jem" i tyle. Nie ma namawiań, nie ma
kwasów.

[drie]

Dominikjandomin.. mysle, ze wlasnie z powodu "gosc w dom.." pani
drazylaby temat w klimacie: oj, na diecie jestes? Nie? Cos powaznego
ze zdrowiem, wszystko w porzadku? Co ci dolega kochana?

I tak to osoba, ktora chcialaby zachowac swoja tajemnice zostalaby
glownym tematem dialogu w obecnosci innych gosci. Do tego pewnie
wspolczucie itd. "Nie" ma znaczyc NIE. Sposob, w ktory pani domu
dowiedziala sie o cukrzycy byc moze nauczy ja wlasnie tego, ze
czasem trzeba po prostu odpuscic, nawet kosztem straconych
komplementow.

Oczywiscie rozwazam czysto teoretycznie znajac nasza polska
goscinnosc.

[dominikjandomin]

Rozważając teoretycznie drugą odpowiedzą jest "nie chcę o tym rozmawiać".
Trzecią i czwarta to samo.

Bowiem w Polsce wiele osób mówi "nie", aby być zachęcanym i zapraszanym. Ciężko
rozróżnić takich gości...

Nie wszyscy postępują zgodnie z mądrą zasadą "dawać i prosić to o jedno za duzo".

[dominikjandomin]

PS. Zwłaszcza, ze to była "przysłowiowa kawa i ciastko". Być "na cieście" i nie
jeść ciasta - gospodyni ma swoje skromne prawo do wyjaśnień. Gospodyni to nie
służąca ani nie kelnerka w restauracji.

Dlatego też pełnia kultury, to wyjaśnienie po cichu na boku, albo krótkie,
skromne na początku i niekontynuowanie tego tematu.

Na moje - obie strony nawaliły, niestety.

nie jestem przekonana...

[kora3]

dominikjandomin napisał:

> PS. Zwłaszcza, ze to była "przysłowiowa kawa i ciastko".

Już pomijajac zachowanie gospodynmi wzgledem tego goscia - w zaadzie
nigdy nie powinno sie podawac tylko słodkich rzeczy na takim
proszonym podwieczorku- dla ludzi nie lubiących slodyczy powinny
pojawic się jakies slone przekąski, to raz.

Być "na cieście" i nie
> jeść ciasta - gospodyni ma swoje skromne prawo do wyjaśnień.

Gospodyni to nie
> służąca ani nie kelnerka w restauracji.

Otoz własnie i w zwiazku z tym przyjecie nie ma się chyab ogranizcac
do konnsumpcji ciasta. Nie? tego rodzaju spotjabnie jest okazja do
MILEJ pogawedki, a nie tylko do zzarcia ciasta i tyle.

>
> Dlatego też pełnia kultury, to wyjaśnienie po cichu na boku, albo
krótkie,
> skromne na początku i niekontynuowanie tego tematu.

Tak się złozyło, o czym pisałam - ze ta para spóźniła się, co bylo
zapowiedziane, a nastepnie zostala "usadzona" za stolem, nie było
wiec okazji na boku. Nie bardzo tez wiem jak miałoby
wygladać "skromne wyjasnieniena początku"- wstac i oznajmic "Mam
cukrzyce nie mogę tego jesć"?
Preciez dziewczyna włąsnie wyjasniła - kiedy nie nabieralą ciasta i
znajoma ja przynaglała powiedziala, ze wszystko pysznie wyglada ale
ONA nie JADA ciast - wg mnie to powino wystarczyć za wyjaśnienie.
>
> Na moje - obie strony nawaliły, niestety.

A wg mnie - jedna. Gospodzra ma dbać o gosci, ale nie być
natarczywy, w ogóle sobie nie wybrazam, ze mam sie tłumaczyć ze tego
zcy tamtego nie jem i dlaczego. Jem co uwazam i nie musze się z tego
tłumaczyć, ejsli nie robię oscentacji ze swego "niejedzenia" - takie
mam zdanie

[dominikjandomin]

Wiesz, jest różnica między "nie jadam wieprzowiny, bo mam taką fanaberię" od
"nie jadam wieprzowiny, bo jestem muzułmaninem" czy nie jasne "nie jadam świni".

Podobnie z ciastem.

I nie zgadzam się, ze na przyjęciu, zaproszeniu na ciasto musi pojawic się
"nie-ciasto".

No i - skoro jest przyjęcie na ciasto, to po co iść? Zwłaszcza, jeśli wiadomo,
ze gospodyni to mistrzyni wypieków i u niej jest właśnie ciasto i ciasto i
jeszcze raz ciasto? I idzie się na wspaniałe ciasto + pogawędkę, a nie na
pogawędkę + coś do kawy kiepskiej jakości z cukierni za rogiem?

Zawsze jest możliwość poinformowania - czy przy zaproszeniu, czy przy wejściu...
Z pewnością musieli wejść, przywitać się. Być może zdjąć płaszcz, przejść do
jadalni / salonu. To nie wiedzieli, na co są zaproszeni? A może nie witała ich
gospodyni, tylko sami weszli, posługując się zapasowymi kluczami?

A spóźnienia... jest takie powiedzenie "kto późno przychodzi, sam sobie szkodzi".

A skromne wyjaśnienie na początku opisałem. Nieuważnie czytasz.

[drie]

> No i - skoro jest przyjęcie na ciasto, to po co iść? Zwłaszcza,
jeśli wiadomo,
> ze gospodyni to mistrzyni wypieków i u niej jest właśnie ciasto i
ciasto i
> jeszcze raz ciasto? I idzie się na wspaniałe ciasto + pogawędkę, a
nie na
> pogawędkę + coś do kawy kiepskiej jakości z cukierni za rogiem?

Poszli poniewaz byli zaproszeni. Poniewaz chlopak moze mial ochote
zobaczyc sie ze znajomymi i nie chcial isc sam: mowiac ty nie jesz
ciasta wiec nie pojdziesz, bo to zaproszenie na ciasto.
A dziewczyna jako nowa w towarzystwie niekoniecznie miala ochote od
zaczynania znajomosci przedstawiajac swoja karte chorobowa pomiedzy
drzwiami a wieszaniem plaszcza.

Nie wyobrazam sobie sytuacji gdy wchodza do mnie goscie i zaczynaja
juz w drzwiach: ona ma cukrzyce, prosze nie czestuj jej ciastem.
Swiadzyloby to o mnie, ze zalozyli z gory ze jestem napastliwym
gospodarzem i wiedza, ze bede namawiac bez granic.

Nie znaczy nie.

[remez2]

> Nie znaczy nie.
Masz rację. Z jednym wyjątkiem:
- "nie" znaczy "może",
- "może" znaczy "tak"
bo kobieta nie mówi "tak".
- "tak" znaczy "może",
- "może" znaczy "nie"
bo dyplomata nie mówi "nie".
Celowo nie użyłem słów prawdziwa/prawdziwy.

[drie]

> > Nie znaczy nie.
> Masz rację. Z jednym wyjątkiem:
> - "nie" znaczy "może",
> - "może" znaczy "tak"
> bo kobieta nie mówi "tak".
> - "tak" znaczy "może",
> - "może" znaczy "nie"
> bo dyplomata nie mówi "nie".
> Celowo nie użyłem słów prawdziwa/prawdziwy.

Ramez... nie jest wiecej niz jeden wyjatek?

Zalozylam z gory (moze nieslusznie), ze kobieta ta idac na ciasto
nie flirtowala z gospodynia.

Zakladajac ze "moze" znaczy "tak" w sytuacji kiedy pytasz kogos:
"moze pojdziemy na ten film" oznacza to faktycznie: idziemy na ten
film.

To sie nadaje na osobny watek. Dyplomata nie mowi "nie", kobieta nie
mowi "tak". Co w sytuacji kiedy kobieta jest dyplomata?

Zaluje, ze wyjezdzam. Na pewno rozwinie sie ciekawa dyskusja.
Pozdrawiam.

[remez2]

> To sie nadaje na osobny watek. Dyplomata nie mowi "nie", kobieta nie
> mowi "tak". Co w sytuacji kiedy kobieta jest dyplomata?
Używa tylko słowa "może"?
> Zaluje, ze wyjezdzam.
Szczęśliwej podróży. Wracaj szybko, lubię Cię czytać. pozdro

calkowicie się zgadzam

[kora3]

ja bym odpadła, jakby mi ktoś od drzwi powiedział "Witam, nazywam
sie Beata Nowak, pragnę poinformować, ze choruję na wątrobę, wiec
bardzo prosze nie zachęcac mnie do jedzenia niczego z grilla, bo mi
to szkodzi, a nie chce być przez pania nagabywana przy innych
gosciach" - toz to horror.

[kora3]

dominikjandomin napisał:

> Wiesz, jest różnica między "nie jadam wieprzowiny, bo mam taką
fanaberię" od
> "nie jadam wieprzowiny, bo jestem muzułmaninem" czy nie jasne "nie
jadam świni"

tak? a niby jaka? ze masz "usprawiedliwienie"? uwazam oczekiwanie na
to, ze ktoś się "wytłumaczy" z takiej czy innej koniecznosci, czy
fanaberii za brak kultury. Wybacz wg mnie wuystarczy - "Nie jadam
miesa", "Czy też, nie jadam wieprzowiny (wołowiny)" BEZ mówienia
dlaczego.

> Podobnie z ciastem.

nie uwazam tak - mam prawo nie jesć tego, czego nie lubię, na co nie
mam ochoty albo co moze mi zaszkodzic bez wtajemniczenia
towarzystwa - dlaczego.
>
> I nie zgadzam się, ze na przyjęciu, zaproszeniu na ciasto musi
pojawic się
> "nie-ciasto".

no widzisz, no to się nie zgadzaj
>
> No i - skoro jest przyjęcie na ciasto, to po co iść? Zwłaszcza,
jeśli wiadomo,
> ze gospodyni to mistrzyni wypieków i u niej jest właśnie ciasto i
ciasto i
> jeszcze raz ciasto?

Po co iść? porozmawiac, poznac nowych ludzi, pogawedzić - itede

I idzie się na wspaniałe ciasto + pogawędkę, a nie na
> pogawędkę + coś do kawy kiepskiej jakości z cukierni za rogiem?

Ale ktoś moze lubić to towarzystow, czy chciec je poznać i wcale nie
lubić np. ciasta, czy czegokolwiek, co tam serwują. Jeśli ktos mnie
zaprosi na wino, a ja przyjade samochodem to musze pić, bo to
niekulturalnie? czy moge wypić sok, cole, wode i tak samo dobrze
się bawić rozmowa?
>
> Zawsze jest możliwość poinformowania - czy przy zaproszeniu, czy
przy wejściu..

a nie przyszło co do głowy, ze ktoś moze sobie nie życzyć informowac
wszystkich o swojej dolegliwosci? tyle sie mówi o osobach
zameczających podczas przyjec innych opowiesciami o swoich
dolegliwosciach zdrowtnych, a juz jak znajdą lekarza tacy to
koszmar ...

> .
> Z pewnością musieli wejść, przywitać się. Być może zdjąć płaszcz,
przejść do
> jadalni / salonu. To nie wiedzieli, na co są zaproszeni? A może
nie witała ich
> gospodyni, tylko sami weszli, posługując się zapasowymi kluczami?

wiesz to nie było zaproszenie na DEGUSTACJE ciats akonkursowego, a
oni nie zasiadali w zadnym jury Zaproszenie było takie
przypuszczam jak moje, czyli "Zapraszam do mnie na kawę w piatek,
bedzie tez oczywiscie ciasto" - nie uwazam, ze mam obowiązek pić
kawe ( a jeśli ktoś woli herbate? i koniecznie jesc ciasto, bo tak
brzmiało zaproszenie. Gdyby to było "Zapraszam na DEGUSTACJĘ mojego
nowego wypieku i ocene w skali od 10 do 10 oraz wypełnienie
protokołu konkursowego" - to inaczej bym podeszła do sparwy

>
> A spóźnienia... jest takie powiedzenie "kto późno przychodzi, sam
sobie szkodzi
> ".

Bajdurzysz - to nie wina tej pary, ze gospodyni źle sie zachowała
a spóźnienie było zapowiedziane, trudno, zeby ktoś nie poszedł do
pracy, albo urywał sie z niej, bo jakaś pani ciasto upiekła
facet zapowiedział, że zjawią się później, bo on dłuzej pracuje w
piatki, gospodyni zaakceptowała Moze powinna powiedzieć "Ale
degustacja konkursowa zaczyna sie punkt 17., wiec moze jednak wam
podziekuje, nie przychodźcie"?

[sturbow]

Opisana sytuacja to mój odwieczny problem. Nie jem mięsa, mam sporo
nietolerancji pokarmowych i staram się unikać słodyczy (a w szczególności ciast
z kremem i tortów, które powodują u mnie natychmiastowe mdłości).
Ile ja w życiu przez to przeszłam niemiłych sytuacji...

Stwierdzenie "nie jem mięsa" nikogo nie satysfakcjonuje i z reguły nigdy nie
zamyka tematu. Bo każdy chce wiedzieć, dlaczego tego mięsa nie jem. I próbuje mi
wmówić, że ten kotlecik jest tak pyszny, że zaraz mi fanaberie przejdą.
O nietolerancjach pokarmowych nienawidzę mówić nikomu, bo to temat wyjątkowo
nieprzyjemny.
A jeśli chodzi o słodycze, to często właśnie mówię, że mam wysoki cukier, bo to
chociaż ucina dyskusje i nikt nie drąży dalej.

Moja siostra ma za to epilepsję, więc nie może pić alkoholu. I też każdy drąży -
a napij się, a dlaczego nie pijesz, a odrobina szampana ci nie zaszkodzi.

Ja nienawidzę się przed kimś tłumaczyć. Nie znaczy nie, a jakiekolwiek
nakłanianie do czegoś wprawia mnie w straszne zakłopotanie, szczególnie jeśli
nakłaniający robi jeszcze obrażoną minę.

[ibelin26]

Nigdy nie zrozumiem dlaczego ludziom nie wystarcza taktowne „Nie,
dziękuję”. Będą molestować, drążyć, przekonywać, namawiać – jakby od
tego czy zjesz czy nie zależały losy świata i galaktyki.

Ja np. mało jem. Tak w ogóle. Efekty przejedzenia są przykre.
Wszystkie nagabywania ucinam stanowczo, mówiąc że jak zjem za dużo
to choruję. Zresztą po tym jak mój niemąż wiózł mnie do szpitala po
jakichś imieninach to on wygłasza tę kwestie bardzo stanowczo
aczkolwiek uprzejmie, co zazwyczaj zniechęca do namawiania.
Aczkolwiek niektórzy patrzą na mnie z mieszaniną niezdrowej
ciekawości i współczucia, zastanawiając na jakież to choróbsko
cierpię.

Jeśli ktoś drąży dalej (zdarza się) pytając co mi konkretnie dolega
mówię „Nie chciałbyś / chciałabyś wiedzieć” tonem i z miną
sugerującymi jakąś wyjątkowo paskudną przypadłość.

Tylko raz wyjątkowo namolny osobnik zapytał – „no ale co ci
jest” „Rzygam”. Wiem, że byłam mało kulturalna, ale sam się o to
prosił.

Jest jeszcze inna wersja – „to może CHOCIAŻ herbaty się napijesz”.
Mam ochotę wykrzyczeć, że qwa, nie! Nie napiję się!

Po prostu nie ma fizycznej możliwości aby mój żołądek cokolwiek
przyjął.

[zmusztarda]

a jeżeli ktoś zwyczajnie nie lubi ciasta, to jak ma odmówić takiej natrętnej
gospodyni? Może jest jakaś kulturalna formuła?

[paero123]

Nie ma "Nie lubię"
W TVN emitują teraz serial "Damą być 3" (Ladette to Lady, produkcja UK) gdzie
agnegatki SV trafiają to staroświeckiej szkoły dla panien, ktore chcą być
damami. I już w pierwszym odcinku przyszłe damy uczyły się jedzenia ostryg, choć
żadnej to nie smakowało i uroczo porównywały jedzenie ich do "połykania flegmy"
czy też przed kamerami demonstrowaly swoje odruchy wymiotne po spozyciu ostryg.
A pani od etykiety mówiły, ze damy musza nauczyć się jedzenia ostryg a nie
odmawiania spozywania ich bo nie smakują (wskazówka: ostrygi trzeba wciagać a
nie łykać)

[remez2]

Bardzo obrazowy opis. Ale co/kto to jest agnegatka?

[paero123]

Miało być "abnegatka". Zamiast 'b' kliknąłem klawisz wyżej i poszło "agnegatka"

[kol.3]

Po pierwsze dla gospodyni dumnej ze swojego dzieła kulinarnego nie
ma nic bardziej stresującego niż gość który absolutnie nie je.
Po drugie, pani,która nie mogła jeść słodyczy z powodu cukrzycy nie
opanowała cennej sztuki nabierania na talerz i umiejętnego
przesuwania jedzenia po talerzu, co sprawia wrażenie że gośc coś
jednak robi w sprawie jedzenia i odwraca od niego uwagę namolnej
gospodyni. Otóż znam osoby, które opanowały tę sztukę do perfekcji.
Są to na ogół ludzie bardzo przywiązani do swojej szczupłej figury.
Niektórzy z nich z racji zawodu często uczestniczą w obiadach
służbowych (tuczących), w czasie których sztuka "jedzenia ale
niejedzenia" bardzo się przydaje.
Osobiście uważam, że lepszym wyjściem w czasie przyjęć jest
niepodkreślanie, że czegoś nie jem, nie piję. Nalewają, podnoszę
kieliszek do góry ew. moczę usta i odstawiam. Można opękać jednym
niewypitym kieliszkiem całe przyjecie.

[madzia.magdalena]

A kimże jest gospodyni, by wmuszać jedzenie w gościa? Do tego stopnia ma się on kryć z brakiem ochoty/możliwości jedzenia - że powinien nabrać ciasto i "umiejętnie przesuwać po talerzu"??
To jest perspektywa jednostronna...
Poza tym z tego, co pisała Kora, wynika jasno, że gospodyni wielokrotnie próbowała dosłownie zmusić tę kobietę do jedzenia. Myślę, że "umiejętne przesuwanie jedzenia po talerzu" na nic by się zdało - jeśli rozpatrywać skuteczność zaproponowanego przez Ciebie sposobu...

Obawiam sie,z e byłoby jeszcze gorzej :(

[kora3]

gdyby dziewczyna "umiejetnie przesuwala ciasto an talerzu"- choćby
nie wiem jak przesuwala to znikłoby z talerza, a głowe dam, ze nie
uszłoby to uwagi gospodyni. No i byłoby jeszcze gorzej, bo skoro nie
nabiera wcale - nie lubi ciasta, albo nie moze jesc - logiczne.
skoro nabrała, spróbowała (to samo przez sie nasuwałoby sie
przy "pzresuwaniu") i nie pochłoneła radosnie - znaczy, ze NIE
SMAKUJE... Jejku, ale by wtedy było ...

pomylka :)

[kora3]

kora3 napisała:

> gdyby dziewczyna "umiejetnie przesuwala ciasto an talerzu"- choćby
> nie wiem jak przesuwala to NIE znikłoby z talerza, a głowe dam, ze
nie
> uszłoby to uwagi gospodyni. No i byłoby jeszcze gorzej, bo skoro
nie
> nabiera wcale - nie lubi ciasta, albo nie moze jesc - logiczne.
> skoro nabrała, spróbowała (to samo przez sie nasuwałoby sie
> przy "pzresuwaniu") i nie pochłoneła radosnie - znaczy, ze NIE
> SMAKUJE... Jejku, ale by wtedy było ...

[kol.3]

że gospodyni przesadziła z częstowaniem i w rezultacie doprowadziła
do sytuacji niezręcznej.
Są jednak przyjęcia, na których nikt gości nie kontroluje namolnie
czy jedzą i piją. Z moich obserwacji wynika, że gdy się nie chce za
dużo zjeść/wypić, najlepiej nie odmawiać zbyt gwałtownie, wziąć coś
tam na talerz lub zgodzić się na nalanie do kieliszka, a potem
umiejętnie sobie z tym radzić, skubiąc,przesuwając po talerzu,
unosząc kieliszek, mocząc w nim usta itd. Technikę trzeba znać.

[remez2]

kol.3 napisała:

> że gospodyni przesadziła z częstowaniem i w rezultacie doprowadziła
> do sytuacji niezręcznej.
> Są jednak przyjęcia, na których nikt gości nie kontroluje namolnie
> czy jedzą i piją. Z moich obserwacji wynika, że gdy się nie chce za
> dużo zjeść/wypić, najlepiej nie odmawiać zbyt gwałtownie, wziąć coś
> tam na talerz lub zgodzić się na nalanie do kieliszka, a potem
> umiejętnie sobie z tym radzić, skubiąc,przesuwając po talerzu,
> unosząc kieliszek, mocząc w nim usta itd. Technikę trzeba znać.
A może1 po prostu nie chidzić na

Errata.

[remez2]

A może poprostu nie chodzić na takie przyjęcia/spotkania?

[kora3]

remez2 napisał:

> A może poprostu nie chodzić na takie przyjęcia/spotkania?

Remezie - jasne, mozna nigdzie nie chodzic przecież

[remez2]

kora3 napisała:


> Remezie - jasne, mozna nigdzie nie chodzic przecież
Określenia nigdzie/nigdy/zawsze z natury rzeczy zawierają wyjątki. Np. trudno
się wymigać od spotkań służbowych. Ale chodzenie z własnej nieprzymuszonej woli
tam gdzie czuję się źle, uważam za pozbawione sensu.

[kora3]

remez2 napisał:

> > Określenia nigdzie/nigdy/zawsze z natury rzeczy zawierają
wyjątki. Np. trudno
> się wymigać od spotkań służbowych. Ale chodzenie z własnej
nieprzymuszonej woli
> tam gdzie czuję się źle, uważam za pozbawione sensu.
>
Masz calkowita rację Remezie. Ale , jeśli ghdzieś idziesz pierwszy
raz, jak ta dziewczyna skad u licha masz wiedzieć, ze bedziesz czuł
się źle?
Dziewczyna poszła ze swoim partnerem, dio jego znajomych, wcale ichj
nie znała. Ja prawde mówiąc też nie spodziewałam się, ze gospodyni
bedzie aż tak nachalna. Jak wspomniałam - nie lubię słodyczy i jem
ich naprawde mało. U tej pani skusiłam się na kawałęk ciasta z
brzoskwiniami Inni jedfli wszystkie trzy rodzaje po kilka
kawałków. mnie gospoduyni zna od dawna i wie, ze za ciastem nie
przepadam, nigdy mnie tak nachalnie nie zachecała. Mimo, ze ja
ciasta nie lubię, a ona o tym wie, zaprasZa mnie, a ja wcale się
tam dotychczas xle nie czułam. ie musze pzreciez caly czas jesc,
zeby dobrze sie czuc, prawda? Poza jedzeniem a konkretnie slodyczami
sa tam jeszcze mili ludzie, mozna pogadać- gdyby chodziło tylko o
jej wypiek moznaby jej zapłacić a ciasta sobieu niej zamówić, albo
w dobrej cukierni i zjesc w domu, prawda?Wg mnie gospodyni po
prostu chciała kolejnej osoby do grona zachwyconych jej wypiekami
(wdizwne, bo ona peicze naparde dobre rzeczy ma spore grono
wielbicieli jej ciast).

[madzia.magdalena]

remez2 napisał:

> (...) chodzenie z własnej nieprzymuszonej woli tam gdzie czuję się źle, uważam
za pozbawione sensu.

Remezie, chyba nie odkryję Ameryki, pisząc, że są przyjęcia, na które po prostu
wypada albo należy chodzić. Pewnie, że kiedy nie wymaga tego sytuacja, można nie
pójść. Tak więc większego sensu może nie być w chodzeniu na przyjęcia np.
rodzinne, ale przyznasz, że presja jest. Spotkanie w większym gronie miało być -
z tego, co zrozumiałam - okazją do poznania tejże dziewczyny (w efekcie ofiary
natrętnej gospodyni).
Ja nadal twierdzę, że jeśli partner dziewczyny wiedział wcześniej, że gospodyni
lubi wmuszać jedzenie w innych (lub przynajmniej stanowczo i kilkakrotnie
proponować), powinien był albo uprzedzić utalentowaną kucharkę, albo już w
trakcie przyjęcia jakoś jej zasugerować, żeby przystopowała z namowami. Tym
bardziej że było to zaproszenie na ciastko (tak wynika z kontekstu).

{pniekad masz arcję Magdaleno ...

[kora3]

Ale spotkanie z załozenia nie miało byc okazją do poznania nowej
dziewczyny kolegi - zwyczajowo jest tak, ze zaprasza sie znajomych z
osobami tow. jeśli takowe istnieją, to znaczy o ile ktos jest zkimś
zwiazany w ym gronie. Nie znam szczegółów - w jaki sposób zostali
zaproszeni oni, mezczyzna jest mniej wiecej takim znajomym
gospodyni, jak ja, a wiec nie jakims bardzo bliskom, ot po prostu
znaja sie i od zcasu do zcasu spotykają. Domyslam sie, ze mogło to
być zaproszenie w formie podobnej do tego, jak mnie
zapraszała "Zapraszam na kawę do mnie w piatek, oczywiscie bedzie
też ciasto" - ja takei zaproszenia odbieram jako zaproszenie na
pogawedke, spotkanie - nie jako degustatorkę ciasta - myslę ze
inni też. Jak wspomniałam - sama słodyczy nie jesm zbyt duzo, a
NIGDY nie bylam nagabywana o to przez gospodynię. Stąd tez mnie jej
zachowanei zaskoczyło. Być moze wynika to z faktu, ze ona mnie zna
dosc długo, poznala przy oakzji pracy i pewnie pare razy nim mnie
zaprosiła do siebie, zcy gosciła u mnie w domu mogla uslyszeć, jak
odmawiam deseru, czy rezygnuję z jego zamaiwania w restauracji.

[kora3]

kol.3 napisała:

Z moich obserwacji wynika, że gdy się nie chce za
> dużo zjeść/wypić, najlepiej nie odmawiać zbyt gwałtownie, wziąć
coś
> tam na talerz lub zgodzić się na nalanie do kieliszka, a potem
> umiejętnie sobie z tym radzić, skubiąc,przesuwając po talerzu,
> unosząc kieliszek, mocząc w nim usta itd. Technikę trzeba znać.


Ależ jasne Kol. - to jest do zrobienia na duzym przyjeciu, kiedy
gospodarz zachowuje sie normalnie.
u sie nie dalo, bo gospodyni najwyrraźniej oczekiwała achów i ohów
nt. swego wypieku od kazdego, a w dodatku parka sie jak wspomnialam
spóźniła, co spowodowało naturalni, ze uwaga zostala na nich
skupiona.

[kasprowy.wierch]

to co kora opisuje w oryginalnym poscie to jakas paranoja

gospodyni chciwa pochwal zrobila sie namolna - taka jej natura i wada

ale dziewczyna, ktora ciasta jesc nie chciala chyba po n-tych zaprosinach sie zorientowala, ze gospodyni spokoju jej nie da. Czy to na prawde tak trudno powiedziec, dziekuje serdecznie ale nie moge bo mam cukrzyce (ostatecznie to nie jest syfilis) i nie wdawac sie w dalsza dyskusje i wejsc na inny temat.

Trzeba sie nauczyc jak wybrnac z niezrecznej sytuacji i zyc wsrod niedelikatnych ludzi bez wyczucia - prawdopodobienstwo tego ze podobna sytuacja jeszcze kiedys zaistnieje jest spora - a wiec co dziewczyna bedzie robic? - z kazdego spotkania bedzie sie zmywac?

a po drugie, sadze, ze jesli gospodyni jest wielka entuzjastka wypiekow ( a takie z natury lubia eksperymentowac) to na nastepny raz upieklaby dla dziewczyny cos odpowiedniego dla cukrzyka

[kasprowy.wierch]

a podsumowujac to zycie wg sv to jest obycie i umiejetnosc przystosowania sie do okolicznosci a nie poglebiania zenujacej sytuacji

[kora3]

kasprowy.wierch napisała:

> a podsumowujac to zycie wg sv to jest obycie i umiejetnosc
przystosowania sie d
> o okolicznosci a nie poglebiania zenujacej sytuacji


zapewne, tylko wiesz - ja znam gos[podunię pare dobrych lat i na
mnie jej namolnosc zrobila wrazenie, co zatem dziwqic sie osobie
pierwszy raz bedącej w jej i nie tylko jej , ale wszystkich poza
jednym, włąsnym partnerem, gosci towarzystwie.

[kasprowy.wierch]

kora3 napisała:
>
> zapewne, tylko wiesz - ja znam gos[podunię pare dobrych lat i na
> mnie jej namolnosc zrobila wrazenie, co zatem dziwqic sie osobie
> pierwszy raz bedącej w jej i nie tylko jej , ale wszystkich poza
> jednym, włąsnym partnerem, gosci towarzystwie.

w takim razie, to byl dobry test na to czy ludzie umieja sie zachowac jesli sa czyims postepowaniem zaszokowani

[kora3]

kasprowy.wierch napisała:

> kora3 napisała:
> >
> > zapewne, tylko wiesz - ja znam gos[podunię pare dobrych lat i na
> > mnie jej namolnosc zrobila wrazenie, co zatem dziwqic sie osobie
> > pierwszy raz bedącej w jej i nie tylko jej , ale wszystkich poza
> > jednym, włąsnym partnerem, gosci towarzystwie.
>
> w takim razie, to byl dobry test na to czy ludzie umieja sie
zachowac jesli sa
> czyims postepowaniem zaszokowani

możliwe

[lena36]

Cóż..ludzie bywaja rózni. Niektórym się wydaje że właśnie bardzo
grzecznie jest namawiać kogos i zapraszać kilkakrotnie. Ja też się z
tym spotkałam moze nie na przyjęciu ale np. w pracy, gdzie koleżanka
namolnie częstuje mnie czekoladkami leżącymi na jej stoliku.
Odmawiam bo akurat nie lubię słodyczy lub nie mam ochoty (dowolne
wybrac) ale ona czuje się w obowiązku kilka razy mnie jeszcze
zachęcać.

[rafa.koralowa1]

wybaczcie, podepne sie do watku:
mam podobny problem, przy "odbebnianiu" wizyt rodzinnych (strona
meza) za kazdym razem laduja na stole potrawy zawierajace sosy,
majonezy itp. Wlasciwie dla mnie NIC nie jest jadalne. Ostatnio, u
tesciowej nabralam sobie na talerz takiego ohydztwa, mimo ze mialam
odruch wymiotny, lykalam jak ges czujac presje psychiczna, bo maaz
nie wzial na talerz zupelnie nic i balam sie, ze tesciowa znow sie
obrazi, a on wina za to obarczy mnie, co juz sie zdarzalo.

Maz nie bierze w takich sytuacjach mojej strony, wrecz przeciwnie,
robi ze mnie dzieciaka strojacego fochy, mimo ze on nie je pewnych
rzeczy i nikt sie go nie pyta dlaczego, ani tez nie twierdzi, ze
jego powody sa glupie.

Dodam, ze nie jestesmy informowani co bedzie na proszonym obiadku,
wiec nie moge sie wczesniej ustosunkowac. Miedzy mna i mezem nie
jest ostatnio za dobrze... ale nie chce robic uwag typu "tobie wolno
nie jesc" przy stole i probuje nadrabiac mina za nas oboje

Jesli maz nic nie je, bo mu po prostu nie smakuje,a bylo sie
zaproszonym wlasnie na obiad, ja powinnam za wszelka cena cos zjesc,
mimo ze mnie mdli na widok zwykle serwowanych potraw ? Czy moge
odmowic i nie bedzie to pogwalceniem zasad SV?
Jak grzecznie i kategorycznie odmowic w tym przypadku? Zadna choroba
nie moge sie wylgac....

[kora3]

No faktycznie ...
Wiesz, a moze powiedzieć tesciowej, ze zcegos tam nie lubisz przy
innej okazji - np. na pzryjeciu u Was? Powiedz, ze nie lubisz sosów,
zcy czegos tam. Moze nie pomoc, w skrajnym przypadku - przestańcie
umawiać się na obiady Po prostu postaraj sie przesuwać pore
odwiedzin u tesciów na podwieczorkową.

[masandra6]

W nakłanianiu do jedzenia celują zwłaszcza osoby starsze. Wegetarianizm,
stronienie od słodyczy to dla nich fanaberia i zmanierowanie. Ujdzie
usprawiedliwienie nie piję, bo prowadzę.
A co zrobić jak na dzień dobry gość dostaje mega porcję, nie lubianego, tłustego
jedzenia w dodatku podanego nieapetycznie albo herbatę w brudnej szklance?

[malwa51]

Pisze z doswiadczenia: "Z przyczyn zdrowotnych nie moge tego
jesc"(np wysoki cholesterol/cukier itp. - zaleznie jakie danie jest
serwowane, mozna poczytac sobie, jaka wartosc jest poza norma,
gdyby ktos blizszy dociekal i ciagnal temat Podziekowac i
jedzonko ignorowac, nie ciagnac tematu.
Za napitek w brudnym naczyniu rowniez podziekowac - i zignorowac,
mozna dodac, ze w tej chwili nie chce mi sie pic.
Zycie zmusilo mnie ostatnio do nauczenia sie asertywnosci w
podobnych przypadkach

Czy powyzsze scenariusze maja cos z SV wspolnego - tego nie wiem

[pijawka_lekarska]

> Pisze z doswiadczenia: "Z przyczyn zdrowotnych nie moge tego
> jesc"(np wysoki cholesterol/cukier itp. - zaleznie jakie danie
jest
> serwowane, mozna poczytac sobie, jaka wartosc jest poza norma,
> gdyby ktos blizszy dociekal i ciagnal temat Podziekowac i
> jedzonko ignorowac, nie ciagnac tematu.

Dokładnie tak! Dobrze jest tez na takie namolne wmuszenie potrawy
powiedzieć "dziekuję", po czym szybko zmienić temat rozmowy, nie
dopuszczając tym samym do bycia bombardowanym kolejnymi naleganiami.

A gdy mimo protestów gospodarz i tak nakłada Ci potrawe na talerz,
napełnia kieliszek, zrobić, jak napisał ktos powyżej - dziobnąć
symbolicznie kęs potrawy, umoczyc usta w kieliszku - i tylko tyle.

[paniena]

dobra wymowka jest tez alergia.
jesli ktos usilnie namawia mnie do picia alkoholu, to mowie, ze swoje w zyciu
juz wypilam a czy sie ktos obrazi czy nie, mam w nosie.
nie jem miesa, czesto niestety gdy po prostu odmawiam potrawy, jest pytanie 'a
dlaczego?' wiec mowie o niejedzeniu miesa, potem kolejne pytanie 'a z jakiego
powodu nie jem miesa', jesli ktos chce faktycznie dyskutowac to mozna pogadac,
jesli nie to po prostu mowie, ze nie potrzebuje tego jesc i tyle.

[b.montana]

rozumiem "markowanie" jedzenia na przyjęciu w towarzystwie wielu osób, wtedy może nasza niezjedzona potrawa nie zostanie zauważona, ale co w sytuacji, gdy poza mną jedzą 4 osoby? wiem, że powinnam zjeść, bo przyszła teściowa się obrazi jak nie zjem, ale tłuste mięsa z ciężkimi sosami i ziemniakami z masłem po prostu mi nie przejdą przez gardło. jedyną dolegliwością, którą mogłabym się tłumaczyć, jest moja nadżerka żołądka, ale przecież nie będę opowiadać o czymś takim przy jedzeniu, nawet przy ludziach, którzy kiedyś będą moją rodziną.

[pavvka]

b.montana napisała:

> jedyną dolegliwością, którą mogłabym się tłumacz
> yć, jest moja nadżerka żołądka, ale przecież nie będę opowiadać o
czymś takim p
> rzy jedzeniu, nawet przy ludziach, którzy kiedyś będą moją rodziną

Nie musisz przecież od razu opowiadać o szczegółach. Jeżeli
namawiacze są normalni, to stwierdzenie "mam problemy z układem
trawiennym" wystarczy.