Unikanie kontaktow ze 'swoimi'

[magda1306]

Czesc,
Ja do tych, ktorzy sa we Wloszech raczej na stale. Nie odnosicie wrazenia,
ze Polacy sa strasznie zamknietym narodem? Nie umieja sie razem bawic tak
jak np. Brazylijczycy. Kazdy zamknie sie w swoich czterech katach i nie chce
miec nic wspolnego ze swoimi rodakami. Wiem, ze jest w moich okolicach sporo
Polakow, z niektorymi nawet kiedys tam rozmawialam, ale z reguly konczy sie
wszystko na rozmowie. Wymieniamy sie numerami telefonow i potem nigdy zero
odezwu. Przeciez nie mozna do kogos dzwonic 100 razy i sie napraszac.
Moge zrozumiec unikanie Polakow, ktorzy sa tu nielegalnie. Takie znajomosci
czy przyjaznie sa malo trwale bo z reguly te osoby po 3 miesiacach wracaja
do domu w Polsce. No, ale jak wytlumaczyc unikanie siebie nawzajem wsrod
Polakow, ktorzy sa tu na stale? Czy to ja tylko mialam takiego pecha czy
wszyscy sa tacy zamknieci w sobie i udaja, ze nie maja z Polska nic
wspolnego?

Tak na marginesie gdyby ktos z Was byl z okolic Ravenny i mialby ochote
czasem pogadac to odezwijcie sie!

[socka2]

hej!
i tutaj sie mylisz - mieszkam we Wloszech na stale i jestem zalamana ze w
okolicy nie ma zadnej Polki, z ktora moglabym sie spotkac, pogadac, pojsc na
spacer z maluszkiem. Dobrze, ze mam internet i polska TV bo chybabym
zwariowala..
Pozdrawiam
Ania

[magda1306]

Prawde mowiac mialam nadzieje, ze sie myle!
No wiec jestesmy juz dwie :)

Od dawna mieszkasz we Wloszech?

[dorrit]

Czesc!
Gdy mieszkalam w Mediolanie (przez 4 lata) mialam sporo znajomych wsrod Polek i
Polakow, latwo bylo o kontynuowanie znajomosci nieraz sie widywalismy
prywatnie, jakis wyjazd, kino, pizza/bar itp. Ale tez pracowalam w konsulacie,
znalam mnostwo osob, widywalismy sie z niektorymi przy okazjach
bardziej "oficjalnych", poza tym niektorzy tych kontaktow szukali, czasem
interesownie, czasem nie. Zostalo z tego okresu kilka przyjazni, niestety z
uwagi na odleglosc - telefoniczno-mailowych.

Teraz mieszkam pod Rzymem. Znam tylko jedno mieszane malzenstwo, czasem sie
widujemy. Nowych znajomosci nie szukam, bo nie mam czasu i tak na
podtrzymywanie starych, z dwojeczka malych dzieci w domu i praca zawodowa.
Bardziej licze, ze moze tu na forum znajdzie sie nas troche...

W Rzymie i Ostii jest b. duzo Polakow, czesc z nich to niestety tzw. margines,
no ale nie o nich w Twoim poscie chodzi.
Co innego jesli poznajesz nowych ludzi przypadkowo na tzw. ulicy, a co innego,
jesli np. na kolacji u wspolnych znajomych; wtedy latwiej o zaciesnienie
znajomosci.
Moze napiszesz cos wiecej o sobie?
Pozdrawiam serdecznie
Dorota

[viki2lav]

no to droga Dorrit, idziemy na kawe i nie ma przebacz, ja mieszkam w Acili
powinnas miec blisko, viki!

[dorrit]

Viki, odezwij sie na priv, chyba mieszkamy niedaleko! Napisz cos o sobie! Czesc,
Dorota

[viki2lav]

dobrze pani sasiadko!

[viki2lav]

ino wieczorowa pora, teraz zabieram sie do roboty!

[socka2]

od roku, a historia poznania mojego meza jest podobna do Twojej :)))
mieszkam w Potenzy, wiec troche daleko...szkoda...jezeli masz gg to chetnie
pogadam 1212849
pozdrawiam z upalnej Potenzy
Ania

[graid]

hmmm, ja tez sie z tym spotkalam :(. Pojechalam do pracy, nie znalam jezyka...
bylo ciezko, ale sie nie skarze... Spotkalam przypadkowo osobe, ktora mowila
do dziecka po polsku- jaka byla moja radosc ..... do czasu... Gdy powiedzialam
tej pani "dzien dobry"-to zmierzyla mnie z gory do dolu, tak jakbym zebrala o
cos... zrobilo mi sie bardzo przykro. Dlaczego tak sie dzieje?

[viki2lav]

bo towarzystwo jest buraczane, sorry, niestety, wczoraj bylam z kumpela w
parku, z jej corcia, byly tam 3 polki, jedna z 3 swoich dzieci , z ktorych
zadne nie mowilo po polsku, druga , prosta dziewczyna, sympatyczna (czy dlatego
ze bez wyksztalcenia????) i trzecia dama z lasiczka, wyniosla Lady, niestety z
Polski, do czego sie nie przyznaje!
Inna sprawa jest to ze czasy sa takie ze ludzie sobie nie wierza, i ze do
przyjazni trzeba przychylnosci obu stron, czasu, checi. podtrzymywanie
przyjazni moze tez okazac sie trudne, kosztowne, technicznie niemozliwe!

[magda1306]

viki2lav napisała:
> Inna sprawa jest to ze czasy sa takie ze ludzie sobie nie wierza, i ze do
> przyjazni trzeba przychylnosci obu stron, czasu, checi. podtrzymywanie
> przyjazni moze tez okazac sie trudne, kosztowne, technicznie niemozliwe!

To prawda - do podtrzymania przyjazni potrzeba czasu, przychylnosci obu stron
i CHECI. Ale nie oszukujmy sie - odrobina dobrej woli z kazdej strony i sprawa
zalatwiona.
Mimo uplywu czasu (od dnia napisania tego postu) nie zmieniam zdania o
Polakach we Wloszech. Chodzi mi o ich zamykanie sie w sobie, strach przed
otworzeniem sie przed druga osoba - wrecz DZIKOSC... Smutne to, ze tak kazdy
sobie rzepke skrobie, ale widocznie tak juz jest. No, a nasze pokolenie to juz
wogole nie ma pojecia co to znaczy POLONIA trzymajaca sie razem. Trudno -
zostaje nam FORUM :)

[viki2lav]

to 3majmy sie razem chociaz w necie;))))))

[graid]

ale ja odebralam to tak, ze sie wstydza pochodzenia polskiego, a przeciez
Polsce troche zawdzieczaja, np szkole

[magda1306]

No coz - sa osoby, ktore wstydza sie swojego polskiego pochodzenia, ale mysle,
ze wsrod osob, ktore mieszkaja tu na stale, maja pozwolenie na prace i sa tu w
zupelnosci legalnie przyznanie sie do swych korzeni nie stanowi problemu.
Moze wlasnie z tego to wynika - komus kto osiadl tu na stale, czegos sie
dorobil latwiej jest powiedziec 'jestem z Polski' - bo przynajmniej ma sie
czym (w pewien sposob) pochwalic...
Z drugiej strony jak widze jak nas reprezentuja rodacy w Itali to
rzeczywiscie - potem nie dziwne, ze wstyd sie przyznac skad sie pochodzi.
Pijaczki, lezace na trawie w parku w Rzymie belkoczace po polsku, lub panie,
ktore przyjechaly tu do pracy opiekowac sie starszymi osobami pijace wino z
gwinta w bramie podworka to rzeczywiscie nie powod do dumy ;)

[graid]

ja opiekowalam sie ludzmi w podeszlym wieku, a w zyciu nie bylam pijana i nie
popijam- trudno bylo mnie sklonic nawet do wypicia lampki wina do obiadu. A
pijanego na ulicy widzialam tylko Niemca- w dodatku zebral...

[graid]

Mi naprawde bylo trudno i cieszylam sie jak dziecko, ze bede miala mozliwosc
tylko pogadania/ nawet nie marzylam o przyjazni/z kims po polsku. Nie znalam
jezyka wyjezdzajac- sytuacja materialna sklonila mnie do tego kroku. Jedyna
osoba, z ktora porozmawialam troszke, co bardzo mnie cieszylo, byl staruszek,
ktory przychodzil do baru - nauczyciel, ktory troszeczke znal angielski :) To
bylo bardzo mile :)))))

[gioia]

ciao,

A czy jest moze wsrod Was ktos kto mieszka na Sycyliiiiiiii? :)))

J.

[agaanton1]

A czy jest moze wsrod Was ktos kto mieszka w Milano lub okolicach?

[dorrit]

Hej! Bede mowic za siebie: NIE MAM CZASU na spotkania, podtrzymywanie
znajomosci itd. Od czasu do czasu widujemy sie ze "starymi" znajomymi i
przyjaciolmi a i tak wg mnie za rzadko. Ale z natury na ewentualne mile
zagadniecie na ulicy odpowiadam podobnie. Z viki2lav probowalysmy sie umowic,
mieszkamy w Rzymie i blisko jesli idzie o dzielnice i wyszlo, ze najpierw viki
wyjezdzala na urlop (bylo lato), potem ja, potem we wrzesniu po pracy
szukalismy z mezem zlobka dla dzieciakow, potem bylo "inserimento" -
wprowadzanie stopniowe dzieci do zlobka, w tym celu zamiast rano pracowalam
troche po poludniu, potem oczywiscie nasze dotad zdrowiutkie dzieci sie
rozchorowaly, nastepnie znow poszly do zlobka, teraz w domu jest chory maz i
jedno dziecko, bo wczoraj mialo wysoka goraczke. Zatem przepraszam, ale po
pracy pedze do domu. Mialam w tym tygodniu podjechac do kolezanki do konsulatu,
mam dla niej przesylke i mam po drodze z pracy, ale juz czwartek, a ja nie mam
kiedy. Musze isc przed koncem pazdziernika do circoscrizione, otwarte po
poludniu jest we wtorki i w czwartki ale dzis znow nie moge, bo w domu szpital.
Znowu wszystko sie odwlecze. Sypiam srednio ok. 5 godzin a w moj rozklad dnia
trudno cokolwiek wetknac. Dobrze, ze jest forum.
Licze, viki, ze w koncu sie spotkamy, moze byc w Acilii, tylko zeby tak u mnie
w domu wczesniej wszyscy wyzdrowieli... I zeby te zasr... wszystkie sprawy
pozalatwiac bo wisza nade mna jak zmory. TYLKO KIEDY? A jak Twoje dokumenty?
Pozdrawiam mimo wszystko optymistycznie.
Dorota

PS Agaanton1, z Mediolanu jest makda, znajdziesz jej posty w innych watkach.

[graid]

Dorrit, naprawde trzeba byc niemilym dla osoby, ktora chce zwyczajnie
powiedziec dzien dobry po polsku?? Niczego nie oczekiwalam, a na pewno takiej
reakcji /niemilej/ ze strony tej pani.Nie szukalam przyjazni, czy nowych
kontaktow, bo wiedzialam, ze wroce do Polski- ja przyjechalam tam do pracy a
nie w celach towarzyskich :).

Mam nadzieje, ze twoja rodzinka szybciutko wyzdrowieje- zycze ci tego bardzo
goraco :)

graid

[dorrit]

Jak juz napisalam powyzej: "z natury na ewentualne mile
zagadniecie na ulicy odpowiadam podobnie".
pzdr

[graid]

ah, a ja myslalam ze podobnie reagujesz jak ta kobieta- przepraszam,
nieporozumienie :)

[aghis]

ciao ragazze, niestety Magda ma racje, jak na moje doswiadczenia .....
pozdrawiam Magde i reszte ragazzze, jesli ktos mieszka w Ligurii, czy
Toscanii - niech sie odezwie, i nawet jak mieszka dalej to tez chetnie,
notte
Aghis

[czupikos]

Ja sie zawsze ciesze jak spotykam kogos z Polski:)..nawet jak widze samochod z
polska rejestracja to pozdrawiam:)..(jak siedze na miejscu pasazera to szybko
chwytam atlas samochodowy z mega napisem "Polska" ,przykladam do szyby i
energicznie macham reka:)))->Polacy sa zazwyczaj troszke zdziwieni,ze ktos tak
ich pozdrawia z samochodu z wloska rejestracja,ale prawie zawsze
mi "odmachuja":)))!
I zgadzam sie,ze do podtrzymania znajomosci trzeba checi z obu stron.

[tato1]

...osobiscie to nawet nie chce kontaktu z ludzmi z tego forum a co dopiero w
realu......

[dorrit]

Jesli ci "swoi" sprawiaja sympatyczne wrazenie, to nie mam oporow przed
kontaktami. Osob pokroju typkow spod budki z piwem nie cierpie, ale np. raz 2
chlopakow zatrzymalo mnie, gdy parkowalam samochod i lamanym wloskim pytali o
droge do konsulatu polskiego. Wytlumaczylam im, jak najlepiej umialam,
pokazalam przystanek, podalam godziny przyjec i gdyby nie to, ze musialam
zmykac do biura, to odprowadzilabym ich na ten przystanek. Sprawiali mile
wrazenie, byli czysci, na oko tacy studenci na wakacjach. Oby wiecej takich
bylo, a mniej dworcowych i im podobnych brudnych i podpitych koczownikow, do
wspolnoty z ktorymi absolutnie sie nie poczuwam.

[kornikuno]

Witajcie,
przydreptalam tutaj za Dorrit z FKP....
Coz temat jak rzeka: i ja przyznaje sie bez bicia, ze po kilku kontaktach
bardzo bliskich z Polkami ( sa w Italii na stale) i po wielu klopotach ze
strony tychze Pan... dalam sobie na wstrzymanie, po prostu zrazilam sie i tyle.
Kontaktow nie szukam - co nie jest rownoznaczne,ze wstydze sie mojego
pochodzenia/jezyka.
Polonia? wystarczy wejsc na Forum Polonia na GW azeby wszystkiego sie
odechcialo lacznie z byciem czescia tejze:
Pozdrawiam
IzaBella
NB nie chce generalizowac bo z pewnoscia obrazilabym wiele osob a to absolutnie
nie jest moim zamiarem...po prostu niemile doswiadczenia i tyle.

[linn_linn]

Niestety moje doswiadczenia sa podobne. Nie chce sie zrazac, niczego nie
wykluczam, ale tak jest. Wszystko jest OK dopoki jest sie potrzebnym, chetnym
do pomocy itp. Po latach pobytu we Wloszech ktos wraca do Polski, cisza. Nawet
kartki na swieta Ci nie przysle / moglabym wyslac ja, ale oczywiscie nie
zostawiaja adresu i obiecuja odezwac sie po przyjezdzie /. Po 3-4 latach
telefon z prosba o pomoc oczywiscie / dla siebie, dla rodziny, znajomych /. Ten
schemat sprawdzil mi sie wiele razy.

[kornikuno]

linn_linn napisała:

>... niczego nie wykluczam, ale tak jest. Wszystko jest OK dopoki jest sie
potrzebnym, chetnym do pomocy itp..... Ten schemat sprawdzil mi sie wiele razy.
tez niczego nie wykluczam..ale i nie szukam:-)
No wlasnie te schematy powtarzaja sie , a wrecz oczekiwania sa takie jakby to
byl obowiazek w tej pomocy...ech! szkoda slow bo ogrom przykrych wspomnien
wraca:-(
pozdrawiam
izaBella

[linn_linn]

Ja tez nie szukam, a nawet jestem ostrozna. Szkoda, ze tak sie dzieje.

[magda1306]

Dokladnie!
Masz racje linn_linn. Dopoki ktos potrzebuje pomocy to nawet z checia sie
spotka (szczegolnie na poczatku jak dopiero co przyjechal). Potem juz dzwonia
tylko jak czegos potrzebuja, a z czasem wcale.
Tez to przerobilam :)

[bartys3]

nie jestem tu na stale ... ale na wakacje ... ale poniewaz nie jest to moj
pierwszy raz we Wloszech.. pozwole sobie dodac swoje 3 grosze...
otoz znam tu kilku Polakow ... ktorzy mam wrazenie unikaja kontaktow i miedzy
soba i z tymi ktorzy sa tu tymczasowo poniewaz czuja sie juz b. Wlochami niz
Polakami .. no pomaga im w tym posiadanie obywatelstwa .. po wlosku mowia
swietnie.. a utrzymywanie kontaktow ze swoimi rodakami to dla nich po prostu
wstyd... widocznie zapomnieli skad pochodza ... i w ten sposob daja powod do
takich komentarzy jak niektore na tym forum...

[tato1]

...Na wakacjach to sie odpoczywa w hotelu.....
I nie mieszka sie we czterech w pokoju 20m.........

[bartys3]

nie mieszkam w hotelu... tylko u rodziny... i nie mowilam o ludziach bedacych
tu nielegalnie tylko obywatelach tego kraju....

[tato1]

bartys3 napisała:

> nie mieszkam w hotelu... tylko u rodziny... i nie mowilam o ludziach bedacych
> tu nielegalnie tylko obywatelach tego kraju....
______________
...chcesz bym ci napisal wszystko?........poprosilas mnie o rade wiec nie bede
zmija tak jak ty i nie opisze jaka jest sytulacja tych obywateli tego kraju....

[linn_linn]

Oprocz osob przebywajacych tu nielegalnie i posiadajacych obywatelstwo wloskie
sa takze ci, ktorzy przebywaja tu od wielu lat / legalnie / i maja tylko
obywatelstwo polskie.
Nie wiem, jak jest z innymi. W moim przypadku nie ma miejsca zapominanie skad
pochodze. O doswiadczeniach pisalam wczesniej. Wczesniej czy pozniej, konczy
sie tak samo. Dlaczego? Bedac tu tylko na wakacjach trudno to zrozumiec, ale
mnie tez nielatwo. Jedyna odpowiedz jaka sobie daje: nie byly to wlasciwe
osoby. Jest jeszcze to, ze przebywajac w srodowisku, w ktorym Polakow jest
niewielu, podtrzymujemy kontakty, ktorych w Polsce nie uznalibysmy za
interesujace. Z czasem nic z tego nie wychodzi i nastepuje kolejne
rozczarowanie. Fakt, iz jako grupa etniczna jestesmy malo zorganizowani / w
porownaniu z innymi / swiadczy o tym, ze nasz charakter czyni to trudniejszym.
Mysle, ze po prostu bardzo czesto ocenia sie innych pod wzgledem tego, do czego
sa lub moga byc nam potrzebni. Takie sa moje doswiadczenia i trudno mi widziec
to w inny sposob.

[mari.na]

Jest nas za malo na emigracji. nie tworzymy jeszcze zwartych duzych
spolecznosci w stylu wloskiej czy greckiej gdzie ludzie przyjaznia sie
dobierajac sie nie tylko wg kategorii "ktos ode mnie z kraju" ale patrza czy to
czlowiek na poziomie, czy poglady ogolne pasuja (przeciez w domu w polsce tak
wlasnie robimy).

jesli wy, wyksztalcone pracujace legalnie kobiety, macie problemy z poznaniem
podobnych sobie na emigracji, to znaczy ze ogolnie polakow jest jeszcze za malo
(eat this, tato and the rest of you, scum!)

jest nam tez w wiekszosci za granica za trudno: nie jest tak ze ze swoboda bez
martwienia sie o papiery mozemy sie przemieszczac jak wspolczesni mobilni
ludzie bez tych wszystkich wiazanych z emigracja emocji. u nas "emigracja" samo
to slowo ma negatywne znaczenie, ze trzeba byc twardym i nie ogladac sie na
innych. bedzie rzeczywiscie swoboda przyplywu sily roboczej zobaczycie jak sie
zmienimy. raz mechanik albo inzynier popracuje sobie we wloszech raz w
czechach, luz blues i ogolnie lepszy klimat wrod swoich.

ja mam ogolnie pozytywne doswiadczenia. wszedzie i z otwartoscia mowie zem z
polski :) nie mam sie czego wstydzic. tez dzieki dzielnym polskim dziewczynom
ktore tu w niemczech na uniwersytetach robia nam naprawde doskonala opinie:
jestesmy pracowite, spokojne, madre, ale potrafimy sie bawic i rozmawiac,
chetne do pomocy, znamy jezyki, mamy cos do powiedzenia, ogolnie wsrod
studentow tutaj (a narodowosci sie przewija zewszad mnostwo) jest bardzo dobra
i przyjazna atmosfera. wlasnie tak sobie europe wyobrazam nie inaczej.

wsrod pracujacych, z rodzinami, podejrzewam moze rzeczywiscie jest
inaczej...srodowisko akademickie jest dosc zamkniete.

tato i reszta powinni spedzic troche wiecej czasu w szkole,poznac ludzi na
poziomie, a nie tylko 5 klas podstawowki nie?

[linn_linn]

To nie jest, niestety, tylko kwestia wyksztalcenia. Problemem jest natomiast
to, ze faktycznie jest nas malo i jestesmy bardzo rozproszeni.