"Le soir d'amour"

[greis52]

"Zamknij okno,

Księżyc,

Wiatr!"

Wszedł do miednicy z wodą".

"Puść mnie",

"Nie całuj mnie"

"Księżyc, Zamknij okno;

Wiatr".

UWAŻAJ.

Bucik się rozwiązał,"

zajrzałam w archiwum, było tu już kilku miłośników poezji
a i ścisłe kierownictwo się dzielnie udzielało na tych wątkach
to teraz ja Was trochę pomęczę

[greis52]

skopiowalłam, kendo kto to ten zaszyfrowany poeta rb13 bo teksty ma świetne

Re: Poezja III
Autor: kendo 06.01.05, 10:11
Dodaj do ulubionych zarchiwizowany
Rozmowy w toku
Autor: rb13
Data: 04.01.2005 08:25 + dodaj do ulubionych wątków

+ odpowiedz

--------------------------------------------------------------------------------
XXI list Matrony Polskiej
Czyli Matrona w Rozmowach w toku


Wysłałam do TVN sms do „Rozmów w toku”
Jaka żem to elokwentna i pełna werwy
Kiedyś leże przy starym na lewym boku
A telefon jak opętany drze się bez przerwy
Halo. głos męski- tu dokumentalista z tvnu
Do naszego programu zapraszamy panią
Temat - panienki z krakowskiego terenu
To o tych co chłopów wdziękami mamią

Chłop mnie odwiózł naszym starym fiatem
Na płk.Dabka pod jakiś obskurny biurowiec
Lecz w holu - zapachniało już wielkim światem
I tak znalazłam się w studio tvn w Krakowie
Jakiś przystojniak ze słuchawkami na głowie
Mruknął Janek jestem - dygnęłam - Matrona
Krakowianka z dziada pradziada każdy to wie
Kto mieszka w Krakowie-stateczna matka i żona


Potem instrukcje - co i jak to mam gadać
Do podpisania umowa o utracie wizerunku
Tapeta, mikrofon do piersi ,będzie co opowiadać
Znów podpis na jakimś blankiecie czy rachunku
Nareszcie w studio - wszyscy sztywni siedzą
Pan w czarnym swetrze nam wciąż pokazuje
Rączka w górę - klaszczemy wszyscy wiedzą
W czasie nagrania ma być cisza - instruuje

Widzę że wszystkich zżera okropna trema
Aby was rozśmieszyć opowiem dwa kawały
Potarzam się - nic zdrożnego w tym nie ma
Pierwszy raz w telewizji też byłem nieśmiały
Klaszczemy, kamery - uwaga - wchodzi Ewa
Piękna, elegancka - słowem gwiazda telewizji
Prosto na mnie nadjeżdża kamera - z lewa
Boże to ,że znaczy ja Matrona będę na wizji

Z tremy nerwowo podrapałam się po głowie
Ewa popatrzyła w moja stronę z uśmiechem
Proszę - teraz Matrona nam się wypowie
Już tylko sterowane oklaski grzmiały echem
Pamiętam co mówił pan nie rusz mikrofonem
Zamiast głosu jakiś charkot- w gardło spięte
Zimne poty mnie oblewają, a czuje że płonę
Brawo - do twarzy Matronie z rumieńcem

Za trzy tygodnie po nagraniu - wieczorem
A raczej nocą bo jesienią dzień już krótki
Z sąsiadkami siadłam przed telewizorem
Kanapki , ciasteczka i trochę czystej wódki
Program się zaczyna mignęła moja postać
Och to byłaś ty Matrono krzyknęły sąsiadki
Te wymalowane lafiryndy potem mówiły
Nic ciekawego takie świńskie gadki-szmatki
Ale z wrażenia sąsiadki wszystką wódkę wypiły

W łóżku mój stary mnie wciąż me łzy ocierał
Tulił pocieszał mówiąc czule ...i tak cię kocham
Nie poznali się na tobie, a niech to cholera
Przykro mi - gdy to Wam pisze wciąż szlocham

Kraków 17.11.2004 r. godz. 1122

[kendo]

*Greis
tego P.rb13 poznalam na innym forum,
w bardzo "komicznej sytuacji"nasz rowiesnik
zaprosilam do siebie,
faktycznie pisal swietne wiersze,
a nieraz nawet miedzy soba duel prowadzilismy
teraz nie widze Jego na zadnym forum,
a moze zmienil nik?,chociaz mysle,ze nie?.

[greis52]

zapomniałam podać Wam autora
tego syntetycznego tekstu
oczywiście Tytus Czyżewski...

[greis52]

Leśmian Bolesław

Niedziela

Za miastem na odludziu - rozpacz i Niedziela!
Puste niebo zaledwo ziemi się udziela.

Dwoje nędzarzy bladych z miłości i strachu
Szuka w rowie przytułku dla pieszczot bez dachu.

On jej piersi, zużytym śmiałkujące czarem,
Ogarnia skrzętnej dłoni przymilnym sucharem.

A ona w zmierzchach rowu źrenicami dnieje
Oddając, zamiast cnoty - mus i beznadzieję.

Niedołężni od żądzy, śmieszni od pośpiechu
Uzręczniali się gnuśnie do żwawego grzechu.

Do jej włosów wargami wpełzał, jak do krzaka,
Raz tylko czułe słówko szepnął na bosaka.

I ona, nim wylgnęła z rąk uboczem ciała
Raz się tylko do niego mgłą przycałowała.

Trudno im, w twardym łożu głodne żarząc brzuchy,
Ciułać steranych pieszczot poniszczone puchy!

Nawet w snach upojenia tkwią zadry i sęki:
Trzeba się docałować do nacichłej męki.

Trzeba dreszczom dać dostęp do zbolałych kości -
Więc kochali się wrogo - na przekór miłości.

Poistnieli dla siebie z łaski tego cienia,
Co ich w rowie od reszty wygrodził istnienia.

Milczkiem rozkosz spożyli - z dala od wesela,
Tyle tylko, że była naokół Niedziela!

[kendo]

,wiersz na niedziele
**
Biją dzwony... Trza święcić niedzielę,
Trzeba na mszę, uczcić przykaż boży...
I niebieską sukmanę nałoży,
Za kapelusz zatknie ruty ziele.

Biją dzwony... Chrzciny czy wesele?
Dni krzyżowe!... I serce się trwoży:
Grady... susze... łza i krew się mnoży,
Gdzież obrona, jeśli nie w kościele?

I tłum korny padnie na kolana:
"Od powietrza, głodu, ognia, wojny
Chroń nas, Ojcze! daj nam czas spokojny -

Czas bez troski nadmęskiej i trudu..."
Ach! jak fala płynie pieśń rozlana -
Biedny ludu! Święty, polski ludu!

z tomu „Z chałupy”, 1887

[kendo]

Poniedziałek

I znowu się zbudziłem na ten dzień powszedni,
Po czerwono znaczonej słonecznej niedzieli.
Bez żadnej sybilańskiej grzmiącej przepowiedni
Poczułem, że część życia mego diabli wzięli.

Minęła, jak minęło tyle dawnych niedziel,
I nie było w niej mowy o tobie i smutku,
A tylko szopenowski Żal po „mojej biedzie”
I wspomnienie topoli szemrzącej cichutku.

Powiedzcież mi, dnie czarne na tym kalendarzu,
Skąd ma czerpać promieni ma słabnąca ręka?
Kiedy już każdodziennie w moim wirydarzu
Mija się zimna radość i zbyteczna męka.

z tomu „Liryki”, 1980

[kendo]

,Anders Zorn

Deane Tycjana
Na miękkim puchu białego posłania
promienna cała od słońca pozłoty,
Danae, Zeusa spragniona pieszczoty
z osłon swe ciało dziewicze odsłania.

Z niebios się ku niej świetlny obłok słania
i nagle deszcz zeń na nią spada złoty:
to bóg, miłosnej czując żar tęsknoty,
zwisł nad cichego pełnią pożądania.

Nagie jej ciało widzi i błękitu
jej wielkich cudnych źrenic blask przymglony,
senny, wśród boskiej rozkoszy zachwytu.

Przed złotym deszczem, od słonecznej strony,
u stóp jej białych, podobny do świtu
gdy dnieje: Amor uchodzi spłoniony.

Wiersz miłosny w lutym

[greis52]

wyborcza.pl/1,76842,8908443,Wiersz_milosny_w_lutym.html

[kendo]

Miłość jest jak wiatr, raz silniejsza, a raz słabsza.

[ Seneka ]

[greis52]

zdjecia.nurka.pl/images/c1.asteroid.pl-a.eu.fotka.pl.s3.amazonaws.com-051-219-51219830-640.jpg

[kendo]

*Greis,
cudnosci...wiec marzymy od nowa

Gałczyński...

[greis52]

Ech muzyka, muzyka

Autor: Gałczyński

O, dajcie mi te małe skrzypce
Może na skrzypcach wygram
Wiatr i pochyłą ulicę
I noc, co taka niezwykła

Ech, muzyka, muzyka, muzyka
Spod smyka zielony kurz
Lecą gwiazdy zielone spod smyka
Damy karo, bukiety róż.

Uwzględnijcie mizerne granie
I nie bijcie, gdy wezmę źle
Jakiś ton na strunie baraniej
Na g, d, a, czy e.

Prowadzi muzyka za smykiem
Drzewa w niemej podzięce,
Oczami za smykiem suną
Zgrabiałe duże ręce

Na moście stoją. Przez liście
Światło na smyk sypie
Słuchajcie – to dziecko nuci
W czarodziejskim pudełku skrzypiec.

[kendo]

Szczęście

mam szczęście!
krzyczą dzieci
chwytając piłkę
z nurtów wody

a ono - na niebie świeci
roześmaine złotem - młode

wyciagnij rękę - zamknij
płonacy krążek w pięści
i głośno - głośno krzyknij
- mam szczęście -

Portret kobiecy...

[greis52]

Portret kobiecy

Musi być do wyboru,
Zmieniać się, żeby tylko nic się nie zmieniło.
To łatwe, niemożliwe, trudne, warte próby.
Oczy ma, jeśli trzeba, raz modre, raz szare,
Czarne, wesołe, bez powodu pełne łez.
Śpi z nim jak pierwsza z brzegu, jedyna na świecie.
Urodzi mu czworo dzieci, żadnych dzieci, jedno.
Naiwna, ale najlepiej doradzi.
Słaba, ale udźwignie.
Nie ma głowy na karku, to będzie ją miała.
Czyta Jaspera i pisma kobiece.
Nie wie po co ta śrubka i zbuduje most.
Młoda, jak zwykle młoda, ciągle jeszcze młoda.
Trzyma w rękach wróbelka ze złamanym skrzydłem,
własne pieniądze na podróż daleką i długą,
tasak do mięsa, kompres i kieliszek czystej.
Dokąd tak biegnie, czy nie jest zmęczona.
Ależ nie, tylko trochę, bardzo, nic nie szkodzi.
Albo go kocha albo się uparła.
Na dobre, na niedobre i na litość boską

- Szymborska Wisława

[kendo]

pablo Pikasso by juz mamalowal ten porter kobiecy wierszowy

[kendo]

Małgorzata Hillar - "Miłość"

Jest czekaniem ...,,
na niebieski mrok,,
na zieloność traw,,
na pieszczotę rzęs,

Czekaniem
na kroki
szelesty
listy
na pukanie do drzwi

Czekaniem
na spełnienie
trwanie
zrozumienie

Czekaniem
na potwierdzenie
na krzyk protestu

Czekaniem
na sen
na świt
na koniec świata