Po smierci właściciela horoskopu

[bogdanka12]

którego zycie dobrze się znało, czasem w szczególach ,bo to jest np. zmarła
Babcia, Ciocia itd fascynuje oglądanie kólka pod kątem już nieodwołalnie
zrealizowanych ,zawartych w nim potencjałów.Zdumiewa wtedy finezja, ba
nieprawdopodobna czasem realizacja określonych aspektów. Bardzo lubię
annalizowac sobie kólka zmarłych z rodziny, których dzieje znam lub
pamiętam.Ta "pomysłowosć" wyładowania się wszystkich aspektów zawartych w
kólku rzuca mnie przed astrologią na kolana.

[rigel79]

Myślę sobie, ileż siły można czerpać ze świata zmarłych. Śmierć a zarazem
regeneracja pochodzą z tego samego świata. Jeżeli zaczynam umierać, to czerpię
siłę z tego umierania, ponieważ mam świadomość swojej słabości i kruchości
wobec czegoś potężniejszego. Jeżeli będę z tym na siłę walczyć, będę niczym
Syzyf wznoszący głaz. Im bardziej będę chciał zaprzeczyć temu, że muszę się
zmieniać, ale również umierać, tym większe rozczarowanie mnie spotka.

Zauważcie przecież, że Syzyf uciekł z królestwa Tartatu... Jego kara wiąże się
bardziej z tym, że chciał zaprzeczyć własnej naturze. Tym razem nie zaprzeczy
już nigdy - głaz nigdy nie wzniesie się na szczyt, a on nigdy nie
przestanie "bezsensownie" go toczyć pod górkę.
Jednakże ... wciąż ma siłę... Podobnie jak wątroba Prometeusza, która co noc
odrasta.

Siła pochodząca ze świata umarłych jest nieoceniona...

[mrgodot]

Jeżeli zaczynam umierać, to czerpię siłę z tego umierania, ponieważ mam
świadomość swojej słabości i kruchości wobec czegoś potężniejszego. Jeżeli będę
z tym na siłę walczyć, będę niczym Syzyf wznoszący głaz. Im bardziej będę
chciał zaprzeczyć temu, że muszę się zmieniać, ale również umierać, tym większe
rozczarowanie mnie spotka. Zauważcie przecież, że Syzyf uciekł z królestwa
Tartatu... Jego kara wiąże się bardziej z tym, że chciał zaprzeczyć własnej
naturze. Tym razem nie zaprzeczy już nigdy - głaz nigdy nie wzniesie się na
szczyt, a on nigdy nie przestanie "bezsensownie" go toczyć pod górkę.

Off topic: Bezsensownie? Bunt Syzyfa przeciwko śmierci wpisanej w nasze życie,
to najpiękniejszy przejaw buntu jaki znam. To wyraz niezgody na tzw. świat
natury i poszukiwanie człowieczeństwa wbrew wszystkiemu. I wtedy głaz, który
toczy przestaje być karą - staje się już jego głazem, jego buntem, jego
wyzwaniem rzuconym obojętności Świata. To taki moment świadomości, w którym
każdy z nas może powiedzieć "I nic już nie jestem winien bogom". Buntuję się,
więc jestem. Świat ludzki jest właśnie buntem przeciw naturze i jej prawom, z
którymi nie potrafimy się pogodzić. I w tym sensie każdy (niemal każdy z nas)
jest Syzyfem toczącym swój własny głaz. Ja osbiście nie czerpię siły z własnego
umierania (bo przecież umieram rodząc się).
A swoją drogą żałuję, że nie znam dokładnych danych urodzenia starszych lub
nieżyjących członków rodziny. Rzeczywiście, to pewnie archiwum wiedzy.

Offtopic: Po smierci...

[rigel79]

Owszem, bunt Syzyfa to piękna sprawa - życie jest wielką wartością i czasem
trzeba zapłacić za nie wielką cenę, nawet "Cenę Nieśmiertelności".

Ale świadomość zbuntowania - pascalowskiej trzciny, którą może złamać niejeden
wiatr - to dopiero metafizyczny smak

Co nie zmienia faktu, że podziwiam wszystkich "Syzyfów". Oni coś robią, ja
czasem w stosunku do siebie nie mam takiej pewności...
"Buntuję się więc jestem" - bardzo ładne credo "Syzyfów".

[marki32]

Czy ktos ma może badał horoskopy porównawcze w momencie urodzin i śmierci
danego człowieka i zaobserwował jakieś powtarzające się często informacje?
Jesli tak to proszę o dane z takich obserwacji. (Ja porównałem u kilku osób i
występowały np. kwadratury marsów (urodzeniowego i w momencie śmierci),
kwadratury uranów - ale nie była to jakaś reguła.

[neptus]

Nie ma takiej reguły. Każda smierć jest inna, jak i każde życie. Ludzie
umieraja na ciężkich tranzytach, uciekając od zycia, kiedy życie staje sie dla
nich nie do zniesienia, ale tez umieraja na bardzo "ładnych", łagodnych i
miłych tranzytach, wtedy mówi sie czesto, ze "miał piekną śmierć". Śmierć bywa
ucieczką, rezygnacją, uwolnieniem, a czasem kiedy sie patrzy w horoskop, chce
sie powiedzieć, że człowiek to sobie zaplanował, ułożył, wypełnił swoją misję i
odszedł do nowych zadań po swojemu, tak samo jak żył. Czym innym jest śmierć w
wypadku, czym innym śmierć ze starości, a czym innym śmierć człowieka
cierpiącego na jakąś bardzo bolesną chorobę. Człowiek dostaje zawału i
umiera... wydaje się proste. Tak, ale przyczyna tego zawału jest rozmaita -
czasem jest to cięzki dramat, "serce pęka" z rozpaczy, innym razem bezpośrednią
przyczyną jest przerażenie, a jeszcze inny człowiek doznaje zawału np. w czasie
wspaniałego stosunku albo dowiedziawszy sie, ze wygrał milion. Przy tych samych
tranzytach jedni umieraja, drudzy mają problemy ale przez nie przechodzą
zwycięsko, a inni przy identycznych układach odnoszą życiowy sukces. Decydują
niuanse, kolejność ciągu tranzytow (było w innym wątku pytanie o znaczenie
kolejności planet w radiksie), tranzyty towarzyszące, "trening" radzenia sobie
z tranzytami.

[neptus]

Na stronie Stanisława Stachniewicza jest przeprowadzana przez niego
profesjonalna statystyka tranzytów w czasie zgonu. Polecam. Adres jest w
linkach mojej stronie.

[dori7]

neptus napisała:

> Przy tych samych
> tranzytach jedni umieraja, drudzy mają problemy ale przez nie przechodzą
> zwycięsko, a inni przy identycznych układach odnoszą życiowy sukces. Decydują
> niuanse, kolejność ciągu tranzytow (było w innym wątku pytanie o znaczenie
> kolejności planet w radiksie), tranzyty towarzyszące, "trening" radzenia sobie
> z tranzytami.

No wlasnie. Polecam przyjrzec sie w tym kontekscie horoskopowi Marylin Monroe -
tranzytom i solariuszowi na rok jej smierci. Robilysmy go kiedys na
solariuszowych warsztatach u Milki i Izy, i wszystkie uczestniczki co do jednej
byly zgodne: bardzo wiele znakow - i w solariuszu, i w tranzytach, i - o ile
dobrze pamietam - w progresjach wskazywalo na to, ze mogla wtedy wskutek
napieciowych ukladow, wydarzen i przezyc albo ulozyc sobie wreszcie zycie i
uwolnic sie (chocby czesciowo) od koszmarow przeszlosci, albo nie wytrzymac tak
ogromnego napiecia i zalamac sie zupelnie.

[anahella]

Fajnie jest popatrzec na horoskopy posmiertnych laurow dla czlowieka.
Filmowa trylogia na podstawie "Wladcy Pierscieni" weszla na ekrany w czasie, gdy
progresywne Slonce Tolkiena wchodzilo na jego MC. Podobnie wazne progresje mialy
miejsce przy premierze filmu "Evita" - horoskop Ewy Peron tez byl wtedy aktywny.
Nie pamietam szczegolow, dotyczacych Ewity, ale jesli ktos pamieta warsztaty
Jarka Gronerta na temat Madonny - to postac Ewity byla tam przywolana.

[koniunkcja2]

A czy posmiertna sława jest widoczna w horoskopie?

[anahella]

koniunkcja2 napisał:

> A czy posmiertna sława jest widoczna w horoskopie?

Zarzuc dane osoby, kotra po smierci zyskala wiecej slawy niz za zycia -
przekonamy sie robiac wspolnie jego horoskop pod tym katem.

Mnie uczono, ze slawa (niezaleznie od tego, czy za zycia czy po smierci) to dom X.

[am98]

anahella napisała:

koniunkcja2 napisał:

A czy posmiertna sława jest widoczna w horoskopie?

Zarzuc dane osoby, kotra po smierci zyskala wiecej slawy niz za zycia -
przekonamy sie robiac wspolnie jego horoskop pod tym katem.

Cyprian Kamil Norwid, ur.24.09.1821 we wsi Laskowo-Głuchy pod Warszawą.
Zmarł w Paryżu, w nocy 23 maja 1883.

[anahella]

am98 napisała:

> Cyprian Kamil Norwid, ur.24.09.1821 we wsi Laskowo-Głuchy pod Warszawą.
> Zmarł w Paryżu, w nocy 23 maja 1883.

Bardzo piekny przyklad: przydalaby sie jeszcze rektyfikacja, ale taka prawdziwa
- nie na oko - przydaloby sie zobaczyc gore jego horoskopu.

[bogdanka12]

Na pewno widać ją, jak napisała Anahella ,w progresjach, gdy się o kims pisze,
mówi, warto od tej strony studiowac np.horoskop Elvisa Presleya.Ponadto podobno
dobre, czyli w koniunkcji z jakąs planetą posadowienie gwiazdy Fomalhaut.