Mam pytanie prosze o odpowiedz!!!

[jolanta80]

Witam wszystkich mam pytanko napiszcie mi co wiecie na temat PROLAKTYNY,czy
to prawda ze jak ja sie ma trudno zajsc w ciazy .Dziekuje chodzi mi tu o
kolezankę
www.republikadzieci.org/problemyiniepokoje/strata/pamiec333.htm

[dragica]

kazda z nas ma prolaktyne-to jeden z hormonow. podwyzszony poyiom prolaktyny
moze utrudniac zajscie w ciaze, bo blokuje owulacje - jak u kobiety, ktora
karmi. trzeba zrobic badanie poziomu PRL, jesli jest za wysoka-lekarz daje
bromergon, ktory zmniejsza poziom tego hormonu.

[biala110]

Problematyka interpretacji wyników badań hormonalnych wykonywanych w
diagnostyce niepłodności

Gin Prakt 2004, 12; 6: 18-24

autorzy: Anita Olejek, Ilona Królak, Piotr Bodzek, Przemysław Binkiewicz,

> poleć artykuł znajomemu


pliki w formacie PDF związane z artykułem:

> Problematyka.pdf [0.11 MB]


treść artykułu:



Zaburzenia endokrynologiczne są jedną z najczęstszych przyczyn niepłodności
kobiecej. Z tego względu wykonanie odpowiednio dobranych badań hormonalnych
pomaga precyzyjnie ustalić właściwe rozpoznanie. Opracowanie ma na celu
ułatwienie interpretacji badań stosowanych w diagnostyce niepłodności. Choć
wyniki badań laboratoryjnych stanowią tylko część informacji, na podstawie
których podejmuje się decyzje co do sposobu leczenia, to ich właściwa
interpretacja może mieć kluczowe znaczenie w podejmowaniu właściwych decyzji
terapeutycznych.
Gonadotropiny
FSH – folitropina (folikulostymulina) – stymuluje dojrzewanie pęcherzyków w
jajniku. LH – lutropina (hormon luteinizujący) – stymuluje wytwarzanie
androgenów w jajniku (androstendionu i testosteronu), nagły wzrost jego
stężenia w środku cyklu zapoczątkowuje ostatnie stadium dojrzewania komórki
jajowej i wywołuje pękniecie pęcherzyka, a potem stymuluje ciałko żółte do
produkcji progesteronu [1, 2]. Badanie FSH (wraz z badaniem estradiolu)
wykonuje się najczęściej w celu określenia tzw. rezerwy jajnikowej. Każda
kobieta rodzi się z ustaloną pulą pęcherzyków pierwotnych, zdolnych do
wyprodukowania komórki jajowej. W każdym cyklu część pęcherzyków jest zużywana.
Rezerwa jajnikowa koresponduje z ilością pozostałych w jajniku pęcherzyków
pierwotnych i jest jednym z dwóch czynników określających potencjał rozrodczy
(drugim, niezależnym od FSH jest wiek kobiety). FSH bada się także przy
podejrzeniu o niewydolność przysadki (po urazach, intensywnych ćwiczeniach czy
nadmiernym odchudzaniu) i przy diagnozowaniu braku miesiączki. Oznaczenie LH
wykonuje się jednocześnie z FSH lub później w celu wykrycia przedowulacyjnego
piku LH [3, 4]. Normy laboratoryjne gonadotropin przedstawiono w tabeli 1.
- Wartość FSH poniżej 3 mIU/ml sygnalizuje niewydolność przysadki.
- Wartość FSH 9–12 mIU/ml oznacza obniżoną rezerwę jajnikową.
- Wartość FSH 12–18 mIU/ml oznacza wyczerpującą się rezerwę jajnikową,
stymulacja przy takim FSH jest trudna.
Przy FSH >18 mIU/ml stymulacja owulacji jest bardzo trudna, a często
niemożliwa, prawdopodobieństwo ciąży jest bardzo małe. Istotny jest stosunek
stężeń obu gonadotropin. W przypadku prawidłowego cyklu stosunek LH:FSH jest
bliski 1, w niewydolności przysadki ulega zmniejszeniu poniżej 0,6, a w PCOS
wzrasta powyżej 1,5. Wynik może zależeć od metody badania [5, 6].
Wraz ze wzrostem poziomu FSH maleje prawdopodobieństwo zajścia w ciążę, nawet
jeśli uda się wywołać owulację, tzn. odsetek uzyskanych ciąż na jeden
owulacyjny cykl jest znacznie niższy od średniej. Kobiety z wyczerpaną rezerwą
jajnikową rzadko zachodzą w ciążę, a jeśli już, to najczęściej ma to miejsce
podczas stosowania preparatów hormonalnej terapii zastępczej. Podejrzewa się,
że estrogeny uwrażliwiają receptory FSH w jajnikach. Choć ten mechanizm nie
jest jeszcze do końca poznany, to podejmuje się próby zastosowania estrogenów w
protokołach stymulacji owulacji u kobiet z wysokim FSH. Do badania rezerwy
jajnikowej służy też test z cytrynianem klomifenu. Bada się w nim podstawowe
stężenie FSH i estradiolu w 3. dc, potem podaje 100 mg cytrynianu klomifenu w
5.–9. dc i powtarza badanie FSH w 10. dc. Oba wyniki FSH powinny mieścić się w
normie. Leki antykoncepcyjne obniżają poziom FSH, ale nie ma to wpływu na
płodność. Zaburzenia produkcji gonadotropin związane z dietą lub ćwiczeniami
mają tendencję do samoistnego powrotu do normy w ciągu roku od uzyskania
właściwej wagi lub złagodzenia intensywności ćwiczeń. W rzadkich przypadkach
prowadzą one jednak do trwałych zaburzeń rozrodczości. Jeżeli podwyższonemu
stosunkowi LH: FSH towarzyszą podane niżej objawy, to istnieje duże
prawdopodobieństwo występowania u takiej pacjentki zespołu policystycznych
jajników [8, 7]:
- rzadkie miesiączki, nieregularne miesiączki lub brak owulacji,
- nadmiar androgenów (głównie testosteronu),
- charakterystyczny obraz jajników w USG.
Jednak bez innych objawów PCOS sam podwyższony stosunek LH:FSH nie ma znaczenia
klinicznego.
Prolaktyna
Podwyższone stężenie tego hormonu przysadkowego obniża poziom gonadotropin
(zwłaszcza LH), zaburza mechanizm owulacji i prowadzi do niewydolności fazy
lutealnej. Jej poziom jest względnie stały w cyklu miesiączkowym, lecz ulega
zmianom w dobowym i jest wyższy nocą w porze snu. Stężenie prolaktyny podnosi
się podczas stresu, w czasie urazu, po posiłku oraz w ciąży [1, 8]. W celu
uzyskania jak najbardziej rzetelnych wyników prolaktynę należy oznaczać na
czczo lub przynajmniej 3 godz. po posiłku i po kilkuminutowym odpoczynku.
Interpretację wyników laboratoryjnych wydzielania prolaktyny przedstawiono w
tab. 2.

1. Hiperprolaktynemia jest czasem związana z niedoczynnością tarczycy. Przed
leczeniem warto tę przyczynę wykluczyć.
2. Leczenie łagodnej hiperprolaktynemii daje dobre wyniki przy leczeniu
zaburzeń fazy lutealnej lub jeśli towarzyszy jej PCOS.
3. Nadmiar prolaktyny może utrudniać pęknięcie pęcherzyka.
4. W cyklach bezowulacyjnych można rozważyć dołączenie do leków indukujących
owulację leków obniżających stężenie prolaktyny, nawet u osób z prawidłowymi
wynikami. W wybranych przypadkach takie postępowanie poprawia skuteczność
terapii (tzn. ułatwia zajście w ciążę).
5. Estrogeny oraz środki antykoncepcyjne podnoszą poziom prolaktyny.
6. Badanie prolaktyny ma ograniczenia. Istnieją bowiem 3 rodzaje cząsteczek
prolaktyny, różniące się ciężarem. Jedynie ta najlżejsza (ale za to stanowiąca
ok. 80 proc. ogółu) jest czynna biologicznie. Z tego powodu zaburzenie
proporcji pomiędzy różnymi rodzajami prolaktyny może dać fałszywie zaniżony lub
zawyżony wynik.

Hiperprolaktynemia może mieć charakter czynnościowy lub organiczny (gruczolak).
Teoretycznie do odróżnienia tych przypadków może służyć test z metoklopramidem.
W teście tym bada się poziom prolaktyny, potem podaje się doustnie 100 mg
metoklopramidu i ponownie ocenia stężenie prolaktyny. W warunkach prawidłowych
po 60 min obserwuje się mniej niż 5-krotne zwiększenie stężenia prolaktyny.
Znaczenie tego testu w praktyce jest jednak niewielkie. W przypadku podejrzenia
o obecność gruczolaka badaniem rozstrzygającym jest tomografia komputerowa lub
tomografia rezonansu magnetycznego [7–9].
Hormony tarczycy
TSH – tyreotropina, produkowana przez przedni płat przysadki mózgowej,
stymuluje produkcję hormonów tarczycy T3 i T4.
T4 – tyroksyna, główny hormon tarczycy.
T3 – trójjodotyronina, produkowana w niewielkiej ilości przez tarczycę,
większość pochodzi z przekształcenia z T4.

Przeważająca ilość hormonów tarczycy jest związana z białkami, tylko niewielki
procent jest w stanie wolnym fT3, fT4, który odpowiada za działanie
biologiczne. Dlatego też oznaczenie fT3 i fT4 jest bardziej miarodajne niż T4 i
T3. Badanie można wykonać w dowolnym dniu cyklu. Do oceny stanu tarczycy
zazwyczaj wystarcza badanie TSH i fT4. Wyjątkowo przy kontroli wyników leczenia
niedoczynności tarczycy można się posługiwać samym oznaczeniem TSH [1, 10].
Normy stężeń hormonów tarczycy przedstawiono w tab. 3.

Funkcja tarczycy jest regulowana przez ujemne sprzężenie zwrotne z TSH. Oznacza
to, że wysokie TSH pobudza tarczycę do produkcji T4 i T3, a niskie hamuje
wytwarzanie tych hormonów i na odwrót, tzn. nadmiar hormonów tarczycy blokuje
wydzielanie TSH, a niedobór powoduje wzrost jego stężenia. Jeśli tarczyca jest
osłabiona, to żeby wyprodukować dostateczną ilość hormonów musi być silniej