on nie chce:-(

[stokrotka823]

hej dziewczyny jestem tu nowa...Mam pewnien problem z facetem. Studuijemy w
dwóch różnych miastach, ja w tym roku bronie sie, on za rok...Związek na
odległość.i tu zaczynaja się schody, on chce zamieszkac od października ze
mną, ja natomiast tez chce ale wczesniej chciałabym abysmy uzgodnili co dalej?
On uwaza ze zamieszkanie razem nie równa się byciu razem potem, to niby takie
sprawdzenie się czy bedzie nam sie dobrze mieszkać...i tu mnie boli, ja
uwazam ze zamieszkanie z kims wiąze się z czyms poważnym, ze stworzeniem
rodziny..on mysli inaczej, boli mnie to. Mówi ze przypieram go do sciany, ze
kaze mu sie zdeklarowac :-( jest mi smutno...Kocham go, chce stworzyc z nim
rodzinę, a nie zyc z dna na dzień...jak dzieci :( Co o tym myslicie?

[oxygen100]

dobrze mówi

[nonmolto]

odległosc jak to odległosc jezeli sie kochacie to bedziecie ze soba.....

[18_lipcowa]

Heh dobre.
Dziewczyno zanim stworzysz rodzinę z tym panem pomieszkaj z nim własnie

[aw271]

Facet ma racje. Z mezem przed slubem mieszkalam 3 lata. To dobra szkola zycia.
Nie psuj tego naciskaniem na slub. Jesli chce z Toba zamieszkac to Cie kocha.

[horpyna4]

Albo po prostu boi się zobowiązań. To nie jest wcale takie jednoznaczne. Może
być tak, że wszystko potem, jeszcze jest czas, będzie się to długo trzymać, bo
dla niego tak wygodnie. A jeżeli dziewczyna chce stabilizacji, dzieci, a on nie?
Lepiej szczerze porozmawiać o planach na przyszłość. Może to mało romantyczne,
ale życie to nie "harlequin".

[18_lipcowa]

To że ktoś nie chce dzieci i ślubu nie znaczy że się boi tylko znaczy że nie
chce po prostu i nic ponadto.

[nchyb]

> To że ktoś nie chce dzieci i ślubu nie znaczy że się boi tylko znaczy że nie
> chce po prostu i nic ponadto.
Może też znaczyć, że NA RAZIE nie chce. Tylko ciekawe, jak długo to NA RAZIE
trwać będzie ;-)

[18_lipcowa]

Jezu 26 lat to nie koniec zycia i nie ma w tym wieku obowiazku juz CHCIEC

[nchyb]

> Jesli chce z Toba zamieszkac to Cie kocha
He, he, he...
Jeżeli chce razem za mieszkać tomoze oznaczać wiele różnych spraw nie mających
związku z miłością. Owszem, to o uczuciu MOŻE, ale nie MUSI świadczyć.

Nie zmienia to jednak faktu, że faktycznie przed ślubem warto razem pomieszkać,
by sprawdzić, czy się zgradzie i czy dalej chcecie razem i być i mieszkać.

[nchyb]

ale nie za długo bez określenia, czego się w przyszłości po związku oczekuje...

[marlena.k1]

nie wolno naciskac na kogos ,bo to dziala w odwrotna strone,faktycznie lepiej
pierw zamieszakc razem i zobaczyc czego od siebie oczekujecie,wlasnie moze
wtedy on dojdzie do wniosku,ze jest ok i mozemy zakladac rodzien,albo tez
stwerdzi inaczej...

[kiecha3]

ja zdecydowanie popieram twojego faceta.. mam takie samo zdanie jak on, nigdy
nie zdecyduje sie na wspólne życie z facetem ( a jestesmy razem juz 7 lat) zanim
z nim nie zamieszkam.. to jest według mnie osateczna próba charakterów, miłości
itp..

[kaatrin]

zamieszkaj! wytestuj! nie spodoba sie? wyprowadzisz sie. to prostsze niz
rozwod.

[stokrotka823]

Dzieki dziewczyny za opinię...rozmawiałam z nim dzis no i dowiedziałam się ze:
on chce zamieszkac ze mna bo NIE jest pewny czy jestem "tą jedyną" i chce sie
upewnic:-(, wolałabym alby chciał zamieszać z powodu tego ze mnie kocha a nie
dlatego ze chce sie upewnic:-( smutno mi teraz...

[woman-in-love]

głupek jakis!

[stokrotka823]

zastanawiam sie czy to ma sens:-(...zamieszkam z nim a po 1/2roku on stwierddzi
ze to nie to i co wtedy? ja zostane sama , w obcym miescie...bez nikogo...wiem
ze wtedy bedzie mi bardzo trudno, zastanawiam sie czy moze nie skonczyc
tego?..mimi ze go kocham jest mi trudno mysles ze on nie jest mnie pewnien:-
(((((((((

[ewcia1980]

ja cię rozumiem i zapewne jestem jakąś niedzisiejsza, bo nie popieram
mieszkania ze sobą przed ślubem jako para, która względem siebie nie ma jeszcze
żadnych zobowiązań. Co innego jak planuje się już jakaś przyszłość razem a co
innego zabawa w dom.

ja nie mam nic przeciwko pomieszkiwaniu ze sobą, tzn. czasami zostać na noc czy
weekend, razem robić zakupy czy gotować, ale nie wyobrażam sobie żeby prac
komuś gacie, sprzątać po nim i prasować mu gdy takiego obowiązku nie mam.
ja nie uznaje czegoś takiego: pomieszkajmy razem a jak cos sie odwidzi to każdy
bierze swoje zabawki i zmienia piaskownice. a z następnym facetem co? też
trochę pomieszkam, będę sie z nim dopasowywać na różnych płaszczyznach a
później przeprowadzę do następnego??? dla mnie to brak szacunku dla samej
siebie!

Twój facet jak to facet, jest wygodny i tyle. Jak biedzie miał sprzątaczkę,
kucharkę, kogoś do przytulenia pod ręką to jeszcze ciężej biedzie mu jakoś sie
zadeklarować. Sytuacja jest o tyle kiepska, że może posądzić cie o to, ze w ten
sposób chcesz na nim wymusić oświadczyny. A oczywiście popieram zdanie
dziewczyn, które twierdza, ze nie można nikogo zmuszać do takich deklaracji.

No cóż, ja nie zamieszkałabym z facetem gdybyśmy nie planowali ślubu i wspólnej
przyszłości, a tym bardziej, gdybym wiedziała, ze facet mnie testuje, czy się
nadaje czy nie, bo jeszcze nie jest pewnien. Bo jak tego testu nie zdam, to co??
Jeżeli tobie jednak taka sytuacja odpowiada, to czemu nie. Tylko musisz się
zastanowić czy takie mieszkanie ma sens, czy każdego dnia rano nie będziesz
miała nadziei, ze może dziś przyjdzie do ciebie z pierścionkiem, bo to będzie
męczarnią i dla ciebie i dla niego.

Pozdrawiam i podejmuj decyzje „zgodne z Toba”

[vinca]

ale nie wyobrażam sobie żeby prac
> komuś gacie, sprzątać po nim i prasować mu gdy takiego obowiązku nie mam.

Hmm, u nas każdy pierze swoje gacie i jest umowa ze on moich ani ja jego nie
ruszam;-)))
Myślisz że pownnam? Hahahahaha

[stokrotka823]

Dziękuje bardzo za radę...Nie odpowiada mi to, dla mnie naturalna rzeczą jest:
najpierw ślub i zamieszkanie razem...Mam przykład koleżanki: mieszka z facetem
4 lata, na poczatku były deklaracje ze własnie ma zamiar sie oswiadczyć, potem
przekładanie terminu za mniesiąc rok...i nic...Ona straciła juz nadzieję, jemu
jest z tym dobrze, nie musi podejmować decyzji na dlasze zycie...Ona niby nie
chce z juz z nim być (to ciągłe czekanie) z drugiej strony trudno jej jest
odciąc się od nigo (przyzwyczajenie?) i tak tkwią w tym związku...Ja tak
niechce...Nie chce testów, ale boje sie go stracić...Ach te nasze marzenia:
dom, dzieci kochający maz...

[18_lipcowa]

...Ach te nasze marzenia:
> dom, dzieci kochający maz...


błeheheh
taaaaaa te NASZE marzenia...

[undostres]

ja nie pomieszkalam i zaluje!!
tez byl zwiazek na odleglosc i zaraz slub i..... kompletne niedobranie!

[ewcia1980]

undostres napisała:

> ja nie pomieszkalam i zaluje!!
> tez byl zwiazek na odleglosc i zaraz slub i..... kompletne niedobranie!

mam pytanie, i absolutnie nie jest to zadna złośliwośc z mojej strony: czy
myślisz, ze to wspólne mieszkanie i długośc stażu przed slubem jest gwarancja
udanego małzeństwa????

[undostres]

nie, gwarancja nie jest!
z tego co wiem,malzenstwo to towar bezgwarancyjny-),ale jak pomieszkasz to po
roku wiesz, ze jestes kompletnie niedobrany i mozna to przerwac. a jak
zamieszkasz dopiero po slubie to tez to wiesz, ale, w wiekszosci przypadkow to
ciagniesz...

[marlena.k1]

lepiej sie dowiedziec wczesniej niz po slubie,wtedy bedzie mocnej bolalo jak
sie okaze ze to jednak nie to, a swoja droga to chlopak jest ok skoro
powiedzial szczerze,ze nie jest pewny to tylko swiadczy o tym,ze cie nie klamie.

[natka110]

Ja jestem za pomieszkaniem bez robienia planow na daleka przyszlosc. mam 26,5
lat, mieszkamy prawie 2 lata z moim nie-mezem, i nawet niezle nam to idzie. Co
do deklaracji, to na pierwsze Boze NArodzenie razem zostalam obdarowana
diamentem, mimo, ze slub odplywa w blizej nieustalona przyszlosc z powodu
przyziemnych problemow z kasa i organizacja ( mieszkam we Wloszech z Wlochem,
slub powinien byc w PL wg tradycji, no nie?)
Zaczelismy mieskac razem po tygodniu od poznania, po miesiacu ja sie wynioslam
z mojej dziupli do jego, bo byla wieksza ( i z basenem) i blizej naszych prac.
I tak zostalismy razem, ja znalazlam inna prace, on przejal rodzinny biznesik.
Zyjemy razem, kupujemy dom i samochod na dniach, bedziemy miec kiedys dziecko,
moze wezmiemy slub... bez mieszkania razem bym sie nie odwazyla wychodzic za
maz. Ja go troche wytresowalam, i sama sie zmienilam, wiedzac, ze amsz zawsze
furtke otwarta, jest latwiej. Przynajmniej teoretycznie, bo np musialabym
poszukac gorszego mieszkania, bo sama bym, nie zaplacila czynszu i wszystkich
rachunkow, pomijajac ze jego samochodem jezdze do pracy( on na kamasz albo
rowerkiem, ma blizej). Ale rozwod we Wloszech musi byc poprzedzony 3 letnia
oficjalna separacja, potem dopero sie zaczyna cala zabawa i latanie po sadach,
wiec...
MOja kolezanka z pracy zamierza zamieszkac ze swoim M dopiero jak kupia razem
mieszkanie - to jest dla mnei porazka, bo jak cos ci nie wyjdzie, to masz w
plecy pol kredytu na to mieszkanie, a nie ewentualnie pare czynszy, i to juz
zaplaconych... Do tej pory spedzili razem ( 2 lata razem) 2 razy wakacje, 2
razy weekend, bo oboje mieszkaja z mamusiami ( lat +/- 30)
naprawde myslisz, ze to lepsze wyjscie, ze jesli mieszkac razem, to tylko z
zamiarem slubu?

[caysee]

On ma racje. Pomieszkajcie razem rok i dopiero potem podejmujcie decyzje o tym
czy ma byc tak na zawsze.

[ewelita]

Zamieszkać razem TAK. Zdecydowanie popieram, dopiero wtedy człowiek może się
przekonać, jaka jest codzienność z danym człowiekiem, co przeszkadza, można sie
dotrzeć. Ale nie na próbę! Co to jest próba? Ja chcę zamieszkać razem, bo
kocham, chce być razem, no i oczywiście planować przyszłość!Nie na zasadzie,
teraz ślub i już, ale po jakims czasie tak, na pewno, gdy oboje będziecie pewni.
Nigdy na próbę, bo to do niczego nie prowadzi. Mieszkałam tak z poprzednim
facetem ponad 7 lat - na próbę, tzn. on cały czas próbował, bo deklaracji
żadnych nie było. Myślę, ze trzeba określić jakąś przyszłość, że zamieszkamy, a
za rok weźmiemy ślub, oczywiście jak wszystko będzie ok, no i będzie ok, bo nie
można zakładać z góry, że bedzie źle.

A tak w ogóle, to nie wyobrażam sobie nie pomieszkać razem przed ślubem. Mam
doświadczenie, gdybym tak nie zrobiła, teraz gorzko żałowałabym, niestety.

Może to brzydko zabrzmi, ale facet to jak towar w sklepie - trzeba pomacać,
przymierzyć, zobaczyć czy dobrze leży i czy pasuje. Ja nie lubię sprzedaży
wysyłkowej!

[ledzeppelin3]

Tylko nie obcujcie cieleśnie!!! Spółkowanie przed zawarciem sakramentu
małżeństwa jest grzechem ciężkim. Żyjcie jak brat z siostrą, ale napomykaj mu o
Twych marzeniach o białym welonie i malutkich druchenkach, niosącym go za Tobą
do Ołtarza. Poza tym jak mu nie dasz do ślubu to sam przypili, że już chce
się "związać"

[borejkowna]

Zamieszkałabym, wiedząc, że facet wiąże ze mną nadzieje na przyszłość, że
właśnie jestem "tą jedyną". Natomiast w opisanej przez Ciebie sytuacji nie
zamieszałabym absolutnie. A co będzie, jeśli się rozchorujesz (odpukać), jeśli
nie będziesz miała pracy, jesli to tobą w jakimś sensie będzie trzeba się
zaopiekować?? Nie zdasz testu, ot co! Wyobraź to sobie: wiecznie jak na
cenzurowanym, nie będziesz mogła sobie pozwolić na zły humor, na chandrę,
będziesz musiała stale wyglądać jak miss, wykazać się umiejętnością gotowania,
sprzątania, prania, prasowania (bo to ma być z założenia test, a nie
partnerstwo), wszystko z usmiechem na ustach, w nocy natomiast trzeba będzie
być perfekcyjną kochanką, pełną inwencji, nieskalanie piekną, itd, itp. Każdego
dnia będziesz robić rachunek sumienia i zastanawiać się, czy 'profesor' jest
zadowolony i czy otrzymasz wreszcie tytuł małżonki, czy może oddali Cię
z "uczelni". Cóż, dojrzałej decyzji życzę.

[18_lipcowa]

No ale jak nie zamieszka
to nigdy tego nie sprawdzi

[pepperann]

No, chciałam napisać mądry komentarz, ale Borejkowna zrobiła to za mnie. Co do
słowa.

Sama mieszkałam z mężem 2 lata przed śluibem i uważam, że to dobry pomysł. Ale
zamieszkać z facetem który mówi "Nie wiem, czy jesteś tą jedyną" - totalna
porażka i wielkie upokorzenie. Przykro mi to pisać, ale nie wygląda nato, żeby
ten chłopak specjalnie cię kochał i szanował.