:(

[marzenka1000]

mineła własnie nasza rocznica ślubu. spodziewałam się od męza chociaż małego
kwatka a tu nic. rano tylko pocałunek w policzek, reszta dnia jak kazda inna.
skoro tak wygladała nasza 1 rocznica to jak bedzie wygladała 10ta? :(
było mi przykro bo ja zawsze na wszelkie święta typu urodziny imieniny,
rocznice troje się żeby sprawic mu jakąś niespodziankę, spełnić kolejne
marzenie a z jego strony nie widzę zadnego starania. czy to egoistyczne ze
oczekuję podobnego zachowania z jego strony?

[judith79]

a co on dostal od ciebie? rocznica to chyba swieto dwuch osob?

[marzenka1000]

w tym tygodniu miał kilka okazji do świętowania więc połączyłam wszystkie w
jeden prezent, o którym marzył od dawna. kosztował mnie sporo wyrzeczen.
zrezygnowałam z wielu rzeczy dla siebie. nie chciałam aby mi się to "zwróciło"
ale myslałam, że postara się mnie zaskoczyć chociaż małym kwatkiem, spacerem do
parku, czymkolwiek.

[mam_to_w_nosie]

marzenka1000 napisała:

> w tym tygodniu miał kilka okazji do świętowania więc połączyłam wszystkie w
> jeden prezent, o którym marzył od dawna. kosztował mnie sporo wyrzeczen.
> zrezygnowałam z wielu rzeczy dla siebie.

To może teraz zrób coś dla siebie w końcu? Żeby poprawić sobie humor i nie
być umęczoną cierpiętnicą odmawiajacą sobie wszystkiego, żeby zadowolić męża.
Taka postawa życiowa się kiepsko sprawdza, faceci (normalni) wolą kobiety,
które myślą
też o sobie a nie spełniają wszystkie ich zachcianki kosztem własnego dobrego
samopoczucia.
A wracając do rocznicy, widocznie mąż nie pamiętał, nie każdy ma pamięc do
rocznic i skoro oczekiwałaś niespodzianki to trzeba było mu przypomnieć, proste
jak konstrukcja cepa...

[marzenka1000]

chyba zaczne myślec o sobie ale mam wrażenie ze zaczniemy wtedy życ obok siebie.
smutne jest życie bez starania się o druga osobę. o rocznicy pamiętał bo
namawiałam go wczesniej na wyjazd

[mam_to_w_nosie]

marzenka1000 napisała:

> smutne jest życie bez starania się o druga osobę.

A tego nie powiedziałam, trzeba wyważyć odpowiednie proporcje.

[judith79]

trzeba bylo mu powiedziec o czym ty "marzysz od dawna" i dac do zrozumienia, ze
spodziewasz sie prezentu. po co kupowac komus prezent skoro potem podkresla sie
ile cie on kosztowal? albo daje sie prezent bo lubi sie je dawac i koszty
pomija milczeniem albo nie daje sie ich wcale.

[marzenka1000]

w ogóle mnie nie rozumiecie :(

a moze szykuje cos ekstra

[marti_ka82]

tylko troszke pozniej... ja kiedys caly dzien boczylam sie na mojego meza w
walentynki, ze ja sie staralam cos zrobilam a on nic... jakby nie pamietal czy
co... a potem sie okazalo, ze on mial niespodziewajke tlyko czekal na wlasciwy
moment, a ja swoimi fochami prawie wszystko zepsulam... moze porozmawiaj z nim,
ze bardzo bys chciala poswietowac we dwoje wasza kazda rocznice, moze to ze nic
sie nie dzialo wynika z nakladu innych uroczystosci... nie napisalas co to za
swieta byly, ze dostal jeden wielki prezent.. moze on sie w tych wszystkich
datach pogubil... czasem tak bywa...

[marzenka1000]

dzieki za miłe słowa. Chyba jednak muszę sie do tego przyzwyczaić ze mąż nie
jest wylewny. Juz kilka razy ta sytuacja sie powtarzała. Rozmowy nic nie dają.
Pamięta o mnie ... na chwilę. nie chcę aby mnie rozpieszczał tylko dla świętego
spokoju

[marti_ka82]

wiesz co ;) zawies kalendarz i na czerwono flamastrem zaznacz wazne rocznice i
je podpisz czerwonym dlugopisem ;) moze to poskutkuje :) ja rozumiem, ze nie
jest wylewny, ale licza sie tez twoje uczucia, przeciez byloby ci milo, gdyby
nawet bez konkretnej okazji zabral cie na jakas kolacje, weekend, dal ci
kwiatka... a szczegolnie chcialabys, zeby sie tak smao cieszyl jak ty z kazdej
rocznicy... moze dotrze to do niego ;) ale podstepem trzeba mu to do glowk
wbic ;)

[annubis74]

rozumiemy
jest Ci przykro
i najlepiej mu o tym od razu powiedzieć... nie ze złością czy z gniewem
tylko po prostu, że miałaś nadzieję że będzie pamiętał o Waszej rocznicy
nie wiem czy to Cię pocieszy ale niektórzy tak mają (mój mąż pamieta, a ja
nastawiam przypominajkę w telefonie, żeby pamiętać, bo jak jestem zajęta to
zdarza mi się przeoczyć własne imieniny)
im szybciej mu to powiesz tym szybciej mozecie to nadrobić i świętować Waszą
rocznicę przy najblizszej możliwej okazji

[mag333]

nie martw się u mnie jest to samo , ja nie pracuję a zawsze nazbieram na
prezent, a on nawet mi życzeń nie złozy, w tym roku nie dałam nic i nioe
zrobiło to na nim wrażenia, ani się nie obraził ani nic nie powiedział ,
postanowiłam od tej pory nie pamiętać o jego świętach, niech spada..

[judith79]

z tego co napisalas w innym watku wynika, ze u ciebie to akurat brak prezentow
jest najmniejszym problemem.

[mag333]

ty zamiast mnie pocieszyć to mi jeszcze dogadałaś

:( :( dzięki

[judith79]

a czemu mialabym cie pocieszac? jestes chyba dorosla i masz swiadomosc, ze po
czesci sama odpowiadasz za ta sytuacje? skoro tak ci zle to zacznij robic
cokolwiek zeby to zmienic, pocieszanie ci nie pomoze. i nie dogadalam a
stwierdzilam niezaprzeczalny fakt.

[mag333]

nie znasz mojej sytuacji , nie mam mozliwości manewru , w zadną stronę

[judith79]

z a w s z e jest mozliwosc manewru, nie masz absolutnie zadnej rodziny?
zadnych przyjaciol? nie ma zadnych organizacji zajmujacych sie kobietami? ty i
twoj maz jestescie jedynymi ludzmi na swiecie? jakos nie wierze zabys probowala
zglosic sie gdzie kolwiek, zasiegnac porady prawnika czy psychologa. mam
wrazenie, ze jestes jedna z tych bezwolnych, jeczacych cierpietnic, ktorym
latwiej jest stekac, ze jest im zle niz wziac odpowiedzialnosc za wlasne zycie.
wspolczucie innych nie zmieni twojej sytuacji bo z tego co piszesz wynika, ze
sama nie zamierzasz jej zmieniac a to oznacza, ze jestes za nia tak samo
odpowiedzialna jak twoj maz. dorosnij.

[marti_ka82]

nie oceniaj jej tak ostro nie znasz jej sytuacji, moze cos co dla ciebie jest
proste w rzeczywistosci jest bardzo trudne, jej maz wywodzi sie z prawniczej
rodziny i jestem pewna, ze zna wszystkie kruczki prawne, dziury w naszym
polskim prawie i jak cos, da rade udowodnic, ze niczemu nie jest winnien, a mag
nie wie czego od zycia chce, to co jest proste w kregu zwyklych smiertelnikow,
jest dosc ciezkie w kregu ludzi wyksztalconych na wysokich stanowiskach...

[judith79]

taaak martika, tylko sie polozyc i czekac na smierc. najlatwiej jest znalezc
pretekst zeby nic nie robic, bo wtedy nie trzeba brac za nic odpowiedzialnosci.
plyn z pradem dziewczyno, ciekawe gdzie wyladujesz.

[marti_ka82]

o mnie sie martwic nie musisz... a radze nauczyc sie wczuwania w sytuacje
innych i wtedy dopiero udzielania dobrych rad...

[judith79]

nie potrafie sie wczuc w sytuacje tej dziewczyny, tak samo jak nie potrafie
wczuc sie w sytuacje kobiet tolerujacych przemoc. wyjscie z sytuacji jest,
tylko trzeba chciec je znalezc. sorry ale nie zal mi kogos kto sam sie wypina
zeby zarobic kopa. chore dziecko podobnie jak kazde dziecko jest swietnym
parawanem dla wlasnej inercji.

[marti_ka82]

łatwo sie mowi, zacnzij dzialac, majac chore dziecko, ktore wymaga opieki i
rehabilitacji meg ma ograniczone pole manewru, nie trzeba miec chorego dziecka
by to wiedziec, wystarczy poczytac, poogladac programy o chorym brzdacach, by
widziec ile czasu pochlania opieka nad nimi...

[marzenka1000]

tylko ze to jest smutne, nie uważasz

[marzenka1000]

no bo do kąd to nas zaprowadzi

marzenka ja uwazam, ze

[marti_ka82]

wiesz jakos sposbami trzeba by mu bylo to uswiadomic, ze nie cieszac sie z
takcznic oddalacie sie od siebie, zyjac obok... bo takie daty powinny byc
rownie wazne dla niego i dla ciebie... moze trzeba mu pare razy wpsomniec to, w
orzmowie moze jeden raz to za malo... bo oni tak maja, ze jak nie powiesz
prostymi slowami wprost sluchaj chce bys tak samo cieszyl sie z rocznic jak ja
i zebys na znak radosci, ze jestesm juz tyle czasu ze soba, spedzil ze mna mile
chwile i dal chociaz jedna roze... wtedy bede czula sie kochana, szanowana i
potrzebna... bo tak mimo iz stwierdzisz to i ja nic nie bede robic, nic nie
dam, bedziesz pamietac oho to juz 2 rocznica, to juz 3... i bedzie ci smutno i
przykro... ze mijaja jak zwykle dni...

[marzenka1000]

dziękuję Ci za te słowa

[annubis74]

podobno w USA jubilerzy opracowują model obrączki, kóry przed rocznicą ślubu
będzie się rozgrzewał do wyższej temperatury żeby sygnalizować zbliżającą sie
rocznicę
wtedy zaden zapominalski już sie nie wymiga:)))))

annubis :)

[marti_ka82]

heh ja wolalabym jednak zostac przy tradycyjnej obraczce ;) przynajmniej
oparzenia mi nie groza ;)

[annubis74]

spoko, póki co to prototyp
poza tym chyba nie grozi poważnymi poparzeniami:)))

[agnes_plus]

Zapomniał?
Czy nie zapomniał, a uhonorował ten dzień buziakiem?

Bo jeśli zapomniał, to rzec do męża: zapomniałeś!
A jeśli nie, to rzec: chciałabym, żebyć bardziej podkreślał "odświętność tego
dnia".

ja powiem jak to u nas jest...

[marti_ka82]

mimo, iz maz nie zpaomina o rocznicach, urodzinach itp ;) wrecz pamieta wiecej
waznych dat niz ja, wykorzystalismy prezent ktory dostlaismy jako prezent
zamiat kwiatow na wesele, jest to ksiega dni, ksiazka w ktorej zpaisuje sie
wazne daty, \z krotkmi opisami... mzoe warto w cos takiego sie zaopatrzyc i pod
pretekstem przypominania sobie co kiedy sie wydarzylo, razem wypisac i postawic
w widocznym miejscu :)

[magdusinska]

Ja nie rozumiem jednego. Jaki ma sens odmawianie sobie czegokolwiek,
oszczędzanie, aby kupić mężowi prezent marzeń. Każdy ma marzenia, mój mąż
także, ale nie zawsze można je spełnić. Albo nas na coś stać albo nie. Gdybyś
dała mu prezent, który możesz mu kupić bez większych wyrzeczeń to nie byłabyś
taka rozgoryczona.
A co do rocznicy ślubu. U nas jest inaczej. My rocznicę uważamy za święto nas
obojga i razem planujemy ten dzień. Tak, aby i jedno i drugie było zadowolone i
abyśmy spędzili ten dzień razem. Wcześniej liczymy pieniążki, które możemy
przeznaczyć na ten dzień i układamy repertuar. Może to być wyjazd, kolacja,
kino, piknik, przyjęcie dla rodziny lub przyjaciół. Cokolwiek, ale zaplanowane
razem. Ani ja, ani mój mąż nie kupujemy prezentów. No mąż może małe czekoladki
lub kwiatki dla mnie, ale nic więcej. Spróbuj w przyszłym roku wcześniej
uzgodnić z mężem plany na ten dzień.

[judith79]

magdusinska, nie uwierzysz pewnie ale tym razem zgadzam sie z toba w 100%:)

[marzenka1000]

spróbujcie kiedyś to zobaczycie ile sprawia radości dawanie takich prezentów. a
z tymi prezentami to się źle zrozumiałysmy. ja nie płaczę przecież, że nic nie
dostałam

[judith79]

w dawaniu prezentu wazna jest chyba sama idea dawania-robienia komus
przyjemnosci. raz sie szarpniesz na pare stow a raz dasz lizaka. nie widze nic
szczegolnego w drogim prezencie, kwestia tego na co cie w danej chwili stac.
> z tymi prezentami to się źle zrozumiałysmy. ja nie płaczę przecież, że nic nie
> dostałam
nie? :(?

[magdusinska]

> spróbujcie kiedyś to zobaczycie ile sprawia radości dawanie takich prezentów

Wiesz co jak u nas w domu starczało na podstawowe potrzeby to któregoś roku
prezentem urodzinowym dla mnie były naleśniki z serem, życzenia od męża i
buziak. O prezentach bożonarodzeniowych mogłiśmy tylko pomarzyć. Pamiętam jak w
poprzednie święta poszliśmy do sklepu, aby pooglądać sobie nasze marzenia, bo o
kupnie nie było mowy. I to było dla mnie najważniejsze. Nie butla z perfumami
czy kiecka, ale mój mąż przy mnie i nasza wspólna choinka. Teraz jak już możemy
coś tam sobie wzajemnie sprezentowac to i tak często tego nie robimy. Bo nie o
materialne rzeczy tu chodzi. Nas bardziej cieszy własnoręcznie zrobiony tort
urodzinowy, choćby z zakalcem niż wypasiony laptop. I to jest radość, a nie
kupa materiału zapakowana ozdobny papier przez panią sklepową.

[magdusinska]

Judith79 bo ja fajna babka jestem. Tylko czasami tak dziwnie mi się napisze:):)

[an20]

Facet najzwyczajniej zapomnial i tyle. Byc moze nei przywiazuje wagi do dat i
rocznic, mysle ze on nie jeden :) Jezeli zalezalo ci na specjanym dniu to bylo
mu o tym przypomniec w stylu np. idziemy gdzies aby uczcic nasza pierwsza
rocznice slubu ? i nie ma rozczarowan, pretensji ze zapomnial.