cocker spaniel przy małych dzieciach

[berleczek]

Od dawna chcemy mieć psa. Od razu wyjaśnię, że pies ma być dla mnie i męża a nie dla dzieci, bo te są bardzo małe (3,5 i 9 miesięcy). Mieszkamy w bloku. Już od bardzo dawna chcemy mieć psa (myślimy o cocker spanielu), ale strasznie się boję czy to dobry pomysł, czy nie będziemy żałować, czy damy radę .... Proszę mnie zachęcić lub wylać kubeł zimnej wody.

[majenkir]

Szczerze? Ja tego nie widze...
Dwojka malych dzieci + mieszkanie w bloku + pies =kierat.

[blue.berry]

spaniele wbrew słodkiemu wizerunkowi to dość "konkretne" psy. mają swoje zdanie, trzeba je mądrze wychowywać no i oczywiście muszą mieć odpowiednią dawkę ruchu i zabawy.

najlepiej prześledzić swój codzienny rozkład dnia i wpasować w niego 4 spacery z psem w tym jeden przynajmniej godzinny. jeśli aktualnie jesteś sama z dziećmi w domu podczas dnia zastanów się jak sobie wyobrażasz wyjście z psem - dzieci samych nie zostawisz, spacer z wózkiem i psem - dla psa to jest żaden spacer a dla właściciela średnia przyjemność. poza tym będziesz "ciągać" dzieciaki na dwór w deszcz czy śnieg bo pies musi wyjść na dwór niezależnie od pogody. pomyśl tez jak może wyglądać potencjalny powrót z takiego spaceru w czasie słoty - dzieci które trzeba rozpakować z wózka i rozebrać i umorusany błotem po uszy spaniel : ))
do tego wyjazdy - 2 osoby dorosłe + 2 dzieciaków w samochodzie da radę. ale już z psem robi się totalnie ciasno. nawet jeśli to kombi (no chyba że nauczysz psa jeździć w 3 foteliku - joke ofkors). wiec albo nie wyjeżdżacie albo na każdy wyjazd szukacie opieki do psa. a jak pies okaże się typem zadziornym a ty mało doświadczonym właścicielem to trzeba będzie pójść na szkolenie. przy 2 małych dzieci jesteście w stanie wygospodarować parę godzin w każdy weekend?

ja osobiście uważam ze zestaw "małe dziecko+ szczeniak" to średnie połączenie. pies dorasta szybciej niż dziecko i kiedy te jeszcze jest "podłogowe" to pies już bryka, drapie, podgryza dopóki się go nie odchowa. rodzice zazwyczaj sa jednak mocniej zaangażowani po stronie dzieci i wychowanie psa zostaje zepchnięte na bok bo nie ma czasu. i finał tego jest takie że mamy psa totalnie niewychowanego, ktory dorastając zaczyna sprawiać problemy.
jeśli teraz byś wzięła psa (ok 2 miesięcznego) to za rok twoje młodsze dziecko nadal będzie szkrabem który zaczyna chodzić (a starsze trochę większym szkrabem ale nadal) a pies dorastającym młodzikiem, który mierzy się z każdym , sprawdza swoje siły, usiłuje znaleźć swoje miejsce w stadzie. dość problematyczne połączenie dla osób bez doświadczenia.
moje zdanie - nie brać, odczekać co najmniej 5 lat, a jeśli brać to rozwiązaniem jest adopcja psa starszego, już odchowanego, o ustabilizowanym charakterze, który nie wymaga takiego zaangażowania jak szczeniak.

[semi-dolce]

Po pierwsze - cocker to nie jest słodki piesek, na jakiego wygląda, to pies myśliwski, potrzebujący szkolenia i sporo ruchu oraz rasa, gnębiona przez wady charakteru - agresja, tendencja do dominacji - efekt błędów hodowlanych sprzed lat niestety.

Po drugie - co zrobisz, kiedy pies będzie chciał siku (szczeniak co 2 godziny) a dzieci będą chore? Zostawisz w domu dwoje maluchów czy będziesz męczyć psa czekaniem aż mąż wróci z pracy czy ktokolwiek przyjdzie posiedzieć z dziećmi?

Dla mnie pomysł psa do rodziny z dziećmi jest ok, ale trzeba dobrze wybrać psa i mieć "zaplecze ludzkie" na wypadek jak wyżej opisany. Nie wyobrażam sobie jednak mieszkać z 2 dzieci i psem w bloku, gdzie nie mozna wypuścic psa do ogrodu a trzeba latac na spacery na każde siku. No i uważam, że do małych dzieci lepszy jest nie szczeniak a zwierzę podrośniete, odchowane i powazniejsze lub też dorosły pies.

[berleczek]

ok, dzieki za odpowiedzi. Takich się właśnie spodziewałam. Czekam z utęsknieniem na nasz nowy dom z ogródkiem (za ok 3 lata) i wtedy odrazu kupię psa :). Jednak co jakiś czas mam napady takiego kryzysu, żeby kupić już. Przez 25 lat mieszkałam w domu, gdzie był pies i teraz jakoś mi tak trudno tylko z rybkami :)

[ewelsia]

No i dobrą decyzję podjęłaś. Jestem w temacie "na świeżo", bo od ponad dwóch tygodni mam szczeniaka, suczkę minipina (pinczerek) i kierat to najwłaściwsze słowo. Piesek jest malutki, ale... Żyję życiem psa. Wychodzę nawet do 10 razy dziennie, nie mogę zbyt długo zostawić jej w domu (oprócz tego mam dwie kocice), pilnować, jak za dużo psoci. Mamy synka, przedszkolak (6,5), więc nie tak bardzo absorbujący, ale jednak małe dziecko. Musiałam ( i nadal muszę) dobrze kombinować, żeby dobrze zorganizować sobie dzień. Przy dwójce maluszków zdecydowanie odradzam kupno psa. Na razie mieszkam w powiedzmy to bloku, na I piętrze, ale wiosną przeprowadzam się do domku z ogródkiem, więc będzie łatwiej.
Może kotka sobie sprawcie?

[a_na]

Mam cockery od ponad 20 lat (w tej chwili dziewięć), więc pozwolę sobie na kilka zdań...

semi-dolce napisała:
> Po pierwsze - cocker to nie jest słodki piesek, na jakiego wygląda, to pies myś
> liwski, potrzebujący szkolenia i sporo ruchu oraz rasa, gnębiona przez wady cha
> rakteru - agresja, tendencja do dominacji - efekt błędów hodowlanych sprzed lat
> niestety.

semi-dolce...proszę Cię, nie pisz głupot....(sorry, ale trudno to nazwać inaczej) bo masz dane sprzed 20-30 lat...albo piszesz o pseudorasowych...

Rasa cocker spaniel angielski nie jest "gnębiona" przez takie wady, które wymieniłaś.

Sądzę,że jak ktoś ma dzieci w domu, to nie decyduje się na zakup "bomby zegarowej" pt. "rasowy bez rodowodu" - bo w przypadku psów o nieudokumentowanym pochodzeniu można spodziewać się wszystkiego - a szczególnie fatalnego charakteru...

Cocker spaniel angielski to rasa przyjacielska ale i wymagająca zajęcia - znudzony cocker to wulkan pomysłów pt "co by tu zmajstrować" ;)
Wymagają konsekwentnego, ale zarazem łagodnego wychowania - muszą mieć jasno określone zasady, których trzymają się wszyscy domownicy (i nie można dać się omamić spanielowemu spojrzeniu).
Trzeba też pamiętać, że to rasa wymagająca jeśli chodzi o pielęgnację.
U nas pies pojawił się, gdy starsza córka miała 4,5 roku i nie było problemu w komunikacji dziecko-pies. Myślę, że warto poczekać te 3 lata, aż Twoja młodsza pociecha będzie miała ok. 4 lat.
Poza tym, do domu z małymi dziećmi - zwłaszcza jeśli ma to być pierwszy pies - proponowałbym cockera kolorowego, z dobrej hodowli.

[morekac]

kolorowe są kochane. Ich największą wadą jest taplanie się w każdej wodzie...

[a_na]

morekac napisała:
> kolorowe są kochane. Ich największą wadą jest taplanie się w każdej wodzie...

To nie jest cecha "ogólnorasowa" - są psy, które wody nie lubią.

[under-grund]

Na pewno do przebywania razem z dziećmi najlepsze są labradory, ale jeżeli nie macie za dużo miejsca, to faktycznie lepiej wybrać mniejszą rasę. Wydaje mi się, że cocker spaniel również nadaje się do tego, żeby dorastał razem z dziećmi. Są to przeważnie psy wesołe i chętne do zabawy, także ani on, a ni Wy nie będziecie się z nim za bardzo męczyć ;)

[a_na]

Labradory są psami dużymi, energicznymi i dość niezgrabnymi w kontaktach z dziećmi. Rozbrykane i dorosłego potrafią przewrócić...