Coś chyba nie tak...

[liftmeup]

Ave
Z małym zapytaniem... co się stało ze mną?...
Po ostatnim związku, który się rozpadł nie z mojej winy (zdrady od samego
początku) coś we mnie pukło i już nic nie jest takie samo...
Nie chce mi się "parować", nie chce mi się szukać nikogo, mam ochotę tylko
rozmawiać (no i wiadomo że nie tylko)...ale nie chce się wiązać...
Wolałbym robić 100000 innych rzeczy... bungee, szaleństwa dyskotekowe,
imprezy, kupić auto itp... ale nie mam ochoty się wiązać, jakoś tego nie
czuje... czasami po kilku nawet spotkaniach po prostu nie mam ochoty dalej się
spotykać z daną osobą, odpisywać na esy itp... Nie wiem co mi się stało... i
chodźby nie wiem jaka Ona była przepiękna, przecudowna... to i tak po jakimś
czasie mówie nie... Co jest ze mna?

[raf.1]

Nic, jesteś kolejnym "potwierdzeniem" na to, że Miłość istnieje, ale rządzi się
prawami, o których bardzo ogólnie wspomniała Aglaja tu:
forum.gazeta.pl/forum/w,12359,101117599,101117599,teorie_kombinacje_postawy_gubic_i_odnajdywac_wciaz.html

[w_jak_wruda]

Nic

Taki teraz jest moment, byc moze ktos albo cos kiedys to zmieni
Enjoy

[robert.83]

Ave

To co się dzieje nie musi być niczym złym. Ja z kolei po zakończeniu kilkuletniego związku (mało brakowało do formalizacji, a jeszcze mniej do rozmnażania się) poczułem jak dużo jest do roboty w życiu, że może być ciekawe i wypełnione niezależnie czy jestem sam czy z kimś.

Tylko... zapytaj siebie czy nie ma w Twoim przypadku reakcji obronnej, która się manifestuje w ten sposób. Bo przyznaję, że u mnie tak właśnie było. Poprzednie doświadczenia mogą rzutować na teraźniejszość brakiem wiary, nadmiernym realizmem... Kiedy coś już zaczyna się kręcić - Ty się wycofujesz i gubisz króliczka... Mi to brzmi znajomo.

Tak czy siak pozdrawiam i sugeruję przemyśleć ile w Tobie chęci korzystania z życia, a ile obronnej niechęci do zależności od kogoś innego.

[liftmeup]

Korzystanie z życia... puki co to mam o wiele za dużo pracy na głowie +
studia... więc brakoczasofilia... a czasami nawet nie chce mi się tyłka ruszyć
rano tylko najchętniej był spał i spał...

Jak to ktoś powiedział : Utrata wiary w ludzi zabija człowieka w nas samych...
I chyba właśnie to mi dolega

[kawamija]

diagnoza : wstręt do wszytkiego co jest chłopopodobne
leczenie : czas wypełniony czym tak chcesz : praca, studia....
rokowanie : dobre,ale.............niepewne...gdyz zalezne od zbyt
wielu zmiennych

pozdrawiam

[uny]

Kawa -chyba wstręt do wszystkiego co "babopodobne"

[kawamija]

uny napisał:

> Kawa -chyba wstręt do wszystkiego co "babopodobne"

masz racje - nie doczytałam ....che,che....ale ponieważ
takie "choroby " moga sie zdarzyć niezaleznie od płci..........to
podtrzymuje swoją powyższą wypowiedz

[robert.83]

> Korzystanie z życia... puki co to mam o wiele za dużo pracy na głowie +
> studia... więc brakoczasofilia... a czasami nawet nie chce mi się tyłka ruszyć
> rano tylko najchętniej był spał i spał...

Ahahahaha. Liftmeupie, czy Ty jesteś mną?
Pozdrawiam i wiem co czujesz.

[aglajaaa]

"czasami po kilku nawet spotkaniach po prostu nie mam ochoty dalej się spotykać z daną osobą, odpisywać na esy itp... Nie wiem co mi się stało... i chodźby nie wiem jaka Ona była przepiękna, przecudowna... to i tak po jakimś czasie mówie nie..."

ooooo(!)
No właśnie... kto zdiagnozuje takie zachowanie(?) Im bliżej poznajemy człowieka tym mniej chcemy go poznawać... Zaczyna nas nudzić... nawet trudno określić co nas nudzi. Czy człowiek czy sytuacja czy.. no właśnie...
I jak tu nawiązywać głębsze znajomości kiedy nie potrafimy czegoś przeskoczyć...
Ciągle ten sam schemat... Poznaję ciekawego człowieka, w miarę poznawania okazuje się jeszcze bardziej atrakcyjny niż na początku, ale po chwili ja już nie chcę, unikam, omijam...

[robert.83]

Może też się boisz? Może jesteś zablokowana.

Może... spróbuj nie poznawać ludzi z przeznaczeniem na "wielką miłość".
Poszukaj kumpli, może potem przyjaciół, a może tyle wystarczy...
A potem się zobaczy. W końcu nic nie musisz.

[aglajaaa]

Ale to nie chodzi o żadne przeznaczenie na "wielka miłość". Ja mam tak samo
poznając kobiety... Wiesz, zwykłe znajomości...
A jak już ktos da mi odczuć, że mnie polubił (obojetnie jaka płeć osobnika) to
mi jakoś przestaje zależeć na kontynuowaniu znajomości...

[robert.83]

Jeśli to na serio silnie wpływa na Twoje życie, jeśli naprawdę przeszkadza - może porozmawiaj o tym z psychologiem. Nie jesteś z tych, co psychologa kojarzą z dziwactwem tudzież kaftanem, prawda?

Może to kwestia lęku, może powinnaś popracować nad swoim podejściem do ludzi bardziej tak... systemowo? A może to kwestia ludzi... nie wiadomo (mi). Nie jestem specem mogącym zainspirować Cię bardziej konkretnie.

Agla, wydajesz mi się być delikatną osobą. A delikatne osoby muszą, zwyczajnie muszą, wypracowywać jakieś mechanizmy obrony przed szorstkim światem. Może któryś z tych mechanizmów wchodzi Ci w drogę, kiedy ktoś potencjalnie mógłby Cię zainteresować i stać się kawałkiem Twojej rzeczywistości.

[aglajaaa]

Dziwactwa i kaftany to mój chleb powszedni Ale nie sądzę by psycholog mógł mi
pomóc... Chociaż... Od pewnego czasu chodzi mi to po głowie...

[w_jak_wruda]

Mam cos podobnego. U mnie to mechanizm pt "nie chce mi sie gadac". I
wiem, ze to nie kwestia drugiej osoby, ale tego, ze juz 1000 razy
przedyskutowalam rozne tematy z mnostwem osob i juz mi sie nie chce,
nie pobudzaja mnie juz takie dyskusje inteklektualnie. Co z tego, ze
ktos jest interesujacy, w 90% przypadkow wiem co powie ;-P.
Dlatego nowych znajomych juz raczej nie zdobywam . Trzymam sie
sprawdzonych . No chyba, ze cos "zaiskrzy", czyli bedzie wiecej
niz po prostu "interesujaco" (czy to na poziomie relacji damsko-
meskich czy po prostu znajomosci jakis).

I tyle. Moze to jakies aspoleczne dziwactwo ;-P.

[robert.83]

Wruda, Ty masz dobrze i zdrowo rozwinięte poczucie własnej wartości, nie?

Mam wrażenie, że człowiek, który nie był przynajmniej bohaterem jakiegoś komiksu nie ma u Ciebie czego szukać.

[w_jak_wruda]

Hahaha, ale mnie podsumowales .

Ale w sumie to smutny wniosek...

[robert.83]

Oj... nie traktuj tego jakoś poważnie. Zaczepiam Cię tylko.

A jeśli coś jest na rzeczy - nigdy nie jest za późno na zadawani się z Ziemianami.

[robert.83]

Psycholog może pokazać Ci pewne mechanizmy. Problemów na bank nie rozwiąże za
Ciebie.