dolores2222
23.03.19, 11:34
że jest piękny dzień, piękne słońce, ciepłe powietrze, a mnie to nie cieszy.
Tzn. cieszy, ale nie tak do głębi, tak jak kiedyś, kiedy otwierałam okno i wdychałam to wiosenne powietrze, a na mojej twarzy do wieczora gościł uśmiech. Nie czuję już takiej dojmującej radości z tego ciepła i z każdego innego drobiazgu. A wiesz czemu? Bo nie mam jej z kim dzielić. To takie banalne, ale wierzę głęboko, że radość jest tym wyjątkowym uczuciem, że kiedy się ją dzieli, to ona się mnoży. Ja już wiem, że tego nie doświadczę. Ale jeśli ktoś z was ma możliwość zawalczyć o taką radość życia i w życiu, to róbcie wszystko, aby się spełniło. Bo poczuć to w sercu - bezcenne. I nic nie może się z tym równać...
Miłego dnia