pytania...przy otwartych refleksjach

[mappi]

tęsknie
...za sobą...
sobą samą...jaką byłam kiedyś...a już nie będę...zapewne
życie mi się rozsypało....w kawałki...moje życie...co warte...sama nie wiem co to wszystko warte...
...i sensu mi zabrakło....w tym czymś ...życiu po życiu....

...tęsknię
za kimś w życiu...nie potrafię tego odnaleźć...czy ja nie mam już żadnych uczuć???

...a może mam je w bucie...przyklejone do pięty...depczę się...codziennie.
bardzo skutecznie....

...męczę się sama...jestem swoją inkwizycją....rozliczam się z wydumanych błędów...i nie wydumanych

...jak przywócić w sobie wiarę....
jak zobaczyć w sobie człowieka....jeszcze raz....ostatni
deska ratunku

....a człowieka jak zobaczyć....drugiego

....czemu ja tego nie widzę?????
zupełnie oślepłam????

a do tego to nieprzemijające uczucie ciągłej porażki

....jak z tym walczyć???...jak to zmienić????....

mam robaka w sobie....zżera mnie....czuję to...

a tak mi głupio....z takimi myślami...bo wobec problemów....Waszych...prawdziwych problemów
...robię się malutka...

ale gdzieś to muszę upłynnić...


czy ktoś da mi gwarancje...że gdzieś jest ta połowa...
że warto...
jednak
mimo iż do światła strasznie daleko....


niech to wszystko nabierze pędu...
proszę.......


ja chyba też muszę odpocząć....tylko czy da się uciec od samej siebie...
nie da....klamka zapadła



p.s. czy można jeszcze sobie popłakać????

[mappi]

....szkoda...że ze mnie nie jest....taka szybka kicia

[uny]

a na cholere chcesz być "szybka kicia"?

[czarny.onyks]

bo czasem tak łatwiej w zyciu....prościej....
szybciej....
bez analizowania.........

[sorrento_8]

To już wolałabym być kotka niż kicia
Phi! <prychneła jak kotka lekceważąco> ;D

[aniab13111]

mappi napisała:

> ....szkoda...że ze mnie nie jest....taka szybka kicia
>

no rzeczywiście.... masz czego żałować....

[aspirea]

Płacz Mappi. Jeśli czujesz potrzebę - płacz.
<uscisk>

[sorrento_8]

> tęsknie
> ...za sobą...
> sobą samą...jaką byłam kiedyś...a już nie będę...zapewne
Taka jak kiedyś już nie będę, kazdy dzień niesie nowe doświadczenia,
zmienia mnie, zmienia Ciebie. Też tęsknie...


> p.s. czy można jeszcze sobie popłakać????
A co Ci to da? Oczyści? Poczujesz się lepiej? To nie daje nic, nie
pomaga, nie leczy.

[aspirea]

sorrento_8 napisała:


> > p.s. czy można jeszcze sobie popłakać????
> A co Ci to da? Oczyści? Poczujesz się lepiej? To nie daje nic, nie
> pomaga, nie leczy.

Nie zgodze się z Tobą. Placz pomaga.

[sorrento_8]

aspirea napisała:


> Nie zgodze się z Tobą. Placz pomaga.

Masz prawo . Płacz pomaga, gdy jest jednorazowym rozładowaniem
skumulowanych emocji, nie pomaga, gdy jest stałym elementem dnia.
Gdy nie przynosi ulgi, tylko staje jeszcze jednym problemem. Gdy nie
pozwala zasnąć...


A i zapuchnięte oczy i czerwony nos nie wyglądają rewelacyjnie.

[gapuchna]

Mappi Kochana. A czy nie lepiej jest się pośmiać? Pożartować?

Kotuś, smutek jest jak grabarz - kładzie nas do grobu i nie patrzy na to, z
jeszcze żyjemy.

Szkoda czasu na łzy, uwierz - naprawdę szkoda. I tak samo szkoda twoich
policzków, by łzy żłobiły na nich bruzdy. Ja swoich już nie cofnę, a dziś
żałuję, bo tylko dodały mi lat - i taki cholerny efekt tych łez mam.

A jak się uśmiechnę, to nawet kurze łapki nie szpecą )))))))))

[mappi]

Gapuchna...śmiać się...a pewnie...chętnie
tylko teraz wbiłam się w etap...że ćwiczę uśmiechy do lustra...
bo inaczej śmiać mi się nie chce...
mam przesyt...
totalny....jeszcze chwila...a zacznę się nienawidzić...doprawdy....wtedy to się
dopiero skrzywdzę...
i może dlatego piszę te słowa tutaj...żeby do tego nie doprowadzić....
bo czuję że się robi toksycznie....
bezwonnie...tym bardziej muszę być czujna...
tylko czasem...po prostu sił mi brakuje...jak dzisiaj...wczoraj i pewnie jeszcze
jutro też
położyć się i nie wstać...
chciałabym
choć wiem że i tak wstanę...ta irracjonalna siła bycia.....samozachowawczy pęd...
i dzięki Bogu że jest....bo już dawno obróciłabym się w popiół
...nie mam wiary...że coś się może zmienić....nie mam

niech już przyjdzie ta wiosna....

a czy Wy nie macie takich słabości?????
macie...bo tak samo jak ja skonstruowani jesteście...
tylko mechanizm samoobrony jakiś takiś lepszy u Was
....podrasowany

Wiosna

[sorrento_8]

Niech mi ktoś powie, napisze, narysuje, o co chodzi z tą wiosną?
Czemu ktoś ma się poczuć lepiej kiedy ona przyjdzie? Oczywiście
wiem, światło, zieleń, ciepło, budzenie się do zycia... ale
przyjedzie wiosna i będzie lepiej???

[robert.83]

>Oczywiście
> wiem, światło, zieleń, ciepło, budzenie się do zycia

Tak, to takie właśnie proste czasem jest.
Zamiast się nad tym zastanawiać, korzystajmy z tego.

[sorrento_8]

Robercie, to wcale nie jest takie proste, kiedy setki myśli, kiedy
zniechęcenie i brak celu, owszem dostrzega się piękno, ale jedynie
kątem oka. Myślisz, że można odłożyć na wiosnę wszystko na górna
półkę i zachwycać się otaczającym światem?
Mnie po prostu dziwi to, jak ludzie tak wiele oczekują od wiosny.

[czarny.onyks]

a ja nie mogę sie doczekać wiosny...
tych promyków słonca, co rano budzą
gdy muskają twarz....

tej zieleni wszędzie, gdzie nie spojrzysz...
wisoną ładuje akumulatory
napełniam się energią...której i tak mam az za duzo

podzieliłabym się nią...i optymizmem...ale sie niestety nie da...

[robert.83]

Ty wiesz co mówisz. A ja Cię czytam i rozumiem.

[robert.83]

Nie mam prawa mówić, że to jest lub nie jest proste.
Nie sądzę, żeby wiosna załatwiała jakikolwiek problem ot tak, sama z siebie.
Dla mnie dłuższy dzień, zapach (w końcu!), niebieskie niebo... wszystko to
działa jak wiatr w plecy. Czasem nie pozostaje nic innego niż przystanąć i
popatrzeć.
Nigdy nie będzie sielankowo, nigdy nie będzie braku problemów, nigdy nie będzie
wystarczająco dużo czasu, nigdy.
Jak jadę na oparach, zawalam którąś z arcyważnych spraw i idę na spacer.
Problemy i cały syf zostaje za mną.
Kupuję sobie loda i patrzę na kaczki (przykład, bo akurat koło ,mnie są
kaczuchy). Wracam naładowany na jakiś czas.

[czarny.onyks]

umieć cieszyc się drobiazgami to sztuka...
masz rację, nigdy nie będzie idealnie
zawsze będzie nam czegoś brak
więc zamiast zadręczać się trzeba brać z zycia garściami
bo nasze życie zostaje czasem gwałtownie przerwane....
i nie ma powrotów....

a lody.....nie mogę sie doczekać ....uwielbiam:]
zwłaszcza jagodowe, kawowe, bakaliowe, czarny las;DDD

[gapuchna]

Mappi, ja już teraz na serio - czytam ciebie i widzę, jak często piszesz
smutnie. Idź do psychologa, pogadaj z fachowcem. Jak nie masz własnego silnego
systemu obronnego, to tzreba się nauczyć go w sobie wypracować. Chyba jesteś
typem depresyjnym, uważaj, bardzo cię proszę - uważaj, bo tak strasznie łatwo
jest nad tym starci kontrolę. I nie mówię ci tego z wyczytanych mądrości, tylko
z mojego życia.

Uśmiechnąć się - jest znacznie trudniej, niż wypłakać, ale wbrew pozorom, to
uśmiech pomaga, nie łzy. Sorrento dobrze mówi: raz na jakiś czas - tak, ale
jeśli ten stan się przeciąga, należy sobie pomóc.

[czarny.onyks]

a moze nie warto wracac do tego, co było?
czasu nie da się cofnąć więc po co się zadręczać?
a może przed nami inne zycie? ciekawsze? lepsze?

niektórym płacz pomaga...oczyszcza....nagromadzone emocje znajdują ujście............
czasem warto popłakać...

[sorrento_8]

Nie to co było, tylko jakim się było

[czarny.onyks]

co było....jakim się było....tak czy owak to przeszłość...

[robert.83]

Rycz, Mała.

Stań z tym twarzą w twarz. Przenikaj to głupie uczucie do znudzenia. Ono
przejdzie, a Ty zostaniesz... zwycięska. W układance Twoich słów widzę, że wbrew
pozorom jesteś silna. Nie będę pisał konkretów, bo jesteś też na tyle cwana,
żeby zmontować logiczną torpedę przeciwko moim tezom.

Nie znam Cię, ale znam TO.

To uczucie uciekania od siebie jest energią - ukierunkuj ją. W cokolwiek. Nie
patrz tyle do tyłu, patrz pod nogi. Bądź zła, bądź chaosem, ale z podniesioną głową.

Wiesz co tak boli? Zmieniasz się. Nie bój się.

Az zapytam:

[gapuchna]

- odważnie - czemu wy radzicie innym płakać, użalać się nad sobą, pogłębiać się
w wewnętrznych rozterkach, nerwowościach, tragediach. Ależ to czystej krwi
MASOCHIZM, w to wchodzi się równie łatwo, jak w inne stany depresyjne. Ludzi
należy wyciągać z odrętwienia, ze smutku, podtrzymywać w ich wahaniach nastrojów.

Jak możecie radzić: tak mappi, płacz, gryź się, wyszukuj w sobie negatywy, dołuj
się dziewczyno....

Przecież tak nie wolno!!!!!!!!!!!

[sorrento_8]

Bo chyba my obydwie myślimy o ciągłym płakaniu, a reszta o
jednorazowym rozładowaniu emocji. Taka moja teoria.

[czarny.onyks]

dokładnie tak!!!

emocje nalezy rozładowyać....
mamy ochotę...płaczmy
nie jestesmy robotami, mamy prawo byc słabe, zranione, smutne....
i mamy prawo zapłakac, gdy nam zle...
w samotności lub wśród przyjacioł....

jeśli mamy ochotę płakac cały czas....może warto znależc pomoc?

[gapuchna]

Słabość to jedno, a stałe przygnębienie - to druga sprawa.

Powiem wprost: nie wiem, gdzie byłabym teraz, na jakim etapie swojego życia,
było tak źle, ze myślałam o zwolnieniu, bo się bałam, ze zrobię jakieś głupstwo
w pracy. Pomogłam sobie, ale to było bardzo trudne. I dlatego jestem dogłębnie
przekonana, że mimo że chciałby się, by wszystko w człowieku umarło, to
fizycznie i tak nie umrze, więc trzeba dostosować psychikę. I wyprowadzić ją na
równe tory.

[czarny.onyks]

dlatego mówię...jeśli to trwa dłużej moze warto zwrócic się o pomoc?
bo nie każdy z nas jest na tyle silny by zawalczyć samotnie....
czasem potrzebny jest specjalista....

[aspirea]

Jestem tak silna jak wiem tylko ja. Duszę w sobie wszystkie emocje,
zlości...z nadmiaru przestaję sobie radzić. Pozostaje mi płacz.
Uwalnia mnie ze wszystkiego. Pomaga. Rozmowa nie zawsze. Jeśli Mappi
chce płakać, należy jej pozwolić. Wygadać się, wysłuchać,
doradzić...otrzeć łzy...i wywołać usmiech na twarzy.

[dunka76]

Ja też uważam, że jak ktoś chce się wypłakać to powinien się wypłakać. Sama się
dziś marzę, więc tym bardziej nie widzę w tym nic złego. Śmiech na siłę nie ma
sensu.

[gapuchna]

A nie lepiej byłoby, gdybyś przeredagowała swoje życie, wyszła z tego, co cię
gnębi - Dunka, tobie pzrecież mogę to powiedzieć wprost: nie jest tak, ze sama
wpędzasz się w kozi róg??????

[dunka76]

Jest. Ale ja dziś nie mam ochoty nic redagować. Pomyślę o tym jutro. Nie
uzewnętrzniaj mnie na forum

[gapuchna]

))))

Ostro i po męsku!
No!
))

[gapuchna]

czytam ją uważnie. Zresztą, nie tylko ją. Nie jestem wykwalifikowanym
psychologiem, ale ostatnio dużo obracałam się w tym temacie i w tym problemie.
Wiem jedno: za żadną cenę nie wolno w człowieku podtrzymywać stanu
przygnębienia. Gdybym znała mappi osobiście, prawdopodobnie próbowałabym jej
jakoś pomóc. Zarówno płacz jak i uśmiech traktuję w tym, co napisałam nieco
przenośnie. Nie chodzi o pusty rechot. Chodzi o znalezienie w sobie pogody,
spokoju, zadowolenia.

Boje się łez, płaczu. To do niczego dobrego nie prowadzi.

Ale oczywiście wiem, ze każdy postępuje wedle swych możliwości, to jest dla mnie
oczywiste. Dlatego ja tylko opowiadam swoje odczucia i swoje doświadczenia.
jedno mam na poparcie mych racji - wyszłam. Wyszłam z tego.

[robert.83]

W płaczu nie ma nic złego. On jest "po coś".

Różne stany można "zmęczyć" stawiając im odpór.
Mógłbym napisać tak:

Zatrzymaj się,
pomyśl co jest grane,
zdefiniuj kolejno:
-problem
-przyczyny
-możliwe rozwiązania
-środki
-optymalne rozwiązanie
wdróż rozwiązanie
wdróż rozwiązanie
wdróż rozwiązanie
wdróż rozwiązanie
...
zatrzymaj się...


Płacz może oczyszczać jak deszcz. Z czysto biologicznego punktu widzenia.

Z resztą, nie każdy robi tak, jak się mu radzi... a ja jej życzę dobrze. Poradzi
sobie.

[robert.83]

W Twoim tekście było 190 kropek.
Nie prowokuj mnie, następnym razem napiszę makro, które je liczy.

[constelacja]

Zaczynam prawić mądrości staruszki, co oznacza, że ze mną nie tak już coś jest.. no ale nie umiem się powstrzymać, kiedy czytam tak ładny post...bez szybkich kić, numerów telefonów, wymiarów i rozmiarów... pełny za to delikatności i niepewności...

Może to tylko kwestia dowartościowania siebie, może doświadczenia (które z umiłowaniem zwykłam nazywać mądrością życiową) ale ja moja miła mappi .. szybkim kiciom, i innym lolom różowym nie zazdroszczę.. bo co szybko się zaczyna..zazwyczaj szybko się kończy...
Człowiek świata nie uczy się przez radość li i jedynie.. życie poznaje się również przez cierpienie.. a prawdziwe cierpienie to samotność...
Jasne można ją ugasić szybką kicią, albo innym szybkim Waldkiem.. ale na moment.. Do prawdziwej mądrości, do prawdziwej miłości, prawdziwego zrozumienia dorasta się latami... doświadczeniami, wyboistymi drogami,
Dobrze, że tęsknisz za sobą samą.. to znaczy, ze możesz do czegoś wrócic !!!

[mappi]

Moi Drodzy....ja to wszystko teoretycznie wiem
teoretycznie...
wiem...że się już nie wróci...straconego czasu...myśli...słów wypowiedzianych
wiem
nie jestem furiatką
frustratką też nie...100%

pamiętacie...pisałam już że się obudziłam..pamiętacie...
ale to nie do końca tak...

to tylko taki odruch ciała....coś jak w ostatniej agonii....
ale skoro potrafię tłumaczyć sobie....siebie samą...sprawia że ciągle mam siłę...
tylko zgubiłam cel...
po co to robić?....dlaczeggo?...dla siebie...wiem
ale czy ja mam żyć tylko dla siebie???

pytanie o płaczu było przewrotne...bo ja nie umiem płakać
a szkoda...bo może wylałabym ocean łez i poczułabym jakąś ulgę
ale ja tak nie potarfię...za silna mam konstrukcję...
a co w tym najdziwniejsze...poczucie swojej wartości...
....tylko sens mi się rozmył...
deprymuję mnie to cholernie...ech....
wiecie jak chętnie zostawiłabym swoją głowę na półce...i poszła z jakąś inną...w
miasto...tak dla dystansu...oczyszczenia
ale moja głowa...serce...moja ręka i noga...
naczynia połączone...ciągle działają...i dobrze...

...tylko po co?
czy ktoś mi odpowie???po co?

p.s. robercie....proponuję już pisać ten moduł...bo kropek jest wiele....było i
będzie

[ann.0]

..po to, aby z nami pisać masz ręce...-od tego zacznijmy...
...głowę, aby wiedzieć , ze masz ją nosic wysoko-mimo wszystko, mimo tego, co
niesie życie...
...połączone naczynia...-serce, abyś zawsze była tak wrażliwa jak jesteś, bo to
jest cenne w Tobie

[mappi]

a żeby temat zakończyć....i wątpliwości rozwiać...
ja nie mam "doła"....nie jestem załamana...
ja jestem na siebie wściekła....bo...bo...opisałam powyżej

to wzbudza we mnie wściekłość....
psychologa....owszem...ale nie potrzebuję...chyba...
gdy pojawia się wątpliwość....dzielę się nią z Wami...bo już się nauczyłam...że
tutaj można...że wysłuchacie...mądrości dodacie...
....a słowa są potrzebne...z całą fizjologią płynów...przeróbką od pokarmu do
treści żołądka...przez jelita itd....harmonijan całość
niezbędna dla mnie

...Wasze słowa jak najbardziej....wysokokaloryczne ale dobrze strawne

Dziękuję Wam

[gapuchna]

Mappi, zobacz:


> Moi Drodzy....ja to wszystko teoretycznie wiem
> teoretycznie...
> wiem...że się już nie wróci...straconego czasu...myśli...słów wypowiedzianych
- ja ciebie zapamiętałam z bardzo fajnego postu, który pokazywał ciebie, jako
fajnie postrzeloną dziewczynę, z diabelskimi pomysłami i wielką odwagą. Co się
dzieje? Zobacz .... uciekła tamta Mappi. Czy jakoś pomogłaś jej wrócić do siebie?
> wiem
> nie jestem furiatką
> frustratką też nie...100% - jestem o tym przekonana w 100%
>
> pamiętacie...pisałam już że się obudziłam..pamiętacie...
> ale to nie do końca tak... - więc MUSISZ sobie pomóc. Skoro sama widzisz, ze
nie zadziałało, to potrzebne są kroki radykalne.
>
> to tylko taki odruch ciała....coś jak w ostatniej agonii....
> ale skoro potrafię tłumaczyć sobie....siebie samą...sprawia że ciągle mam
siłę. - pierwsze optymistyczne zdanie w tym poście! )))
> ..
> tylko zgubiłam cel... - a wiesz, ze mało kto ma w życiu cel. A wiesz, ze
większość z nas żyje z dnia na dzień. Bo takie właśnie jest życie. A te cele
jakoś tak nieoczekiwanie wyskakują nam po drodze, ale tylko wtedy, kiedy dajemy
im szanse na pokazanie się.


> po co to robić?....dlaczeggo?...dla siebie...wiem
> ale czy ja mam żyć tylko dla siebie??? - przede wszystkim żyjesz dla siebie.
Nigdy nie znajdziesz człowieka, dla którego będziesz w życiu wszystkim. Więc
odwróć to i uzmysłów sobie, ze jednak tak, to ty dla siebie jesteś
najważniejsza. inni są tylko dodatkiem do twojego życia.
>
> pytanie o płaczu było przewrotne...bo ja nie umiem płakać
> a szkoda...bo może wylałabym ocean łez i poczułabym jakąś ulgę - tu ciebie
dobrze odebrałam, wiedziałam, ze to pomoc w uzewnętrznieniu bólu. Ale zobacz,
może po wygadaniu się tutaj, po np. takich jak moje komentarzach - a ja cię nie
głaszczę po głowie i nie ślęczę razem z tobą w smutku - więc może to też jakoś
ci pomoże?


> ale ja tak nie potarfię...za silna mam konstrukcję...
> a co w tym najdziwniejsze...poczucie swojej wartości...
> ....tylko sens mi się rozmył... - rób cokolwiek w życiu, sens MUSI się
znaleźć. Nie ma innego wyjścia, gdyż doskonale wiesz, nikt ci go nie poda na tacy.



> deprymuję mnie to cholernie...ech....
> wiecie jak chętnie zostawiłabym swoją głowę na półce...i poszła z jakąś inną...
> w
> miasto...tak dla dystansu...oczyszczenia
> ale moja głowa...serce...moja ręka i noga...
> naczynia połączone...ciągle działają...i dobrze... - też bym tak chciała. Ale
tak się nie stanie. I twardo trzeba to sobie powtarzać.
Mapppi, pielęgnowanie w sobie bólu niczego nie naprawi - i wiem, że ty to
również wiesz


> ...tylko po co?
> czy ktoś mi odpowie???po co?

Ty sama musisz znać odpowiedz. Tylko ty sama! Tego mnie nauczono. Że ja i tylko
ja mogę sobie pomóc.

Powiem ci jeszcze jedną rzecz - kiedy rozmawiałam pierwszy raz z psychologiem,
to myślałam, ze się ulituje nade mną, przywtórzy mojemu każdemu słowu. Przecież
ja tak to boleśnie wszystko przeżywam! Wiesz co się stało - rozmowa ta było
obuchem w łeb. najpierw wywołała we mnie szok i świadomość: nigdy więcej głupia
babo do ciebie nie przyjdę. I wtedy zrobiłabym największy błąd w swoim życiu.
Ale o tym nie chcę zbyt wiele pisać. W kazdym razie - nawet jakoś te głupie cele
wychwytuję. Nic wielkiego, ale pcha mnie do przodu.

[mappi]

Gapuchna....dziękuję za Twoje słowa...myślę że gdybym miała się do nich
odnieść...jak do czyiś...powiedziałabym podobnie...

ale
zazdroszczę Ci tej jasności...w tej jasności
ja muszę jeszcze do tego dojść...


ja staram się jakoś życie budować...żeby żyło mi się lepiej..mam
pasję...ogromną...i jeszcze kilka malutkich i cieszę się z tego...pielegnuję..bo
to jest coś dla mnie...prezent dla siebie samej..
Moj Boże...pomysły...odwaga...to jest we mnie cały czas...bezwzględnie
tylko
powiem szczerze..to samotność....ona mnie jakoś zbrukała...i to od niedawna...
...komu ja wręczę pisankę...komu...
ja mogę balansować na granicy szaleństwa...w pozytywnym aspekcie
tylko potrzeba tej drugiej połowy

ja się do tego przyznaję...przeszkadza mi brak....
a przez ten brak...gubię siebie...bo pewne mechanizmy...we mnie załączają się
niejako z automatu...gdyb jest ktoś...powiedzmy otwarcie...ON...

to chyba nie trudno zrozumieć...

ależ ja się otworzyłam dzisiaj...o joj

okrutnie
ech....

ale lepiej...już mi lepiej

....a jeszcze jedno...jestem jak najbardziej za...żeby mnie "walnąć po
mordzie"....czasem inaczej się nie da

[gapuchna]

Mappi, Kochana Mappi, wiedziałam, ze nie pogniewasz się na moje słowa gdybym
sama nie przeszła przez to wszystko, to siedziałabym cicho jak mysz pod miotłą i
najwyżej coś tam potakiwała. Ale w dużym stopniu jest to już za mną. Nie do
końca, bo nie ma się co oszukiwać, ze jest c u d o w n i e..... Bo nie jest.
Jest znośnie, ale dla mnie to już jest bardzo dużo.

Mam jeszcze wiele problemów - niuansów, takich, co to u drugiego człowieka mogą
wywołać wzruszenie ramion: czego ty do cholery jeszcze chcesz, przecież masz
dobrze??? A mnie one bolą.

Są i wielkie, skomplikowane problemy, o których nigdy tu nie wspominałam, realne
i namacalne. I chyba będą już ze mna do końca mojego życia.

nie wiem, czy udało mi się to przekazać, ale chciałam ci powiedzieć, że
trochę nauczono mnie radzić sobie z samą sobą

Ja nie mówię: będzie lepiej, los się odmieni, kiedyś musi być dobrze - bo w
takie słowa nie wierzę. Sobie też tak nigdy nie mówię.

Ale za to mówię tak: dokończysz coś - będziesz miała wyższa pensję, dokończysz
drugą ważną sprawę - być może uda ci się znaleźć inną pracę, a na pewno zyskam
nieco znaczenia. Zrobię jeszcze jedną - chyba dla mnie osobiście - najważniejszą
mordęgę a zyskam większą pewność siebie. Mnie to pomaga: widzę, ze tylko ja sama
mogę zmienić swoje życie. Może dlatego nie odczuwam aż tak bardzo źle tego, ze
jestem od roku z kawałkiem sama Tęsknię za mężczyzną, bardzo tęsknię,
przeogromnie mocno tęsknię. Brak mi wszystkiego. Miłości, ciała, śmiechu,
troski, kłopotów i szczęścia jakie daje miłość.
Ale nastawiłam się psychicznie tak, że jeśli będę sama na zawsze, to mimo
wszystko moje życie będzie normalne. Pracuję nad tym od wielu miesięcy )))

[mappi]

"> Ale nastawiłam się psychicznie tak, że jeśli będę sama na zawsze, to mimo
> wszystko moje życie będzie normalne. Pracuję nad tym od wielu miesięcy ))) "

...a ja się tak nie nastawiam...nie chcę



Gapuchna..małe wtrącenie....czasem trzeba przytulić...pogłaskać...a nawet
popłakać.....bo to pomaga...problemu nie rozwiąże...ale sprawia że człowiek nie
czuje się takim osamotnionym bytem...
smutki też czasem warto z kimś podzielić

tym bardziej dziękuję wszystkim...za słowa

Dobranoc

[gapuchna]

Mappi napisała:

...a ja się tak nie nastawiam...nie chcę

Ja też nie chcę być sama. Ale jeśli tak się ułoży, to za nic nie chce ocknąć się
na starość z poczuciem, że zmarnowałam sobie życie tylko dlatego, ze nie
odnalazłam właściwego mężczyzny. Amen

Dobranoc. I naprawdę bardzo serdecznie ciebie przytulam, a nawet niech już ci
będzie! - po plecach posmyram ))) Chociaż nie lubię tego robić DDD

[zabelina]

Mappi...takie ważne rzeczy się tu dzieją a mnie nie ma
Tzn. już jestem Ściskam mocno...ciepło..i przytulnie...
Nie pisałam o tym, ale ja tez komuś kiedyś dałam pisankę i nie skończyło się to
dobrze...
Ale wiesz...przychodzi ten dzień