Dom

[hesse.1]

W moim domu jest jakby jaśniej niż wszędzie,
jakby coś łagodną poświatą przytulało..
Tam jest najspokojniejszy z dramatów,
niemym istnieniem chowa się po kątach..
Czyta nieistotne słowa i z zachwytem zwleka
przed codziennym błękitem, przed deszczem się chroni
W moim domu parasolom już nie wypada.
Ciepło jest, dach jest
spokojnych marzeń pod dostatkiem.

[hesse.1]

Niniejszym składam jednorazowe oświadczenie:
Gdy byłem to wierzyłem,
gdy przestałem to nie istniałem.
Oczywiście mogłem inaczej.
Mogłem jeszcze chcieć, więcej, jeszcze bardziej pragnąć,
ustawiać się do wiatru, wołać przeznaczone,
odmieniać los, składać ofiary.
Sęk w tym, że do niczego to nie prowadziło.
Efektem była przezroczystość zdarzeń.
Nieistotność w istotności zawierała się podstępnie.
Położyłem miecz i już go nie było.
Gdzieś odpłynęły krople czasu, krople krwi,
Zimą jest zawsze najbliżej do lata.